ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

 เรื่อง​ราว​ชีวิต​จริง

พระยะโฮวาให้มากกว่าที่ผมควรจะได้รับ

พระยะโฮวาให้มากกว่าที่ผมควรจะได้รับ

ตอน​นั้น ผม​อายุ​แค่ 17 ปี ผม​มี​ความ​กังวล​และ​ความ​ทะเยอทะยาน​เหมือน​วัยรุ่น​ทั่ว​ไป ผม​ชอบ​อยู่​กับ​เพื่อน ๆ ชอบ​ว่าย​น้ำ และ​เตะ​บอล แต่​แล้ว​เย็น​วัน​หนึ่ง​ชีวิต​ผม​ก็​พลิก​จาก​หน้า​มือ​เป็น​หลัง​มือ ผม​เกิด​อุบัติเหตุ​มอเตอร์ไซค์​คว่ำ​ซึ่ง​ร้ายแรง​มาก​จน​ทำ​ให้​ผม​เป็น​อัมพาต​ตั้ง​แต่​คอ​ลง​มา นั่น​ก็​ราว ๆ 30 ปี​แล้ว และ​ตอน​นี้​ก็​หลาย​ปี​มา​แล้ว​ที่​ผม​ต้อง​นอน​อยู่​แต่​บน​เตียง

ผม​โต​ขึ้น​ใน​เมือง​อาลีกันเต​ซึ่ง​อยู่​แถบ​ชายฝั่ง​ตะวัน​ออก​ของ​สเปน เนื่อง​จาก​ครอบครัว​มี​ปัญหา​มาก ตั้ง​แต่​เด็ก​ผม​ชอบ​ไป​ขลุก​อยู่​กับ​เพื่อน​ที่​เกเร ใกล้​บ้าน​ผม​มี​ร้าน​รับ​ปะ​ยาง​อยู่​ร้าน​หนึ่ง ผม​จึง​ได้​รู้​จัก​และ​เป็น​เพื่อน​กับ​โฮเซ มารีอา​ซึ่ง​เป็น​ลูกจ้าง​ใน​ร้าน​นั้น เขา​เป็น​คน​อบอุ่น​และ​คอย​ดู​แล​เอา​ใจ​ใส่​ผม​ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​ผม​ไม่​เคย​ได้​รับ​จาก​ครอบครัว เมื่อ​มี​เรื่อง​เดือดร้อน เขา​ก็​จะ​คอย​ช่วยเหลือ​ผม​เหมือน​เป็น​พี่​ชาย​จริง ๆ เขา​เป็น​เพื่อน​แท้​แม้​จะ​แก่​กว่า​ผม 20 ปี​ก็​ตาม

โฮเซ มารีอา​เริ่ม​เรียน​คัมภีร์​ไบเบิล​กับ​พยาน​พระ​ยะโฮวา และ​ผม​รู้สึก​ได้​เลย​ว่า​เขา​รัก​พระ​คัมภีร์ เขา​มัก​จะ​เล่า​เรื่อง​ราว​ต่าง ๆ ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​ให้​ผม​ฟัง ถึง​ผม​จะ​รับ​ฟัง​ด้วย​ความ​นับถือ​แต่​ก็​ไม่​ได้​สนใจ​จริง ๆ เพราะ​ผม​เป็น​วัยรุ่น จิตใจ​ก็​เลย​ว้าวุ่น​กับ​เรื่อง​อื่น ๆ แต่​ทุก​สิ่ง​ทุก​อย่าง​กำลัง​จะ​เปลี่ยน​ไป

อุบัติเหตุ​ที่​เปลี่ยน​ชีวิต​ผม

ผม​ไม่​ค่อย​อยาก​พูด​ถึง​อุบัติเหตุ​ครั้ง​นั้น​สัก​เท่า​ไร แต่​ที่​บอก​ได้​คือ​ตอน​นั้น​ผม​โง่​และ​ประมาท แค่​วัน​เดียว ชีวิต​ก็​เปลี่ยน​ไป​อย่าง​สิ้นเชิง จาก​วัยรุ่น​ที่​แข็งแรง จู่ ๆ ก็​ต้อง​กลาย​เป็น​อัมพาต​นอน​อยู่​แต่​ใน​โรง​พยาบาล นี่​เป็น​เรื่อง​ที่​ทำ​ใจ​ได้​ยาก ผม​เฝ้า​ถาม​ตัว​เอง​ว่า ‘จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ไป​ทำไม?’

โฮเซ มารีอา​มา​เยี่ยม​ผม และ​เขา​ยัง​ขอ​ให้​พยาน​พระ​ยะโฮวา​ที่​อยู่​ใน​ละแวก​นั้น​มา​เยี่ยม​ผม​ที่​โรง​พยาบาล​ด้วย ผม​ประทับใจ​มาก​ที่​พวก​เขา​มา​หา​ผม​เป็น​ประจำ ทันที​ที่​ผม​ออก​จาก​ห้อง​ไอซียู ผม​ก็​เริ่ม​เรียน​คัมภีร์​ไบเบิล ผม​ได้​มา​รู้​ว่า​ทำไม​ผู้​คน​ถึง​มี​ความ​ทุกข์​และ​ตาย ทำไม​พระเจ้า​ถึง​ปล่อย​ให้​เรื่อง​ร้าย ๆ เกิด​ขึ้น ผม​ยัง​ได้​เรียน​รู้​เกี่ยว​กับ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​สัญญา​ใน​อนาคต​ด้วย ทั่ว​โลก​จะ​มี​แต่​มนุษย์​ที่​มี​สุขภาพ​แข็งแรง​สมบูรณ์​และ​จะ​ไม่​มี​ใคร​บอก​ว่า​เขา “ป่วย​อยู่” (ยะซายา 33:24) นี่​เป็น​ครั้ง​แรก​ที่​ผม​รู้สึก​ว่า​ชีวิต​นี้​ยัง​มี​หวัง

เมื่อ​ออก​จาก​โรง​พยาบาล ผม​เรียน​พระ​คัมภีร์​อย่าง​จริงจัง​จน​รู้​อะไร ๆ มาก​ขึ้น ผม​เข้า​ร่วม​ประชุม​กับ​พยาน​พระ​ยะโฮวา​บาง​รายการ​ได้​ด้วย​เก้าอี้​เข็น​พิเศษ และ​ยัง​แบ่ง​ปัน​ความ​รู้​จาก​คัมภีร์​ไบเบิล​ให้​คน​อื่น​ได้​ด้วย ใน​เดือน​กันยายน​ปี 1988 ผม​รับ​บัพติสมา​ใน​อ่าง​อาบ​น้ำ​แบบ​พิเศษ ตอน​นั้น​ผม​อายุ 20 ปี พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ช่วย​ผม​ให้​มอง​ชีวิต​ดี​ขึ้น​ซึ่ง​ต่าง​ไป​จาก​เดิม​อย่าง​มาก แต่​ผม​จะ​แสดง​ความ​ขอบคุณ​พระเจ้า​ได้​อย่าง​ไร?

ก้าว​เดิน​ต่อ​ไป​แม้​จะ​พิการ

ผม​ตั้งใจ​ที่​จะ​ไม่​ให้​ความ​พิการ​มา​เป็น​อุปสรรค​ใน​การ​รับใช้​พระ​ยะโฮวา ผม​อยาก​พัฒนา​ความ​เชื่อ​เรื่อง​พระเจ้า​ให้​มาก​ขึ้น  (1 ติโมเธียว 4:15) ตอน​แรก​มัน​ไม่​ง่าย​เลย เพราะ​ว่า​ครอบครัว​ต่อ​ต้าน​ที่​ผม​เปลี่ยน​มา​เป็น​พยาน​พระ​ยะโฮวา แต่​ผม​ก็​มี​เพื่อน​พยาน​ฯ​ที่​เป็น​เหมือน​พี่​น้อง​จริง ๆ พวก​เขา​พา​ผม​ไป​ประชุม​ทุก​รายการ​และ​ไป​สอน​คัมภีร์​ไบเบิล​ตาม​บ้าน​ด้วย

แต่​พอ​เวลา​ผ่าน​ไป​ก็​เห็น​ได้​ชัด​ว่า​ผม​จำเป็น​ต้อง​ได้​รับ​การ​ดู​แล​เป็น​พิเศษ​ตลอด​เวลา หลัง​จาก​ที่​ใช้​เวลา​หา​ศูนย์​ดู​แล​คน​พิการ​อยู่​นาน ใน​ที่​สุด​ผม​ก็​พบ​ศูนย์​แห่ง​หนึ่ง​ใน​เมือง​บาเลนเซีย​ซึ่ง​อยู่​ห่าง​จาก​เมือง​อาลีกันเต​ไป​ทาง​เหนือ​ประมาณ 160 กิโลเมตร ผม​จึง​อยู่​ที่​ศูนย์​คน​พิการ​แห่ง​นี้​ตั้ง​แต่​นั้น​เป็น​ต้น​มา

แม้​ผม​จะ​ต้อง​อยู่​แต่​บน​เตียง แต่​ผม​ก็​ตั้งใจ​จะ​เล่า​เรื่อง​ความ​เชื่อ​ของ​ผม​ให้​คน​อื่น​ฟัง

แม้​ต้อง​อยู่​แต่​บน​เตียง แต่​ผม​ก็​ตั้งใจ​ที่​จะ​รับใช้​พระ​ยะโฮวา​ต่อ​ไป ผม​ใช้​เงิน​สงเคราะห์​คน​พิการ​และ​เงิน​ช่วยเหลือ​อื่น ๆ ซื้อ​คอมพิวเตอร์​เครื่อง​หนึ่ง​และ​ติด​ตั้ง​ไว้​ข้าง​เตียง นอก​จาก​นั้น​ผม​ยัง​ซื้อ​มือ​ถือ​ด้วย ทุก​เช้า คน​ที่​ดู​แล​ผม​จะ​เปิด​คอมพิวเตอร์​และ​มือ​ถือ​ให้ ผม​ใช้​คอมพิวเตอร์​โดย​ใช้​คาง​ควบคุม​จอยสติ๊ก (คัน​โยก) และ​ใช้​ปาก​คาบ​ไม้​ที่​ออก​แบบ​มา​เป็น​พิเศษ​เพื่อ​พิมพ์​ข้อ​ความ​และ​กด​เบอร์​โทรศัพท์

กด​เบอร์​โทรศัพท์​ด้วย​อุปกรณ์​ที่​เป็น​แท่ง​ไม้

เทคโนโลยี​นี้​ช่วย​ผม​อย่าง​ไร? อย่าง​แรก​เลย ผม​สามารถ​เข้า​เว็บไซต์ jw.org และ​ห้อง​สมุด​ออนไลน์​ของ​ว็อชเทาเวอร์ เครื่อง​มือ​สำหรับ​การ​ศึกษา​ค้นคว้า​เหล่า​นี้​เป็น​ประโยชน์​กับ​ผม​จริง ๆ! ผม​มัก​จะ​ใช้​เวลา​หลาย​ชั่วโมง​ใน​แต่​ละ​วัน​เพื่อ​ค้นคว้า​หนังสือ​ต่าง ๆ ที่​สอน​เกี่ยว​กับ​คัมภีร์​ไบเบิล นั่น​ทำ​ให้​ผม​สามารถ​เรียน​เรื่อง​พระเจ้า​และ​คุณลักษณะ​ที่​ยอด​เยี่ยม​ของ​พระองค์​ได้ เมื่อ​ไร​ที่​ผม​รู้สึก​เหงา​และ​เศร้า ใน​เว็บไซต์​มัก​จะ​มี​เรื่อง​ที่​ช่วย​ให้​ผม​มี​กำลังใจ​ขึ้น

ผม​ยัง​ใช้​คอมพิวเตอร์​เพื่อ​ฟัง​และ​มี​ส่วน​ใน​การ​ประชุม ผม​สามารถ​ออก​ความ​คิด​เห็น เป็น​คน​นำ​การ​อธิษฐาน ให้​คำ​บรรยาย และ​บาง​ครั้ง​ก็​ได้​ทำ​หน้า​ที่​ผู้​อ่าน​วารสาร​หอสังเกตการณ์ ด้วย แม้​ผม​จะ​ไป​ประชุม​ด้วย​ตัว​เอง​ไม่​ได้ แต่​ก็​รู้สึก​ได้​ว่า​ผม​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ประชาคม​คริสเตียน

คอมพิวเตอร์​และ​มือ​ถือ​ทำ​ให้​ผม​สามารถ​แบ่ง​ปัน​ความ​รู้​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​กับ​คน​อื่น​ได้​เป็น​อย่าง​ดี ถึง​ผม​จะ​ไม่​สามารถ​ออก​ไป​เผยแพร่​ตาม​บ้าน​เหมือน​พยาน​พระ​ยะโฮวา​คน​อื่น ๆ แต่​อุปสรรค​นี้​ก็​หยุด​ผม​ไม่​ได้ อุปกรณ์​อิเล็กทรอนิกส์​ช่วย​ให้​ผม​ทำ​อย่าง​นั้น​ได้ ที่​จริง ผม​ชอบ​พูด​คุย​เรื่อง​คัมภีร์​ไบเบิล​ทาง​โทรศัพท์​มาก​จน​ผู้​ดู​แล​ที่​หอ​ประชุม​ขอ​ให้​ช่วย​งาน​โครงการ​ประกาศ​ทาง​โทรศัพท์ ซึ่ง​ช่วย​พยาน​ฯ​ที่​ไป​ไหน​มา​ไหน​ไม่​ได้​ให้​สามารถ​ทำ​งาน​เผยแพร่

สอน​คัมภีร์​ไบเบิล

แต่​ชีวิต​ผม​ไม่​ได้​มี​แค่​เรื่อง​เทคโนโลยี​เท่า​นั้น แต่​ละ​วัน​จะ​มี​เพื่อน ๆ ที่​น่า​รัก​มา​เยี่ยม​ผม​และ​พวก​เขา​จะ​พา​ญาติ​กับ​คน​รู้​จัก​ที่​อยาก​เรียน​คัมภีร์​ไบเบิล​มา​หา​ผม​ด้วย ส่วน​ใหญ่​แล้ว​พวก​เขา​ก็​ จะ​ให้​ผม​เป็น​คน​คุย และ​บาง​ครั้ง​ครอบครัว​พยาน​ฯ​บาง​ครอบครัว​จะ​มา​เยี่ยม​และ​ชวน​ผม​ศึกษา​คัมภีร์​ไบเบิล​ด้วย​กัน​กับ​พวก​เขา ผม​ชอบ​มาก​เวลา​ที่​เด็ก​มา​นั่ง​ข้าง ๆ และ​เล่า​ให้​ฟัง​ว่า​ทำไม​เขา​ถึง​รัก​พระ​ยะโฮวา

มี​ความ​สุข​ที่​ได้​ศึกษา​คัมภีร์​ไบเบิล​ด้วย​กัน​เป็น​ครอบครัว​กับ​เพื่อน ๆ

ผม​รู้สึก​ขอบคุณ​จริง ๆ ที่​มี​คน​มา​เยี่ยม​ผม​มาก​ขนาด​นี้ ห้อง​ผม​มัก​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​เพื่อน ๆ ที่​มา​จาก​ทั้ง​ใกล้​และ​ไกล การ​แสดง​ความ​รัก​แบบ​นี้​ทำ​ให้​คน​ที่​ดู​แล​ผม​รู้สึก​แปลก​ใจ ผม​อธิษฐาน​ขอบคุณ​พระ​ยะโฮวา​ทุก​วัน​ที่​ให้​ผม​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​สังคม​คริสเตียน​ที่​รัก​กัน​เหมือน​พี่​น้อง​จริง ๆ

สู้​ต่อ​ไป

เมื่อ​มี​คน​ทักทาย​และ​ถาม​ผม​ว่า​เป็น​อย่าง​ไร​บ้าง ผม​จะ​ตอบ​ว่า “ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ ต้อง​สู้​ต่อ​ไป!” ผม​รู้​ว่า ผม​ไม่​ได้​ต่อ​สู้​เพียง​ลำพัง ไม่​ว่า​สภาพการณ์​หรือ​ปัญหา​ของ​เรา​จะ​เป็น​อย่าง​ไร คริสเตียน​ทุก​คน​ต้อง​สู้ ซึ่ง​เป็น​การ “ต่อ​สู้​อย่าง​ดี​เพื่อ​ความ​เชื่อ” (1 ติโมเธียว 6:12) อะไร​ช่วย​ให้​ผม​อด​ทน​ได้​ตลอด​หลาย​ปี​ที่​ผ่าน​มา? ผม​อธิษฐาน​ขอบคุณ​พระ​ยะโฮวา​ทุก​วัน​ที่​ช่วย​ให้​รู้​ว่า​ผม​เกิด​มา​ทำไม และ​ผม​ก็​พยายาม​ทำ​อย่าง​สุด​ความ​สามารถ​ใน​การ​สอน​คัมภีร์​ไบเบิล​และ​จดจ่อ​อยู่​กับ​ความ​หวัง​ใน​อนาคต

โฮเซ มารีอา

ผม​มัก​จะ​คิด​ถึง​ตอน​ที่​อยู่​ใน​โลก​ใหม่​ซึ่ง​ผม​จะ​กลับ​มา​วิ่ง​และ​กระโดด​ได้​อีก​ครั้ง ผม​เคย​พูด​ขำ ๆ กับ​โฮเซ มารีอา​เพื่อน​รัก​ของ​ผม​ซึ่ง​เป็น​โปลิโอ​ว่า ถ้า​วิ่ง​แข่ง​มาราธอน​กัน “ใคร​จะ​ชนะ” เขา​ตอบ​ว่า “มัน​ไม่​สำคัญ​หรอก​ว่า​ใคร​จะ​ชนะ แต่​ที่​สำคัญ​คือ​ได้​อยู่​ใน​โลก​ที่​เป็น​อุทยาน แล้ว​วิ่ง​แข่ง​กัน​ต่าง​หาก”

ไม่​ใช่​เรื่อง​ง่าย​เลย​ที่​ต้อง​อยู่​ใน​สภาพ​ที่​พิการ​แบบ​นี้ ผม​รู้​ตัว​ว่า​ตอน​เป็น​วัยรุ่น ผม​ทำ​สิ่ง​ที่​โง่​เขลา ซึ่ง​ผล​ที่​ได้​นั้น​ไม่​คุ้ม​เลย แต่​น่า​ดีใจ​จริง ๆ ที่​พระ​ยะโฮวา​ไม่​ทอดทิ้ง​ผม พระองค์​ให้​สิ่ง​ดี ๆ แก่​ผม ไม่​ว่า​จะ​เป็น​พี่​น้อง​คริสเตียน​มาก​มาย เหตุ​ผล​ที่​ทำ​ให้​ผม​อยาก​มี​ชีวิต​อยู่​ต่อ​ไป ความ​สุข​ที่​ได้​ช่วย​คน​อื่น และ​ความ​หวัง​ที่​ยอด​เยี่ยม​ใน​อนาคต ถ้า​จะ​ให้​พูด​ถึง​ความ​รู้สึก​ของ​ผม​เป็น​ประโยค​เดียว​แล้ว​ล่ะ​ก็ ผม​พูด​ได้​เพียง​ว่า พระ​ยะโฮวา​ให้​มาก​กว่า​ที่​ผม​ควร​จะ​ได้​รับ