Eyüp 14:1-22
14 “İnsan ki, kadından doğar,Ömrü kısadır,+ sıkıntıya doyar.+
2 Çiçek gibi açar, sonra da solar,*+Gölge gibi kaybolup gider.+
3 Yine de gözünü dikip ona bakıyorsunVe onu dava ediyorsun.+
4 Günahkâr* bir insandan günahsız biri doğabilir mi?+
Hayır doğamaz!
5 Madem insanın hayatı kısa,Demek ki onun ömrü Senin elinde,Daha öteye geçmesin diye bir sınır koymuşsun.+
6 Gözlerini ondan ayır da rahat etsin.
Günlük çalışan bir işçi gibidir o,Bırak da işini rahat yapsın.+
7 Çünkü bir ağaç için bile umut vardır.
Kesilse de yine filiz verirVe yeni dallar vermeye devam eder.
8 Kökü toprakta yaşlansa,Kütüğü ölse de,
9 Suyun kokusunu alınca filizlenir,Körpe bir bitki gibi dal verir.
10 Oysa insan ölür ve öylece yatar,Son soluğunu verince yok olup gider.+
11 Suları tükenen bir göl,Kuruyup giden bir ırmak gibi,
12 İnsan da ölüm uykusuna yatar ve kalkamaz,+Gökler yok olana dek uyanmaz,Bir başkası da onu uyandıramaz.+
13 Keşke beni mezarda* gizlesen,+Öfken geçene dek saklasan,Bir zaman belirlesen ve vakti gelince beni hatırlasan!+
14 Ölen insan dirilir mi?+
Kölelik* günlerim boyunca,Kurtuluşum gelene dek bekleyeceğim.+
15 Sen sesleneceksin, ben cevap vereceğim.+
Ellerinin eserini özleyeceksin.
16 Fakat şimdi, attığım her adımı takip ediyor,Bende sadece günah bulmaya çalışıyorsun.
17 Suçumu mühürlü bir kesede tutuyor,Hatalarımı bir türlü affetmiyorsun.*
18 Bir dağ nasıl ufalanıp giderse,Bir kaya nasıl yerinden sökülürse,
19 Su nasıl taşları aşındırır,Seller yerin toprağını alıp götürürse,Sen de ölümlü insanın umudunu öyle tüketiyorsun.
20 Onu eze eze yok ediyor,+Bedenini yıpratıp mezara gönderiyorsun.
21 Çocukları onurlandırılır, onun haberi olmaz,Gözden düşerler, onu da bilmez.+
22 Acıyı sadece hayattayken çeker,Yasını sadece sağken tutar.”
