Accessibility setting

Pumili ng wika

Pumunta sa pangalawahing menu

Pumunta sa talaan ng mga nilalaman

Pumunta sa nilalaman

Mga Saksi ni Jehova

Tagalog

Bibliya Online

BAGONG SANLIBUTANG SALIN NG BANAL NA KASULATAN

2 Cronica 6:1-42

6  Noon ay sinabi ni Solomon:+ “Si Jehova ang nagsabi na tatahan siya sa makapal na karimlan;+  at ako naman ay nakapagtayo ng isang bahay na marangal na tahanan para sa iyo+ at isang tatag na dako upang panahanan mo hanggang sa panahong walang takda.”+  Nang magkagayon ay iniharap ng hari ang kaniyang mukha at pinasimulang pagpalain+ ang buong kongregasyon ng Israel, habang ang buong kongregasyon ng Israel ay nakatayo.+  At sinabi niya: “Pagpalain nawa si Jehova na Diyos ng Israel,+ na siyang nakipag-usap kay David na aking ama+ sa pamamagitan ng kaniyang sariling bibig at sa pamamagitan ng kaniyang sariling mga kamay ay nagbigay ng katuparan,+ na nagsasabi,  ‘Mula nang araw na ilabas ko ang aking bayan mula sa lupain ng Ehipto ay hindi ako pumili ng isang lunsod mula sa lahat ng tribo ng Israel upang magtayo ng isang bahay na doon mamamalagi ang aking pangalan,+ at hindi ako pumili ng isang lalaki upang maging lider sa aking bayang Israel.+  Ngunit pipiliin ko ang Jerusalem+ upang ang aking pangalan ay dumoon, at pipiliin ko si David upang mamahala sa aking bayang Israel.’+  At naging malapit sa puso ni David na aking ama na magtayo ng isang bahay para sa pangalan ni Jehova na Diyos ng Israel.+  Ngunit sinabi ni Jehova kay David na aking ama, ‘Sa dahilang malapit sa iyong puso na magtayo ng isang bahay para sa aking pangalan, mahusay ang ginawa mo sapagkat ito ay malapit sa iyong puso.+  Lamang ay hindi ikaw ang magtatayo ng bahay,+ kundi ang iyong anak na lalabas mula sa iyong mga balakang ang magtatayo ng bahay para sa aking pangalan.’+ 10  At tinupad ni Jehova ang kaniyang salita+ na sinalita niya, upang tumindig ako bilang kahalili ni David na aking ama+ at umupo sa trono+ ng Israel, gaya ng sinalita ni Jehova,+ at upang maitayo ko ang bahay para sa pangalan ni Jehova na Diyos ng Israel,+ 11  at upang mailagay ko roon ang Kaban+ na kinaroroonan ng tipan ni Jehova na ipinakipagtipan niya sa mga anak ni Israel.”+ 12  At siya ay nagsimulang tumayo sa harapan ng altar ni Jehova sa harap ng buong kongregasyon ng Israel,+ at iniunat niya ngayon ang kaniyang mga palad.+ 13  (Sapagkat si Solomon ay gumawa ng isang platapormang+ tanso at pagkatapos ay inilagay ito sa gitna ng bakuran.+ Ang haba nito ay limang siko, at ang lapad nito ay limang siko, at ang taas nito ay tatlong siko; at nanatili siyang nakatayo sa ibabaw nito.) At iniluhod+ niya ang kaniyang mga tuhod sa harap ng buong kongregasyon ng Israel at iniunat ang kaniyang mga palad tungo sa langit.+ 14  At sinabi niya: “O Jehova na Diyos ng Israel,+ walang Diyos na tulad mo+ sa langit o sa lupa, na nag-iingat ng tipan+ at ng maibiging-kabaitan para sa iyong mga lingkod na lumalakad sa harap mo nang kanilang buong puso;+ 15  ikaw na siyang tumupad para sa iyong lingkod na si David na aking ama ng ipinangako mo sa kaniya,+ anupat binitiwan mo ang pangako sa pamamagitan ng iyong bibig, at sa pamamagitan ng iyong sariling kamay ay tinupad mo gaya ng sa araw na ito.+ 16  At ngayon, O Jehova na Diyos ng Israel, tuparin mo sa iyong lingkod na si David na aking ama ang ipinangako mo sa kaniya, na sinasabi, ‘Walang lalaking mula sa iyo ang aalisin sa harap ko na uupo sa trono ng Israel,+ kung ang iyong mga anak+ lamang ay mag-iingat ng kanilang lakad sa pamamagitan ng paglakad sa aking kautusan,+ gaya ng paglakad mo sa harap ko.’+ 17  At ngayon, O Jehova na Diyos ng Israel,+ maging mapagkakatiwalaan nawa ang iyong pangakong+ ipinangako mo sa iyong lingkod na si David.+ 18  “Ngunit totoo bang ang Diyos ay mananahanang kasama ng sangkatauhan sa ibabaw ng lupa?+ Narito! Sa langit, oo, sa langit ng mga langit, ay hindi ka magkasya;+ gaano pa kaya sa bahay na ito na aking itinayo!+ 19  At bumaling ka sa panalangin ng iyong lingkod+ at sa kaniyang paghiling ng lingap,+ O Jehova na aking Diyos, sa pamamagitan ng pagdinig sa pagsusumamo+ at sa panalangin na idinadalangin ng iyong lingkod sa harap mo,+ 20  upang ang iyong mga mata ay maidilat+ tungo sa bahay na ito araw at gabi, tungo sa dako na doon ay iyong sinabi na ilalagay mo ang iyong pangalan,+ sa pamamagitan ng pagdinig sa panalangin na idinadalangin ng iyong lingkod tungo sa dakong ito.+ 21  At dinggin mo ang mga pamamanhik ng iyong lingkod+ at ng iyong bayang Israel kapag nanalangin sila tungo sa dakong ito,+ upang marinig mo mula sa iyong dakong tinatahanan, mula sa langit;+ at makinig ka at magpatawad.+ 22  “Kung ang isang tao ay magkasala laban sa kaniyang kapuwa+ at magpataw nga siya ng sumpa sa kaniya upang papanagutin+ siya sa sumpa, at mapasailalim nga siya sa sumpa sa harap ng iyong altar sa bahay na ito,+ 23  kung gayon ay makinig ka nawa mula sa langit,+ at kumilos+ ka at humatol sa iyong mga lingkod upang gantihan ang balakyot sa pamamagitan ng pagpapataw ng kaniyang landasin sa kaniyang sariling ulo+ at sa pamamagitan ng pag-aaring matuwid+ sa isa na matuwid anupat ibinibigay sa kaniya ang ayon sa kaniyang katuwiran.+ 24  “At kung ang iyong bayang Israel ay matalo sa harap ng isang kaaway+ sapagkat patuloy silang nagkakasala laban sa iyo,+ at manumbalik nga sila+ at pumuri sa iyong pangalan+ at manalangin+ at humiling ng lingap sa harap mo sa bahay na ito,+ 25  kung gayon ay makinig ka nawa mula sa mga langit,+ at patawarin+ mo ang kasalanan ng iyong bayang Israel at ibalik+ mo sila sa lupaing ibinigay mo sa kanila at sa kanilang mga ninuno.+ 26  “Kapag ang mga langit ay nasarhan anupat walang dumating na ulan+ sapagkat patuloy silang nagkakasala+ laban sa iyo, at sila ay talagang manalangin tungo sa dakong ito+ at pumuri sa iyong pangalan at mula sa kanilang kasalanan ay tumalikod sila sapagkat patuloy mo silang pinipighati,+ 27  kung gayon ay makinig ka nawa mula sa langit, at patawarin mo ang kasalanan ng iyong mga lingkod, ng iyo ngang bayang Israel, sapagkat tinuturuan+ mo sila may kinalaman sa mabuting daan+ na dapat nilang lakaran; at magbigay ka ng ulan+ sa iyong lupaing ibinigay mo sa iyong bayan bilang minanang pag-aari.+ 28  “Sakaling magkaroon ng taggutom+ sa lupain, sakaling magkaroon ng salot,+ sakaling magkaroon ng pagkatuyot+ at amag,+ mga balang+ at mga ipis;+ sakaling kubkubin sila ng kanilang mga kaaway+ sa lupain ng kanilang mga pintuang-daan+—anumang uri ng salot at anumang uri ng karamdaman+ 29  anumang panalangin,+ anumang paghiling ng lingap+ ang gawin ng sinumang tao o ng iyong buong bayang Israel,+ sapagkat alam ng bawat isa sa kanila ang kaniyang sariling salot+ at ang kaniyang sariling kirot; kapag talagang iniunat niya ang kaniyang mga palad patungo sa bahay na ito,+ 30  kung gayon ay makinig ka nawa mula sa langit, ang iyong dakong tinatahanan,+ at magpatawad+ ka at magbigay sa bawat isa ng ayon sa lahat ng kaniyang mga lakad,+ sapagkat nalalaman mo ang kaniyang puso+ (sapagkat ikaw lamang ang lubos na nakaaalam sa puso ng mga anak ng sangkatauhan);+ 31  upang matakot+ sila sa iyo at lumakad sa iyong mga daan sa lahat ng mga araw ng kanilang buhay sa ibabaw ng lupang ibinigay mo sa aming mga ninuno.+ 32  “At gayundin sa banyaga na hindi bahagi ng iyong bayang Israel+ at nagmula nga sa malayong lupain dahil sa iyong dakilang pangalan+ at sa iyong malakas na kamay+ at sa iyong unat na bisig,+ at sila ay pumarito nga at manalangin tungo sa bahay na ito,+ 33  kung gayon ay makinig ka nawa mula sa langit, mula sa iyong tatag na dakong tinatahanan,+ at gawin mo ang ayon sa lahat ng ipinananawagan sa iyo ng banyaga;+ upang makilala ng lahat ng bayan sa lupa ang iyong pangalan+ at matakot+ sila sa iyo gaya ng iyong bayang Israel, at malaman na ang iyong pangalan ay itinawag sa bahay na ito na aking itinayo.+ 34  “Sakaling ang iyong bayan ay lumabas upang makipagdigma+ laban sa kanilang mga kaaway sa daang pinagsuguan+ mo sa kanila, at manalangin+ nga sila sa iyo sa direksiyon ng lunsod na ito na iyong pinili at ng bahay na aking itinayo para sa iyong pangalan,+ 35  dinggin mo rin mula sa langit ang kanilang panalangin at ang kanilang paghiling ng lingap,+ at maglapat ka ng hatol para sa kanila.+ 36  “Sakaling magkasala sila laban sa iyo+ (sapagkat walang taong hindi nagkakasala),+ at magalit ka sa kanila at pabayaan mo sila sa isang kaaway, at dalhin nga silang bihag ng kanilang mga mambibihag sa isang lupaing malayo o malapit;+ 37  at matauhan nga sila sa lupaing pinagdalhang bihag sa kanila, at sila ay talagang manumbalik at humiling sa iyo ng lingap sa lupain na doon ay mga bihag sila,+ na sinasabi, ‘Kami ay nagkasala,+ kami ay nagkamali+ at kami ay gumawi nang may kabalakyutan’;+ 38  at sila ay manumbalik nga sa iyo nang kanilang buong puso+ at nang kanilang buong kaluluwa sa lupain na doon ay mga bihag+ sila niyaong mga nagdalang bihag sa kanila, at sila ay manalangin nga sa direksiyon ng kanilang lupain na ibinigay mo sa kanilang mga ninuno at sa lunsod na iyong pinili+ at sa bahay na aking itinayo para sa iyong pangalan;+ 39  dinggin mo rin mula sa langit, mula sa iyong tatag na dakong tinatahanan,+ ang kanilang panalangin at ang kanilang mga paghiling ng lingap,+ at maglapat ka ng hatol+ para sa kanila at patawarin+ mo ang iyong bayang nagkasala laban sa iyo. 40  “At pakisuyo, O Diyos ko, idilat mo nawa ang iyong mga mata+ at magbigay-pansin ang iyong pandinig+ sa panalangin may kinalaman sa dakong ito. 41  At ngayon ay bumangon ka,+ O Diyos na Jehova, tungo sa iyong kapahingahan,+ ikaw at ang Kaban ng iyong lakas.+ Maramtan nawa ng kaligtasan ang iyong mga saserdote, O Diyos na Jehova, at magsaya nawa sa kabutihan+ ang iyong mga matapat. 42  O Diyos na Jehova, huwag mong italikod ang mukha ng iyong pinahiran.+ O alalahanin mo nawa ang mga maibiging-kabaitan kay David na iyong lingkod.”+

Talababa