ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

 บท 25

รักษาคนโรคเรื้อนโดยไม่รังเกียจ

รักษาคนโรคเรื้อนโดยไม่รังเกียจ

มัทธิว 8:1-4 มาระโก 1:40-45 ลูกา 5:12-16

  • พระ​เยซู​รักษา​คน​โรค​เรื้อน

ระหว่าง​ที่​พระ​เยซู​กับ​สาวก 4 คน​ไป​ประกาศ “ตาม​ที่​ประชุม​ของ​ชาว​ยิว​ทั่ว​แคว้น​กาลิลี” ข่าว​เรื่อง​การ​อัศจรรย์​ที่​ท่าน​ทำ​ก็​แพร่​ไป​ทั่ว (มาระโก 1:39) ข่าว​นี้​ไป​ถึง​เมือง​หนึ่ง​ที่​มี​ผู้​ชาย​ป่วย​เป็น​โรค​เรื้อน ผู้​เขียน​คัมภีร์​ไบเบิล​ที่​เป็น​หมอ​ชื่อ​ลูกา​บอก​ว่า ผู้​ชาย​คน​นั้น “เป็น​โรค​เรื้อน​ทั่ว​ทั้ง​ตัว” (ลูกา 5:12) เมื่อ​เป็น​ขั้น​รุนแรง โรค​ที่​น่า​กลัว​นี้​จะ​กัด​กิน​ส่วน​ต่าง ๆ ของ​ร่าง​กาย​ให้​ผิด​รูป​ร่าง​ไป

คน​โรค​เรื้อน​ทุกข์​ทรมาน​มาก โดย​ปกติ​แล้ว เขา​ต้อง​แยก​ตัว​จาก​คน​ทั่ว​ไป​และ​ต้อง​ร้อง​ว่า “ไม่​สะอาด ไม่​สะอาด” เพื่อ​ป้องกัน​ไม่​ให้​คน​รอบ​ข้าง​เข้า​มา​ใกล้​มาก​เกิน​ไป​เพราะ​อาจ​ติด​เชื้อ​ได้ (เลวีนิติ 13:45, 46) แต่​ตอน​นี้​เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ตรง​กัน​ข้าม เขา​เดิน​เข้า​ไป​หา​พระ​เยซู​และ​คุกเข่า​ลง​อ้อน​วอน​ว่า “นาย​ท่าน เพียง​แค่​ท่าน​อยาก​ช่วย ท่าน​ก็​จะ​รักษา​ผม​ได้”—มัทธิว 8:2

เขา​มี​ความ​เชื่อ​ใน​พระ​เยซู​มาก​จริง ๆ! โรค​เรื้อน​คง​ทำ​ให้​เขา​ตก​อยู่​ใน​สภาพ​ที่​น่า​เวทนา​มาก! พระ​เยซู​จะ​ทำ​อย่าง​ไร? ถ้า​เป็น​คุณ คุณ​จะ​ทำ​อย่าง​ไร? พระ​เยซู​สงสาร​เขา​จับ​ใจ ท่าน​ไม่​รังเกียจ​แม้​แต่​น้อย​และ​ถึง​กับ​ยื่น​มือ​ไป​สัมผัส​ตัว​เขา​พร้อม​กับ​พูด​ว่า “ผม​อยาก​ช่วย หาย​โรค​เถอะ” (มัทธิว 8:3) คน​ที่​ได้​เห็น​เหตุ​การณ์​แทบ​ไม่​เชื่อ​สายตา​ตัว​เอง แต่​มัน​เป็น​เรื่อง​จริง ผู้​ชาย​คน​นั้น​หาย​จาก​โรค​เรื้อน​ทันที

คุณ​จะ​ดีใจ​ไหม​ถ้า​มี​กษัตริย์​ที่​เข้าใจ​ความ​รู้สึก​ของ​คน​อื่น​และ​มี​ความ​สามารถ​มาก​ขนาด​นี้? วิธี​ที่​พระ​เยซู​ปฏิบัติ​ต่อ​คน​โรค​เรื้อน​ทำ​ให้​เรา​แน่​ใจ​ว่า เมื่อ​ท่าน​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​โลก​นี้ ท่าน​จะ​ทำ​เหมือน​ที่​คำ​พยากรณ์​บอก​ไว้ ท่าน​จะ ‘สงสาร​คน​ต่ำต้อย​และ​คน​จน จะ​ช่วย​ชีวิต​คน​ยาก​ไร้’ (สดุดี 72:13) พระ​เยซู​จะ​รักษา​คน​ป่วย​ทุก​คน ด้วย​ความ​ห่วงใย​จาก​ใจ​จริง

ก่อน​หน้า​นี้ ผู้​คน​ต่าง​ตื่นเต้น​เมื่อ​เห็น​พระ​เยซู​สอน​และ​ทำ​การ​อัศจรรย์ แล้ว​ตอน​นี้​ก็​จะ​ได้​ยิน​อีก​ว่า​ท่าน​รักษา​คน​โรค​เรื้อน แต่​พระ​เยซู​ไม่​อยาก​ให้​ใคร​เชื่อ​ใน​ตัว​ท่าน​แค่​เพราะ​ได้​ยิน​คำ​พูด​ปาก​ต่อ​ปาก และ​ไม่​อยาก​โด่งดัง​เพราะ​การ​อัศจรรย์ เหมือน​ที่​คำ​พยากรณ์​บอก​ว่า “เขา​จะ​ไม่​ส่ง​เสียง​ดัง​ให้​ผู้​คน​ได้​ยิน​ตาม​ถนน” (อิสยาห์ 42:1, 2) ดัง​นั้น พระ​เยซู​สั่ง​คน​โรค​เรื้อน​ว่า “อย่า​ไป​เล่า​เรื่อง​นี้​ให้​ใคร​ฟัง แต่​ไป​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​ดู และ​ถวาย​สิ่ง​ของ​ตาม​ที่​กฎหมาย​ของ​โมเสส​กำหนด​ไว้”—มัทธิว 8:4

คุณ​คิด​ว่า​เขา​ทำ​อย่าง​ไร? เขา​อด​ไม่​ได้​ที่​จะ​เล่า​เรื่อง​นี้​ให้​คน​ฟัง​ไป​ทั่ว ซึ่ง​ทำ​ให้​ผู้​คน​ยิ่ง​สนใจ​และ​ยิ่ง​อยาก​รู้​อยาก​เห็น ข่าว​นี้​ดัง​มาก​จน​พระ​เยซู​เข้า​เมือง​ไม่​ได้ มี​อยู่​ช่วง​หนึ่ง​ที่​ท่าน​ต้อง​พัก​ใน​ที่​ห่าง​ไกล​ซึ่ง​ไม่​มี​คน​อาศัย​อยู่ แต่​คน​จาก​ทุก​หน​แห่ง​ก็​ยัง​มา​หา​พระ​เยซู​เพื่อ​ให้​ท่าน​สอน​และ​รักษา​โรค