İbraniler 2:1-18

2  Bu nedenle, işittiğimiz+ şeylere her zamankinden de çok dikkat etmemiz gerekir; böylece asla imandan sapıp uzaklara sürüklenmeyiz.+ 2  Çünkü Kanuna aykırı her davranış ve itaatsizlik hak ettiği cezayı bulduysa+ ve meleklerin ilettiği+ sözün değişmezliği görüldüyse, 3  böyle büyük bir kurtuluşa+ karşı kayıtsız kalırsak+ biz cezadan nasıl kaçabiliriz?+ O kurtuluş ki, Efendimiz aracılığıyla bildirilmeye başlanmış+ ve onu duyanlar tarafından bize doğrulanmıştır.+ 4  Tanrı da, Kendi amacı doğrultusunda+ kutsal ruhu dağıtarak,+ alametler, şaşılacak şeyler ve çeşitli etkileyici işler+ yoluyla bu tanıklığa katılmıştır. 5  Çünkü sözünü ettiğimiz gelecekteki yeryüzü+ meleklerin yetkisine verilmedi. 6  Buna tanıklık eden biri, bir yerde şunları söylüyor: “İnsan kim ki, Sen onu hatırlayasın,+ ya da insanoğlu ne ki, onunla ilgilenesin?+ 7  Onu meleklerden biraz aşağı kıldın; başına ihtişam ve onur+ tacı koydun, elinin eserleri üzerine onu atadın.+ 8  Her şeyi ayakları altına sererek onun yetkisine verdin.”+ Demek ki Tanrı her şeyi onun yetkisine vererek+ hiçbir şeyi bunun dışında bırakmadı.+ Gerçi, her şeyin onun yetkisi altında olduğunu henüz görmüyoruz;+ 9  fakat meleklerden biraz aşağı kılınmış+ İsa’yı, Tanrı’nın lütfuyla her insan için ölümü tatsın+ diye ölüm acısını çektiğinden,+ başında ihtişam ve onur tacıyla+ görüyoruz. 10  Çünkü her şey Kendisi için+ ve Kendisi tarafından var edilmiş olan Tanrı’nın gözünde, birçok oğlu yüceliğe eriştirirken,+ onların kurtuluşlarının Öncüsüne+ de çektiği acılar yoluyla yeterlik kazandırmak*+ uygundu. 11  Kutsal kılan da kutsal kılınanlar da,+ hepsi aynı Babadandır;+ bu yüzden onlara “kardeşlerim”+ demekten utanmıyor. 12  Nitekim şöyle diyor: “Senin adını kardeşlerime bildireceğim; cemaatin ortasında ilahilerle Seni yücelteceğim.”+ 13  Başka bir yerde de şöyle diyor: “O’na güveneceğim.”+ Ayrıca, “İşte! Ben ve Yehova’nın* bana verdiği çocuklar.”+ 14  Dolayısıyla, “çocuklar” etten kemikten insanlar olduklarından, o da aynı özellikleri taşıdı ki,+ kendi ölümüyle,+ ölüm silahlarının sahibi+ İblis’i+ yensin+ 15  ve tüm yaşamları boyunca ölüm+ korkusuyla köleliğe boyun eğmiş olan herkesi+ özgürlüğe kavuşturabilsin.+ 16  Gerçekten de kendisi meleklere yardım etmiyor, İbrahim’in soyuna yardım ediyor.+ 17  Dolayısıyla, günahkâr insanları Tanrı’yla barıştıracak+ bir kurban sunmak üzere,+ O’nun hizmetinde merhametli ve sadık bir başkâhin+ olabilmek için her yönden “kardeşlerine” benzemesi gerekiyordu.+ 18  Kendisi sınanırken sıkıntı çektiğinden,+ sınanan kişilerin yardımına koşabilir.+

Dipnotlar

^ İb 2:10 Sözcük anlamıyla, “kusursuzluğa eriştirmek”
^ İb 2:13 Ek 1’e bakın.