อพยพ 16:1-36

16  ต่อ​มา ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​หมด​ก็​ออก​จาก​เอลิม และ​เดิน​ทาง​มา​ถึง​ที่​กันดาร​สีน+ซึ่ง​อยู่​ระหว่าง​เอลิม​กับ​ซีนาย​ใน​วัน​ที่ 15 ของ​เดือน​ที่ 2 ที่​พวก​เขา​ออก​จาก​อียิปต์  ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​หมด​เริ่ม​บ่น​ต่อ​ว่า​โมเสส​กับ​อาโรน​ใน​ที่​กันดาร​นั้น+  ชาว​อิสราเอล​เอา​แต่​พูด​กับ​เขา​ทั้ง​สอง​ว่า “ให้​พวก​เรา​ตาย​ด้วย​น้ำ​มือ​ของ​พระ​ยะโฮวา​ใน​อียิปต์ ที่​มี​ทั้ง​เนื้อ+และ​ขนมปัง​ให้​เรา​กิน​อิ่ม​สบาย​ก็​ยัง​ดี​ซะ​กว่า​ที่​พวก​คุณ​พา​เรา​ทั้ง​หมด​มา​อด​ตาย​ใน​ที่​กันดาร​นี้”+  พระ​ยะโฮวา​จึง​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​จะ​ให้​อาหาร​ตก​ลง​มา​จาก​ฟ้า+ และ​ให้​แต่​ละ​คน​ออก​ไป​เก็บ​ตาม​จำนวน​ที่​เขา​จะ​กิน​ใน​วัน​นั้น+ เพราะ​เรา​จะ​ลอง​ใจ​พวก​เขา​ว่า​จะ​เชื่อ​ฟัง​คำ​สั่ง​ของ​เรา​ไหม+  แต่​ใน​วัน​ที่​หก+ เมื่อ​พวก​เขา​เตรียม​สิ่ง​ที่​จะ​ทำ​เป็น​อาหาร ก็​ให้​พวก​เขา​เก็บ​เป็น 2 เท่า”+  โมเสส​และ​อาโรน​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​หมด​ว่า “ใน​ตอน​เย็น พวก​คุณ​จะ​ได้​รู้​ว่า​พระ​ยะโฮวา​คือ​ผู้​ที่​นำ​พวก​คุณ​ออก​จาก​อียิปต์+  ใน​ตอน​เช้า พวก​คุณ​จะ​ได้​เห็น​สง่า​ราศี​ของ​พระ​ยะโฮวา​เพราะ​พระองค์​ได้​ยิน​เสียง​ที่​พวก​คุณ​บ่น​ต่อ​ว่า​พระ​ยะโฮวา พวก​คุณ​มา​บ่น​ต่อ​ว่า​พวก​เรา​ทำไม? พวก​เรา​ไม่​ได้​มี​ความ​สำคัญ​อะไร จริง ๆ แล้ว​พวก​คุณ​กำลัง​บ่น​ต่อ​ว่า​พระเจ้า​อยู่”  โมเสส​พูด​ต่อ​ไป​ว่า “เมื่อ​พระ​ยะโฮวา​เอา​เนื้อ​ให้​พวก​คุณ​กิน​ใน​ตอน​เย็น และ​เอา​อาหาร​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ให้​พวก​คุณ​กิน​จน​อิ่ม​ใน​ตอน​เช้า พวก​คุณ​จะ​รู้​ว่า​พระ​ยะโฮวา​ได้​ยิน​เสียง​ที่​พวก​คุณ​บ่น​ต่อ​ว่า​พระองค์ แต่​เรา​สอง​คน​เป็น​ใคร? พวก​คุณ​ไม่​ได้​บ่น​ต่อ​ว่า​เรา แต่​บ่น​ต่อ​ว่า​พระ​ยะโฮวา”+  โมเสส​พูด​กับ​อาโรน​ว่า “ไป​บอก​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​หมด​ว่า ‘ให้​มา​อยู่​ต่อ​หน้า​พระ​ยะโฮวา เพราะ​พระองค์​ได้​ยิน​เสียง​บ่น​ของ​พวก​คุณ​แล้ว’”+ 10  พอ​อาโรน​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​จบ พวก​เขา​ก็​หัน​หน้า​ไป​ทาง​ที่​กันดาร แล้ว​ก็​เห็น​รัศมี​ของ​พระ​ยะโฮวา​อยู่​ใน​เมฆ+ 11  พระ​ยะโฮวา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 12  “เรา​ได้​ยิน​เสียง​บ่น​ของ​ชาว​อิสราเอล​แล้ว+ ให้​เจ้า​ไป​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘ตอน​พลบ​ค่ำ*พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน​เนื้อ และ​ใน​ตอน​เช้า​จะ​ได้​กิน​อาหาร​อีก​อย่าง​จน​อิ่ม+ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​เรา​คือ​ยะโฮวา พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า’”+ 13  พอ​ตก​เย็น ฝูง​นก​คุ่ม​ก็​บิน​มา​เต็ม​ค่าย​พัก+ และ​ใน​ตอน​เช้า​ก็​มี​น้ำ​ค้าง​ปก​คลุม​พื้น​ดิน​บริเวณ​รอบ ๆ ค่าย​พัก 14  พอ​น้ำ​ค้าง​ระเหย​ไป ก็​มี​สิ่ง​หนึ่ง​ที่​มี​ลักษณะ​เป็น​เม็ด​เล็ก ๆ คล้าย​น้ำ​ค้าง​แข็ง​อยู่​บน​พื้น​ดิน​ใน​ที่​กันดาร+ 15  พอ​ชาว​อิสราเอล​เห็น​ก็​พูด​กัน​ว่า “นี่​คือ​อะไร?” เพราะ​พวก​เขา​ไม่​รู้​จัก โมเสส​จึง​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “นี่​คือ​อาหาร​ที่​พระ​ยะโฮวา​ให้​พวก​คุณ+ 16  พระ​ยะโฮวา​สั่ง​ว่า ‘ให้​แต่​ละ​คน​เก็บ​ใน​ปริมาณ​ที่​พอ​กิน ให้​เก็บ​ไป​คน​ละ 1 โอเมอร์*+ และ​เก็บ​ตาม​จำนวน​คน​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์​ของ​ตัว​เอง’” 17  ชาว​อิสราเอล​ก็​ทำ​ตาม พวก​เขา​ออก​ไป​เก็บ บาง​คน​เก็บ​มาก​บาง​คน​ก็​เก็บ​น้อย 18  เมื่อ​ใช้​โอเมอร์​ตวง​เก็บ​อาหาร คน​ที่​เก็บ​มาก​ก็​ไม่​มี​เหลือ ส่วน​คน​ที่​เก็บ​น้อย​ก็​ไม่​ขาด+ แต่​ละ​คน​เก็บ​ใน​ปริมาณ​ที่​พอ​กิน 19  แล้ว​โมเสส​ก็​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​เก็บ​ไว้​จน​ถึง​เช้า​ของ​วัน​รุ่ง​ขึ้น”+ 20  แต่​พวก​เขา​ไม่​ฟัง​โมเสส คน​ที่​เก็บ​ไว้​จน​ถึง​เช้า​ของ​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ก็​พบ​ว่า​มี​หนอน​และ​มี​กลิ่น​เหม็น โมเสส​ก็​โกรธ​พวก​เขา 21  พวก​เขา​จะ​ต้อง​ออก​ไป​เก็บ​ทุก​เช้า แต่​ละ​คน​เก็บ​ใน​ปริมาณ​ที่​พอ​กิน พอ​แดด​แรง​ขึ้น อาหาร​นั้น​ก็​จะ​ละลาย 22  ใน​วัน​ที่​หก พวก​เขา​เก็บ​อาหาร​นั้น​เป็น 2 เท่า+ คือ​คน​ละ 2 โอเมอร์ แล้ว​พวก​หัวหน้า​ของ​ชาว​อิสราเอล​ก็​มา​รายงาน​โมเสส 23  โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “พระ​ยะโฮวา​บอก​ไว้​อย่าง​นี้ ‘พรุ่ง​นี้​จะ​เป็น​วัน​หยุด​พัก เป็น​สะบาโต​บริสุทธิ์​เพื่อ​พระ​ยะโฮวา+ ดัง​นั้น วัน​นี้​ส่วน​ไหน​ที่​อยาก​จะ​อบ​ก็​เอา​ไป​อบ ส่วน​ไหน​ที่​อยากจะ​ต้ม​ก็​เอา​ไป​ต้ม+ และ​ส่วน​ที่​เหลือ​ทั้ง​หมด​ให้​พวก​คุณ​เก็บ​ไว้​จน​ถึง​เช้า​ของ​วัน​รุ่ง​ขึ้น’” 24  พวก​เขา​ก็​เก็บ​ส่วน​ที่​เหลือ​ไว้​จน​ถึง​เช้า​ของ​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ตาม​ที่​โมเสส​สั่ง และ​อาหาร​นั้น​ก็​ไม่​มี​กลิ่น​เหม็น​และ​ไม่​มี​หนอน​ขึ้น​เลย 25  โมเสส​พูด​ว่า “วัน​นี้ ให้​กิน​อาหาร​ที่​เก็บ​ไว้ เพราะ​วัน​นี้​เป็น​สะบาโต​ของ​พระ​ยะโฮวา ดัง​นั้น จะ​ไม่​มี​อาหาร​บน​พื้น​ดิน​ให้​พวก​คุณ​เก็บ​ใน​วัน​นี้ 26  พวก​คุณ​จะ​ออก​ไป​เก็บ 6 วัน แต่​ใน​วัน​ที่​เจ็ด​เป็น​วัน​สะบาโต+ จะ​ไม่​มี​อาหาร​นั้น​เลย” 27  ถึง​อย่าง​นั้น ก็​ยัง​มี​บาง​คน​ออก​ไป​เก็บ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด แต่​ก็​ไม่​มี​อะไร​จะ​ให้​เก็บ 28  พระ​ยะโฮวา​จึง​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “พวก​เจ้า​จะ​ขัด​คำ​สั่ง​และ​ไม่​ฟัง​เรา​อีก​นาน​แค่​ไหน?+ 29  อย่า​ลืม​ว่า พระ​ยะโฮวา​ให้​พวก​เจ้า​รักษา​วัน​สะบาโต+ พระองค์​จึง​ให้​อาหาร​พวก​เจ้า​ใน​วัน​ที่​หก​เป็น 2 เท่า ดัง​นั้น ขอ​ให้​แต่​ละ​คน​อยู่​ใน​ที่​อาศัย​ของ​ตัว​เอง อย่า​ให้​ใคร​ออก​ไป​ไหน​ใน​วัน​ที่​เจ็ด” 30  ประชาชน​ก็​ทำ​ตาม​กฎ​ที่​เกี่ยว​ข้อง​กับ​สะบาโต*ใน​วัน​ที่​เจ็ด+ 31  ชาว​อิสราเอล​เรียก​อาหาร​นั้น​ว่า “มานา”* ซึ่ง​มี​สี​ขาว​คล้าย​เมล็ด​ผัก​ชี และ​มี​รสชาติ​เหมือน​ขนมปัง​แผ่น​ผสม​น้ำ​ผึ้ง+ 32  แล้ว​โมเสส​ก็​พูด​ว่า “พระ​ยะโฮวา​สั่ง​อย่าง​นี้ ‘ตวง​มานา 1 โอเมอร์ และ​เก็บ​ไว้​เพื่อ​ให้​ลูก​หลาน​ทุก​ยุค​ทุก​สมัย+ได้​เห็น​อาหาร​ที่​เรา​ให้​พวก​เจ้า​กิน​ใน​ที่​กันดาร ตอน​ที่​เรา​พา​พวก​เจ้า​ออก​จาก​อียิปต์’” 33  โมเสส​จึง​พูด​กับ​อาโรน​ว่า “เอา​มานา 1 โอเมอร์​ใส่​โถ​เก็บ​ไว้​ตรง​หน้า​พระ​ยะโฮวา​ไป​ตลอด​ทุก​ยุค​ทุก​สมัย”+ 34  อาโรน​ก็​เก็บ​มานา​ใส่​โถ​วาง​ไว้​ตรง​หน้า​หีบ​หลักฐาน*+ตาม​ที่​พระ​ยะโฮวา​ได้​สั่ง​โมเสส 35  ชาว​อิสราเอล​กิน​มานา​เป็น​เวลา 40 ปี+จน​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​มี​คน​อาศัย​อยู่+ พวก​เขา​กิน​มานา​จน​พวก​เขา​เดิน​ทาง​มา​ถึง​ริม​เขต​แดน​แผ่นดิน​คานาอัน+ 36  หนึ่ง​โอเมอร์​เท่า​กับ 1 ใน 10 เอฟาห์*

เชิงอรรถ

แปล​ตรง​ตัว​ว่า “ระหว่าง​สอง​เวลา​เย็น” อาจ​หมาย​ถึง​ช่วง​เวลา​หลัง​ดวง​อาทิตย์​ตก​จน​ถึง​ช่วง​ที่​เริ่ม​มืด​จริง ๆ
2.2 ลิตร ดู​ภาค​ผนวก ข​14
หรือ “ประชาชน​ก็​หยุด​พัก”
อาจ​มา​จาก​คำ​พูด​ใน​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “นี่​คือ​อะไร?”
เป็น​ที่​เก็บ​เอกสาร​สำคัญ ๆ
1 เอฟาห์​เท่า​กับ 22 ลิตร ดู​ภาค​ผนวก ข​14

ข้อมูลสำหรับศึกษา

วีดีโอและรูปภาพ