Accessibility setting

Pumili ng wika

Pumunta sa pangalawahing menu

Pumunta sa talaan ng mga nilalaman

Pumunta sa nilalaman

Mga Saksi ni Jehova

Tagalog

Bibliya Online

BAGONG SANLIBUTANG SALIN NG BANAL NA KASULATAN

Isaias 51:1-23

51  “Makinig kayo sa akin, kayong mga nagtataguyod ng katuwiran,+ kayong mga humahanap kay Jehova.+ Tumingin kayo sa bato+ na pinagtabasan sa inyo, at sa uka ng hukay na pinaghukayan sa inyo.  Tumingin kayo kay Abraham+ na inyong ama+ at kay Sara+ na nagluwal sa inyo nang may mga kirot ng panganganak. Sapagkat siya ay iisa nang tawagin ko siya,+ at pinagpala ko siya at pinarami.+  Sapagkat aaliwin nga ni Jehova ang Sion.+ Aaliwin nga niya ang lahat ng kaniyang mga wasak na dako,+ at gagawin niyang tulad ng Eden+ ang kaniyang ilang at tulad ng hardin ni Jehova ang kaniyang disyertong kapatagan.+ Ang pagbubunyi at ang pagsasaya ay masusumpungan sa kaniya, ang pasasalamat at ang tinig ng awitin.+  “Magbigay-pansin ka sa akin, O bayan ko; at ikaw na aking liping pambansa,+ ako ay pakinggan mo. Sapagkat mula sa akin ay lalabas ang isang kautusan,+ at ang aking hudisyal na pasiya ay pananatilihin ko bilang liwanag nga sa mga bayan.+  Ang aking katuwiran ay malapit.+ Ang aking pagliligtas+ ay tiyak na lalabas, at ang aking mga bisig ang hahatol sa mga bayan.+ Sa akin ay aasa ang mga pulo,+ at ang aking bisig ay hihintayin nila.+  “Itingin ninyo ang inyong mga mata sa langit,+ at masdan ninyo ang lupa sa ibaba. Sapagkat ang mismong langit ay mangangalat na gaya ng usok,+ at ang lupa ay maluluma na parang kasuutan,+ at ang mga tumatahan doon ay mamamatay na tulad ng isang hamak na niknik. Ngunit kung tungkol sa aking pagliligtas, iyon ay magiging hanggang sa panahong walang takda,+ at ang aking katuwiran ay hindi masisira.+  “Makinig kayo sa akin, kayong mga nakaaalam ng katuwiran, ang bayan na ang puso ay kinaroroonan ng aking kautusan.+ Huwag ninyong katakutan ang pandurusta ng mga taong mortal, at huwag kayong mangilabot dahil lamang sa kanilang mapang-abusong mga salita.+  Sapagkat uubusin sila ng tangà na parang isang kasuutan, at uubusin sila na parang lana ng tangà sa damit.+ Ngunit kung tungkol sa aking katuwiran, iyon ay magiging hanggang sa panahong walang takda, at ang aking pagliligtas ay hanggang sa di-mabilang na mga salinlahi.”+  Gumising ka, gumising ka, magbihis ka ng kalakasan,+ O bisig ni Jehova!+ Gumising ka gaya ng mga araw noong sinaunang panahon, gaya noong mga salinlahi ng mga panahong malaon nang nakalipas.+ Hindi ba ikaw ang lumuray sa Rahab,+ na umulos sa dambuhalang hayop-dagat?+ 10  Hindi ba ikaw ang tumuyo sa dagat, ang tubig ng malawak na kalaliman?+ Ang nagpangyaring maging daan ang mga kalaliman ng dagat upang makatawid ang mga tinubos?+ 11  Sa gayon ay babalik ang mga tinubos ni Jehova at paroroon sa Sion na may hiyaw ng kagalakan,+ at ang pagsasaya hanggang sa panahong walang takda ay mapapasakanilang ulo.+ Ang pagbubunyi at ang pagsasaya ay makakamtan nila.+ Ang pamimighati at ang pagbubuntunghininga ay tatakas nga.+ 12  “Ako—ako ang Isa na umaaliw sa inyo.+ “Sino ka na matatakot ka sa taong mortal na mamamatay,+ at sa anak ng sangkatauhan na gagawing gaya lamang ng luntiang damo?+ 13  At na kalilimutan mo si Jehova na iyong Maylikha,+ ang Isa na nag-uunat ng langit+ at naglalatag ng pundasyon ng lupa,+ anupat lagi kang nanghihilakbot sa buong araw dahil sa pagngangalit niyaong gumigipit sa iyo,+ na para bang handang-handa na siyang ipahamak ka?+ At nasaan ang pagngangalit niyaong gumigipit sa iyo?+ 14  “Ang isa na nakayuko na may mga tanikala ay mabilis ngang kakalagan,+ upang hindi siya mamatay patungo sa hukay+ at upang ang kaniyang tinapay ay hindi magkulang.+ 15  “Ngunit ako, si Jehova, ang iyong Diyos, ang Isa na pumupukaw sa dagat upang dumaluyong ang mga alon nito.+ Jehova ng mga hukbo ang kaniyang pangalan.+ 16  At ilalagay ko sa iyong bibig ang aking mga salita,+ at tatakpan kita ng lilim ng aking kamay,+ upang itatag ang langit+ at ilatag ang pundasyon ng lupa+ at sabihin sa Sion, ‘Ikaw ang aking bayan.’+ 17  “Gumising ka, gumising ka, bumangon ka, O Jerusalem,+ ikaw na uminom mula sa kamay ni Jehova ng kaniyang kopa ng pagngangalit.+ Ang saro, ang kopa na sanhi ng pagsuray-suray, ay ininuman mo, sinaid mo.+ 18  Walang sinuman sa lahat ng mga anak+ na ipinanganak niya ang pumapatnubay sa kaniya, at walang sinuman sa lahat ng mga anak na pinalaki niya ang humahawak sa kaniyang kamay.+ 19  Ang dalawang bagay na iyon ay nangyayari sa iyo.+ Sino ang makikiramay sa iyo?+ Pananamsam at kagibaan, at gutom at tabak!+ Sino ang aaliw sa iyo?+ 20  Ang iyong mga anak ay hinimatay.+ Humiga sila sa bukana ng lahat ng mga lansangan tulad ng maiilap na tupa na nasa lambat,+ gaya niyaong mga puspos ng pagngangalit ni Jehova,+ ng pagsaway ng iyong Diyos.”+ 21  Kaya pakinggan mo ito, pakisuyo, O babaing+ napipighati at lasing, ngunit hindi sa alak.+ 22  Ito ang sinabi ng iyong Panginoon, ni Jehova, ng iyong Diyos nga, na nakikipaglaban+ para sa kaniyang bayan: “Narito! Kukunin ko sa iyong kamay ang kopa na sanhi ng pagsuray-suray.+ Ang saro, ang aking kopa ng pagngangalit—hindi mo na uulitin pa ang pag-inom mula roon.+ 23  At ilalagay ko iyon sa kamay ng mga umiinis sa iyo,+ na nagsabi sa iyong kaluluwa, ‘Yumukod ka upang makatawid kami,’ anupat ginawa mong tulad ng lupa ang iyong likod, at tulad ng lansangan para roon sa mga tumatawid.”+

Talababa