เยเรมีย์ 4:1-31

4  พระ​ยะโฮวา​บอก​ว่า “อิสราเอล ถ้า​เจ้า​จะ​กลับ​มาถ้า​เจ้า​จะ​กลับ​มา​หา​เราและ​ถ้า​เจ้า​จะ​เอา​รูป​เคารพ​ที่​น่า​ขยะแขยง​ของ​เจ้า​ไป​ให้​พ้น​หน้า​เราเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ต้อง​เร่ร่อน​ไป​เรื่อย ๆ+  ถ้า​เจ้า​สาบาน​ต่อ​พระ​ยะโฮวา​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่ด้วย​ความ​จริง ความ​ยุติธรรม และ​ความ​ถูก​ต้อง​ชอบธรรมพระองค์​ก็​จะ​อวยพร​ชาติ​ต่าง ๆและ​พวก​เขา​จะ​อวด​เรื่อง​พระองค์”+  เพราะ​พระ​ยะโฮวา​พูด​กับ​ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ว่า “ให้​พวก​เจ้า​ไถ​ดิน​ใน​ที่​ที่​เพาะ​ปลูก​ได้และ​อย่า​หว่าน​พืช​ใน​ดง​หนาม​เลย+  ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็มให้​พวก​เจ้า​เข้า​สุหนัต​เพื่อ​พระ​ยะโฮวาและ​ให้​เข้า​สุหนัต​ที่​หัวใจ+แล้ว​เรา​จะ​ไม่​โกรธ​พวก​เจ้า​เหมือน​ไฟ​ที่​ลุก​ไหม้และ​จะ​ไม่​มี​ใคร​ดับ​ไฟ​นั้น​ได้เพราะ​พวก​เจ้า​ทำ​ชั่ว”+  ไป​บอก​เรื่อง​นี้​ใน​ยูดาห์ และ​ประกาศ​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม พูด​ดัง ๆ และ​เป่า​แตร​เขา​สัตว์​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน+ ร้อง​บอก​ดัง ๆ ว่า “ให้​พวก​เรา​มา​ชุมนุม​กันแล้ว​หนี​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ+  ส่ง​สัญญาณ*บอก​ทาง​ไป​ศิโยน แล้ว​หา​ที่​หลบ​ภัย อย่า​ยืน​อยู่​เฉย ๆ” เพราะ​เรา​จะ​ส่ง​ภัย​พิบัติ​มา​จาก​ทิศ​เหนือ+ ซึ่ง​เป็น​ความ​พินาศ​ที่​ร้ายแรง  ศัตรู​ออก​มา​แล้ว เหมือน​สิงโต​ออก​มา​จาก​พุ่ม​ไม้​หนา​ทึบ+ผู้​ที่​จะ​ทำลาย​ประเทศ​ต่าง ๆ ก็​มุ่ง​หน้า​มา​แล้ว+ เขา​ออก​มา​จาก​ที่​ของ​เขา​เพื่อ​ทำ​ให้​แผ่นดิน​ของ​เจ้า​กลาย​เป็น​ที่​ที่​น่า​สยดสยอง เมือง​ต่าง ๆ ของ​เจ้า​จะ​ถูก​ทำลาย​จน​ไม่​มี​ใคร​อยู่​เลย+  ดัง​นั้น ให้​พวก​เจ้า​ใส่​ผ้า​กระสอบ+และ​ร้องไห้​คร่ำ​ครวญเพราะ​พระ​ยะโฮวา​ยัง​ไม่​หาย​โกรธ​พวก​เรา  พระ​ยะโฮวา​บอก​ว่า “ใน​วัน​นั้น​กษัตริย์​กับ​พวก​เจ้านาย​จะ​อก​สั่น​ขวัญ​แขวน+พวก​ปุโรหิต​จะ​หวาด​กลัว และ​พวก​ผู้​พยากรณ์​จะ​ตกตะลึง”+ 10  ผม​จึง​พูด​ว่า “พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​สูง​สุด พระองค์​หลอก​คน​เหล่า​นี้+กับ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘เจ้า​จะ​มี​ความ​สงบ​สุข’+ ทั้ง ๆ ที่​ดาบ​จี้​อยู่​ที่​คอ​พวก​เรา​แล้ว” 11  ใน​ตอน​นั้น​คน​เหล่า​นี้​กับ​ชาว​เยรูซาเล็ม​จะ​ได้​ยิน​ว่า “ลม​ร้อน​จาก​ภูเขา​ที่​แห้ง​แล้ง​ใน​ทะเล​ทรายจะ​พัด​มา​ใส่​ประชาชน​ของ​เราลม​นี้​ไม่​ได้​พัด​มา​เพื่อ​แยก​สิ่ง​สกปรก​ออก​จาก​ข้าว 12  ลม​พัด​กระหน่ำ​มา​จาก​ที่​นั่น​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​เรา ตอน​นี้​เรา​จะ​ประกาศ​คำ​พิพากษา​พวก​เขา​แล้ว 13  ศัตรู​จะ​มา​เหมือน​เมฆ​ฝนและ​รถ​ศึก​ของ​เขา​เป็น​เหมือน​ลม​พายุ+ ม้า​ของ​เขา​เร็ว​กว่า​นก​อินทรี+ พวก​เรา​พินาศ​ย่อยยับ​แน่! 14  ชาว​เยรูซาเล็ม พวก​เจ้า​ต้อง​ล้าง​ความ​ชั่ว​ให้​หมด​จาก​ใจ​เพื่อ​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด+ พวก​เจ้า​จะ​คิด​เรื่อง​ชั่ว ๆ ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน? 15  เพราะ​มี​คน​ส่ง​ข่าว​มา​จาก​เมือง​ดาน+และ​มี​เสียง​ประกาศ​เตือน​ภัย​ดัง​มา​จาก​เขต​เทือก​เขา​ของ​เอฟราอิม 16  ขอ​ให้​เจ้า​เอา​เรื่อง​นี้​ไป​บอก​ชาติ​ทั้ง​หลายประกาศ​เรื่อง​นี้​ให้​ชาว​เยรูซาเล็ม​ฟัง” “มี​ทหาร​ยาม*มา​จาก​แดน​ไกลพวก​เขา​จะ​โห่​ร้อง​เพื่อ​โจมตี​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ 17  พวก​เขา​จะ​ล้อม​กรุง​เยรูซาเล็ม​ไว้​ทุก​ด้าน​เหมือน​คน​เฝ้า​ทุ่ง​นา+เพราะ​เมือง​นี้​กบฏ​ต่อ​เรา”+ พระ​ยะโฮวา​บอก​ไว้​อย่าง​นี้ 18  “เจ้า​จะ​ได้​รับ​ผล​จาก​การ​กระทำ​ของ​เจ้า เจ้า​จะ​พินาศ​ย่อยยับ+เพราะ​ใจ​เจ้า​ดื้อด้าน​จริง ๆ” 19  ผม​เจ็บ​ปวด​ใจ​เหลือ​เกิน ผม​ปวด​ร้าว​ใจ​จริง ๆ ใจ​ผม​สั่น​ไป​หมด ผม​อยู่​เงียบ ๆ ไม่​ได้​แล้วเพราะ​ผม​ได้​ยิน​เสียง​แตร​เขา​สัตว์เป็น​สัญญาณ​ออก​รบ*+ 20  มี​ข่าว​เรื่อง​ภัย​พิบัติ​ที่​เกิด​ขึ้น​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่าเพราะ​ทั้ง​แผ่นดิน​ย่อยยับ​แล้ว จู่ ๆ เต็นท์​ของ​ผม​ก็​พัง​ลง​มาผ้า​เต็นท์​ของ​ผม​ถูก​ทำลาย​ใน​ชั่ว​พริบ​ตา+ 21  ผม​จะ​ต้อง​เห็น​สัญญาณ*และ​ได้​ยิน​เสียง​แตร​เขา​สัตว์​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน?+ 22  “เพราะ​ประชาชน​ของ​เรา​เป็น​คน​โง่+พวก​เขา​ไม่​สนใจ​ฟัง​เรา พวก​เขา​เป็น​ลูก​ชาย​ที่​โง่ และ​ไม่​มี​ความ​เข้าใจ พวก​เขา​ฉลาด​ใน​เรื่อง​การ​ทำ​ชั่วแต่​ไม่​รู้​จัก​การ​ทำ​ดี” 23  “ผม​มอง​แผ่นดิน และ​เห็น​ว่า​มัน​ว่าง​เปล่า​ไร้​ผู้​คน+ ผม​มอง​ท้องฟ้า แต่​ไม่​เห็น​แสง​สว่าง+ 24  เมื่อ​ผม​มอง​ภูเขา ก็​เห็น​ว่า​มัน​กำลัง​สั่น​สะเทือนและ​เนิน​เขา​กำลัง​สั่น​ไหว+ 25  เมื่อ​ผม​มอง​ดู ผม​ไม่​เห็น​คน​เลยและ​นก​บน​ฟ้า​ก็​บิน​หนี​ไป​หมด+ 26  เมื่อ​ผม​มอง​ดู ก็​เห็น​สวน​ผลไม้​กลาย​เป็น​ที่​กันดารและ​เมือง​ต่าง ๆ ถูก​ทำลาย​ไป​หมด+ เพราะ​พระ​ยะโฮวา​โกรธ​มาก 27  พระ​ยะโฮวา​พูด​ว่า “ทั้ง​แผ่นดิน​จะ​ไม่​มี​คน​อยู่+แต่​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​จน​สิ้น​ซาก 28  เพราะ​อย่าง​นี้ แผ่นดิน​จะ​โศก​เศร้า+และ​ท้องฟ้า​เบื้อง​บน​จะ​มืด​มิด+ เพราะ​เรา​พูด​ไว้​แล้ว และ​เรา​ตั้งใจ​ไว้​แล้วเรา​จะ​ไม่​เปลี่ยน​ใจ* และ​เรา​จะ​ไม่​ล้ม​เลิก+ 29  เมื่อ​ได้​ยิน​เสียง​ทหาร​ม้า​และ​พล​ธนูคน​ทั้ง​เมือง​ก็​หนี​ไป+ พวก​เขา​หนี​เข้า​ไป​ใน​ป่า​ทึบและ​ปีน​ขึ้น​ไป​ตาม​ซอก​ผา+ เมือง​ทุก​เมือง​ถูก​ทิ้ง​ร้างไม่​มี​คน​อยู่​เลย” 30  ตอน​นี้​เจ้า​พินาศ​แล้ว และ​เจ้า​จะ​ทำ​อย่าง​ไร? เจ้า​เคย​สวม​เสื้อ​ผ้า​สี​แดง​เข้มเคย​สวม​เครื่อง​ประดับ​ทองคำและ​ทา​ตา​ด้วย​สี​ดำ​เพื่อ​ให้​ดู​โต​ขึ้น แต่​ถึง​เจ้า​แต่ง​ตัว​สวย ๆ ไป​ก็​ไร้​ประโยชน์+เพราะ​คน​ที่​เคย​ลุ่มหลง​เจ้า​ทิ้ง​เจ้า​ไป​แล้วตอน​นี้​พวก​เขา​กำลัง​ตาม​ล่า​เอา​ชีวิต​เจ้า+ 31  ผม​ได้​ยิน​เสียง​เหมือน​เสียง​ผู้​หญิง​ที่​ไม่​สบายเหมือน​เสียง​ร้อง​ของ​ผู้​หญิง​ที่​กำลัง​เจ็บ​ปวด​เพราะ​คลอด​ลูก​คน​แรกเป็น​เสียง​ลูก​สาว​ของ​ศิโยน​ที่​กำลัง​จะ​ขาด​ใจ เธอ​ยื่น​มือ​ออก​ไป​และ​ร้อง​ว่า+ “ฉัน​ไม่​รอด​แน่ ฉัน​เหนื่อย​เหลือ​เกิน​เพราะ​พวก​ฆาตกร!”

เชิงอรรถ

หรือ “ยก​เสา​ให้​สัญญาณ”
คือ คน​ที่​เฝ้า​ดู​เมือง​เพื่อ​จะ​ตัดสิน​ใจ​ว่า​ควร​โจมตี​เมื่อ​ไร
หรือ​อาจ​แปล​ได้​ว่า “เสียง​โห่​ร้อง​เวลา​ออก​รบ”
หรือ “เสา​ให้​สัญญาณ”
หรือ “เสียใจ”

ข้อมูลสำหรับศึกษา

วีดีโอและรูปภาพ