Yehova’nın Şahitleri Türkiye’deki faaliyetlerine 1931 yılında başladı. 1980’lerin sonuna kadar dinsel yönden zulüm gördüler. Sonraki yıllarda tutumu giderek yumuşayan hükümet, Şahitlerin ibadetlerine izin verdi fakat yasal olarak tanınmak için yaptıkları başvuruları reddetti. Bu durum Temmuz 2007’de değişti, Türk mahkemelerinde Yehova’nın Şahitleri lehine verilen kararlar sonucu yasal olarak tanındılar. Günümüzde Türkiye’deki Yehova’nın Şahitleri ibadet etmek üzere toplanmak ve dinsel faaliyetlerini yerine getirmek konusunda bir ölçüde özgürlüğe sahipler.

Bununla birlikte Türk hükümeti askerlik hizmetini vicdanen reddetme hakkını tanımıyor. Vicdani retçi olan Yehova’nın Şahitleri yıllardır tekrar tekrar askere çağrılıyor, mahkemeye veriliyor, ağır para ve hapis cezalarına çarptırılıyorlar. 2011’den beri Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) üç kez Şahitler lehine hüküm verdi ve 2012’de BM İnsan Hakları Komitesi Şahitler lehine bir karar yayımladı. Yine de, Türkiye askerlik hizmetini reddeden genç Şahitleri mahkemeye vermeye devam ediyor.

Türkiye 2003 yılında imar kanununu yeniden düzenleyerek Müslüman olmayan azınlıklara ibadet yerleri inşa etme ve satın alma hakkı tanıdı. Fakat uygulamada, belediye yetkilileri ve yerel mahkemeler Yehova’nın Şahitlerinin İbadet Salonlarına “ibadet yeri” statüsü vermeyi sürekli reddediyor. Bu konudaki iki davanın AİHM’de karara bağlanması bekleniyor.