1 พงศ์กษัตริย์ 2:1-46

2  เมื่อ​ดาวิด​ใกล้​จะ​เสีย​ชีวิต เขา​สั่ง​โซโลมอน​ลูก​ชาย​ว่า  “พ่อ​ใกล้​จะ​ตาย​แล้ว ขอ​ให้​ลูก​เข้มแข็ง+สม​กับ​เป็น​ลูก​ผู้​ชาย+  ลูก​ต้อง​ทำ​หน้า​ที่​ที่​มี​ต่อ​พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ของ​ลูก ใช้​ชีวิต​ตาม​แนว​ทาง​ของ​พระองค์​และ​ทำ​ตาม​กฎหมาย คำ​สั่ง คำ​พิพากษา และ​ข้อ​เตือน​ใจ​ของ​พระองค์​อย่าง​ที่​เขียน​ไว้​ใน​กฎหมาย​ของ​โมเสส+ แล้ว​ลูก​จะ​ประสบ​ความ​สำเร็จ​ไม่​ว่า​จะ​ทำ​อะไร​หรือ​จะ​ไป​ที่​ไหน  และ​พระ​ยะโฮวา​จะ​ทำ​ตาม​ที่​สัญญา​ไว้​กับ​พ่อ​ว่า ‘ถ้า​ลูก​หลาน​ของ​เจ้า​ทำ​ตัว​ดี และ​ซื่อ​สัตย์​ต่อ​เรา​สุด​ชีวิต​จิตใจ+ จะ​มี​เชื้อ​สาย​ของ​เจ้า​ครอง​บัลลังก์​ของ​อิสราเอล​ตลอด​ไป’+  “ลูก​รู้​ดี​ว่า​โยอาบ​ลูก​นาง​เศรุยาห์​เคย​ทำ​อะไร​ไว้​กับ​พ่อ และ​เคย​ทำ​อะไร​ไว้​กับ​แม่ทัพ​อิสราเอล​สอง​คน คือ​อับเนอร์+ลูก​ของ​เนอร์​และ​อามาสา+ลูก​ของ​เยเธอร์ เขา​ฆ่า+สอง​คน​นั้น​ทั้ง ๆ ที่​ไม่​ใช่​เวลา​สงคราม และ​เขา​ทำ​ให้​เลือด​เปื้อน​เข็มขัด​และ​รอง​เท้า​ของ​เขา​เอง  ลูก​ต้อง​จัด​การ​เขา​ตาม​ที่​ลูก​เห็น​ควร อย่า​ให้​คน​หัว​หงอก​คน​นั้น​ลง​หลุม*ไป​อย่าง​สงบ​เลย+  “แต่​ลูก​ต้อง​เมตตา*และ​อย่า​ทอดทิ้ง​ลูก​หลาน*ของ​บาร์ซิลลัย+ชาว​กิเลอาด ให้​พวก​เขา​ได้​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​ของ​ลูก เพราะ​พวก​เขา​อยู่​เคียง​ข้าง​พ่อ+ตอน​ที่​พ่อ​หนี​จาก​อับซาโลม​พี่​ชาย​ของ​ลูก+  “แล้ว​ยัง​มี​ชิเมอี​ลูก​เกรา​ตระกูล​เบนยามิน​จาก​หมู่​บ้าน​บาฮูริม​ด้วย เขา​เคย​แช่ง​ด่า​พ่อ​อย่าง​เจ็บ​แสบ+ตอน​ที่​พ่อ​กำลัง​จะ​ไป​มาหะนาอิม+ แต่​ตอน​ที่​เขา​มา​หา​พ่อ​ที่​แม่น้ำ​จอร์แดน พ่อ​ก็​สาบาน​กับ​เขา​ต่อ​หน้า​พระ​ยะโฮวา​ว่า​จะ​ไม่​ฆ่า​เขา​ด้วย​ดาบ+  แต่​ตอน​นี้ อย่า​ปล่อย​เขา​ไว้+ ลูก​เป็น​คน​ฉลาด​และ​รู้​ว่า​ควร​ทำ​ยัง​ไง​กับ​เขา ลูก​ต้อง​ฆ่า​คน​หัว​หงอก​คน​นี้​ซะ”+ 10  แล้ว​ดาวิด​ก็​ตาย​ไป​ตาม​ปู่​ย่า​ตา​ยาย​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​เมือง​ของ​ดาวิด+ 11  ดาวิด​ปกครอง​อิสราเอล​ทั้ง​หมด 40 ปี เขา​ปกครอง​ที่​เมือง​เฮโบรน+ 7 ปี และ​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม 33 ปี+ 12  โซโลมอน​จึง​นั่ง​บน​บัลลังก์​ของ​ดาวิด​พ่อ​ของ​เขา และ​อาณาจักร​ของ​เขา​ก็​ค่อย ๆ มั่นคง​ขึ้น+ 13  ต่อ​มา อาโดนียาห์​ลูก​นาง​ฮักกีท​มา​หา​นาง​บัทเชบา​แม่​ของ​โซโลมอน เธอ​ถาม​ว่า “ท่าน​มา​ดี​หรือ?” เขา​ตอบ​ว่า “ผม​มา​ดี” 14  แล้ว​เขา​ก็​พูด​ว่า “ผม​มี​เรื่อง​จะ​พูด​กับ​ท่าน” ​เธอ​ตอบ​ว่า “พูด​มา​เถอะ” 15  เขา​บอก​ว่า “ท่าน​รู้​ดี​ว่า​ผม​ควร​จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์ และ​ทุก​คน​ใน​อิสราเอล​ก็​คิด​ว่า​ผม​จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์+ แต่​ตำแหน่ง​กษัตริย์​กลับ​ตก​เป็น​ของ​น้อง​ชาย​ผม เพราะ​พระ​ยะโฮวา​ต้องการ​จะ​มอบ​ให้​เขา+ 16  แต่​ตอน​นี้​ผม​อยาก​จะ​ขอ​ท่าน​เพียง​เรื่อง​เดียว และ​อย่า​ปฏิเสธ​ผม​เลย” เธอ​ตอบ​ว่า “พูด​มา​เถอะ” 17  เขา​บอก​ว่า “โปรด​ไป​ขอ​กษัตริย์​โซโลมอน​ให้​ยก​นาง​อาบีชาก+ชาว​ชูเนม​ให้​เป็น​ภรรยา​ผม เพราะ​กษัตริย์​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ท่าน​แน่ ๆ” 18  บัทเชบา​จึง​ตอบ​ว่า “ได้​สิ ฉัน​จะ​ไป​พูด​กับ​กษัตริย์​ให้” 19  บัทเชบา​จึง​ไป​ขอร้อง​กษัตริย์​โซโลมอน​ให้​อาโดนียาห์ กษัตริย์​รีบ​ลุก​มา​หา​และ​คำนับ​เธอ แล้ว​เขา​ก็​ไป​นั่ง​บน​บัลลังก์ และ​สั่ง​ให้​จัด​บัลลังก์​ให้​เธอ​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​เขา 20  เธอ​บอก​ว่า “แม่​มี​เรื่อง​เล็ก​น้อย​จะ​ขอ​ลูก อย่า​ปฏิเสธ​แม่​เลย” กษัตริย์​บอก​เธอ​ว่า “บอก​มา​เลย​ท่าน​แม่ ผม​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ท่าน​เลย” 21  เธอ​บอก​ว่า “ยก​อาบีชาก​ชาว​ชูเนม​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​อาโดนียาห์​พี่​ชาย​ของ​ลูก​เถอะ” 22  กษัตริย์​โซโลมอน​ตอบ​แม่​ว่า “ทำไม​ท่าน​มา​ขอ​ให้​ผม​ยก​อาบีชาก​ชาว​ชูเนม​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​อาโดนียาห์? ขอ​ตำแหน่ง​กษัตริย์​ให้​เขา​ด้วย​เลย​สิ+ เพราะ​เขา​เป็น​พี่​ชาย​ของ​ผม+ และ​ปุโรหิต​อาบียาธาร์​กับ​โยอาบ+ลูก​นาง​เศรุยาห์​ก็​สนับสนุน​เขา​อยู่”+ 23  กษัตริย์​โซโลมอน​จึง​สาบาน​ต่อ​หน้า​พระ​ยะโฮวา​ว่า “ถ้า​อาโดนียาห์​ไม่​ได้​ชด​ใช้​ด้วย​ชีวิต​ที่​บังอาจ​มา​ขอ​อย่าง​นี้ ก็​ให้​พระเจ้า​ลง​โทษ​ผม​ให้​หนัก​กว่า​นั้น​อีก 24  พระ​ยะโฮวา​มอบ​บัลลังก์​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​ให้​ผม ทำ​ให้​บัลลังก์​ของ​ผม​มั่นคง+ และ​ตั้ง​ราชวงศ์​ให้​ผม+ตาม​ที่​พระองค์​สัญญา​ไว้ ผม​ขอ​สาบาน​ต่อ​พระองค์​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่​ว่า อาโดนียาห์​จะ​ต้อง​ถูก​ประหาร+วัน​นี้​แน่” 25  แล้ว​กษัตริย์​โซโลมอน​ก็​ส่ง​เบไนยาห์+ลูก​เยโฮยาดา​ไป​ฆ่า​อาโดนียาห์​ทันที 26  กษัตริย์​บอก​ปุโรหิต​อาบียาธาร์+ว่า “กลับ​ไป​ไร่​นา​ของ​ท่าน​ที่​อานาโธท+ซะ ท่าน​สม​ควร​ตาย แต่​เรา​จะ​ไม่​ประหาร​ท่าน​ใน​วัน​นี้ เพราะ​ท่าน​เคย​แบก​หีบ​ของ​พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​สูง​สุด​ให้​ดาวิด​พ่อ​ของ​เรา+ และ​เพราะ​ท่าน​เคย​ร่วม​ทุกข์​กับ​พ่อ​ของ​เรา​มา​นาน”+ 27  โซโลมอน​จึง​ปลด​อาบียาธาร์​ออก​จาก​ตำแหน่ง​ปุโรหิต​ของ​พระ​ยะโฮวา เหตุ​การณ์​นี้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​พระ​ยะโฮวา​พูด​ไว้​ที่​เมือง​ชิโลห์+เกี่ยว​กับ​ลูก​หลาน​ของ​เอลี+ 28  เมื่อ​โยอาบ​ได้​ข่าว​ก็​หนี​ไป​ที่​เต็นท์​ของ​พระ​ยะโฮวา+และ​จับ​มุม​แท่น​บูชา​ที่​ทำ​เป็น​รูป​เขา​สัตว์​ไว้ โยอาบ​สนับสนุน​อาโดนียาห์+แต่​ไม่​สนับสนุน​อับซาโลม+ 29  มี​คน​บอก​กษัตริย์​โซโลมอน​ว่า “โยอาบ​หนี​ไป​ที่​เต็นท์​ของ​พระ​ยะโฮวา​แล้ว เขา​อยู่​ที่​แท่น​บูชา” โซโลมอน​จึง​สั่ง​เบไนยาห์​ลูก​เยโฮยาดา​ว่า “ไป​ฆ่า​เขา!” 30  เบไนยาห์​จึง​ไป​ที่​เต็นท์​ของ​พระ​ยะโฮวา​และ​บอก​โยอาบ​ว่า “กษัตริย์​สั่ง​ให้​ท่าน​ออก​มา​เดี๋ยว​นี้!” แต่​โยอาบ​บอก​ว่า “ไม่! เรา​จะ​ตาย​อยู่​ตรง​นี้” เบไนยาห์​จึง​ไป​บอก​กษัตริย์​ว่า​โยอาบ​พูด​อย่าง​นั้น 31  กษัตริย์​บอก​เขา​ว่า “ทำ​อย่าง​ที่​เขา​บอก ฆ่า​เขา​และ​ฝัง​เขา​ซะ เรา​กับ​ราชวงศ์​ของ​พ่อ​เรา​จะ​ได้​ไม่​มี​ส่วน​รับผิดชอบ​ที่​โยอาบ​ฆ่า​คน​ตาย​โดย​ไม่​มี​เหตุ​ผล​สม​ควร+ 32  พระ​ยะโฮวา​จะ​ให้​เขา​ชด​ใช้​ความ​ผิด​ที่​ได้​ฆ่า​คน​สอง​คน​ที่​ดี​กว่า​เขา​โดย​ที่​ดาวิด​พ่อ​ของ​เรา​ไม่​รู้ คือ​อับเนอร์+ลูก​ของ​เนอร์​แม่ทัพ​ของ​อิสราเอล+ กับ​อามาสา+ลูก​ของ​เยเธอร์​แม่ทัพ​ของ​ยูดาห์+ 33  โยอาบ​และ​ลูก​หลาน​ของ​เขา​จะ​ต้อง​ชด​ใช้​ความ​ผิด​นั้น​ตลอด​ไป+ แต่​ขอ​ให้​ดาวิด​กับ​ลูก​หลาน รวม​ทั้ง​ราชวงศ์​และ​บัลลังก์​ของ​ท่าน​มี​สันติ​สุข​จาก​พระ​ยะโฮวา​ตลอด​กาล” 34  เบไนยาห์​ลูก​เยโฮยาดา​จึง​ไป​ฆ่า​โยอาบ ศพ​ของ​โยอาบ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​บ้าน​ของ​เขา​เอง​ใน​ที่​กันดาร 35  กษัตริย์​แต่ง​ตั้ง​เบไนยาห์+ลูก​เยโฮยาดา​เป็น​แม่ทัพ​แทน​โยอาบ และ​แต่ง​ตั้ง​ปุโรหิต​ศาโดก+ให้​ทำ​หน้า​ที่​แทน​อาบียาธาร์ 36  แล้ว​กษัตริย์​ก็​เรียก​ชิเมอี+มา​บอก​ว่า “คุณ​ต้อง​สร้าง​บ้าน​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​และ​อยู่​ที่​นั่น อย่า​ออก​ไป​ที่​อื่น 37  ถ้า​คุณ​ข้าม​หุบเขา​ขิดโรน+ไป​วัน​ไหน วัน​นั้น​คุณ​ตาย​แน่ และ​ถือ​เป็น​ความ​ผิด​ของ​คุณ​เอง” 38  ชิเมอี​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ที่​ท่าน​พูด​มา​ก็​ดี​แล้ว ผม​จะ​ทำ​อย่าง​ที่​กษัตริย์​ผู้​เป็น​นาย​ของ​ผม​บอก” ชิเมอี​จึง​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ระยะ​หนึ่ง 39  แต่​พอ​สาม​ปี​ผ่าน​ไป ทาส​สอง​คน​ของ​ชิเมอี​ก็​หนี​ไป​หา​อาคีช+ลูก​ของ​มาอาคาห์​กษัตริย์​เมือง​กัท เมื่อ​มี​คน​บอก​ชิเมอี​ว่า “ทาส​ของ​คุณ​อยู่​ที่​เมือง​กัท” 40  ชิเมอี​ก็​รีบ​ใส่​อาน​บน​หลัง​ลา​และ​ไป​หา​อาคีช​ที่​เมือง​กัท​เพื่อ​ตาม​หา​ทาส​ของ​เขา แล้ว​ชิเมอี​ก็​พา​ทาส​กลับ​มา​จาก​เมือง​กัท 41  มี​คน​บอก​โซโลมอน​ว่า “ชิเมอี​ออก​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​ไป​เมือง​กัท​และ​กลับ​มา​แล้ว” 42  กษัตริย์​จึง​เรียก​ชิเมอี​มา​บอก​ว่า “เรา​ให้​คุณ​สาบาน​ต่อ​หน้า​พระ​ยะโฮวา​และ​เตือน​คุณ​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า ‘คุณ​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​วัน​ไหน วัน​นั้น​คุณ​ตาย​แน่’? และ​คุณ​ก็​ยัง​บอก​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า ‘ที่​ท่าน​พูด​มา​ก็​ดี​แล้ว ผม​จะ​ทำ​ตาม’?+ 43  แล้ว​ทำไม​คุณ​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​สาบาน​ไว้​ต่อ​หน้า​พระ​ยะโฮวา และ​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​เรา​สั่ง?” 44  แล้ว​กษัตริย์​ก็​พูด​กับ​ชิเมอี​ว่า “คุณ​ก็​รู้​อยู่​แก่​ใจ​ว่า​เคย​ทำ​ร้าย​ดาวิด​พ่อ​ของ​เรา+ไว้​อย่าง​ไร พระยะโฮวา​จะ​ลง​โทษ​คุณ​ที่​ทำ​อย่าง​นั้น+ 45  แต่​กษัตริย์​โซโลมอน​จะ​ได้​พร+ และ​พระ​ยะโฮวา​จะ​ทำ​ให้​บัลลังก์​ของ​ดาวิด​มั่นคง​ตลอด​ไป” 46  กษัตริย์​จึง​ส่ง​เบไนยาห์​ลูก​เยโฮยาดา​ไป​ฆ่า​ชิเมอี+ แล้ว​อาณาจักร​ของ​โซโลมอน​ก็​ตั้ง​มั่นคง+

เชิงอรรถ

ดู​คำ​ว่า “หลุม​ศพ” ใน​ส่วน​อธิบาย​ศัพท์
หรือ “แสดง​ความ​รัก​ที่​มั่นคง”
แปล​ตรง​ตัว​ว่า “พวก​ลูก​ชาย”

ข้อมูลสำหรับศึกษา

วีดีโอและรูปภาพ