กิจการของอัครสาวก 23:1-35

23  เปาโล​จ้อง​มอง​สมาชิก​ศาล​แซนเฮดริน​แล้ว​พูด​ว่า “พี่​น้อง​ทั้ง​หลาย ผม​พูด​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​ได้​เลย​ว่า​ความ​รู้สึก​ผิด​ชอบ​ชั่ว​ดี+บอก​ผม​ว่า ที่​ผ่าน​มา​ผม​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด”  เมื่อ​มหา​ปุโรหิต​อานาเนีย​ได้​ยิน​อย่าง​นั้น​ก็​สั่ง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ เปาโล​ให้​ตบ​ปาก​เปาโล+  เปาโล​พูด​ว่า “คุณ​มัน​หน้า​ไหว้​หลัง​หลอก* ขอ​ให้​พระเจ้า​ตบ​คุณ คุณ​นั่ง​พิพากษา​ผม​ตาม​กฎหมาย​แต่​กลับ​ทำ​ผิด​กฎหมาย​ซะ​เอง​โดย​สั่ง​คน​ให้​ตบ​ผม​อย่าง​นี้​หรือ?”  คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ พูด​ว่า “พูด​หยาบคาย​กับ​มหา​ปุโรหิต​ของ​พระเจ้า​แบบ​นี้​ได้​ยัง​ไง?”  เปาโล​พูด​ว่า “ขอ​โทษ​ครับ​พี่​น้อง ผม​ไม่​รู้​ว่า​เขา​เป็น​มหา​ปุโรหิต เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ใน​พระ​คัมภีร์​ว่า ‘อย่า​พูด​จา​ดูหมิ่น​คน​ที่​ทำ​หน้า​ที่​ปกครอง​พวก​เจ้า’”+  เปาโล​รู้​ว่า​สมาชิก​ศาล​แซนเฮดริน​กลุ่ม​หนึ่ง​เป็น​พวก​สะดูสี และ​อีก​กลุ่ม​หนึ่ง​เป็น​พวก​ฟาริสี จึง​ตะโกน​ขึ้น​ว่า “พี่​น้อง​ทั้ง​หลาย ผม​เป็น​ฟาริสี+และ​เป็น​ลูก​ของ​ฟาริสี ที่​ผม​ถูก​ตัดสิน​คดี​ก็​เพราะ​ผม​เชื่อ​เรื่อง​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ตาย”  พอ​เปาโล​พูด​อย่าง​นี้ พวก​ฟาริสี​กับ​พวก​สะดูสี​ก็​เริ่ม​เถียง​กัน​และ​ที่​ประชุม​ก็​แตก​แยก​เป็น 2 ฝ่าย  พวก​สะดูสี​บอก​ว่า​ไม่​มี​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ตาย และ​ไม่​มี​ทูตสวรรค์​หรือ​ร่าง​กาย​สำหรับ​สวรรค์ แต่​พวก​ฟาริสี​เชื่อ*ว่า​ทั้ง​หมด​นั้น​มี​จริง+  ที่​ประชุม​ก็​ส่ง​เสียง​อื้ออึง มี​ครู​สอน​ศาสนา​บาง​คน​ที่​เป็น​พวก​ฟาริสี​ลุก​ขึ้น​เถียง​อย่าง​ดุเดือด และ​บอก​ว่า “พวก​เรา​ไม่​เห็น​ว่า​คน​นี้​ผิด​ตรง​ไหน ทูตสวรรค์​อาจ​จะ​มา​พูด​กับ​เขา​จริง ๆ ก็​ได้”+ 10  พอ​ความ​ขัด​แย้ง​รุนแรง​ขึ้น ผู้​บังคับ​กองพัน​กลัว​ว่า​เปาโล​จะ​ถูก​พวก​เขา​ฉีก​เป็น​ชิ้น ๆ จึง​สั่ง​ทหาร​ให้​รีบ​ไป​เอา​เปาโล​ออก​มา​จาก​พวก​นั้น แล้ว​พา​ไป​ไว้​ใน​ค่าย​ทหาร 11  คืน​นั้น ผู้​เป็น​นาย​มา​ยืน​อยู่​ข้าง​เปาโล​และ​บอก​ว่า “กล้า​หาญ​ไว้+ คุณ​ได้​ประกาศ​เกี่ยว​กับ​ผม​อย่าง​ทั่ว​ถึง*ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​แล้ว คุณ​จะ​ต้อง​ประกาศ​อย่าง​นั้น​ใน​กรุง​โรม​ด้วย”+ 12  เมื่อ​ถึง​ตอน​เช้า พวก​ยิว​คบ​คิด​กัน​วาง​แผน+และ​สาบาน​ตัว​ว่า​จะ​ไม่​กิน​ไม่​ดื่ม​อะไร​จน​กว่า​จะ​ได้​ฆ่า​เปาโล 13  คน​ที่​คบ​คิด​วาง​แผน​และ​สาบาน​ตัว​นั้น​มี​มาก​กว่า 40 คน 14  พวก​เขา​ไป​บอก​พวก​ปุโรหิต​ใหญ่​กับ​พวก​ผู้​นำ​ว่า “พวก​เรา​สาบาน​กัน​ไว้​แล้ว​ว่า​จะ​ไม่​กิน​อะไร​แม้​แต่​คำ​เดียว​จน​กว่า​จะ​ฆ่า​เปาโล​ได้​ซะ​ก่อน 15  ขอ​ให้​พวก​ท่าน​กับ​สมาชิก​ศาล​แซนเฮดริน​ไป​ขอ​ผู้​บังคับ​กองพัน​ให้​ส่ง​เปาโล​มา​ให้​พวก​ท่าน ทำ​เป็น​ว่า​อยาก​จะ​ซัก​ถาม​เรื่อง​ของ​เขา​ให้​ชัดเจน​ขึ้น แล้ว​พวก​เรา​จะ​ดัก​ฆ่า​เขา​ก่อน​ที่​เขา​จะ​มา​ถึง” 16  แต่​ลูก​ชาย​ของ​น้อง​สาว​เปาโล​ได้​ยิน​เรื่อง​ที่​พวก​เขา​วาง​แผน​ร้าย​นั้น เขา​จึง​เข้า​ไป​บอก​เปาโล​ใน​ค่าย​ทหาร 17  เปาโล​เรียก​นาย​ร้อย​คน​หนึ่ง​เข้า​มา​บอก​ว่า “ช่วย​พา​ชาย​หนุ่ม​คน​นี้​ไป​หา​ผู้​บังคับ​กองพัน เขา​มี​เรื่อง​จะ​บอก” 18  นาย​ร้อย​คน​นั้น​ก็​พา​ชาย​หนุ่ม​ไป​หา​ผู้​บังคับ​กองพัน​และ​บอก​ว่า “นัก​โทษ​ชื่อ​เปาโล​เรียก​ผม​ไป​หา​และ​ขอ​ให้​พา​ชาย​หนุ่ม​คน​นี้​มา​หา​ท่าน​เพราะ​เขา​มี​บาง​อย่าง​จะ​บอก​ให้​ท่าน​ทราบ” 19  ผู้​บังคับ​กองพัน​ก็​จูง​มือ​ชาย​หนุ่ม​คน​นั้น​ไป​ถาม​เป็น​ส่วน​ตัว​ว่า “มี​อะไร​จะ​บอก​ผม​หรือ?” 20  ชาย​หนุ่ม​บอก​ว่า “พวก​ยิว​ตก​ลง​กัน​ว่า​จะ​ขอ​ให้​ท่าน​ส่ง​ตัว​เปาโล​ไป​ที่​ศาล​แซนเฮดริน​วัน​พรุ่ง​นี้​โดย​ทำ​เป็น​ว่า​อยาก​รู้​เรื่อง​ของ​เขา​มาก​ขึ้น+ 21  แต่​อย่า​หลง​เชื่อ​นะ​ครับ เพราะ​พวก​เขา​มาก​กว่า 40 คน​จะ​คอย​ดัก​ทำ​ร้าย​เปาโล พวก​เขา​ได้​สาบาน​ตัว​กัน​ไว้​ว่า​จะ​ไม่​กิน​ไม่​ดื่ม​อะไร​จน​กว่า​จะ​ฆ่า​เปาโล​ได้​ซะ​ก่อน+ และ​ตอน​นี้​พวก​เขา​เตรียม​การ​ไว้​พร้อม​แล้ว แค่​รอ​ให้​ท่าน​อนุมัติ​เท่า​นั้น” 22  ผู้​บังคับ​กองพัน​สั่ง​ชาย​หนุ่ม​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​รู้​ว่า​คุณ​มา​บอก​ผม​เรื่อง​นี้​นะ” แล้ว​ก็​ให้​เขา​ไป 23  แล้ว​ผู้​บังคับ​กองพัน​ก็​เรียก​นาย​ร้อย 2 คน​มา​สั่ง​ว่า “ไป​เตรียม​ทหาร 200 นาย​ไว้​ให้​พร้อม และ​เตรียม​ทหาร​ม้า 70 นาย​กับ​พล​หอก​อีก 200 นาย​ด้วย แล้ว​ให้​เคลื่อน​พล​ไป​เมือง​ซีซารียา​ตอน 3 ทุ่ม​คืน​นี้ 24  เตรียม​ม้า​ให้​เปาโล​ขี่ แล้ว​พา​เขา​ไป​ส่ง​ให้​ผู้​ว่า​ราชการ​เฟลิกส์​อย่าง​ปลอด​ภัย”+ 25  แล้ว​ผู้​บังคับ​กองพัน​ก็​เขียน​จดหมาย​มี​ข้อ​ความ​ว่า 26  “ผม​คลาวดิอัส​ลีเซียส เรียน​ท่าน​ผู้​ว่า​ราชการ​เฟลิกส์​ที่​นับถือ 27  ผู้​ชาย​คน​นี้​ถูก​พวก​ยิว​จับ​ตัว​และ​เกือบ​จะ​ถูก​ฆ่า แต่​พอ​ผม​รู้​ว่า​เขา​เป็น​พลเมือง​โรมัน+ผม​ก็​รีบ​นำ​กำลัง​ทหาร​ไป​ช่วย​เขา​ไว้+ 28  ผม​อยาก​จะ​รู้​ว่า​ทำไม​พวก​ยิว​ถึง​กล่าวหา​เขา ผม​จึง​ส่ง​ตัว​เขา​ไป​ที่​ศาล​แซนเฮดริน​ของ​พวก​ยิว+ 29  แล้ว​ผม​ก็​ได้​รู้​ว่า​เขา​ถูก​กล่าวหา​เพราะ​ความ​ขัด​แย้ง​เกี่ยว​กับ​กฎหมาย​ของ​พวก​เขา​เอง+ แต่​ไม่​มี​ข้อ​หา​อะไร​เลย​ที่​ทำ​ให้​เขา​ควร​ถูก​ประหาร​หรือ​ถูก​ขัง​คุก+ 30  และ​ผม​ได้​รับ​แจ้ง​ว่า​มี​การ​วาง​แผน​จะ​ทำ​ร้าย​เขา+ ผม​จึง​ส่ง​ตัว​เขา​มา​ให้​ท่าน​ทันที​และ​สั่ง​ให้​พวก​ที่​กล่าวหา​เขา​มา​ฟ้อง​เขา​ต่อ​หน้า​ท่าน” 31  พวก​ทหาร​ก็​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง โดย​เอา​ตัว​เปาโล+ไป​ที่​เมือง​อันทิปาตรีส์​ตอน​กลางคืน 32  ใน​วัน​รุ่ง​ขึ้น พวก​เขา​ให้​ทหาร​ม้า​ไป​กับ​เปาโล ส่วน​พวก​เขา​ก็​กลับ​ไป​ค่าย​ทหาร 33  พวก​ทหาร​ม้า​ก็​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ซีซารียา แล้ว​นำ​จดหมาย​ไป​ให้​ผู้​ว่า​ราชการ​พร้อม​กับ​ส่ง​ตัว​เปาโล​ให้​เขา​ด้วย 34  ผู้​ว่า​ราชการ​อ่าน​จดหมาย​นั้น​แล้ว​ถาม​เปาโล​ว่า​เป็น​คน​แคว้น​ไหน และ​ก็​ได้​รู้​ว่า​เปาโล​มา​จาก​แคว้น​ซิลีเซีย+ 35  ผู้​ว่า​ราชการ​พูด​ว่า “ถ้า​พวก​ที่​กล่าวหา​คุณ​มา​พร้อม​หน้า​กัน​เมื่อไหร่ ผม​จะ​ฟัง​คำ​ให้​การ​ของ​คุณ​อย่าง​ละเอียด”+ แล้ว​เขา​ก็​สั่ง​ให้​คุม​ตัว​เปาโล​เอา​ไว้​ที่​วัง​ของ​เฮโรด

เชิงอรรถ

แปล​ตรง​ตัว​ว่า “คุณ​เป็น​ผนัง​ที่​ทา​ด้วย​น้ำ​ปูน​ขาว”
หรือ “ประกาศ​อย่าง​เปิด​เผย”
หรือ “ได้​อธิบาย​เรื่อง​ของ​ผม​อย่าง​ละเอียด”

ข้อมูลสำหรับศึกษา

ผม​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด: หรือ “ผม​ประพฤติ​ตัว​ดี” คำ​กริยา​กรีก พอลิทือออไม ที่​ใช้​ใน​ข้อ​นี้​อาจ​แปล​ได้​ว่า “ประพฤติ​ตัว​ดี​ใน​ฐานะ​พลเมือง” (ฉบับ​คิงดอม อินเตอร์ลิเนียร์) เปาโล​กำลัง​บอก​ว่า​เขา​ประพฤติ​ตัว​อย่าง​เหมาะ​สม​ใน​ฐานะ​พลเมือง​ที่​ทำ​ตาม​กฎหมาย​ของ​ประเทศ ปกติ​แล้ว​พลเมือง​โรมัน​จะ​ร่วม​มือ​และ​สนับสนุน​กิจกรรม​ต่าง ๆ ที่​ทำ​กัน​ใน​รัฐ เพราะ​สิทธิ์​การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน​มี​ค่า​มาก​และ​มา​พร้อม​กับ​หน้า​ที่​รับผิดชอบ​กับ​สิทธิ​พิเศษ​ต่าง ๆ (กจ 22:25-30) คำ​พูด​ของ​เปาโล​ใน​เหตุ​การณ์​นี้​ที่​บอก​ว่า​เขา “ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด” หรือ​เขา​ประพฤติ​ตัว​ดี​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​อาจ​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เปาโล​ถือ​ว่า​การ​เป็น​พลเมือง​ใน​รัฐบาล​ของ​พระเจ้า​เป็น​สิ่ง​ที่​สำคัญ​ที่​สุด—ฟป 3:20; เทียบ​กับ​การ​ใช้​คำ​กริยา​เดียว​กัน​นี้​ที่ ฟป 1:27; เชิงอรรถ

ผม​เป็น​ฟาริสี: บาง​คน​ใน​กลุ่ม​ผู้​ฟัง​รู้​จัก​เปาโล (กจ 22:5) การ​ที่​เปาโล​บอก​ว่า​เขา​เป็น​ลูก​ของ​ฟาริสี​ทำ​ให้​ผู้​ฟัง​เข้าใจ​ว่า​เปาโล​ก็​มี​พื้นเพ​เหมือน​กับ​พวก​เขา พวก​เขา​ยอม​รับ​ว่า​ที่​เปาโล​พูด​เป็น​เรื่อง​จริง เพราะ​พวก​ฟาริสี​ใน​ศาล​แซนเฮดริน​รู้​ว่า​เปาโล​เปลี่ยน​มา​เป็น​คริสเตียน​ที่​กระตือรือร้น แต่​ตาม​ท้อง​เรื่อง​นี้ เรา​น่า​จะ​เข้าใจ​จุด​ประสงค์​ที่​เปาโล​บอก​ว่า​เขา​เป็น​ฟาริสี​ได้​ใน​ทำนอง​นี้ เขา​บอก​ว่า​ตัว​เอง​เป็น​ฟาริสี​ไม่​ได้​บอก​ว่า​เป็น​สะดูสี เพราะ​เขา​เชื่อ​เรื่อง​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ตาย​เหมือน​พวก​ฟาริสี เขา​ทำ​อย่าง​นั้น​เพื่อ​จะ​หา​จุด​เห็น​พ้อง​กับ​พวก​ฟาริสี​ที่​อยู่​ที่​นั่น เขา​อาจ​หวัง​ว่า​การ​ยก​เรื่อง​ที่​สมาชิก​ศาล​แซนเฮดริน​ไม่​เห็น​พ้อง​กัน​จะ​ทำ​ให้​บาง​คน​เห็น​ใจ​เขา และ​วิธี​นี้​ก็​ได้​ผล (กจ 23:7-9) คำ​พูด​ของ​เปาโล​ใน กจ 23:6 สอดคล้อง​กับ​ตอน​ที่​เขา​อธิบาย​เกี่ยว​กับ​ตัว​เขา​เอง​ต่อ​หน้า​กษัตริย์​อากริปปา​เพื่อ​ปก​ป้อง​สิทธิ์​ของ​เขา (กจ 26:5) และ​ตอน​ที่​เปาโล​อยู่​ใน​โรม เขา​เขียน​จดหมาย​ถึง​พี่​น้อง​คริสเตียน​ใน​ฟีลิปปี เขา​ก็​บอก​อีก​ว่า​ตัว​เอง​เป็น​ฟาริสี (ฟป 3:5) และ​น่า​สังเกต​ว่า​ใน กจ 15:5 มี​การ​พูด​ถึง​คริสเตียน​คน​อื่น ๆ ที่​เคย​เป็น​ฟาริสี​ด้วย

สาบาน​ตัว: หรือ “ผูก​มัด​ตัว​เอง​ด้วย​คำ​สาบาน” มา​จาก​คำ​กรีก อานาเธะมาทิโศ ซึ่ง​น่า​จะ​หมาย​ถึง​การ​สาบาน​ว่า​ถ้า​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​พูด หรือ​สาบาน​ว่า​ถ้า​สิ่ง​ที่​พูด​ไม่​เป็น​ความ​จริง​ก็​ขอ​ให้​คน​ที่​สาบาน​มี​อัน​เป็น​ไป

ผู้​นำ: แปล​ตรง​ตัว​ว่า “คน​สูง​อายุ” คำ​กรีก เพร็สบูเทะรอส ที่​ใช้​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​มัก​จะ​หมาย​ถึง​คน​ที่​มี​ตำแหน่ง​และ​หน้า​ที่​รับผิดชอบ​ใน​ชุมชน​หรือ​ใน​ชาติ ถึง​แม้​คำ​นี้​บาง​ครั้ง​หมาย​ถึง​คน​ที่​อายุ​มาก​กว่า​หรือ​คน​สูง​อายุ (เช่น​ที่ ลก 15:25; กจ 2:17) แต่​ก็​มี​ความ​หมาย​ใน​แง่​อื่น​ด้วย ใน​ข้อ​นี้​คำ​ว่า “ผู้​นำ” หมาย​ถึง​พวก​ผู้​นำ​ชาว​ยิว​ซึ่ง​คัมภีร์​ไบเบิล​มัก​พูด​ถึง​พวก​เขา​พร้อม​กับ​พวก​ปุโรหิต​ใหญ่​และ​ครู​สอน​ศาสนา สมาชิก​ศาล​แซนเฮดริน​ก็​ประกอบ​ด้วย​คน​จาก 3 กลุ่ม​นี้—มธ 21:23; 26:3, 47, 57; 27:1, 41; 28:12; ดู​ส่วน​อธิบาย​ศัพท์​คำ​ว่า “ผู้​นำ

สาบาน​ตัว: หรือ “ผูก​มัด​ตัว​เอง​ด้วย​คำ​สาบาน” มา​จาก​คำ​กรีก อานาเธะมาทิโศ ซึ่ง​น่า​จะ​หมาย​ถึง​การ​สาบาน​ว่า​ถ้า​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​พูด หรือ​สาบาน​ว่า​ถ้า​สิ่ง​ที่​พูด​ไม่​เป็น​ความ​จริง​ก็​ขอ​ให้​คน​ที่​สาบาน​มี​อัน​เป็น​ไป

ผู้​นำ: ใน​ข้อ​นี้​คำ​ว่า “ผู้​นำ” หมาย​ถึง​พวก​ผู้​นำ​ชาว​ยิว​ซึ่ง​คัมภีร์​ไบเบิล​มัก​พูด​ถึง​พวก​เขา​พร้อม​กับ​พวก​ปุโรหิต​ใหญ่​และ​ครู​สอน​ศาสนา—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ มธ 16:21

สาบาน: หรือ “ผูก​มัด​ตัว​เอง​ด้วย​คำ​สาบาน”—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 23:12

สาบาน​ตัว: หรือ “ผูก​มัด​ตัว​เอง​ด้วย​คำ​สาบาน” มา​จาก​คำ​กรีก อานาเธะมาทิโศ ซึ่ง​น่า​จะ​หมาย​ถึง​การ​สาบาน​ว่า​ถ้า​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​พูด หรือ​สาบาน​ว่า​ถ้า​สิ่ง​ที่​พูด​ไม่​เป็น​ความ​จริง​ก็​ขอ​ให้​คน​ที่​สาบาน​มี​อัน​เป็น​ไป

สาบาน: หรือ “ผูก​มัด​ตัว​เอง​ด้วย​คำ​สาบาน”—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 23:12

ตอน​เย็น: ข้อ​นี้​พูด​ถึง​การ​แบ่ง​เวลา​ตาม​ระบบ​กรีก​และ​โรมัน​ที่​แบ่ง​เวลา​กลางคืน​เป็น 4 ช่วง ช่วง​ละ 3 ชั่วโมง ตั้ง​แต่ 6 โมง​เย็น​จน​ถึง 6 โมง​เช้า (ดู​ข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​อื่น ๆ ใน​ข้อ​นี้​ด้วย) สมัย​ก่อน​ชาว​ฮีบรู​เคย​แบ่ง​เวลา​กลางคืน​เป็น 3 ยาม​หรือ 3 ช่วง ช่วง​ละ 4 ชั่วโมง (อพย 14:24; วนฉ 7:19) แต่​ใน​สมัย​พระ​เยซู​มี​การ​เอา​ระบบ​โรมัน​มา​ใช้ คำ​ว่า “ตอน​เย็น” ใน​ข้อ​นี้​หมาย​ถึง​ช่วง​แรก คือ​ตั้ง​แต่​ดวง​อาทิตย์​ตก​จน​ถึง​ประมาณ 3 ทุ่ม—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ มธ 14:25

3 ทุ่ม: แปล​ตรง​ตัว​ว่า “ชั่วโมง​ที่ 3” นับ​ตั้ง​แต่​ดวง​อาทิตย์​ตก ปกติ​แล้ว​ใน​พระ​คัมภีร์​คริสเตียน​ภาค​ภาษา​กรีก​มัก​พูด​ถึง​การ​แบ่ง​เวลา​เป็น “ยาม” ตาม​ระบบ​การ​แบ่ง​เวลา​ของ​กรีก​และ​โรมัน (มธ 14:25; มก 6:48; ลก 12:38) แต่​ใน​ข้อ​นี้​เป็น​ข้อ​เดียว​ที่​พูด​ถึง​การ​แบ่ง​เวลา​ช่วง​กลางคืน​เป็น “ชั่วโมง”—เทียบ​กับ กจ 16:25, 33; ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ มก 13:35

สวัสดี​พี่​น้อง​ทุก​คน: มี​การ​ใช้​คำ​กรีก ไฆโร ที่​แปล​ตรง​ตัว​ว่า “มี​ความ​สุข” ใน​ข้อ​นี้​เพื่อ​เป็น​คำ​ทักทาย และ​ถ่ายทอด​แนว​คิด​ที่​ว่า “ขอ​ให้​พวก​คุณ​มี​ความ​สงบ​สุข” คำนำ​ของ​จดหมาย​เกี่ยว​กับ​การ​เข้า​สุหนัต​ที่​ส่ง​ไป​ถึง​ประชาคม​ต่าง ๆ นี้​เป็น​รูป​แบบ​การ​เขียน​จดหมาย​สมัย​ก่อน จดหมาย​นี้​เริ่ม​ต้น​ด้วย​การ​บอก​ว่า​ผู้​เขียน​เป็น​ใคร จาก​นั้น​ก็​พูด​ถึง​ผู้​รับ และ​ก็​ตาม​ด้วย​คำ​ทักทาย (ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 23:26) ใน​บรรดา​จดหมาย​ทั้ง​หมด​ของ​พระ​คัมภีร์​คริสเตียน​ภาค​ภาษา​กรีก มี​แต่​จดหมาย​ของ​ยากอบ​เท่า​นั้น​ที่​ทักทาย​โดย​ใช้​คำ​กรีก ไฆโร ซึ่ง​เป็น​คำ​เดียว​กับ​ที่​ใช้​ใน​จดหมาย​นี้​จาก​คณะ​กรรมการ​ปกครอง​ใน​ศตวรรษ​แรก (ยก 1:1) เนื่อง​จาก​ยากอบ​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​การ​เขียน​จดหมาย​ฉบับ​นี้ จึง​สรุป​ได้​ว่า​ยากอบ​ที่​เขียน​หนังสือ​ยากอบ​ใน​พระ​คัมภีร์​เป็น​คน​เดียว​กับ​ยากอบ​ที่​เป็น​ประธาน​การ​ประชุม​ซึ่ง​มี​บันทึก​ไว้​ใน​กิจการ บท 15

ผม​คลาวดิอัส​ลีเซียส เรียน​ท่าน​ผู้​ว่า​ราชการ​เฟลิกส์​ที่​นับถือ: หรือ “ผม​คลาวดิอัส​ลีเซียส เขียน​ถึง​ผู้​ว่า​ราชการ​เฟลิกส์​ที่​นับถือ สวัสดี​ครับ” นี่​เป็น​คำ​ขึ้น​ต้น​จดหมาย​ตาม​รูป​แบบ​การ​เขียน​สมัย​ก่อน จดหมาย​นี้​เริ่ม​ต้น​ด้วย​การ​บอก​ว่า​ผู้​เขียน​เป็น​ใคร จาก​นั้น​ก็​พูด​ถึง​ผู้​รับ และ​ก็​ตาม​ด้วย​คำ​ทักทาย​โดย​ใช้​คำ​กรีก ไฆโร ที่​แปล​ตรง​ตัว​ว่า “มี​ความ​สุข” คำ​นี้​ถ่ายทอด​แนว​คิด​ที่​ว่า “ขอ​ให้​พวก​คุณ​มี​ความ​สงบ​สุข” มัก​มี​คำ​ทักทาย​แบบ​นี้​อยู่​ใน​จดหมาย​พาไพรัส​ที่​ไม่​ใช่​คัมภีร์​ไบเบิล คำ​ขึ้น​ต้น​จดหมาย​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ที่​คล้าย​กัน​มี​อยู่​ที่ กจ 15:23 และ ยก 1:1—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 15:23

พวก​เรา​ที่​เป็น​พลเมือง​โรมัน: คือ​มี​สัญชาติ​โรมัน เปาโล​และ​น่า​จะ​รวม​ถึง​สิลาส​ด้วย​เป็น​พลเมือง​โรมัน และ​ตาม​กฎหมาย​โรมัน พลเมือง​มี​สิทธิ์​เรียก​ร้อง​ความ​ยุติธรรม​ต่อ​ศาล​และ​จะ​ไม่​ถูก​ลง​โทษ​ใน​ที่​สาธารณะ​ถ้า​ยัง​ไม่​ได้​ตัดสิน​ว่า​มี​ความ​ผิด พวก​เขา​ยัง​ได้​รับ​สิทธิ์​และ​สิทธิ​พิเศษ​บาง​อย่าง​ไม่​ว่า​เขา​จะ​ไป​ที่​ไหน​ใน​จักรวรรดิ พลเมือง​โรมัน​อยู่​ภาย​ใต้​กฎหมาย​โรมัน ไม่​ใช่​กฎหมาย​ท้องถิ่น​ประจำ​เมือง เมื่อ​ถูก​กล่าวหา​เขา​สามารถ​ขอ​ให้​มี​การ​พิจารณา​คดี​ตาม​กฎหมาย​ท้องถิ่น​ได้ แต่​ก็​ยัง​มี​สิทธิ์​ร้อง​เรียน​ต่อ​ศาล​ยุติธรรม​ของ​โรม และ​ใน​กรณี​ความ​ผิด​ร้ายแรง​ที่​อาจ​ทำ​ให้​ได้​รับ​โทษ​ถึง​ตาย เขา​มี​สิทธิ์​ร้อง​เรียน​ต่อ​องค์​จักรพรรดิ​ได้​ด้วย อัครสาวก​เปาโล​ประกาศ​อย่าง​กว้าง​ไกล​ใน​จักรวรรดิ​โรมัน และ​ตาม​ที่​บันทึก​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล เขา​ใช้​ประโยชน์​จาก​สิทธิ์​ของ​การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน 3 ครั้ง ครั้ง​แรก​ก็​คือ​ที่​นี่​ใน​เมือง​ฟีลิปปี ตอน​ที่​เปาโล​บอก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ชาว​ฟีลิปปี​ว่า​พวก​เขา​กำลัง​ละเมิด​สิทธิ์​ของ​เปาโล​โดย​การ​เฆี่ยน​เขา—อีก 2 ครั้ง ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 22:25; 25:11

พลเมือง​โรมัน: คือ​มี​สัญชาติ​โรมัน ตาม​ที่​บันทึก​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​นี่​เป็น​ครั้ง​ที่ 2 ใน 3 ครั้ง​ที่​เปาโล​ใช้​ประโยชน์​จาก​สิทธิ์​การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน ปกติ​แล้ว​เจ้าหน้าที่​โรมัน​จะ​ไม่​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​ปัญหา​ของ​ชาว​ยิว แต่​ที่​พวก​เขา​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​ของ​เปาโล​ก็​ไม่​ใช่​แค่​เพราะ​เกิด​จลาจล​ตอน​ที่​เปาโล​ไป​วิหาร แต่​ยัง​เป็น​เพราะ​เปาโล​เป็น​พลเมือง​โรมัน​ด้วย การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน​ทำ​ให้​ผู้​คน​มี​สิทธิ​พิเศษ​หลาย​อย่าง​และ​เป็น​สิ่ง​ที่​ได้​รับ​การ​ยอม​รับ​ทั่ว​ทั้ง​จักรวรรดิ ตัว​อย่าง​เช่น เป็น​เรื่อง​ผิด​กฎหมาย​ที่​จะ​มัด​หรือ​เฆี่ยน​พลเมือง​โรมัน​ที่​ยัง​ไม่​ได้​ถูก​ตัดสิน​ว่า​มี​ความ​ผิด เพราะ​นี่​เป็น​สิ่ง​ที่​เขา​จะ​ทำ​เฉพาะ​กับ​คน​ที่​เป็น​ทาส​เท่า​นั้น—อีก 2 ครั้ง ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:37; 25:11

พลเมือง​โรมัน: คือ​มี​สัญชาติ​โรมัน—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:37; 22:25

บ้าน​ผู้​ว่า​ราชการ: บ้าน​พัก​ผู้​ว่า​ราชการ​โรมัน​ใน​ภาษา​กรีก​คือ ไพรโทริออน (มา​จาก​ภาษา​ละติน ไปรโตเรียน ) บ้าน​พัก​นี้​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​อาจ​เป็น​วัง​ที่​เฮโรด​มหาราช​สร้าง​ไว้ วัง​นี้​อยู่​ที่​มุม​ทาง​ตะวัน​ตก​เฉียง​เหนือ​ของ​เมือง​ส่วน​บน ซึ่ง​ก็​คือ​ทาง​ใต้​ของ​กรุง​เยรูซาเล็ม (ดู​ภาค​ผนวก ข​12 เพื่อ​จะ​รู้​ตำแหน่ง​ของ​บ้าน) ปีลาต​จะ​พัก​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​บาง​ช่วง​เท่า​นั้น เช่น ใน​ช่วง​เทศกาล เพราะ​เป็น​ช่วง​ที่​อาจ​เกิด​ความ​ไม่​สงบ​ได้​ง่าย ปกติ​แล้ว​เขา​จะ​อยู่​ที่​เมือง​ซีซารียา

วัง: หรือ “ไปรโตเรียน” ใน​หนังสือ​ข่าว​ดี​และ​หนังสือ​กิจการ คำ​กรีก ไพรโทริออน (มา​จาก​คำ​ละติน) ใช้​เพื่อ​หมาย​ถึง​วัง​หรือ​บ้าน ตอน​แรก​คำ​ว่า​ไปรโตเรียน​ใช้​หมาย​ถึง​ค่าย​พัก​ของ​ผู้​บัญชา​การ​ทหาร แต่​ต่อ​มา​มี​การ​ใช้​คำ​นี้​เพื่อ​หมาย​ถึง​บ้าน​ของ​ผู้​ว่า​ราชการ ใน​ข้อ​นี้​มี​การ​ใช้​คำ​นี้​เพื่อ​หมาย​ถึง​วัง​ใน​เมือง​ซีซารียา​ซึ่ง​เป็น​วัง​ที่​สร้าง​โดย​เฮโรด​มหาราช ใน​เหตุ​การณ์​นี้​คือ​ประมาณ​ปี ค.ศ. 56 วัง​นี้​ถูก​ใช้​เป็น​บ้าน​ของ​ผู้​ว่า​ราชการ​โรมัน—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ มธ 27:27

วีดีโอและรูปภาพ

หอก​ของ​ทหาร​โรมัน
หอก​ของ​ทหาร​โรมัน

ปกติ​แล้ว​ทหาร​โรมัน​จะ​ถือ​อาวุธ​ที่​มี​ด้าม​ยาว​สำหรับ​ใช้​แทง​หรือ​พุ่ง​ใส่​ศัตรู หอก​ที่​เรียก​ว่า​ไพลัม (หมาย​เลข 1) มี​น้ำหนัก​มาก​จน​ไม่​สามารถ​พุ่ง​ได้​ไกล แต่​มัน​สามารถ​แทง​ทะลุ​เสื้อ​เกราะ​หรือ​โล่​ได้ มี​หลักฐาน​ว่า​ทหาร​ใน​กองทัพ​โรมัน​มัก​จะ​ถือ​ไพลัม เวลา​ออก​รบ ส่วน​หอก​ธรรมดา (หมาย​เลข 2) มี​ด้าม​เป็น​ไม้​และ​มี​ปลาย​แหลม​ทำ​จาก​เหล็ก​หล่อ บาง​ครั้ง​ทหาร​กองหนุน​ก็​ถือ​หอก​แบบ​นี้​หนึ่ง​อัน​หรือ​มาก​กว่า​นั้น ไม่​มี​ใคร​ทราบ​แน่ชัด​ว่า​หอก​ที่​ใช้​แทง​สีข้าง​ของ​พระ​เยซู​เป็น​หอก​แบบ​ไหน