Vaiz 12:1-14

12  Yüce Yaratıcını+ gençlik günlerinde hatırla.+ Kötü günler gelmeden,+ “Hayattan zevk almıyorum” diyeceğin yıllar gelip çatmadan,+  güneş, ay ve yıldızların ışığı kararmadan,+ bulutlar sağanak getirmeden O’nu hatırla.  Çünkü o zaman, eve+ bekçilik edenler titreyecek, güçlü kuvvetli adamlar bükülecek,+ buğday öğüten kadınlar*+ azaldığından işi bırakacaklar, pencereden bakan+ hanımlar* karanlığa gömülecek;  değirmenin sesi yavaşlayınca+ sokağa açılan çift kapı kapanacak,+ insan kuş sesine uyanacak ve bütün şarkıcı kızların sesi zor duyulacak.+  Yüksekten korkulacak, yolda dehşet duyulacak. Badem ağacı çiçeklenecek,+ çekirge ayağını sürüyecek, gebreotunun* tomurcuğu patlayacak; çünkü insan ebedi meskenine+ doğru ilerleyecek, feryat edenler sokaklarda dolaşacak.+  Gümüş kordon kopmadan, altın tas parçalanmadan,+ kaynaktaki testi kırılmadan, sarnıcın çıkrığı parçalanmadan,  toprak yere,+ önceki haline dönmeden, ruh,+ onu veren+ Tanrı’ya+ dönmeden, Yaratıcını hatırla.  “Boşlar boşu!” diyor vaiz,+ “Her şey boş.”+  Vaiz hikmetliydi,+ halka sürekli bilgi verip öğretiyordu,+ her şeyi etraflıca düşünüp araştırdı,+ böylece birçok özdeyiş derledi.+ 10  Vaiz hoş sözleri bulmaya,+ gerçek ve doğru sözleri+ yazmaya çalıştı. 11  Hikmetlilerin sözleri üvendire gibidir,+ özdeyiş derleyenlerin sözleri iyi çakılmış+ çiviler gibidir; tek bir çoban tarafından verilmişlerdir.+ 12  Bunların dışındakilere gelince oğlum, şu uyarıya dikkat et: Kitaplar yazmanın sonu yoktur; ve onlara fazlasıyla dalmak bedeni yorar.+ 13  Söylenecek her şey söylendi, sonuç şu: Tanrı’dan kork,+ O’nun emirlerini tut.+ Çünkü insanın tüm yükümlülüğü budur. 14  Çünkü Tanrı her işi, her gizli şeyi yargılayacak, iyi ya da kötü olduğuna dair hüküm verecek.+

Dipnotlar

Vz 12:3 İbranice dişil ve çoğul bir sözcük, dişlere atfediyor.
Vz 12:3 İbranice dişil bir sözcük, gözlere atfediyor.
Vz 12:5 İştah açıcı olarak kullanılan bir bitki, kapari.