นางรูธ 1:1-22

1  ใน​สมัย​ที่​ผู้​วินิจฉัย+เป็น​คน​จัด​การ​เรื่อง​ราว​ต่าง ๆ ด้วย​ความ​ยุติธรรม* มี​การ​ขาด​แคลน​อาหาร​เกิด​ขึ้น​ใน​แผ่นดิน ผู้​ชาย​คน​หนึ่ง​กับ​ภรรยา​และ​ลูก​ชาย​สอง​คน​จึง​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เมือง​เบธเลเฮม+ใน​เขต​ยูดาห์​ไป​อยู่​ใน​แถบ​ชนบท​ของ​แผ่นดิน​โมอับ+อย่าง​คน​ต่าง​ชาติ  เขา​ชื่อ​เอลีเมเลค* ภรรยา​ชื่อ​นาโอมี* ลูก​ชาย​สอง​คน​ชื่อ​มาห์โลน*กับ​คิลิโอน* พวก​เขา​เป็น​ชาว​เมือง​เอฟราธาห์​หรือ​เบธเลเฮม​ใน​เขต​ยูดาห์ แล้ว​พวก​เขา​ก็​มา​ถึง​แถบ​ชนบท​ของ​แผ่นดิน​โมอับ​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น  ต่อ​มา เอลีเมเลค​สามี​ของ​นาโอมี​ตาย เหลือ​แต่​เธอ​กับ​ลูก​ชาย​สอง​คน  หลัง​จาก​นั้น ลูก​ชาย​ทั้ง​สอง​ก็​แต่งงาน​กับ​ผู้​หญิง​ชาว​โมอับ คน​หนึ่ง​ชื่อ​โอร์พาห์ อีก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​รูธ+ พวก​เขา​อยู่​ที่​นั่น​ประมาณ 10 ปี  แล้ว​มาห์โลน​กับ​คิลิโอน​ลูก​ชาย​ทั้ง​สอง​ก็​มา​ตาย​จาก​ไป​อีก นาโอมี​จึง​ไม่​เหลือ​ทั้ง​สามี​และ​ลูก​ชาย  ตอน​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โมอับ​นั้น​เธอ​ได้​ข่าว​ว่า​พระ​ยะโฮวา​หัน​มา​อวยพร​ประชาชน​ของ​พระองค์​อีก​ครั้ง โดย​อวยพร​ให้​พวก​เขา​มี​อาหาร​กิน เธอ​กับ​ลูก​สะใภ้​จึง​เดิน​ทาง​ออก​จาก​แถบ​ชนบท​ของ​แผ่นดิน​โมอับ  เธอ​กับ​ลูก​สะใภ้​ทั้ง​สอง​คน​ออก​จาก​ที่​ที่​เคย​อยู่ พวก​เธอ​เดิน​ไป​ตาม​เส้น​ทาง​ที่​จะ​กลับ​ไป​แผ่นดิน​ยูดาห์  แล้ว​นาโอมี​ก็​พูด​กับ​ลูก​สะใภ้​ทั้ง​สอง​ว่า “กลับ​ไป​หา​แม่​ของ​ลูก​ที่​บ้าน​เถอะ ขอ​พระ​ยะโฮวา​แสดง​ความ​รัก​ที่​มั่นคง​ต่อ​ลูก​ทั้ง​สอง​คน+อย่าง​ที่​ลูก​แสดง​ต่อ​ลูก​ชาย​ของ​แม่​ที่​ตาย​ไป​และ​อย่าง​ที่​แสดง​ต่อ​แม่​ด้วย  ขอ​พระ​ยะโฮวา​ให้​ลูก ๆ มี​ชีวิต​ที่​มั่นคง*ใน​บ้าน​ของ​สามี”+ แล้ว​นาโอมี​ก็​จูบ​ลูก​สะใภ้​และ​พวก​เขา​ก็​พา​กัน​ร้องไห้​เสียง​ดัง 10  ลูก​สะใภ้​ทั้ง​สอง​คน​พูด​กับ​เธอ​หลาย​ครั้ง​ว่า “แม่​คะ พวก​เรา​อยาก​ไป​กับ​แม่ ไป​หา​ชน​ร่วม​ชาติ​ของ​แม่” 11  แต่​นาโอมี​บอก​ว่า “กลับ​ไป​เถอะ​ลูก จะ​ไป​กับ​แม่​ทำไม? แม่​ยัง​จะ​มี​ลูก​ชาย​มา​ให้​เป็น​สามี​ของ​ลูก​ได้​อีก​หรือ?+ 12  กลับ​ไป​เถอะ​ลูก​แม่ แม่​แก่​เกิน​กว่า​จะ​แต่งงาน​ใหม่​แล้ว ถ้า​แม่​มี​หวัง​จะ​ได้​สามี​คืน​นี้ แล้ว​มี​ลูก​ชาย 13  ลูก​จะ​รอ​จน​พวก​เขา​โต​ได้​หรือ? ลูก​จะ​อยู่​รอ​พวก​เขา​และ​ไม่​แต่งงาน​ใหม่​หรือ? อย่า​เลย​ลูก​แม่ แม่​ทุกข์​ใจ​มาก​เมื่อ​คิด​ถึง​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​ลูก​ทั้ง​สอง​เพราะ​พระ​ยะโฮวา​ไม่​พอ​ใจ​แม่”+ 14  พวก​เธอ​ร้องไห้​เสียง​ดัง​อีก แล้ว​โอร์พาห์​ก็​จูบ​ลา​แม่​ผัว แต่​รูธ​ไม่​ยอม​ไป 15  นาโอมี​จึง​พูด​ว่า “เห็น​ไหม สะใภ้​อีก​คน​ของ​แม่​กลับ​ไป​หา​ชน​ร่วม​ชาติ​และ​พระ​ของ​เขา​แล้ว ลูก​ก็​กลับ​ไป​กับ​เขา​เถอะ” 16  แต่​รูธ​บอก​ว่า “อย่า​ขอร้อง​ลูก​ให้​ทิ้ง​แม่​หรือ​เลิก​ตาม​แม่​เลย แม่​ไป​ไหน ลูก​จะ​ไป​ด้วย แม่​นอน​ที่​ไหน ลูก​จะ​นอน​ที่​นั่น​ด้วย ชน​ร่วม​ชาติ​ของ​แม่​จะ​เป็น​ชน​ร่วม​ชาติ​ของ​ลูก และ​พระเจ้า​ของ​แม่​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​ลูก+ 17  แม่​ตาย​ที่​ไหน ลูก​จะ​ตาย​ที่​นั่น และ​ให้​เขา​ฝัง​ลูก​ที่​นั่น ลูก​จะ​ไม่​ยอม​ให้​อะไร​มา​ทำ​ให้​ลูก​แยก​จาก​แม่​นอก​จาก​ความ​ตาย ไม่​อย่าง​นั้น ก็​ขอ​ให้​พระ​ยะโฮวา​ลง​โทษ​ลูก​ให้​หนัก” 18  เมื่อ​นาโอมี​เห็น​ว่า​รูธ​ยืน​ยัน​จะ​ไป​ด้วย​ก็​เลิก​คะยั้นคะยอ 19  ทั้ง​สอง​เดิน​ทาง​ต่อ​จน​มา​ถึง​เมือง​เบธเลเฮม+ พอ​ถึง​เมือง​เบธเลเฮม คน​ทั้ง​เมือง​ที่​เห็น​นาโอมี​กับ​รูธ​ก็​พา​กัน​แตก​ตื่น พวก​ผู้​หญิง​พูด​กัน​ว่า “นี่​นาโอมี​หรือ?” 20  เธอ​พูด​กับ​ผู้​หญิง​พวก​นั้น​ว่า “อย่า​เรียก​ฉัน​ว่า​นาโอมี*เลย เรียก​ว่า​มารา*เถอะ เพราะ​ผู้​มี​พลัง​อำนาจ​สูง​สุด​ทำ​ให้​ชีวิต​ฉัน​ขมขื่น​จริง ๆ+ 21  ตอน​ไป​ฉัน​มี​ทุก​อย่าง แล้ว​พระ​ยะโฮวา​ก็​ทำ​ให้​ฉัน​กลับ​มา​แต่​ตัว ทำไม​มา​เรียก​ฉัน​ว่า​นาโอมี ใน​เมื่อ​พระ​ยะโฮวา​กลาย​เป็น​ศัตรู​ของ​ฉัน​และ​ผู้​มี​พลัง​อำนาจ​สูง​สุด​ทำ​ให้​เรื่อง​ร้าย ๆ อย่าง​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​ฉัน?”+ 22  นี่​คือ​เรื่อง​ราว​ที่​นาโอมี​กลับ​มา​จาก​แถบ​ชนบท​ของ​แผ่นดิน​โมอับ+พร้อม​กับ​รูธ​ลูก​สะใภ้​ชาว​โมอับ ทั้ง​สอง​มา​ถึง​เมือง​เบธเลเฮม​ตอน​เริ่ม​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​บาร์เลย์​พอ​ดี+

เชิงอรรถ

แปล​ตรง​ตัว​ว่า “พิพากษา”
แปล​ว่า “พระเจ้า​ของ​ผม​เป็น​กษัตริย์”
แปล​ว่า “ความ​ชื่น​ใจ​ของ​ฉัน”
อาจ​มา​จาก​คำ​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “อ่อนแอ” หรือ “ล้ม​ป่วย”
แปล​ว่า “คน​ที่​ล้มเหลว” หรือ “คน​ที่​กำลัง​จะ​พบ​จุด​จบ”
แปล​ตรง​ตัว​ว่า “ที่​พักพิง”
แปล​ว่า “ความ​ชื่น​ใจ​ของ​ฉัน”
แปล​ว่า “ขม”

ข้อมูลสำหรับศึกษา

วีดีโอและรูปภาพ