กิจการของอัครสาวก 16:1-40

16  เปาโล​เดิน​ทาง​ถึง​เมือง​เดอร์บี​แล้ว​ก็​เมือง​ลิสตรา+ ที่​นั่น​มี​สาวก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ทิโมธี+ แม่​เขา​เป็น​คน​ยิว​ที่​มี​ความ​เชื่อ แต่​พ่อ​เป็น​คน​กรีก  พี่​น้อง​ใน​เมือง​ลิสตรา​และ​เมือง​อิโคนียูม​พูด​ถึง​ทิโมธี​ใน​แง่​ดี+  เปาโล​บอก​ว่า​อยาก​พา​ทิโมธี​ไป​ด้วย และ​เปาโล​ก็​ให้​เขา​เข้า​สุหนัต​เพื่อ​เห็น​แก่​คน​ยิว​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ +ที่​พวก​เขา​จะ​ไป เพราะ​คน​ยิว​ทุก​คน​รู้​ว่า​พ่อ​ของ​เขา​เป็น​คน​กรีก  เมื่อ​เปาโล​กับ​เพื่อน ๆ เดิน​ทาง​ไป​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ พวก​เขา​จะ​แจ้ง​คำ​ตัดสิน​ของ​พวก​อัครสาวก​และ​ผู้​ดู​แล​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ให้​พี่​น้อง​ที่​นั่น​รู้​เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ทำ​ตาม+  ประชาคม​ต่าง ๆ จึง​มี​ความ​เชื่อ​เข้มแข็ง​ขึ้น​และ​มี​คน​เข้า​มา​เชื่อ​เพิ่ม​ขึ้น​ทุก​วัน  เปาโล​กับ​เพื่อน ๆ ใช้​เส้น​ทาง​ที่​ผ่าน​แคว้น​ฟรีเจีย​และ​แคว้น​กาลาเทีย+ เพราะ*พลัง​บริสุทธิ์​ห้าม​พวก​เขา​ไม่​ให้​ไป​ประกาศ​คำ​สอน​ของ​พระเจ้า​ใน​แคว้น​เอเชีย  เมื่อ​มา​ถึง​แคว้น​มิเซีย​แล้ว พวก​เขา​พยายาม​เข้า​ไป​ใน​แคว้น​บิธีเนีย+ แต่​พระ​เยซู​ก็​ใช้​พลัง​ของ​พระเจ้า​ห้าม​พวก​เขา​ไว้​อีก  พวก​เขา​จึง​เดิน​ทาง​ผ่าน​แคว้น​มิเซีย​จน​มา​ถึง​เมือง​โตรอัส  คืน​นั้น เปาโล​เห็น​นิมิต ใน​นิมิต​นั้น​มี​ผู้​ชาย​ชาว​มาซิโดเนีย​คน​หนึ่ง​ยืน​อ้อน​วอน​เปาโล​ว่า “ขอ​มา​ช่วย​พวก​เรา​ที่​แคว้น​มาซิโดเนีย​ด้วย​เถอะ” 10  หลัง​จาก​ที่​เปาโล​เห็น​นิมิต พวก​เรา​ก็​พยายาม​จะ​ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย​ทันที​เพราะ​เห็น​ว่า​พระเจ้า​เรียก​พวก​เรา​ให้​ไป​ประกาศ​ข่าว​ดี​กับ​ผู้​คน​ที่​นั่น 11  ดัง​นั้น พวก​เรา​จึง​ลง​เรือ​จาก​เมือง​โตรอัส​ตรง​ไป​ที่​เกาะ​สาโมธรัส แล้ว​ใน​วัน​ถัด​มา​ก็​เดิน​ทาง​ไป​เมือง​เนอาโปลิส 12  พอ​ออก​จาก​ที่​นั่น​ก็​ไป​ต่อ​ที่​ฟีลิปปี+ ซึ่ง​เป็น​เมือง​ขึ้น​ของ​โรม​และ​เป็น​เมือง​สำคัญ​ที่​สุด​ใน​แถบ​นั้น​ของ​แคว้น​มาซิโดเนีย พวก​เรา​อยู่​ใน​เมือง​นี้​หลาย​วัน 13  พอ​ถึง​วัน​สะบาโต พวก​เรา​ออก​นอก​ประตู​เมือง​ไป​ที่​ริม​แม่น้ำ​ซึ่ง​พวก​เรา​คิด​ว่า​มี​ที่​สำหรับ​อธิษฐาน แล้ว​นั่ง​ลง​ประกาศ​กับ​พวก​ผู้​หญิง​ที่​ไป​รวม​ตัว​กัน​อยู่​ที่​นั่น 14  ผู้​หญิง​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ลิเดีย​ก็​ฟัง​พวก​เรา​ด้วย เธอ​เป็น​คน​จาก​เมือง​ธิยาทิรา+ เป็น​แม่​ค้า​ขาย​ผ้า​สี​ม่วง​และ​เป็น​ผู้​นมัสการ​พระเจ้า พระ​ยะโฮวา​เปิด​ใจ​เธอ​ให้​สนใจ​ฟัง​เรื่อง​ที่​เปาโล​พูด+ 15  เมื่อ​ลิเดีย​กับ​คน​ใน​บ้าน​ของ​เธอ​รับ​บัพติศมา​แล้ว+ เธอ​ก็​อ้อน​วอน​พวก​เรา​ว่า “ถ้า​พวก​คุณ​เห็น​ว่า​ฉัน​เป็น​คน​ซื่อ​สัตย์​ต่อ​พระ​ยะโฮวา ขอ​มา​พัก​ที่​บ้าน​ฉัน​เถอะ​นะ​คะ” เธอ​อ้อน​วอน​จน​พวก​เรา​ขัด​ไม่​ได้ 16  วัน​หนึ่ง​ตอน​ที่​พวก​เรา​กำลัง​ไป​ที่​สำหรับ​อธิษฐาน พวก​เรา​เจอ​สาว​ใช้​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​ปีศาจ​สิง​อยู่ มัน​ทำ​ให้​เธอ​ทำนาย​อนาคต​ได้+ เธอ​หา​เงิน​ให้​กับ​พวก​เจ้านาย​ของ​เธอ​ได้​มาก​จาก​การ​ทำนาย​โชค​ชะตา 17  หญิง​สาว​คน​นี้​เดิน​ตาม​เปาโล​กับ​พวก​เรา​ไป​ทุก​ที่​และ​ร้อง​ว่า “คน​พวก​นี้​เป็น​ทาส​ของ​พระเจ้า​องค์​สูง​สุด+ พวก​เขา​มา​ประกาศ​ทาง​รอด​ให้​กับ​พวก​คุณ” 18  เธอ​ทำ​อย่าง​นี้​อยู่​หลาย​วัน​จน​เปาโล​รำคาญ เลย​หัน​ไป​พูด​กับ​ปีศาจ​ตน​นั้น​ว่า “ใน​นาม​ของ​พระ​เยซู​คริสต์ ออก​มา​จาก​เธอ​เดี๋ยว​นี้” มัน​ก็​ออก​มา​ทันที+ 19  พอ​พวก​เจ้านาย​ของ​เธอ​เห็น​ว่า​หมด​โอกาส​ที่​จะ​หา​เงิน​ได้​แล้ว+ พวก​เขา​จึง​จับ​เปาโล​กับ​สิลาส​และ​ลาก​ตัว​ไป​ที่​ตลาด​เพื่อ​ไป​หา​พวก​เจ้าหน้าที่+ 20  พอ​พวก​เขา​พา​ทั้ง​สอง​คน​มา​หา​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​แล้ว​ก็​พูด​ว่า “คน​พวก​นี้​ก่อ​ความ​ไม่​สงบ​ใน​บ้าน​เมือง​ของ​เรา+ พวก​เขา​เป็น​คน​ยิว 21  และ​มา​เผยแพร่​ธรรมเนียม​ที่​กฎหมาย​ของ​พวก​เรา​ชาว​โรมัน+ห้าม​ไม่​ให้​รับ​หรือ​ทำ​ตาม”+ 22  ฝูง​ชน​ก็​ลุก​ฮือ​และ​ตะโกน​ด่า​เปาโล​กับ​สิลาส​ด้วย​ความ​โกรธ​แค้น ส่วน​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ก็​กระชาก​เสื้อ​ของ​ทั้ง​สอง​คน​ออก​แล้ว​สั่ง​ให้​เฆี่ยน​ด้วย​ไม้+ 23  พวก​เขา​เฆี่ยน​สอง​คน​นั้น​หลาย​ที​แล้ว​ขัง​คุก​ไว้+ และ​สั่ง​ผู้​คุม​ให้​ควบคุม​ตัว​ไว้​อย่าง​แน่น​หนา+ 24  ผู้​คุม​รับ​คำ​สั่ง​แล้ว​โยน​เปาโล​กับ​สิลาส​เข้า​ไป​ใน​คุก​ชั้น​ใน​และ​ใส่​ขื่อ​ที่​เท้า​ไว้​ด้วย 25  เวลา​ประมาณ​เที่ยง​คืน ตอน​ที่​เปาโล​กับ​สิลาส​กำลัง​อธิษฐาน​และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้า+ พวก​นัก​โทษ​ก็​ฟัง​อยู่​ด้วย 26  จู่ ๆ ก็​เกิด​แผ่นดิน​ไหว​ใหญ่​จน​ฐาน​ราก​ของ​คุก​สั่น​สะเทือน ประตู​ทุก​บาน​เปิด​ออก และ​โซ่​กับ​ขื่อ​ของ​นัก​โทษ​ทุก​คน​ก็​หลุด+ 27  เมื่อ​ผู้​คุม​ตื่น​ขึ้น​มา​เห็น​ประตู​คุก​เปิด​อยู่​ก็​คิด​ว่า​พวก​นัก​โทษ​หนี​ไป​หมด​แล้ว เลย​ชัก​ดาบ​ออก​มา​จะ​ฆ่า​ตัว​ตาย+ 28  แต่​เปาโล​ตะโกน​เสียง​ดัง​ว่า “อย่า​ทำ​ร้าย​ตัว​เอง​เลย พวก​เรา​ยัง​อยู่​ที่​นี่​กัน​ทุก​คน” 29  ผู้​คุม​จึง​บอก​ให้​คน​เอา​คบไฟ​มา แล้ว​เขา​ก็​รีบ​วิ่ง​เข้า​ไป​หมอบ​ลง​ตรง​หน้า​เปาโล​กับ​สิลาส​ด้วย​ความ​กลัว​ตัว​สั่น 30  แล้ว​เขา​ก็​พา​ทั้ง​สอง​คน​ออก​มา​ข้าง​นอก​และ​ถาม​ว่า “ท่าน​ครับ ผม​ต้อง​ทำ​อะไร​ผม​ถึง​จะ​รอด​ได้?” 31  เปาโล​กับ​สิลาส​บอก​ว่า “ให้​เชื่อ​ใน​พระ​เยซู​ผู้​เป็น​นาย แล้ว​คุณ​กับ​ครอบครัว​จะ​รอด”+ 32  แล้ว​ทั้ง​สอง​คน​ก็​ประกาศ​คำ​สอน​ของ​พระ​ยะโฮวา​ให้​กับ​ผู้​คุม​และ​ทุก​คน​ใน​บ้าน​เขา 33  ใน​คืน​นั้น​เอง ผู้​คุม​ก็​พา​เปาโล​กับ​สิลาส​ไป​ล้าง​แผล แล้ว​เขา​กับ​คน​ใน​บ้าน​ก็​รับ​บัพติศมา​ทันที+ 34  แล้ว​ผู้​คุม​ก็​พา​เปาโล​กับ​สิลาส​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​เขา​และ​จัด​อาหาร​ให้ เขา​กับ​ทุก​คน​ใน​บ้าน​ดีใจ​มาก​ที่​ได้​เข้า​มา​เชื่อ​พระเจ้า 35  พอ​รุ่ง​เช้า พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ก็​ใช้​ผู้​ติด​ตาม​ไป​บอก​ว่า “ปล่อย​คน​พวก​นั้น​ไป” 36  ผู้​คุม​จึง​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​เปาโล​ว่า “พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ใช้​คน​มา​บอก​ให้​ปล่อย​พวก​คุณ คุณ​เป็น​อิสระ​แล้ว เชิญ​ไป​เถอะ” 37  แต่​เปาโล​บอก​ว่า “พวก​เขา​เฆี่ยน​พวก​เรา​ที่​เป็น​พลเมือง​โรมัน+ใน​ที่​สาธารณะ และ​ขัง​พวก​เรา​ไว้​ใน​คุก​ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​ได้​ตัดสิน​ว่า​มี​ความ​ผิด แล้ว​ตอน​นี้​จะ​ให้​พวก​เรา​ไป​เงียบ ๆ แบบ​นี้​หรือ? ไม่​ได้​หรอก ให้​พวก​เขา​มา​พา​พวก​เรา​ออก​ไป​เอง​สิ” 38  พวก​ผู้​ติด​ตาม​จึง​ไป​แจ้ง​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ตาม​ที่​เปาโล​พูด พอ​พวก​เจ้าหน้าที่​ได้​ยิน​ว่า​สอง​คน​นั้น​เป็น​พลเมือง​โรมัน​ก็​กลัว+ 39  พวก​เขา​จึง​มา​ขอ​โทษ​เปาโล​กับ​สิลาส และ​เมื่อ​พา​ทั้ง​สอง​คน​ออก​มา​จาก​คุก​แล้ว ก็​อ้อน​วอน​ให้​ออก​จาก​เมือง​ไป 40  พอ​เปาโล​กับ​สิลาส​ออก​จาก​คุก​แล้ว​ก็​ไป​ที่​บ้าน​ของ​ลิเดีย+ เมื่อ​เจอ​พวก​พี่​น้อง​ก็​ให้​กำลังใจ​พวก​เขา+ แล้ว​ออก​เดิน​ทาง

เชิงอรรถ

หรือ “และ”

ข้อมูลสำหรับศึกษา

ทิโมธี: ใน​คัมภีร์​ไบเบิล นี่​เป็น​ครั้ง​แรก​ที่​พูด​ถึง​ทิโมธี ชื่อ​ของ​เขา​เป็น​ชื่อ​กรีก​ที่​มี​ความ​หมาย​ว่า “ผู้​ให้​เกียรติ​พระเจ้า” เรา​ไม่​รู้​แน่ชัด​ว่า​ทิโมธี​เข้า​มา​เป็น​คริสเตียน​เมื่อ​ไร แต่​ยูนิส​แม่​ของ​เขา​ที่​เป็น​ชาว​ยิว และ​อาจ​รวม​ถึง​โลอิส​ยาย​ของ​เขา​เป็น​คน​สอน “พระ​คัมภีร์​ศักดิ์สิทธิ์” หรือ​พระ​คัมภีร์​ภาค​ภาษา​ฮีบรู​ให้​เขา​ตั้ง​แต่​เด็ก (2ทธ 1:5; 3:15) ดู​เหมือน​ว่า​ยูนิส​กับ​โลอิส​เข้า​มา​เป็น​คริสเตียน​ตอน​ที่​เปาโล​เยี่ยม​เมือง​ลิสตรา​ใน​การ​เดิน​ทาง​มิชชันนารี​รอบ​แรก​ของ​เขา ใน​ข้อ​นี้​เรียก​พ่อ​ของ​ทิโมธี​ว่า​คน​กรีก การ​เรียก​แบบ​นี้​อาจ​เป็น​เพราะ​เขา​มี​บรรพบุรุษ​มา​จาก​ประเทศ​กรีซ หรือ​อาจ​เป็น​เพราะ​เขา​เป็น​คน​ต่าง​ชาติ​ที่​ไม่​ใช่​ชาว​ยิว และ​ดู​เหมือน​ว่า​พ่อ​ของ​ทิโมธี​ไม่​ใช่​คริสเตียน ใน​ช่วง​ที่​เปาโล​เดิน​ทาง​รอบ​ที่ 2 คือ​ประมาณ​ปลาย​ปี ค.ศ. 49 หรือ​ต้น​ปี ค.ศ. 50 เขา​มา​ที่​เมือง​ลิสตรา​ซึ่ง​ดู​เหมือน​เป็น​บ้าน​เกิด​ของ​ทิโมธี ใน​ตอน​นั้น ทิโมธี​ได้​เป็น​คริสเตียน​แล้ว และ “พี่​น้อง​ใน​เมือง​ลิสตรา​และ​เมือง​อิโคนียูม​พูด​ถึง​ทิโมธี​ใน​แง่​ดี” (กจ 16:2) ตอน​นั้น ทิโมธี​อาจ​มี​อายุ​เกือบ 20 หรือ 20 ต้น ๆ ที่​เรา​สรุป​ได้​แบบ​นั้น​เป็น​เพราะ​ประมาณ 10 ถึง 15 ปี​หลัง​จาก​นั้น เปาโล​ได้​บอก​ทิโมธี​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​ดูถูก​คุณ​เพราะ​เห็น​ว่า​คุณ​ยัง​หนุ่ม” (1ทธ 4:12 น่า​จะ​เขียน​ประมาณ​ปี ค.ศ. 61 ถึง 64) นี่​แสดง​ว่า​แม้​แต่​ตอน​ที่​เปาโล​พูด​ประโยค​นี้​ทิโมธี​ก็​ยัง​เป็น​คน​หนุ่ม​อยู่

ให้​เขา​เข้า​สุหนัต: เปาโล​รู้​ดี​ว่า​การ​เข้า​สุหนัต​ไม่​ได้​เป็น​ข้อ​เรียก​ร้อง​ของ​คริสเตียน​แล้ว (กจ 15:6-29) เนื่อง​จาก​พ่อ​ของ​ทิโมธี​ไม่​ได้​เป็น​ผู้​เชื่อถือ ทิโมธี​จึง​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต เปาโล​รู้​ว่า​นี่​อาจ​ทำ​ให้​คน​ยิว​บาง​คน​ที่​พวก​เขา​เจอ​ระหว่าง​เดิน​ทาง​ไป​ประกาศ​ไม่​สบาย​ใจ และ​เขา​ไม่​อยาก​ทำ​ให้​เรื่อง​นี้​เป็น​อุปสรรค เปาโล​จึง​ขอ​ให้​ทิโมธี​เข้า​สุหนัต​แม้​มัน​จะ​ทำ​ให้​ทิโมธี​ต้อง​เจ็บ​ปวด​มาก และ​ต่อ​มา​เปาโล​เขียน​ถึง​คริสเตียน​ใน​เมือง​โครินธ์​ว่า “เมื่อ​เจอ​คน​ยิว ผม​ก็​ทำ​ตัว​เป็น​คน​ยิว​เพื่อ​จะ​ได้​คน​ยิว​เข้า​มา” (1คร 9:20) เห็น​ได้​ชัด​ว่า​เปาโล​กับ​ทิโมธี​เป็น​ตัว​อย่าง​ที่​ดี​ใน​เรื่อง​นี้

ผู้​ดู​แล: แปล​ตรง​ตัว​ว่า “ผู้​ชาย​สูง​อายุ” คำ​กรีก เพร็สบูเทะรอส ใน​ข้อ​นี้​หมาย​ถึง​คน​ที่​มี​ตำแหน่ง​และ​หน้า​ที่​รับผิดชอบ​ใน​ประชาคม​คริสเตียน​ใน​ยุค​แรก พระ​คัมภีร์​บอก​ว่า​เปาโล​กับ​บาร์นาบัส​และ​พี่​น้อง​ชาย​คน​อื่น ๆ จาก​เมือง​อันทิโอก​ใน​แคว้น​ซีเรีย​ไป​หา​พวก​อัครสาวก​และ​ผู้​ดู​แล​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ปรึกษา​เกี่ยว​กับ​ประเด็น​เรื่อง​การ​เข้า​สุหนัต เหมือน​กับ​ชาติ​อิสราเอล​สมัย​โบราณ​มี​ผู้​ดู​แล​บาง​คน​ที่​ทำ​หน้า​ที่​เป็น​ผู้​นำ​และ​ผู้​บริหาร​งาน​ระดับ​ชาติ ใน​ศตวรรษ​แรก​ก็​มี​พวก​อัครสาวก​และ​ผู้​ดู​แล​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ทำ​หน้า​ที่​เป็น​คณะ​กรรมการ​ปกครอง​ดู​แล​ประชาคม​คริสเตียน​ทุก​แห่ง นี่​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​พี่​น้อง​ที่​ทำ​หน้า​ที่​เป็น​คณะ​กรรมการ​ปกครอง​มี​เพิ่ม​มาก​ขึ้น​จาก​ที่​ก่อน​หน้า​นี้​มี​เพียง​อัครสาวก 12 คน—กจ 1:21, 22, 26; ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ มธ 16:21; กจ 11:30

พวก​อัครสาวก​และ​ผู้​ดู​แล​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม: จากข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 15:2 ชาติ​อิสราเอล​สมัย​โบราณ​มี​ผู้​ดู​แล​บาง​คน​ที่​ทำ​หน้า​ที่​เป็น​ผู้​นำ​และ​ผู้​บริหาร​งาน​ใน​ระดับ​ชาติ ใน​ศตวรรษ​แรก​ก็​มี​พวก​อัครสาวก​และ​ผู้​ดู​แล​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ทำ​หน้า​ที่​เป็น​คณะ​กรรมการ​ปกครอง​ดู​แล​ประชาคม​คริสเตียน​ทุก​แห่ง หลัง​จาก​พิจารณา​ประเด็น​เรื่อง​การ​เข้า​สุหนัต​แล้ว พวก​อัครสาวก​และ​ผู้​ดู​แล​ก็​ส่ง​คำ​ตัดสิน​ไป​ยัง​ประชาคม​ต่าง ๆ และ​พวก​พี่​น้อง​ก็​ยอม​รับ​คำ​ตัดสิน​นั้น

แคว้น​เอเชีย: ดู​ส่วน​อธิบาย​ศัพท์​คำ​ว่า “เอเชีย

พระ​เยซู​ก็​ใช้​พลัง​ของ​พระเจ้า: ดู​เหมือน​ว่า​พระ​เยซู “ได้​รับ​พลัง​บริสุทธิ์​จาก​พระเจ้า​ผู้​เป็น​พ่อ” (กจ 2:33) พระ​เยซู​ผู้​นำ​ของ​ประชาคม​คริสเตียน​ได้​ใช้​พลัง​บริสุทธิ์​ชี้​นำ​การ​ประกาศ​ของ​คริสเตียน​ใน​ยุค​แรก​โดย​บอก​พวก​เขา​ว่า​ควร​ประกาศ​ที่​ไหน ใน​เหตุ​การณ์​นี้​พระ​เยซู​ใช้ “พลัง​บริสุทธิ์” ห้าม​ไม่​ให้​เปาโล​กับ​เพื่อน​ของ​เขา​เดิน​ทาง​ไป​ประกาศ​ใน​แคว้น​เอเชีย​และ​แคว้น​บิธีเนีย (กจ 16:6-10) แต่​ใน​เวลา​ต่อ​มา​ก็​มี​การ​ประกาศ​ข่าว​ดี​ใน 2 แคว้น​นั้น—กจ 18:18-21; 1ปต 1:1, 2

เดิน​ทาง​ผ่าน: คำ​กริยา​กรีก พาร์เออร์ฆอไม ที่​แปล​ใน​ข้อ​นี้​ว่า “เดิน​ทาง​ผ่าน” ถ่ายทอด​แนว​คิด​ที่​ว่า​เดิน​ทาง​ผ่าน​เข้า​ไป​ใน​พื้น​ที่​ใด​พื้น​ที่​หนึ่ง ซึ่ง​ดู​เหมือน​เป็น​สิ่ง​ที่​เปาโล​กับ​เพื่อน​ของ​เขา​ทำ เมือง​ท่า​โตรอัส​ใน​แคว้น​มิเซีย​ตั้ง​อยู่​ทาง​ตะวัน​ตก​เฉียง​เหนือ​ของ​เอเชีย​ไมเนอร์ ดัง​นั้น เพื่อ​จะ​ไป​ถึง​เมือง​โตรอัส เปาโล​กับ​เพื่อน​ต้อง “เดิน​ทาง​ผ่าน​แคว้น​มิเซีย” โดย​ไม่​ได้​แวะ​ประกาศ​ที่​แคว้น​นั้น

มาซิโดเนีย: ดูส่วน​อธิบาย​ศัพท์

หนังสือ​เล่ม​แรก: ลูกา​กำลัง​พูด​ถึง​หนังสือ​ข่าว​ดี​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​ชีวิต​ของ​พระ​เยซู ใน​หนังสือ​นั้น​ลูกา​เน้น “สิ่ง​ที่​พระ​เยซู​สอน​และ​ทำ​ทั้ง​หมด​ตั้ง​แต่​ต้น” หนังสือ​กิจการ​เป็น​เรื่อง​ราว​ต่อ​จาก​หนังสือ​ลูกา​และ​ให้​ข้อมูล​เกี่ยว​กับ​สิ่ง​ที่​สาวก​ของ​พระ​เยซู​พูด​และ​ทำ หนังสือ​ทั้ง 2 เล่ม​ของ​ลูกา​ใช้​คำ​และ​สไตล์​การ​เขียน​ที่​คล้าย​กัน​และ​ทั้ง 2 เล่ม​เขียน​ถึง​เธโอฟีลัส แต่​ลูกา​ไม่​ได้​บอก​ชัด​ว่า​เธโอฟีลัส​เป็น​สาวก​ของ​พระ​เยซู​คริสต์​หรือ​ไม่ (ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ ลก 1:1) ลูกา​เริ่ม​ต้น​หนังสือ​กิจการ​ด้วย​การ​สรุป​เหตุ​การณ์​ต่าง ๆ ที่​เขา​บันทึก​ไว้​ใน​ตอน​ท้าย​ของ​หนังสือ​ข่าว​ดี ทำ​ให้​เห็น​ว่า​หนังสือ​กิจการ​เป็น​เรื่อง​ราว​ต่อ​เนื่อง​จาก​หนังสือ​เล่ม​แรก​ที่​เขา​เขียน แต่​ตอน​ต้น​ของ​หนังสือ​กิจการ ลูกา​ใช้​คำ​ที่​ต่าง​จาก​ที่​ใช้​ใน​หนังสือ​ข่าว​ดี​ของ​เขา​เล็ก​น้อย และ​เขา​ยัง​ให้​ราย​ละเอียด​เพิ่ม​เติม​บาง​อย่าง​ด้วย—เปรียบ​เทียบ​ข้อ​คัมภีร์​ที่ ลก 24:49 กับ กจ 1:1-12

พวก​เรา: ใน​ข้อ​นี้​ลูกา​ใช้​คำ​สรรพนาม “พวก​เรา” ซึ่ง​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เขา​เข้า​ร่วม​ใน​การ​เดิน​ทาง​กับ​เปาโล​อีก​ครั้ง​ที่​เมือง​ฟีลิปปี ก่อน​หน้า​นี้​เขา​ได้​แยก​กับ​เปาโล​ใน​เมือง​ฟีลิปปี (กจ 16:10-17, 40) แต่​ตอน​นี้​เขา​ร่วม​เดิน​ทาง​กับ​เปาโล​จาก​เมือง​ฟีลิปปี​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม ซึ่ง​หลัง​จาก​นั้น​เปาโล​จะ​ถูก​จับ​ที่​นั่น (กจ 20:5-21:18, 33) นี่​เป็น​ส่วน​ที่ 2 ของ​หนังสือ​กิจการ​ที่​ลูกา​บันทึก​เรื่อง​ราว​เหมือน​กับ​ว่า​เขา​อยู่​ใน​เหตุ​การณ์—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:10; 27:1

พวก​เรา: เหมือน​ที่​บอก​ไว้​ในข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:10 และ 20:5 มี​หลาย​ส่วน​ใน​หนังสือ​กิจการ​ที่​ลูกา​ซึ่ง​เป็น​ผู้​บันทึก​เรื่อง​ราว​ใช้​คำ​สรรพนาม “พวก​เรา” (กจ 27:20) ซึ่ง​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​มี​หลาย​ช่วง​ที่​ลูกา​ร่วม​เดิน​ทาง​ไป​กับ​เปาโล ใน​หนังสือ​กิจการ​ตั้ง​แต่​ข้อ​นี้​ไป​จน​ถึง กจ 28:16 ลูกา​ก็​ใช้​คำ​ว่า​พวก​เรา​ซึ่ง​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​ลูกา​เดิน​ทาง​ไป​กรุง​โรม​กับ​เปาโล

ประกาศ​ข่าว​ดี: คำ​กริยา​กรีก อืออางเกะลิโศไม ที่​ใช้​ใน​ข้อ​นี้​เกี่ยว​ข้อง​กับ​คำ​นาม อืออางเกะลิออน ที่​แปล​ว่า “ข่าว​ดี” ใน​พระ​คัมภีร์​คริสเตียน​ภาค​ภาษา​กรีก ข่าว​ดี​เรื่อง​หนึ่ง​ที่​สำคัญ​ก็​คือ​เรื่อง​รัฐบาล​ของ​พระเจ้า​ที่​พระ​เยซู​ประกาศ และ​เรื่อง​ความ​รอด​สำหรับ​คน​ที่​มี​ความ​เชื่อ​ใน​พระ​เยซู​คริสต์ หนังสือ​กิจการ​มี​คำ​กริยา​กรีก อืออางเกะลิโศไม อยู่​หลาย​ครั้ง​เพราะ​หนังสือ​นี้​เน้น​เรื่อง​การ​ประกาศ—กจ 8:4, 12, 25, 35, 40; 10:36; 11:20; 13:32; 14:7, 15, 21; 15:35; 16:10; 17:18; ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ มธ 4:23; 24:14

พวก​เรา: ตั้ง​แต่​ต้น​ของ​หนังสือ​กิจการ​จน​ถึง กจ 16:9 ลูกา​บันทึก​เรื่อง​ราว​เหมือน​กับ​ว่า​เขา​ไม่​ได้​อยู่​ใน​เหตุ​การณ์ แต่​ใน กจ 16:10 ลูกา​เปลี่ยน​วิธี​เขียน​ของ​เขา​โดย​รวม​ตัว​เขา​เอง​เข้า​ไป​ใน​เรื่อง​ราว​ด้วย ตั้ง​แต่​ข้อ​นี้​เขา​ใช้​คำ​ว่า “พวก​เรา” ซึ่ง​ดู​เหมือน​เป็น​การ​แสดง​ว่า​ลูกา​เดิน​ทาง​ร่วม​กับ​เปาโล​และ​เพื่อน ๆ ด้วย (ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 1:1 และ “บท​นำ​ของ​หนังสือ​กิจการ”) เมื่อ​ประมาณ​ปี ค.ศ. 50 ลูกา​เริ่ม​เดิน​ทาง​ร่วม​กับ​เปาโล​จาก​เมือง​โตรอัส​ไป​ถึง​เมือง​ฟีลิปปี แต่​ตอน​ที่​เปาโล​ออก​จาก​เมือง​ฟีลิปปี​ลูกา​ก็​ไม่​ได้​ไป​ด้วย—กจ 16:10-17, 40; ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 20:5; 27:1

ประกาศ​ข่าว​ดี: ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 5:42

ฟีลิปปี: แต่​เดิม​เมือง​นี้​มี​ชื่อ​ว่า​เครนิเดส (ครี​นิ​เดส) ประมาณ​กลาง​ศตวรรษ​ที่ 4 ก่อน ค.ศ. ฟีลิป​ที่ 2 แห่ง​มา​ซิ​ดอน (พ่อ​ของ​อเล็กซานเดอร์​มหาราช) ได้​ยึด​เมือง​นี้​มา​จาก​พวก​ท​รา​เซียน และ​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​นี้​ตาม​ชื่อ​ของ​เขา เมือง​นี้​มี​เหมือง​ทองคำ​อยู่​หลาย​แห่ง และ​มี​การ​ผลิต​เหรียญ​ทองคำ​ที่​มี​ชื่อ​ฟีลิป ประมาณ​ปี 168 ก่อน ค.ศ. ลูซีอัส แอมิลิอุส เปาลุส ผู้​สำเร็จ​ราชการ​โรมัน​ได้​รบ​ชนะ​เปอร์​เซอุส​กษัตริย์​องค์​สุด​ท้าย​แห่ง​มาซิโดเนีย​และ​ยึด​เมือง​ฟีลิปปี​กับ​บริเวณ​โดย​รอบ และ​ใน​ปี 146 ก่อน ค.ศ. เขต​แดน​ทั้ง​หมด​ของ​มาซิโดเนีย​ก็​ถูก​รวม​เข้า​ไป​เป็น​แคว้น​หนึ่ง​ของ​โรม ต่อ​มา​ใน​ปี 42 ก่อน ค.ศ. ออก​ตาเวียน (ออก​เต​เวีย​ส) และ​มาร์ก แอนโทนี​ได้​รบ​ชนะ​กองทัพ​ขอ​งบ​รู​ตัส​และ​กายอัส คัสเซียส ลอนกินุส ซึ่ง​เป็น​ผู้​ลอบ​สังหาร​จูเลียส ซีซาร์ เหตุ​การณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​ใน​ที่​ราบ​ฟีลิปปี หลัง​จาก​นั้น ออก​ตาเวียน​ก็​ตั้ง​ฟีลิปปี​เป็น​เมือง​ขึ้น​ของ​โรม​เพื่อ​ระลึก​ถึง​ชัย​ชนะ​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​ใน​ครั้ง​นั้น ไม่​กี่​ปี​ต่อ​มา ตอน​ที่​สภา​สูง​ของ​โรมัน​แต่ง​ตั้ง​ออก​ตาเวียน​เป็น​ซีซาร์​ออกัสตัส เขา​ก็​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​นี้​ใหม่​ว่า​โคโลเนีย ออ​กัสต้า จูเลีย ฟีลิป​เพน​ซิ​ส—ดูภาค​ผนวก ข​13

แม่น้ำ: ผู้​เชี่ยวชาญ​หลาย​คน​คิด​ว่า​แม่น้ำ​ที่​พูด​ถึง​ใน​ข้อ​นี้​คือ​แม่น้ำ​กาน​กีทีส​ที่​อยู่​ห่าง​จาก​เมือง​ฟีลิปปี​ไป​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก​ประมาณ 2.4 กม. ซึ่ง​เป็น​ระยะ​ทาง​ที่​ไกล​กว่า​ที่​จะ​อนุญาต​ให้​เดิน​ทาง​ได้​ใน​วัน​สะบาโต บาง​คน​คิด​ว่า​เนื่อง​จาก​เมือง​ฟีลิปปี​เป็น​เมือง​ทาง​ทหาร พวก​ชาว​ยิว​จึง​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ประชุม​กัน​ใน​เมือง พวก​เขา​ก็​เลย​ต้อง​ออก​ไป​ประชุม​กัน​นอก​เมือง ส่วน​บาง​คน​ก็​คิด​ว่า​แม่น้ำ​ใน​ข้อ​นี้​คือ​ลำธาร​เครนิเดส (ครี​นิ​เดส) ที่​อยู่​ใกล้​เมือง​มาก​กว่า และ​คน​ที่​นั่น​เรียก​ลำธาร​นั้น​ว่า​ลำธาร​ลิเดีย แต่​มี​การ​พบ​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ของ​พวก​โรมัน​ที่​นั่น และ​เนื่อง​จาก​ที่​นั่น​เป็น​ที่​โล่ง​ที่​มี​คน​มอง​เห็น บาง​คน​จึง​คิด​ว่า​ไม่​เหมาะ​ที่​จะ​เป็น​ที่​สำหรับ​อธิษฐาน ส่วน​คน​อื่น ๆ ก็​คิด​ว่า​แม่น้ำ​ที่​พูด​ถึง​ใน​ข้อ​คัมภีร์​น่า​จะ​เป็น​ลำธาร​ที่​แห้ง​ไป​แล้ว​นอก​ประตู​เนอาโปลิส ซึ่ง​บริเวณ​นั้น​มี​การ​สร้าง​โบสถ์​หลาย​แห่ง​ใน​ศตวรรษ​ที่ 4 หรือ ศตวรรษ​ที่ 5 เพื่อ​ระลึก​ถึง​ตอน​ที่​เปาโล​มา​เยี่ยม​เมือง​ฟีลิปปี

ที่​สำหรับ​อธิษฐาน: ชาว​ยิว​อาจ​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​มี​ที่​ประชุม​ใน​เมือง​เพราะ​ฟีลิปปี​เป็น​เมือง​ทาง​ทหาร หรือ​เมือง​นี้​อาจ​มี​ผู้​ชาย​ชาว​ยิว​ไม่​ถึง 10 คน ซึ่ง​ตาม​คำ​สอน​สืบ​ปาก​บอก​ว่า​เพื่อ​จะ​ตั้ง​ที่​ประชุม​ของ​ชาว​ยิว​ได้​ต้อง​มี​ผู้​ชาย​ชาว​ยิว​อย่าง​น้อย 10 คน

ผู้​หญิง​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ลิเดีย: ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​มี​ชื่อ​ลิเดีย​อยู่​แค่ 2 ครั้ง​คือ​ใน​ข้อ​นี้​และ​ที่ กจ 16:40 ถึง​แม้​บาง​คน​เชื่อ​ว่า​ลิเดีย​เป็น​แค่​คำ​เรียก​ที่​มี​ความ​หมาย​ว่า “ผู้​หญิง​ชาว​ลิเดีย” แต่​ก็​มี​เอกสาร​ยืน​ยัน​ว่า​ลิเดีย​เป็น​ชื่อ​คน​จริง ๆ ลิเดีย​และ​คน​ใน​ครอบครัว​เข้า​มา​เป็น​คริสเตียน​ประมาณ​ปี ค.ศ. 50 ใน​เมือง​ฟีลิปปี พวก​เขา​จึง​เป็น​คน​กลุ่ม​แรก​ใน​ยุโรป​ที่​เข้า​มา​เป็น​คริสเตียน​จาก​การ​ประกาศ​ของ​เปาโล ลิเดีย​อาจ​ไม่​เคย​แต่งงาน​หรือ​อาจ​เป็น​ม่าย เธอ​เป็น​คน​มี​น้ำใจ​มาก​ซึ่ง​ทำ​ให้​เธอ​มี​โอกาส​ได้​คบหา​กับ​มิชชันนารี​หลาย​คน เช่น เปาโล สิลาส และ​ลูกา—กจ 16:15

แม่​ค้า​ขาย​ผ้า​สี​ม่วง: ลิเดีย​อาจ​ขาย​ของ​หลาย​อย่าง​ที่​มี​สี​ม่วง เช่น ผ้า เสื้อ​ผ้า พรม ผ้า​ม่าน สี​ย้อม​ผ้า หรือ​สินค้า​อื่น ๆ ลิเดีย​มี​บ้าน​เกิด​อยู่​ที่​เมือง​ธิยาทิรา​ซึ่ง​เป็น​เมือง​ที่​อยู่​ใน​แคว้น​ลิเดีย​ทาง​ตะวัน​ตก​ของ​เอเชีย​ไมเนอร์ ข้อ​ความ​จารึก​ที่​พบ​ใน​เมือง​ฟีลิปปี​ยืน​ยัน​ว่า​มี​สมาคม​ผู้​ค้า​สี​ม่วง​ใน​เมือง​นั้น ชาว​ลิเดีย​กับ​คน​ใน​แถบ​นั้น​มี​ชื่อเสียง​เรื่อง​การ​ย้อม​ผ้า​สี​ม่วง​ตั้ง​แต่​สมัย​ของ​โฮเมอร์ (ศตวรรษ​ที่ 9 หรือ 8 ก่อน ค.ศ.) เนื่อง​จาก​อาชีพ​ของ​ลิเดีย​ต้อง​ใช้​เงิน​ทุน​จำนวน​มาก​และ​เธอ​ยัง​มี​บ้าน​ใหญ่​ที่​สามารถ​ต้อนรับ​ผู้​ชาย 4 คน คือ เปาโล สิลาส ทิโมธี และ​ลูกา เธอ​จึง​น่า​จะ​เป็น​แม่​ค้า​ที่​ประสบ​ความ​สำเร็จ​และ​ร่ำรวย คำ​ว่า “คน​ใน​บ้าน” อาจ​หมาย​ความ​ว่า​เธอ​อาศัย​อยู่​กับ​ญาติ​พี่​น้อง หรือ​เธอ​อาจ​มี​ทาส​และ​คน​รับใช้​หลาย​คน (กจ 16:15) การ​ที่​พระ​คัมภีร์​บอก​ว่า​เปาโล​กับ​สิลาส​ได้​พบ​กับ​พี่​น้อง​บาง​คน​ใน​บ้าน​ของ​ลิเดีย​ก่อน​จะ​เดิน​ทาง​ออก​จาก​เมือง​ฟีลิปปี แสดง​ว่า​ตอน​นั้น​บ้าน​ของ​ลิเดีย​เป็น​ที่​ประชุม​สำหรับ​คริสเตียน​กลุ่ม​แรก​ใน​เมือง​ฟีลิปปี—กจ 16:40

พระ​ยะโฮวา​เปิด​ใจ​เธอ: พระ​คัมภีร์​บอก​ว่า​ลิเดีย​เป็น​ผู้​นมัสการ​พระเจ้า คำ​นี้​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เธอ​เป็น​คน​ที่​เปลี่ยน​มา​นับถือ​ศาสนา​ยิว (กจ 13:43) ใน​วัน​สะบาโต ลิเดีย​กับ​พวก​ผู้​หญิง​คน​อื่น ๆ ไป​ที่​สำหรับ​อธิษฐาน​ริม​แม่น้ำ​นอก​เมือง​ฟีลิปปี (กจ 16:13) ที่​เป็น​อย่าง​นั้น​อาจ​เป็น​เพราะ​ใน​เมือง​ฟีลิปปี​ไม่​ค่อย​มี​ชาว​ยิว​และ​ไม่​มี​ที่​ประชุม​ของ​ชาว​ยิว ลิเดีย​อาจ​ได้​มา​รู้​จัก​การ​นมัสการ​พระ​ยะโฮวา​ที่​เมือง​ธิยาทิรา​ซึ่ง​เป็น​บ้าน​เกิด​ของ​เธอ เมือง​นั้น​มี​ชาว​ยิว​อยู่​จำนวน​มาก​และ​มี​ที่​ประชุม​ของ​ชาว​ยิว 1 แห่ง พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ที่​เธอ​นมัสการ​สังเกต​ว่า​เธอ​สนใจ​ฟัง​เรื่อง​ที่​เปาโล​พูด

พระ​ยะโฮวา​เปิด​ใจ​เธอ: พระ​คัมภีร์​บอก​ว่า​ลิเดีย​เป็น​ผู้​นมัสการ​พระเจ้า คำ​นี้​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เธอ​เป็น​คน​ที่​เปลี่ยน​มา​นับถือ​ศาสนา​ยิว (กจ 13:43) ใน​วัน​สะบาโต ลิเดีย​กับ​พวก​ผู้​หญิง​คน​อื่น ๆ ไป​ที่​สำหรับ​อธิษฐาน​ริม​แม่น้ำ​นอก​เมือง​ฟีลิปปี (กจ 16:13) ที่​เป็น​อย่าง​นั้น​อาจ​เป็น​เพราะ​ใน​เมือง​ฟีลิปปี​ไม่​ค่อย​มี​ชาว​ยิว​และ​ไม่​มี​ที่​ประชุม​ของ​ชาว​ยิว ลิเดีย​อาจ​ได้​มา​รู้​จัก​การ​นมัสการ​พระ​ยะโฮวา​ที่​เมือง​ธิยาทิรา​ซึ่ง​เป็น​บ้าน​เกิด​ของ​เธอ เมือง​นั้น​มี​ชาว​ยิว​อยู่​จำนวน​มาก​และ​มี​ที่​ประชุม​ของ​ชาว​ยิว 1 แห่ง พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ที่​เธอ​นมัสการ​สังเกต​ว่า​เธอ​สนใจ​ฟัง​เรื่อง​ที่​เปาโล​พูด

ซื่อ​สัตย์​ต่อ​พระ​ยะโฮวา: อย่าง​ที่​เห็น​ในข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ใน​ข้อ​ก่อน​หน้า​นี้ ลิเดีย​เป็น​คน​ที่​เปลี่ยน​มา​นับถือ​ศาสนา​ยิว จึง​มี​เหตุ​ผล​ที่​จะ​คิด​ว่า​ตอน​ที่​เธอ​พูด​ประโยค​นี้​เธอ​จะ​คิด​ถึง​พระ​ยะโฮวา ลิเดีย​เพิ่ง​ได้​ยิน​เรื่อง​พระ​เยซู​คริสต์​ตอน​ที่​เปาโล​ประกาศ​ให้​เธอ​ฟัง แต่​เธอ​ยัง​ไม่​ได้​แสดง​ความ​ซื่อ​สัตย์​ต่อ​พระ​เยซู จึง​มี​เหตุ​ผล​ที่​เธอ​จะ​พูด​ว่า​เธอ​ซื่อ​สัตย์​ต่อ​พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ที่​เธอ​นมัสการ​อยู่​แล้ว

มี​ปีศาจ​สิง​อยู่: แปล​ตรง​ตัว​ว่า “กับ​วิญญาณ​ของ​งู​ใหญ่” ตาม​ตำนาน​กรีก​มี​งู​ใหญ่​หรือ​มังกร​ที่​ชื่อ​ไพธอน​คอย​ปก​ป้อง​วิหาร​และ​เท​พยากรณ์​แห่ง​เดลฟี มี​การ​ใช้​คำ​กรีก พูโธน เพื่อ​หมาย​ถึง​คน​ที่​สามารถ​บอก​อนาคต​และ​หมาย​ถึง​วิญญาณ​ที่​พูด​ผ่าน​คน​คน​นั้น ถึง​แม้​ต่อ​มา​จะ​มี​การ​ใช้​คำ​นี้​เพื่อ​หมาย​ถึง​นัก​แปลง​เสียง​ที่​พูด​โดย​ใช้​หุ่น​เชิด แต่​ใน​ข้อ​นี้​ที่​กิจการ​มี​การ​ใช้​คำ​นี้​เพื่อ​พูด​ถึง​ปีศาจ​ที่​ทำ​ให้​สาว​ใช้​บอก​อนาคต​ได้

จาก​การ​ทำนาย​โชค​ชะตา: หรือ “จาก​การ​บอก​อนาคต” ใน​คัมภีร์​ไบเบิล นัก​บวช​ที่​มี​เวทมนตร์​คาถา คน​ทรง ผู้​ทำนาย โหร และ​คน​อื่น ๆ มัก​จะ​อ้าง​ว่า​สามารถ​บอก​อนาคต​ได้ (ลนต 19:31; ฉธบ 18:11) ใน​พระ​คัมภีร์​คริสเตียน​ภาค​ภาษา​กรีก​มี​การ​พูด​ถึง​ปีศาจ​ที่​ทำนาย​อนาคต​แค่​ครั้ง​เดียว​ซึ่ง​ก็​คือ​เหตุ​การณ์​นี้​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​เมือง​ฟีลิปปี พวก​ปีศาจ​ต่อ​ต้าน​พระเจ้า​และ​คน​ที่​ทำ​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​พระองค์ จึง​ไม่​แปลก​ที่​หลัง​จาก​เปาโล​กับ​สิลาส​ไล่​ปีศาจ​ออก​จาก​สาว​ใช้​คน​นี้​แล้ว พวก​เขา​ก็​เจอ​การ​ต่อ​ต้าน​อย่าง​หนัก—กจ 16:12, 17-24

ที่​สาธารณะ: หรือ “ตลาด” คำ​กรีก อากอรา ใน​ข้อ​นี้​หมาย​ถึง​ลาน​ที่​ใช้​เป็น​ศูนย์กลาง​การ​ซื้อ​ขาย และ​เป็น​ที่​ชุมนุม​ของ​ชาว​เมืองใน​ประเทศ​แถบ​ตะวัน​ออก​กลาง​สมัย​โบราณ และ​ใน​ดินแดน​ที่​กรีก​และ​โรม​ปกครอง

ตลาด: อยู่​ทาง​ตะวัน​ตก​เฉียง​เหนือ​ของ​อะโครโปลิส เป็น​ตลาด​ของ​กรุง​เอเธนส์ (คำ​กรีก อากอรา) ใหญ่​ประมาณ 30 ไร่ ตลาด​แห่ง​นี้​เป็น​มาก​กว่า​สถาน​ที่​สำหรับ​ซื้อ​ขาย เพราะ​เป็น​ศูนย์กลาง​ของ​เมือง​ทั้ง​ด้าน​เศรษฐกิจ การ​เมือง และ​วัฒนธรรม ชาว​เอเธนส์​ชอบ​พบ​ปะ​กัน​ที่​ศูนย์กลาง​แห่ง​นี้​เพื่อ​พูด​คุย​เกี่ยว​กับ​ความ​รู้​และ​ปรัชญา​ต่าง ๆ

ตลาด: หรือ “ลาน​สำหรับ​ค้า​ขาย​และ​ชุมนุม​ชน” คำ​กรีก อากอรา ใน​ข้อ​นี้​หมาย​ถึง​ลาน​ที่​ใช้​เป็น​ศูนย์กลาง​การ​ซื้อ​ขาย และ​เป็น​ที่​ชุมนุม​ของ​ชาว​เมือง​ใน​ประเทศ​แถบ​ตะวัน​ออก​กลาง​สมัย​โบราณ และ​ใน​ดินแดน​ที่​กรีก​และ​โรม​ปกครอง จาก​เหตุ​การณ์​นี้​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​เมือง​ฟีลิปปี​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​บาง​ครั้ง​ก็​มี​การ​ตัดสิน​คดีความ​ที่​ตลาด การ​ขุด​ค้น​ทาง​โบราณคดี​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เมือง​ฟีลิปปี​มี​ทาง​หลวง​เอกเนเชียน​วิ่ง​ผ่า​กลาง​เมือง และ​ทั้ง 2 ข้าง​ทาง​ก็​มี​ตลาด​ที่​มี​ขนาด​ค่อนข้าง​ใหญ่—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ มธ 23:7; กจ 17:17

พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง: เป็น​รูป​พหูพจน์​ของ​คำ​กรีก สตราเทกอส ซึ่ง​ใน​ข้อ​นี้​ใช้​เพื่อ​หมาย​ถึง​พวก​เจ้าหน้าที่​ระดับ​สูง​สุด​ของ​เมือง​ฟีลิปปี​ที่​เป็น​เมือง​ขึ้น​ของ​โรม เจ้าหน้าที่​เหล่า​นี้​มี​หน้า​ที่​รักษา​ความ​สงบ บริหาร​งบประมาณ พิจารณา​คดี​และ​ตัดสิน​คน​ที่​ทำ​ผิด​กฎหมาย และ​ออก​คำ​สั่ง​ลง​โทษ

ฟีลิปปี: แต่​เดิม​เมือง​นี้​มี​ชื่อ​ว่า​เครนิเดส (ครี​นิ​เดส) ประมาณ​กลาง​ศตวรรษ​ที่ 4 ก่อน ค.ศ. ฟีลิป​ที่ 2 แห่ง​มา​ซิ​ดอน (พ่อ​ของ​อเล็กซานเดอร์​มหาราช) ได้​ยึด​เมือง​นี้​มา​จาก​พวก​ท​รา​เซียน และ​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​นี้​ตาม​ชื่อ​ของ​เขา เมือง​นี้​มี​เหมือง​ทองคำ​อยู่​หลาย​แห่ง และ​มี​การ​ผลิต​เหรียญ​ทองคำ​ที่​มี​ชื่อ​ฟีลิป ประมาณ​ปี 168 ก่อน ค.ศ. ลูซีอัส แอมิลิอุส เปาลุส ผู้​สำเร็จ​ราชการ​โรมัน​ได้​รบ​ชนะ​เปอร์​เซอุส​กษัตริย์​องค์​สุด​ท้าย​แห่ง​มาซิโดเนีย​และ​ยึด​เมือง​ฟีลิปปี​กับ​บริเวณ​โดย​รอบ และ​ใน​ปี 146 ก่อน ค.ศ. เขต​แดน​ทั้ง​หมด​ของ​มาซิโดเนีย​ก็​ถูก​รวม​เข้า​ไป​เป็น​แคว้น​หนึ่ง​ของ​โรม ต่อ​มา​ใน​ปี 42 ก่อน ค.ศ. ออก​ตาเวียน (ออก​เต​เวีย​ส) และ​มาร์ก แอนโทนี​ได้​รบ​ชนะ​กองทัพ​ขอ​งบ​รู​ตัส​และ​กายอัส คัสเซียส ลอนกินุส ซึ่ง​เป็น​ผู้​ลอบ​สังหาร​จูเลียส ซีซาร์ เหตุ​การณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​ใน​ที่​ราบ​ฟีลิปปี หลัง​จาก​นั้น ออก​ตาเวียน​ก็​ตั้ง​ฟีลิปปี​เป็น​เมือง​ขึ้น​ของ​โรม​เพื่อ​ระลึก​ถึง​ชัย​ชนะ​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​ใน​ครั้ง​นั้น ไม่​กี่​ปี​ต่อ​มา ตอน​ที่​สภา​สูง​ของ​โรมัน​แต่ง​ตั้ง​ออก​ตาเวียน​เป็น​ซีซาร์​ออกัสตัส เขา​ก็​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​นี้​ใหม่​ว่า​โคโลเนีย ออ​กัสต้า จูเลีย ฟีลิป​เพน​ซิ​ส—ดูภาค​ผนวก ข​13

พวก​เรา​ชาว​โรมัน: เมือง​ฟีลิปปี​เป็น​เมือง​ขึ้น​ของ​โรม คน​ใน​เมือง​นี้​ก็​ได้​รับ​สิทธิ​พิเศษ​หลาย​อย่าง​ถึง​แม้​จะ​ไม่​เท่า​กับ​พลเมือง​โรมัน​จริง ๆ นี่​จึง​อาจ​ทำ​ให้​เข้าใจ​ได้​ว่า​ทำไม​คน​ใน​เมือง​ฟีลิปปี​ถึง​ชอบ​พวก​โรม​ทั้ง ๆ ที่​พวก​เขา​เป็น​เมือง​ขึ้น—ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:12

คำ​สอน​ของ​พระ​ยะโฮวา: สำนวน​นี้​มา​จาก​พระ​คัมภีร์​ภาค​ภาษา​ฮีบรู ซึ่ง​มี​คำ​ฮีบรู​รวม​กัน 2 คำ คือ “คำ​สอน” และ​เททรากรัมมาทอน จึง​รวม​กัน​เป็น “คำ​สอน​ของ​พระ​ยะโฮวา” มี​สำนวน​นี้​และ​สำนวน​คล้าย ๆ กัน​อยู่​ใน​พระ​คัมภีร์​ภาค​ภาษา​ฮีบรู​ประมาณ 200 ครั้ง (ตัว​อย่าง​ของ​สำนวน​นี้​อยู่​ที่ 2ซม 12:9; 24:11; 2พก 7:1; 20:16; 24:2; อสย 1:10; 2:3; 28:14; 38:4; ยรม 1:4; 2:4; อสค 1:3; 6:1; ฮชย 1:1; มคา 1:1; ศคย 9:1) ใน​สำเนา​หนึ่ง​ของ​ฉบับ​เซปตัวจินต์ ยุค​แรก ที่ ศคย 9:1 มี​การ​ใช้​คำ​กรีก ลอกอส ตาม​ด้วย​ชื่อ​พระเจ้า​ที่​เขียน​ด้วย​อักษร​ฮีบรู​โบราณ () ชิ้น​ส่วน​ของ​สำเนา​นี้​ถูก​พบ​ใน​ถ้ำ​แห่ง​หนึ่ง​ที่​ทะเล​ทราย​ยูเดีย​ใกล้​ทะเล​เดดซี ใน​นาฮาล เฮ​เ​วอ​ร์ ประเทศ​อิสราเอล สำเนา​นี้​ทำ​ขึ้น​ระหว่าง​ปี 50 ก่อน ค.ศ. ถึง​ปี ค.ศ. 50 ถึง​แม้​สำเนา​พระ​คัมภีร์​ภาค​ภาษา​กรีก​ส่วน​ใหญ่​จะ​ไม่​มี​ชื่อ​ของ​พระเจ้า​ใน​ข้อ​นี้ แต่​ก็​มี​เหตุ​ผล​ที่​ดี​ที่​ฉบับ​แปล​โลก​ใหม่ ใช้​ชื่อ​ของ​พระ​ยะโฮวา​ใน​ข้อ​นี้—ดูภาค​ผนวก ก​5

คำ​สอน​ของ​พระ​ยะโฮวา: ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 8:25

พวก​เรา: ตั้ง​แต่​ต้น​ของ​หนังสือ​กิจการ​จน​ถึง กจ 16:9 ลูกา​บันทึก​เรื่อง​ราว​เหมือน​กับ​ว่า​เขา​ไม่​ได้​อยู่​ใน​เหตุ​การณ์ แต่​ใน กจ 16:10 ลูกา​เปลี่ยน​วิธี​เขียน​ของ​เขา​โดย​รวม​ตัว​เขา​เอง​เข้า​ไป​ใน​เรื่อง​ราว​ด้วย ตั้ง​แต่​ข้อ​นี้​เขา​ใช้​คำ​ว่า “พวก​เรา” ซึ่ง​ดู​เหมือน​เป็น​การ​แสดง​ว่า​ลูกา​เดิน​ทาง​ร่วม​กับ​เปาโล​และ​เพื่อน ๆ ด้วย (ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 1:1 และ “บท​นำ​ของ​หนังสือ​กิจการ”) เมื่อ​ประมาณ​ปี ค.ศ. 50 ลูกา​เริ่ม​เดิน​ทาง​ร่วม​กับ​เปาโล​จาก​เมือง​โตรอัส​ไป​ถึง​เมือง​ฟีลิปปี แต่​ตอน​ที่​เปาโล​ออก​จาก​เมือง​ฟีลิปปี​ลูกา​ก็​ไม่​ได้​ไป​ด้วย—กจ 16:10-17, 40; ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 20:5; 27:1

รับ​บัพติศมา​ทันที: ผู้​คุม​และ​คน​ใน​บ้าน​ของ​เขา​เป็น​คน​ต่าง​ชาติ และ​น่า​จะ​ไม่​คุ้น​เคย​กับ​ความ​จริง​พื้น​ฐาน​ใน​พระ​คัมภีร์ หลัง​จาก​เปาโล​กับ​สิลาส​กระตุ้น​พวก​เขา “ให้​เชื่อ​ใน​พระ​เยซู​ผู้​เป็น​นาย” ทั้ง​สอง​ก็​สอน “คำ​สอน​ของ​พระ​ยะโฮวา” ให้​พวก​เขา​หลาย​อย่าง​ด้วย (กจ 16:31, 32) พวก​เขา​ประทับใจ​มาก​เพราะ​ที่ กจ 16:34 บอก​ว่า​ใน​คืน​เดียว​กัน​นั้น​พวก​เขา​ก็ “เชื่อ​พระเจ้า” จึง​เหมาะ​ที่​พวก​เขา​จะ​รับ​บัพติศมา​ทันที ตอน​ที่​เปาโล​กับ​สิลาส​ออก​จาก​เมือง​ฟีลิปปี ดู​เหมือน​ว่า​ลูกา​ไม่​ได้​ไป​ด้วย เพราะ​ใน กจ 16:40 ไม่​มี​ชื่อ​ของ​ลูกา (ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:10) เป็น​ไป​ได้​ว่า​ลูกา​อาจ​อยู่​ที่​เมือง​ฟีลิปปี​ต่อ​ช่วง​หนึ่ง​เพื่อ​ช่วย​คน​ที่​เพิ่ง​เข้า​มา​เป็น​คริสเตียน

ผู้​ติด​ตาม: คำ​กรีก ราบดู่ฆ็อส มี​ความ​หมาย​ตรง​ตัว​ว่า “คน​ถือ​ไม้” คำ​นี้​หมาย​ถึง​คน​ที่​คอย​ติด​ตาม​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ของ​โรม​ไป​ใน​ที่​ต่าง ๆ และ​รับ​คำ​สั่ง​จาก​เขา คน​โรมัน​เรียก​พวก​เขา​ว่า​ลิคเตอร์ (lictor) พวก​เขา​ทำ​งาน​บาง​อย่าง​คล้าย​กับ​ตำรวจ แต่​หน้า​ที่​หลัก​ก็​คือ​คอย​ติด​ตาม​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ของ​โรม พวก​เขา​จะ​ไม่​ทำ​ตาม​คำ​ขอ​ของ​ประชาชน​โดย​ตรง แต่​จะ​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ของ​โรม​เท่า​นั้น

พลเมือง​โรมัน: คือ​มี​สัญชาติ​โรมัน ตาม​ที่​บันทึก​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​นี่​เป็น​ครั้ง​ที่ 2 ใน 3 ครั้ง​ที่​เปาโล​ใช้​ประโยชน์​จาก​สิทธิ์​การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน ปกติ​แล้ว​เจ้าหน้าที่​โรมัน​จะ​ไม่​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​ปัญหา​ของ​ชาว​ยิว แต่​ที่​พวก​เขา​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​ของ​เปาโล​ก็​ไม่​ใช่​แค่​เพราะ​เกิด​จลาจล​ตอน​ที่​เปาโล​ไป​วิหาร แต่​ยัง​เป็น​เพราะ​เปาโล​เป็น​พลเมือง​โรมัน​ด้วย การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน​ทำ​ให้​ผู้​คน​มี​สิทธิ​พิเศษ​หลาย​อย่าง​และ​เป็น​สิ่ง​ที่​ได้​รับ​การ​ยอม​รับ​ทั่ว​ทั้ง​จักรวรรดิ ตัว​อย่าง​เช่น เป็น​เรื่อง​ผิด​กฎหมาย​ที่​จะ​มัด​หรือ​เฆี่ยน​พลเมือง​โรมัน​ที่​ยัง​ไม่​ได้​ถูก​ตัดสิน​ว่า​มี​ความ​ผิด เพราะ​นี่​เป็น​สิ่ง​ที่​เขา​จะ​ทำ​เฉพาะ​กับ​คน​ที่​เป็น​ทาส​เท่า​นั้น—อีก 2 ครั้ง ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:37; 25:11

ผม​ขอร้อง​เรียน​ต่อ​ซีซาร์: ใน​คัมภีร์​ไบเบิล นี่​เป็น​ครั้ง​ที่ 3 ที่​เปาโล​ใช้​ประโยชน์​จาก​สิทธิ์​การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน (อีก 2 ครั้ง ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 16:37; 22:25) การ​ขอร้อง​เรียน​ต่อ​ซีซาร์​อาจ​ทำ​หลัง​จาก​มี​การ​ประกาศ​คำ​พิพากษา​แล้ว หรือ​ใน​ช่วง​ไหน​ก็​ได้​ระหว่าง​ที่​มี​การ​พิจารณา​คดี เฟสทัส​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เขา​ไม่​อยาก​ตัดสิน​เรื่อง​นี้​ด้วย​ตัว​เอง และ​การ​ตัดสิน​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ก็​ดู​เหมือน​จะ​ไม่​มี​ความ​ยุติธรรม เปาโล​จึง​ขอ​อย่าง​เป็น​ทาง​การ​ที่​จะ​ให้​มี​การ​ตัดสิน​คดี​ของ​เขา​ใน​ศาล​สูง​สุด​ของ​จักรวรรดิ ดู​เหมือน​ว่า​บาง​ครั้ง​การ​ขอ​อุทธรณ์​อาจ​ถูก​ปฏิเสธ​ได้ เช่น ใน​กรณี​ของ​ขโมย โจร​สลัด หรือ​นัก​ปลุกระดม​ที่​ถูก​จับ​ได้​ตอน​ที่​กำลัง​ปลุกปั่น​ประชาชน นี่​อาจ​เป็น​เหตุ​ผล​ที่​เฟสทัส​คุย​กับ “คณะ​ที่​ปรึกษา” ก่อน​ที่​จะ​ส่ง​เรื่อง​ต่อ​ไป​ที่​ศาล​สูง (กจ 25:12) เฟสทัส​อาจ​อยาก​ได้​ข้อมูล​ที่​ชัดเจน​กว่า​นี้​ก่อน​จะ​ส่ง​ตัว​เปาโล​ไป​หา “องค์​จักรพรรดิ” เนโร เขา​จึง​จัด​ให้​มี​การ​สอบสวน​เปาโล​อีก​ครั้ง​ตอน​ที่​เฮโรด​อากริปปา​ที่ 2 มา​เยี่ยม (กจ 25:12-27; 26:32; 28:19) การ​ที่​เปาโล​ยื่น​อุทธรณ์​ก็​ยัง​ช่วย​ให้​เขา​ได้​ไป​ที่​กรุง​โรม​ตาม​ที่​เขา​ตั้งใจ​ไว้​ตั้ง​แต่​แรก (กจ 19:21) คำ​สัญญา​ที่​พระ​เยซู​ให้​กับ​เปาโล และ​ข่าวสาร​ที่​เขา​ได้​รับ​จาก​ทูตสวรรค์​หลัง​จาก​นั้น​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​พระ​ยะโฮวา​อยู่​เบื้อง​หลัง​เรื่อง​ทั้ง​หมด​นี้—กจ 23:11; 27:23, 24

พวก​เรา​ที่​เป็น​พลเมือง​โรมัน: คือ​มี​สัญชาติ​โรมัน เปาโล​และ​น่า​จะ​รวม​ถึง​สิลาส​ด้วย​เป็น​พลเมือง​โรมัน และ​ตาม​กฎหมาย​โรมัน พลเมือง​มี​สิทธิ์​เรียก​ร้อง​ความ​ยุติธรรม​ต่อ​ศาล​และ​จะ​ไม่​ถูก​ลง​โทษ​ใน​ที่​สาธารณะ​ถ้า​ยัง​ไม่​ได้​ตัดสิน​ว่า​มี​ความ​ผิด พวก​เขา​ยัง​ได้​รับ​สิทธิ์​และ​สิทธิ​พิเศษ​บาง​อย่าง​ไม่​ว่า​เขา​จะ​ไป​ที่​ไหน​ใน​จักรวรรดิ พลเมือง​โรมัน​อยู่​ภาย​ใต้​กฎหมาย​โรมัน ไม่​ใช่​กฎหมาย​ท้องถิ่น​ประจำ​เมือง เมื่อ​ถูก​กล่าวหา​เขา​สามารถ​ขอ​ให้​มี​การ​พิจารณา​คดี​ตาม​กฎหมาย​ท้องถิ่น​ได้ แต่​ก็​ยัง​มี​สิทธิ์​ร้อง​เรียน​ต่อ​ศาล​ยุติธรรม​ของ​โรม และ​ใน​กรณี​ความ​ผิด​ร้ายแรง​ที่​อาจ​ทำ​ให้​ได้​รับ​โทษ​ถึง​ตาย เขา​มี​สิทธิ์​ร้อง​เรียน​ต่อ​องค์​จักรพรรดิ​ได้​ด้วย อัครสาวก​เปาโล​ประกาศ​อย่าง​กว้าง​ไกล​ใน​จักรวรรดิ​โรมัน และ​ตาม​ที่​บันทึก​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล เขา​ใช้​ประโยชน์​จาก​สิทธิ์​ของ​การ​เป็น​พลเมือง​โรมัน 3 ครั้ง ครั้ง​แรก​ก็​คือ​ที่​นี่​ใน​เมือง​ฟีลิปปี ตอน​ที่​เปาโล​บอก​เจ้าหน้าที่​ฝ่าย​ปกครอง​ชาว​ฟีลิปปี​ว่า​พวก​เขา​กำลัง​ละเมิด​สิทธิ์​ของ​เปาโล​โดย​การ​เฆี่ยน​เขา—อีก 2 ครั้ง ดูข้อมูล​สำหรับ​ศึกษา​ที่ กจ 22:25; 25:11

วีดีโอและรูปภาพ

เนอาโปลิส
เนอาโปลิส

นี่​เป็น​ภาพ​ถ่าย​ของ​เมือง​คา​วา​ลา​ใน​ปัจจุบัน เมือง​นี้​สร้าง​ขึ้น​ตรง​บริเวณ​ที่​เคย​เป็น​เมือง​เนอาโปลิส​สมัย​โบราณ เมือง​เนอาโปลิส​ตั้ง​อยู่​ทาง​เหนือ​สุด​ของ​ทะเล​อีเจียน​และ​เป็น​เมือง​ท่า​ของ​เมือง​ฟีลิปปี เมือง​ฟีลิปปี​ตั้ง​อยู่​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก​เฉียง​เหนือ​ใกล้​เมือง​เนอาโปลิส เมือง​เนอาโปลิส​เป็น​เมือง​แรก​ของ​ยุโรป​ที่​อัครสาวก​เปาโล​เข้า​ไป​ประกาศ​หลัง​จาก​ได้​เห็น​นิมิต​ที่​บอก​ว่า “ขอ​มา​ช่วย​พวก​เรา​ที่​แคว้น​มาซิโดเนีย” (กจ 16:9, 11, 12) เปาโล​น่า​จะ​ผ่าน​มา​ที่​เมือง​เนอาโปลิส​อีก​ครั้ง​หนึ่ง​ตอน​ที่​เขา​เดิน​ทาง​ประกาศ​รอบ​ที่​สาม (กจ 20:2, 6) ปัจจุบัน​นี้​ยัง​มี​ซาก​ของ​เมือง​นี้​หลง​เหลือ​อยู่​ไม่​มาก แต่​ใน​บริเวณ​ใกล้​ ๆ ​นัก​ท่อง​เที่ยว​ก็​ยัง​สามารถ​เห็น​บาง​ส่วน​ของ​ทาง​หลวง​เอกเนเชียน (เวีย เอกนาเทีย) และ​ยัง​สามารถ​ใช้​เส้น​ทาง​นี้​ได้​อยู่ ทาง​หลวง​นี้​เคย​เป็น​ถนน​สาย​หลัก​ที่​ใช้​เดิน​ทาง​จาก​ทิศ​ตะวัน​ตก​ไป​ตะวัน​ออก​และ​มี​ระยะ​ทาง​ประมาณ 800 กม. ทาง​หลวง​นี้​เชื่อม​เมือง​ต่าง​ ๆ ​ใน​ยุโรป​เข้า​ด้วย​กัน​และ​ไป​ไกล​ถึง​ชายแดน​ที่​ติด​กับ​ทวีป​เอเชีย เมือง​หลาย​เมือง​ที่​เปาโล​เดิน​ทาง​ไป​ประกาศ​ก็​อยู่​บน​ทาง​หลวง​เอกเนเชียน เช่น เนอาโปลิส ฟีลิปปี อัมฟีโปลิส อปอลโลเนีย และ​เธสะโลนิกา—กจ 17:1

ที่​สำหรับ​อธิษฐาน​ใกล้​เมือง​ฟีลิปปี
ที่​สำหรับ​อธิษฐาน​ใกล้​เมือง​ฟีลิปปี

ภาพ​นี้​แสดง​ให้​เห็น​ลำธาร​เค​รนิ​เดส (ครี​นิ​เดส) ที่​อยู่​นอก​เมือง​ฟีลิปปี​สมัย​โบราณ​ใกล้​กับ​ประตู​ครี​นิ​เดส​ฝั่ง​ตะวัน​ตก อาจ​เป็น “แม่น้ำ” นี้​ที่​เปาโล​ประกาศ​กับ​ผู้​หญิง​กลุ่ม​หนึ่ง​ที่​มา​รวม​ตัว​กัน​เพื่อ​อธิษฐาน แต่​ผู้​เชี่ยวชาญ​หลาย​คน​มี​ความ​เห็น​ต่าง​กัน​เกี่ยว​กับ​ที่​ตั้ง​ที่​แน่นอน​ของ​แม่น้ำ​นี้—กจ 16:13-15