ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

 บท 118

เถียงกันว่าใครเป็นใหญ่ที่สุด

เถียงกันว่าใครเป็นใหญ่ที่สุด

มัทธิว 26:31-35 มาระโก 14:27-31 ลูกา 22:24-38 ยอห์น 13:31-38

  • พระ​เยซู​เตือน​สาวก​ที่​อยาก​เป็น​ใหญ่

  • พระ​เยซู​บอก​ว่า​เปโตร​จะ​ปฏิเสธ​ท่าน

  • ความ​รัก​เป็น​สิ่ง​ที่​ระบุ​ตัว​สาวก​แท้

เย็น​วัน​สุด​ท้าย​ที่​พระ​เยซู​อยู่​กับ​อัครสาวก ท่าน​สอน​บทเรียน​ที่​ดี​เรื่อง​ความ​ถ่อม​ตัว​โดย​ล้าง​เท้า​ให้​พวก​เขา ทำไม​เรื่อง​นี้​จึง​เหมาะ? เพราะ​อัครสาวก​มี​ข้อ​อ่อนแอ​บาง​อย่าง พวก​เขา​ทุ่มเท​ตัว​รับใช้​พระเจ้า แต่​ก็​ยัง​อยาก​จะ​เป็น​ใหญ่​กว่า​คน​อื่น (มาระโก 9:33, 34; 10:35-37) แล้ว​พวก​เขา​ก็​เถียง​กัน​อีก​ครั้ง

อัครสาวก ‘เถียง​กัน​ว่า ใน​พวก​เขา​ใคร​เป็น​ใหญ่​ที่​สุด’ (ลูกา 22:24) พระ​เยซู​คง​เสียใจ​มาก​ที่​พวก​เขา​เถียง​กัน​เรื่อง​นี้​อีก​แล้ว! ท่าน​ทำ​อย่าง​ไร?

พระ​เยซู​ไม่​ได้​ต่อ​ว่า​อัครสาวก​ที่​คิด​และ​ทำ​ไม่​ดี แต่​ท่าน​สอน​อย่าง​ใจ​เย็น​ว่า “กษัตริย์​ใน​โลก​นี้​ชอบ​ทำ​ตัว​เป็น​นาย​เหนือ​ประชาชน และ​คน​ที่​มี​อำนาจ​เหนือ​คน​อื่น​ก็​อยาก​ให้​คน​มอง​เขา​ว่า​เป็น​ผู้​ทำ​ประโยชน์​เพื่อ​สังคม พวก​คุณ​ต้อง​ไม่​เป็น​อย่าง​นั้น . . . ใคร​เป็น​ใหญ่​กว่า​กัน คน​ที่​นั่ง​เอน​ตัว​ที่​โต๊ะ​หรือ​คน​รับใช้?” แล้ว​พระ​เยซู​เตือน​พวก​เขา​ให้​นึก​ถึง​ตัว​อย่าง​ของ​ท่าน​โดย​บอก​ว่า “ผม​ทำ​ตัว​เป็น​คน​รับใช้​พวก​คุณ”—ลูกา 22:25-27

ทั้ง ๆ ที่​มี​ข้อ​อ่อนแอ แต่​อัครสาวก​ก็​อยู่​กับ​พระ​เยซู​ไม่​ว่า​จะ​มี​ปัญหา​มาก​ขนาด​ไหน ท่าน​จึง​พูด​ว่า “ผม​ทำ​สัญญา​กับ​พวก​คุณ​ว่า​จะ​ให้​พวก​คุณ​ปกครอง​ใน​รัฐบาล เหมือน​ที่​พระเจ้า​ผู้​เป็น​พ่อ​ของ​ผม​ได้​ทำ​สัญญา​กับ​ผม” (ลูกา 22:29) อัครสาวก​เป็น​ผู้​ติด​ตาม​ที่​ซื่อ​สัตย์​ของ​พระ​เยซู และ​ท่าน​ทำ​สัญญา​เพื่อ​รับรอง​ว่า​พวก​เขา​จะ​ได้​ร่วม​ปกครอง​กับ​ท่าน​ใน​รัฐบาล​ของ​พระเจ้า

ถึง​แม้​อัครสาวก​มี​ความ​หวัง​ที่​ยอด​เยี่ยม​นี้ แต่​พวก​เขา​ก็​ยัง​ไม่​สมบูรณ์ พระ​เยซู​บอก​ว่า “ซาตาน​อยาก​ได้​พวก​คุณ​ทั้ง​หมด และ​จะ​ร่อน​พวก​คุณ​เหมือน​ร่อน​ข้าว​สาลี” สิ่ง​ที่​ถูก​ร่อน​จะ​กระจัด​กระจาย​และ​ไม่​เกาะ​กัน​เป็น​กลุ่ม​ก้อน​อีก​ต่อ​ไป (ลูกา 22:31) ท่าน​เตือน​พวก​เขา​ด้วย​ว่า “คืน​นี้ พวก​คุณ​จะ​ทิ้ง​ผม​ไป​หมด​เพราะ​เรื่อง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​ผม ตาม​ที่​พระ​คัมภีร์​บอก​ไว้​ว่า ‘เรา​จะ​ฆ่า​คน​เลี้ยง​แกะ และ​แกะ​ใน​ฝูง​จะ​กระเจิดกระเจิง​ไป’”—มัทธิว 26:31; เศคาริยาห์ 13:7

แต่​เปโตร​พูด​ขึ้น​มา​อย่าง​มั่น​ใจ​ว่า “ถึง​ทุก​คน​จะ​ทิ้ง​ท่าน​ไป​หมด​เพราะ​เรื่อง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​ท่าน แต่​ผม​จะ​ไม่​มี​วัน​ทิ้ง​ท่าน​เลย” (มัทธิว 26:33) พระ​เยซู​บอก​เปโตร​ว่า​ก่อน​ไก่​ขัน 2 ครั้ง​ใน​คืน​นั้น เขา​จะ​ปฏิเสธ​ท่าน แต่​ท่าน​ก็​เสริม​ว่า “ผม​อธิษฐาน​อ้อน​วอน​เพื่อ​ความ​เชื่อ​ของ​คุณ​จะ​ไม่​หมด​ไป และ​เมื่อ​คุณ​กลับ​มา​แล้ว ก็​ให้​ช่วย​พี่​น้อง​ของ​คุณ​ให้​มี​ความ​เชื่อ​เข้มแข็ง” (ลูกา 22:32) เปโตร​รับรอง​อย่าง​กล้า​หาญ​ว่า “ต่อ​ให้​ผม​ต้อง​ตาย​พร้อม​กับ​ท่าน ผม​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ท่าน​เด็ดขาด” (มัทธิว 26:35) อัครสาวก​คน​อื่น ๆ ก็​พูด​เป็น​เสียง​เดียว​กัน

พระ​เยซู​บอก​อัครสาวก​ว่า “ลูก ๆ ที่​รัก ผม​จะ​อยู่​กับ​พวก​คุณ​ได้​อีก​ไม่​นาน พวก​คุณ​จะ​ตาม​หา​ผม และ​อย่าง​ที่​ผม​เคย​บอก​พวก​ยิว​ว่า ‘ที่​ที่​ผม​จะ​ไป​นั้น พวก​คุณ​จะ​ไป​ไม่​ได้’ ตอน​นี้​ผม​ก็​จะ​บอก​พวก​คุณ​อย่าง​นั้น​ด้วย ผม​ให้​กฎหมาย​ใหม่​กับ​พวก​คุณ คือ ให้​พวก​คุณ​รัก​กัน ผม​รัก​พวก​คุณ​อย่าง​ไร ก็​ให้​พวก​คุณ​รัก​กัน​อย่าง​นั้น​ด้วย ทุก​คน​จะ​รู้​ว่า​พวก​คุณ​เป็น​สาวก​ของ​ผม เมื่อ​พวก​คุณ​รัก​กัน”—ยอห์น 13:33-35

เมื่อ​ได้​ยิน​ว่า​พระ​เยซู​จะ​อยู่​กับ​พวก​เขา​ได้​อีก​ไม่​นาน เปโตร​ก็​ถาม​ว่า “ท่าน​จะ​ไป​ไหน​หรือ​ครับ?” พระ​เยซู​ตอบ​ว่า “ที่​ที่​ผม​จะ​ไป​นั้น ตอน​นี้​คุณ​ยัง​ตาม​ไป​ไม่​ได้ แต่​คุณ​จะ​ตาม​ผม​ไป​ที​หลัง” เปโตร​รู้สึก​งง ๆ จึง​ถาม​อีก​ว่า “นาย​ครับ ทำไม​ผม​ถึง​ตาม​ไป​ตอน​นี้​ไม่​ได้​ล่ะ? ผม​พร้อม​จะ​สละ​ชีวิต​เพื่อ​ท่าน”—ยอห์น 13:36, 37

แล้ว​พระ​เยซู​ก็​พูด​ถึง​ตอน​ที่​ส่ง​อัครสาวก​ออก​ไป​ประกาศ​ทั่ว​กาลิลี​โดย​ที่​ไม่​ต้อง​เอา​เงิน​หรือ​ย่าม​ใส่​อาหาร​ไป​ด้วย (มัทธิว 10:5, 9, 10) ท่าน​ถาม​ว่า “ตอน​นั้น​พวก​ คุณ​ขาด​อะไร​ไหม?” พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​เลย​ครับ” แต่​ตอน​นี้​ท่าน​พูด​ว่า “ใคร​มี​ถุง​เงิน​ก็​ให้​เอา​ไป​ด้วย ใคร​มี​ย่าม​ใส่​อาหาร​ก็​ให้​เอา​ไป และ​ใคร​ไม่​มี​ดาบ​ก็​ให้​เอา​เสื้อ​คลุม​ไป​ขาย​แล้ว​ไป​ซื้อ​ดาบ ผม​จะ​บอก​คุณ​ว่า​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​ใน​พระ​คัมภีร์​จะ​ต้อง​เกิด​ขึ้น​กับ​ผม​ที่​ว่า ‘เขา​ถูก​นับ​อยู่​ใน​พวก​คน​ชั่ว’ เรื่อง​นี้​จะ​ต้อง​เกิด​ขึ้น​กับ​ผม​แน่นอน”—ลูกา 22:35-37

พระ​เยซู​กำลัง​พูด​ถึง​เวลา​ที่​ท่าน​จะ​ถูก​ตรึง​บน​เสา​ทรมาน​พร้อม​กับ​คน​ชั่ว ต่อ​จาก​นั้น​สาวก​ของ​ท่าน​จะ​ต้อง​เจอ​การ​ข่มเหง​อย่าง​รุนแรง พวก​เขา​รู้สึก​ว่า​ตัว​เอง​พร้อม​แล้ว จึง​พา​กัน​พูด​ว่า “นี่​ไง​อาจารย์ เรา​มี​ดาบ​อยู่ 2 เล่ม” พระ​เยซู​บอก​ว่า “แค่​นั้น​ก็​พอ​แล้ว” (ลูกา 22:38) พระ​เยซู​จะ​ใช้​ดาบ 2 เล่ม​นั้น​เป็น​ตัว​อย่าง​ใน​การ​สอน​บทเรียน​สำคัญ​ให้​พวก​เขา