Deuteronomio 32:1-52
32 “Makinig kayo, O mga langit, at magsasalita ako;At pakinggan ng lupa ang mga pananalita ng aking bibig.+
2 Ang aking turo ay papatak na gaya ng ulan,+Ang aking pananalita ay tutulo na gaya ng hamog,+Gaya ng ambon sa damo+At gaya ng saganang ulan sa pananim.+
3 Sapagkat ipahahayag ko ang pangalan ni Jehova.+Iukol ninyo ang kadakilaan sa ating Diyos!+
4 Ang Bato, sakdal ang kaniyang gawa,+Sapagkat ang lahat ng kaniyang mga daan ay katarungan.+Isang Diyos ng katapatan,+ na sa kaniya ay walang masusumpungang kawalang-katarungan;+Matuwid at matapat siya.+
5 Sila ay gumawi nang kapaha-pahamak sa ganang kanila;+Sila ay hindi niya mga anak, ang kapintasan ay kanila.+Isang salinlahing liko at pilipit!+
6 Kay Jehova ba kayo patuloy na gumagawa ng ganito,+O bayan na hangal at hindi marunong?+Hindi ba siya ang iyong Ama na lumikha sa iyo,+Siya na lumalang sa iyo at nagtatag sa iyo?+
7 Alalahanin mo ang mga araw noong sinauna,+Pag-isipan ninyo ang mga taon ng nagdaang sali’t salinlahi;Tanungin mo ang iyong ama, at maisasaysay niya sa iyo;+Ang iyong matatandang lalaki, at masasabi nila iyon sa iyo.+
8 Nang ang Kataas-taasan ay magbigay ng mana sa mga bansa,+Nang paghiwa-hiwalayin niya ang mga anak ni Adan,+Itinatag niya ang hangganan ng mga bayan+Na isinasaalang-alang ang bilang ng mga anak ni Israel.+
9 Sapagkat ang bahagi ni Jehova ay ang kaniyang bayan;+Si Jacob ang takdang bahagi na kaniyang mana.+
10 Nasumpungan niya siya sa isang lupaing ilang,+At sa isang tiwangwang at umaalulong na disyerto.+Pinasimulan niya siyang palibutan,+ upang alagaan siya,+Upang ingatan siya na gaya ng balintataw ng kaniyang mata.+
11 Gaya ng isang agila na gumagalaw ng kaniyang pugad,Umaali-aligid sa kaniyang mga inakáy,+Nag-uunat ng kaniyang mga pakpak, kumukuha sa kanila,Nagdadala sa kanila sa kaniyang mga bagwis,+
12 Si Jehova lamang ang pumatnubay sa kaniya,+At wala siyang kasamang banyagang diyos.+
13 Pinasakay niya siya sa matataas na dako sa lupa,+Anupat kinain niya ang bunga ng parang.+At pinasisipsip niya siya ng pulot-pukyutan mula sa malaking bato,+At ng langis mula sa batong pingkian;+
14 Mantikilya ng bakahan at gatas ng kawan+Kasama ang taba ng mga barakong tupa,At mga lalaking tupa, ang lahi ng Basan, at mga kambing na lalaki+Kasama ang taba ng bato ng trigo;+At ang dugo ng ubas ay ininom mo bilang alak.+
15 Nang si Jesurun+ ay magsimulang tumaba, nang magkagayon ay sumipa siya.+Ikaw ay tumaba, ikaw ay lumapad, ikaw ay nabundat.+Sa gayon ay iniwan niya ang Diyos, na lumalang sa kaniya,+At hinamak ang Bato+ ng kaniyang kaligtasan.
16 Pinasimulan nilang pukawin siya sa paninibugho+ sa pamamagitan ng kakaibang mga diyos;+Sa pamamagitan ng mga karima-rimarim na bagay ay patuloy nila siyang ginalit.+
17 Naghain sila sa mga demonyo, hindi sa Diyos,+Mga diyos na hindi nila kilala,+Mga bago na kamakailan lamang dumating,+Na sa mga iyon ay walang kabatiran ang inyong mga ninuno.
18 Ang Bato na naging iyong ama ay nilimot mo,+At pinasimulan mong alisin sa alaala ang Diyos, ang Isa na nagluluwal sa iyo nang may mga kirot ng panganganak.+
19 Nang makita iyon ni Jehova, nang magkagayon ay winalang-galang niya sila,+Dahil sa pagkayamot na idinulot ng kaniyang mga anak na lalaki at ng kaniyang mga anak na babae.
20 Kaya sinabi niya, ‘Ikukubli ko ang aking mukha mula sa kanila,+Titingnan ko kung ano ang magiging huling wakas nila.Sapagkat sila ay isang salinlahi ng katiwalian,+Mga anak na walang katapatan.+
21 Sila, sa ganang kanila, ay pumukaw sa akin sa paninibugho sa pamamagitan niyaong hindi naman diyos;+Niligalig nila ako sa pamamagitan ng kanilang mga walang-kabuluhang idolo;+At ako, sa ganang akin, ay pupukaw sa kanila sa paninibugho sa pamamagitan niyaong hindi bayan;+Sa pamamagitan ng isang hangal na bansa ay gagalitin ko sila.+
22 Sapagkat isang apoy ang nagliyab sa aking galit+At magniningas ito hanggang sa Sheol, na pinakamababang dako,+At tutupukin nito ang lupa at ang bunga nito+At palalagablabin ang mga pundasyon ng mga bundok.+
23 Pararamihin ko ang mga kapahamakan sa kanila;+Ang aking mga palaso ay gagamitin ko sa kanila.+
24 Manlulupaypay sila sa gutom+ at lalamunin ng nag-aapoy na lagnat+At ng mapait na pagkapuksa.+At ang mga ngipin ng mga hayop ay isusugo ko sa kanila,+Kasama ang kamandag ng mga reptilya sa alabok.+
25 Sa labas ay uulilahin sila ng isang tabak,+At sa loob ng bahay ay pagkatakot,+Ng kapuwa binata at dalaga,+Ng pasusuhin pati ng lalaking may uban.+
26 Sinabi ko sana: “Pangangalatin ko sila,+Patitigilin ko ang pagbanggit sa kanila mula sa mga taong mortal,”+
27 Kung hindi lamang ako natatakot sa kaligaligan mula sa kaaway,+Na baka mapagkamalian iyon ng kanilang mga kalaban,+Na baka sabihin nila: “Ang ating kamay ay nanaig,+At hindi si Jehova ang nagsagawa ng lahat ng ito.”+
28 Sapagkat sila ay isang bansa na sa kanila ay naglalaho ang payo,+At sa gitna nila ay walang unawa.+
29 O kung sana ay marunong sila!+ Kung gayon ay magmumuni-muni sila tungkol dito.+Pag-iisipan nila ang kanilang huling wakas.+
30 Paano matutugis ng isa ang isang libo,At maitataboy ng dalawa ang sampung libo?+Malibang ipinagbili sila ng kanilang Bato+At isinuko sila ni Jehova.
31 Sapagkat ang kanilang bato ay hindi gaya ng ating Bato,+Kahit ang ating mga kaaway man ang magpasiya.+
32 Sapagkat ang kanilang punong ubas ay mula sa punong ubas ng SodomaAt mula sa hagdan-hagdang lupain ng Gomorra.+Ang kanilang mga ubas ay mga ubas na lason,Ang kanilang mga kumpol ay mapapait.+
33 Ang kanilang alak ay ang kamandag ng malalaking ahasAt ang malupit na lason ng mga kobra.+
34 Hindi ba iyon nakatago sa akin,Na nalalakipan ng tatak sa aking imbakan?+
35 Akin ang paghihiganti, at ang kagantihan.+Sa takdang panahon ay susuray-suray ang kanilang paa,+Sapagkat ang araw ng kanilang kasakunaan ay malapit na,+At ang mga kaganapang nakahanda para sa kanila ay nagmamadali nga.’+
36 Sapagkat hahatulan ni Jehova ang kaniyang bayan+At ikalulungkot niya ang tungkol sa kaniyang mga lingkod,+Sapagkat makikita niya na ang suhay ay nawalaAt ang naroon lamang ay yaong mahina at walang-kabuluhan.
37 At tiyak na sasabihin niya, ‘Nasaan ang kanilang mga diyos,+Ang bato na kanilang pinanganlungan,+
38 Na noon ay kumakain ng taba ng kanilang mga hain,+Umiinom ng alak ng kanilang mga handog na inumin?+Tumindig sila at tulungan nila kayo.+Maging kublihang dako sila para sa inyo.+
39 Tingnan ninyo ngayon na ako—ako nga siya+At walang mga diyos na kasama ko.+Ako ay pumapatay, at ako ay bumubuhay.+Ako ay nanunugat nang malubha,+ at ako—ako ay magpapagaling,+At walang sinuman ang makaaagaw mula sa aking kamay.+
40 Sapagkat itinataas ko ang aking kamay sa langit sa panunumpa,+At sinasabi ko: “Buháy ako hanggang sa panahong walang takda,”+
41 Kung patatalasin ko nga ang aking kumikinang na tabak,+At ang aking kamay ay hahawak sa kahatulan,+Ako ay magsasagawa ng paghihiganti sa aking mga kalaban+At maglalapat ng kagantihan doon sa mga masidhing napopoot sa akin.+
42 Lalanguin ko sa dugo ang aking mga palaso,+Samantalang kakain ng laman ang aking tabak,+Sa dugo ng napatay at ng mga bihag,Sa mga ulo ng mga lider ng kaaway.’+
43 Matuwa kayo, kayong mga bansa, kasama ng kaniyang bayan,+Sapagkat ipaghihiganti niya ang dugo ng kaniyang mga lingkod,+At siya ay magsasagawa ng paghihiganti sa kaniyang mga kalaban+At magbabayad-sala nga para sa lupa ng kaniyang bayan.”
44 Sa gayon ay pumaroon si Moises at sinalita ang lahat ng mga salita ng awit na ito sa pandinig ng bayan,+ siya at si Hosea na anak ni Nun.+
45 Pagkatapos na salitain ni Moises ang lahat ng mga salitang ito sa buong Israel,
46 sinabi niya sa kanila: “Ituon ninyo ang inyong mga puso sa lahat ng mga salita na sinasalita ko bilang babala sa inyo ngayon,+ upang mautusan ninyo ang inyong mga anak na maingat na isagawa ang lahat ng mga salita ng kautusang ito.+
47 Sapagkat hindi ito walang-kabuluhang salita para sa inyo,+ kundi nangangahulugan ito ng inyong buhay,+ at sa pamamagitan ng salitang ito ay mapahahaba ninyo ang inyong mga araw sa ibabaw ng lupa na tatawirin ninyo sa Jordan upang ariin.”+
48 At nagsalita si Jehova kay Moises nang araw ring ito, na sinasabi:
49 “Umahon ka sa bundok na ito ng Abarim,+ sa Bundok Nebo,+ na nasa lupain ng Moab, na nakaharap sa Jerico, at tingnan mo ang lupain ng Canaan, na ibinibigay ko sa mga anak ni Israel bilang pag-aari.+
50 Pagkatapos ay mamatay ka roon sa bundok na aahunin mo, at mapisan ka sa iyong bayan,+ gaya ni Aaron na iyong kapatid na namatay sa Bundok Hor+ at napisan sa kaniyang bayan;
51 sa dahilang naging masuwayin kayo sa akin+ sa gitna ng mga anak ni Israel sa tubig ng Meriba+ ng Kades sa ilang ng Zin; sa dahilang hindi ninyo ako pinabanal sa gitna ng mga anak ni Israel.+
52 Sapagkat mula sa malayo ay makikita mo ang lupain, ngunit hindi ka makapapasok doon sa lupain na ibinibigay ko sa mga anak ni Israel.”+
