Pumunta sa nilalaman

Pumunta sa pangalawahing menu

Pumunta sa talaan ng mga nilalaman

Mga Saksi ni Jehova

Tagalog

Bibliya Online | BAGONG SANLIBUTANG SALIN NG BANAL NA KASULATAN

Deuteronomio 32:1-52

32  “Makinig kayo, O mga langit, at magsasalita ako; At pakinggan ng lupa ang mga pananalita ng aking bibig.+   Ang aking turo ay papatak na gaya ng ulan,+ Ang aking pananalita ay tutulo na gaya ng hamog,+ Gaya ng ambon sa damo+ At gaya ng saganang ulan sa pananim.+   Sapagkat ipahahayag ko ang pangalan ni Jehova.+ Iukol ninyo ang kadakilaan sa ating Diyos!+   Ang Bato, sakdal ang kaniyang gawa,+ Sapagkat ang lahat ng kaniyang mga daan ay katarungan.+ Isang Diyos ng katapatan,+ na sa kaniya ay walang masusumpungang kawalang-katarungan;+ Matuwid at matapat siya.+   Sila ay gumawi nang kapaha-pahamak sa ganang kanila;+ Sila ay hindi niya mga anak, ang kapintasan ay kanila.+ Isang salinlahing liko at pilipit!+   Kay Jehova ba kayo patuloy na gumagawa ng ganito,+ O bayan na hangal at hindi marunong?+ Hindi ba siya ang iyong Ama na lumikha sa iyo,+ Siya na lumalang sa iyo at nagtatag sa iyo?+   Alalahanin mo ang mga araw noong sinauna,+ Pag-isipan ninyo ang mga taon ng nagdaang sali’t salinlahi; Tanungin mo ang iyong ama, at maisasaysay niya sa iyo;+ Ang iyong matatandang lalaki, at masasabi nila iyon sa iyo.+   Nang ang Kataas-taasan ay magbigay ng mana sa mga bansa,+ Nang paghiwa-hiwalayin niya ang mga anak ni Adan,+ Itinatag niya ang hangganan ng mga bayan+ Na isinasaalang-alang ang bilang ng mga anak ni Israel.+   Sapagkat ang bahagi ni Jehova ay ang kaniyang bayan;+ Si Jacob ang takdang bahagi na kaniyang mana.+ 10  Nasumpungan niya siya sa isang lupaing ilang,+ At sa isang tiwangwang at umaalulong na disyerto.+ Pinasimulan niya siyang palibutan,+ upang alagaan siya,+ Upang ingatan siya na gaya ng balintataw ng kaniyang mata.+ 11  Gaya ng isang agila na gumagalaw ng kaniyang pugad, Umaali-aligid sa kaniyang mga inakáy,+ Nag-uunat ng kaniyang mga pakpak, kumukuha sa kanila, Nagdadala sa kanila sa kaniyang mga bagwis,+ 12  Si Jehova lamang ang pumatnubay sa kaniya,+ At wala siyang kasamang banyagang diyos.+ 13  Pinasakay niya siya sa matataas na dako sa lupa,+ Anupat kinain niya ang bunga ng parang.+ At pinasisipsip niya siya ng pulot-pukyutan mula sa malaking bato,+ At ng langis mula sa batong pingkian;+ 14  Mantikilya ng bakahan at gatas ng kawan+ Kasama ang taba ng mga barakong tupa, At mga lalaking tupa, ang lahi ng Basan, at mga kambing na lalaki+ Kasama ang taba ng bato ng trigo;+ At ang dugo ng ubas ay ininom mo bilang alak.+ 15  Nang si Jesurun+ ay magsimulang tumaba, nang magkagayon ay sumipa siya.+ Ikaw ay tumaba, ikaw ay lumapad, ikaw ay nabundat.+ Sa gayon ay iniwan niya ang Diyos, na lumalang sa kaniya,+ At hinamak ang Bato+ ng kaniyang kaligtasan. 16  Pinasimulan nilang pukawin siya sa paninibugho+ sa pamamagitan ng kakaibang mga diyos;+ Sa pamamagitan ng mga karima-rimarim na bagay ay patuloy nila siyang ginalit.+ 17  Naghain sila sa mga demonyo, hindi sa Diyos,+ Mga diyos na hindi nila kilala,+ Mga bago na kamakailan lamang dumating,+ Na sa mga iyon ay walang kabatiran ang inyong mga ninuno. 18  Ang Bato na naging iyong ama ay nilimot mo,+ At pinasimulan mong alisin sa alaala ang Diyos, ang Isa na nagluluwal sa iyo nang may mga kirot ng panganganak.+ 19  Nang makita iyon ni Jehova, nang magkagayon ay winalang-galang niya sila,+ Dahil sa pagkayamot na idinulot ng kaniyang mga anak na lalaki at ng kaniyang mga anak na babae. 20  Kaya sinabi niya, ‘Ikukubli ko ang aking mukha mula sa kanila,+ Titingnan ko kung ano ang magiging huling wakas nila. Sapagkat sila ay isang salinlahi ng katiwalian,+ Mga anak na walang katapatan.+ 21  Sila, sa ganang kanila, ay pumukaw sa akin sa paninibugho sa pamamagitan niyaong hindi naman diyos;+ Niligalig nila ako sa pamamagitan ng kanilang mga walang-kabuluhang idolo;+ At ako, sa ganang akin, ay pupukaw sa kanila sa paninibugho sa pamamagitan niyaong hindi bayan;+ Sa pamamagitan ng isang hangal na bansa ay gagalitin ko sila.+ 22  Sapagkat isang apoy ang nagliyab sa aking galit+ At magniningas ito hanggang sa Sheol, na pinakamababang dako,+ At tutupukin nito ang lupa at ang bunga nito+ At palalagablabin ang mga pundasyon ng mga bundok.+ 23  Pararamihin ko ang mga kapahamakan sa kanila;+ Ang aking mga palaso ay gagamitin ko sa kanila.+ 24  Manlulupaypay sila sa gutom+ at lalamunin ng nag-aapoy na lagnat+ At ng mapait na pagkapuksa.+ At ang mga ngipin ng mga hayop ay isusugo ko sa kanila,+ Kasama ang kamandag ng mga reptilya sa alabok.+ 25  Sa labas ay uulilahin sila ng isang tabak,+ At sa loob ng bahay ay pagkatakot,+ Ng kapuwa binata at dalaga,+ Ng pasusuhin pati ng lalaking may uban.+ 26  Sinabi ko sana: “Pangangalatin ko sila,+ Patitigilin ko ang pagbanggit sa kanila mula sa mga taong mortal,”+ 27  Kung hindi lamang ako natatakot sa kaligaligan mula sa kaaway,+ Na baka mapagkamalian iyon ng kanilang mga kalaban,+ Na baka sabihin nila: “Ang ating kamay ay nanaig,+ At hindi si Jehova ang nagsagawa ng lahat ng ito.”+ 28  Sapagkat sila ay isang bansa na sa kanila ay naglalaho ang payo,+ At sa gitna nila ay walang unawa.+ 29  O kung sana ay marunong sila!+ Kung gayon ay magmumuni-muni sila tungkol dito.+ Pag-iisipan nila ang kanilang huling wakas.+ 30  Paano matutugis ng isa ang isang libo, At maitataboy ng dalawa ang sampung libo?+ Malibang ipinagbili sila ng kanilang Bato+ At isinuko sila ni Jehova. 31  Sapagkat ang kanilang bato ay hindi gaya ng ating Bato,+ Kahit ang ating mga kaaway man ang magpasiya.+ 32  Sapagkat ang kanilang punong ubas ay mula sa punong ubas ng Sodoma At mula sa hagdan-hagdang lupain ng Gomorra.+ Ang kanilang mga ubas ay mga ubas na lason, Ang kanilang mga kumpol ay mapapait.+ 33  Ang kanilang alak ay ang kamandag ng malalaking ahas At ang malupit na lason ng mga kobra.+ 34  Hindi ba iyon nakatago sa akin, Na nalalakipan ng tatak sa aking imbakan?+ 35  Akin ang paghihiganti, at ang kagantihan.+ Sa takdang panahon ay susuray-suray ang kanilang paa,+ Sapagkat ang araw ng kanilang kasakunaan ay malapit na,+ At ang mga kaganapang nakahanda para sa kanila ay nagmamadali nga.’+ 36  Sapagkat hahatulan ni Jehova ang kaniyang bayan+ At ikalulungkot niya ang tungkol sa kaniyang mga lingkod,+ Sapagkat makikita niya na ang suhay ay nawala At ang naroon lamang ay yaong mahina at walang-kabuluhan. 37  At tiyak na sasabihin niya, ‘Nasaan ang kanilang mga diyos,+ Ang bato na kanilang pinanganlungan,+ 38  Na noon ay kumakain ng taba ng kanilang mga hain,+ Umiinom ng alak ng kanilang mga handog na inumin?+ Tumindig sila at tulungan nila kayo.+ Maging kublihang dako sila para sa inyo.+ 39  Tingnan ninyo ngayon na ako—ako nga siya+ At walang mga diyos na kasama ko.+ Ako ay pumapatay, at ako ay bumubuhay.+ Ako ay nanunugat nang malubha,+ at ako—ako ay magpapagaling,+ At walang sinuman ang makaaagaw mula sa aking kamay.+ 40  Sapagkat itinataas ko ang aking kamay sa langit sa panunumpa,+ At sinasabi ko: “Buháy ako hanggang sa panahong walang takda,”+ 41  Kung patatalasin ko nga ang aking kumikinang na tabak,+ At ang aking kamay ay hahawak sa kahatulan,+ Ako ay magsasagawa ng paghihiganti sa aking mga kalaban+ At maglalapat ng kagantihan doon sa mga masidhing napopoot sa akin.+ 42  Lalanguin ko sa dugo ang aking mga palaso,+ Samantalang kakain ng laman ang aking tabak,+ Sa dugo ng napatay at ng mga bihag, Sa mga ulo ng mga lider ng kaaway.’+ 43  Matuwa kayo, kayong mga bansa, kasama ng kaniyang bayan,+ Sapagkat ipaghihiganti niya ang dugo ng kaniyang mga lingkod,+ At siya ay magsasagawa ng paghihiganti sa kaniyang mga kalaban+ At magbabayad-sala nga para sa lupa ng kaniyang bayan.” 44  Sa gayon ay pumaroon si Moises at sinalita ang lahat ng mga salita ng awit na ito sa pandinig ng bayan,+ siya at si Hosea na anak ni Nun.+ 45  Pagkatapos na salitain ni Moises ang lahat ng mga salitang ito sa buong Israel, 46  sinabi niya sa kanila: “Ituon ninyo ang inyong mga puso sa lahat ng mga salita na sinasalita ko bilang babala sa inyo ngayon,+ upang mautusan ninyo ang inyong mga anak na maingat na isagawa ang lahat ng mga salita ng kautusang ito.+ 47  Sapagkat hindi ito walang-kabuluhang salita para sa inyo,+ kundi nangangahulugan ito ng inyong buhay,+ at sa pamamagitan ng salitang ito ay mapahahaba ninyo ang inyong mga araw sa ibabaw ng lupa na tatawirin ninyo sa Jordan upang ariin.”+ 48  At nagsalita si Jehova kay Moises nang araw ring ito, na sinasabi: 49  “Umahon ka sa bundok na ito ng Abarim,+ sa Bundok Nebo,+ na nasa lupain ng Moab, na nakaharap sa Jerico, at tingnan mo ang lupain ng Canaan, na ibinibigay ko sa mga anak ni Israel bilang pag-aari.+ 50  Pagkatapos ay mamatay ka roon sa bundok na aahunin mo, at mapisan ka sa iyong bayan,+ gaya ni Aaron na iyong kapatid na namatay sa Bundok Hor+ at napisan sa kaniyang bayan; 51  sa dahilang naging masuwayin kayo sa akin+ sa gitna ng mga anak ni Israel sa tubig ng Meriba+ ng Kades sa ilang ng Zin; sa dahilang hindi ninyo ako pinabanal sa gitna ng mga anak ni Israel.+ 52  Sapagkat mula sa malayo ay makikita mo ang lupain, ngunit hindi ka makapapasok doon sa lupain na ibinibigay ko sa mga anak ni Israel.”+

Talababa