ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

คุณรู้ไหม?

คุณรู้ไหม?

 คุณ​รู้​ไหม?

เหตุ​ใด​คัมภีร์​ไบเบิล​จึง​เชื่อม​โยง​การ​นมัสการ​บาอัล​พระ​เท็จ​เข้า​กับ​พิธีกรรม​ที่​มี​การ​ปล่อย​ตัว​ทาง​เพศ​อย่าง​สุด​เหวี่ยง?

บาอัล พระ​ของ​ชาว​คะนาอัน จริง ๆ แล้ว​ก็​เป็น​เทพเจ้า​แห่ง​ความ​อุดม​สมบูรณ์​องค์​หนึ่ง. ผู้​ที่​นมัสการ​เทพเจ้า​องค์​นี้​เชื่อ​ว่า​บาอัล​เป็น​ผู้​ที่​ทำ​ให้​ผล​ผลิต​จาก​ไร่​นา​และ​ฝูง​ปศุสัตว์​อุดม​สมบูรณ์. ด้วย​เหตุ​นี้ หนังสือ​อ้างอิง​เล่ม​หนึ่ง​ชื่อ วิถี​ชีวิต​และ​ธรรมเนียม​ประเพณี​ใน​สมัย​คัมภีร์​ไบเบิล (ภาษา​อังกฤษ) จึง​กล่าว​ว่า “กิจ​ปฏิบัติ​ทาง​เพศ​ตาม​วิหาร​ประจำ​ท้องถิ่น​มี​ขึ้น​เพื่อ​ส่ง​เสริม​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ของ​แผ่นดิน​โดย​กระตุ้น​ให้​บาอัล​เทพ​แห่ง​พายุ​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​มเหสี​อะเชรา ซึ่ง​จะ​ทำ​ให้​ฝูง​สัตว์​และ​ไร่​นา​เกิด​ผล​อุดม​สมบูรณ์.”

ชาว​คะนาอัน​เชื่อ​ว่า​บาอัล​หลบ​ไป​อยู่​ใต้​พิภพ​ใน​ช่วง​ฤดู​แล้ง​เมื่อ​พ่าย​แพ้​ให้​กับ​มอต เทพเจ้า​แห่ง​ความ​แห้ง​แล้ง​และ​ความ​ตาย. อย่าง​ไร​ก็​ตาม เชื่อ​กัน​ว่า​ฝน​ต้น​ฤดู​เป็น​สัญญาณ​บ่ง​บอก​ว่า​บาอัล​กลับ​มา​มี​อำนาจ​อีก และ​เมื่อ​เป็น​เช่น​นั้น​พืช​พรรณ​และ​ชีวิต​ก็​กลับ​มา​สู่​ความ​อุดม​สมบูรณ์​อีก​ครั้ง. ชาว​คะนาอัน​เฉลิม​ฉลอง​ฤดู​กาล​นี้​โดย​พิธีกรรม​ที่​ปล่อย​ตัว​อย่าง​สุด​เหวี่ยง. เรื่อง​นี้​ช่วย​ให้​เรา​เข้าใจ​ว่า​ทำไม​ชาว​อิสราเอล​ที่​เข้า​ไป​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​บาอัล​แห่ง​เปโอร์​จึง​ได้ “ประพฤติ​ผิด​ล่วง​ประเวณี​กับ​หญิง​ชาว​เมือง​โมอาบ.”—อาฤธโม 25:1-3

พระ​เยซู​ทรง​หมาย​ความ​เช่น​ไร​เมื่อ​ตรัส​ว่า​พวก​อาลักษณ์​และ​ฟาริซาย​เป็น​เหมือน “ที่​ฝัง​ศพ​ทา​ด้วย​น้ำ​ปูน​ขาว”?

พระ​เยซู​ทรง​ประณาม​พวก​อาลักษณ์​และ​ฟาริซาย​ว่า​เป็น​คน​หน้า​ซื่อ​ใจ​คด​และ​บอก​พวก​เขา​ว่า “พวก​เจ้า​เป็น​เหมือน​ที่​ฝัง​ศพ​ทา​ด้วย​น้ำ​ปูน​ขาว​ซึ่ง​ภาย​นอก​ดู​งดงาม แต่​ภาย​ใน​เต็ม​ไป​ด้วย​กระดูก​คน​ตาย​และ​การ​โสโครก​ทุก​ชนิด.” (มัดธาย 23:27) ชาว​ยิว​มี​ธรรมเนียม​ที่​จะ​ทา​หิน​ที่​ปิด​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ด้วย​น้ำ​ปูน​ขาว​เพื่อ​ให้​เห็น​เด่น​ชัด​ใน​ช่วง​ปลาย​ฤดู​ฝน คือ​ใน​วัน​ที่ 15 เดือน​อะดาร์ หนึ่ง​เดือน​ก่อน​เทศกาล​ปัศคา. ที่​จริง​เมื่อ​ฝน​ตก​ลง​มา​ก็​จะ​ชะ​ล้าง​สี​ขาว​ของ​น้ำ​ปูน​นี้​ให้​จาง​ไป.

ตาม​ที่​กล่าว​ใน​สารานุกรม เดอะ จูวิช การ​ทาสี​ที่​ฝัง​ศพ​ให้​เห็น​เด่น​ชัด​เช่น​นี้​ก็​เพื่อ​ป้องกัน​ไม่​ให้ “นัก​แสวง​บุญ​จำนวน​มาก​ที่​เดิน​ทาง​ใน​ระหว่าง​เทศกาล​ปัศคา” เป็น​มลทิน. บัญญัติ​ที่​บันทึก​ไว้​ใน​อาฤธโม 19:16 กล่าว​ว่า ทุก​คน​ที่​ถูก​ต้อง​ซาก​ศพ, กระดูก​คน, หรือ​ที่​ฝัง​ศพ จะ​เป็น​มลทิน​อยู่​เจ็ด​วัน. ชาว​อิสราเอล​ที่​เป็น​มลทิน​ด้าน​พิธีกรรม​เช่น​นั้น​จะ​ไม่​สามารถ​เข้า​ร่วม​ใน​การ​นมัสการ​ที่​บริสุทธิ์​สะอาด​ได้ หาก​ฝ่าฝืน​ก็​จะ​มี​โทษ​ถึง​ตาย. (เลวีติโก 15:31) พระ​เยซู​ตรัส​เปรียบ​เทียบ​เช่น​นั้น​เพียง​ไม่​กี่​วัน​ก่อน​การ​ฉลอง​ปัศคา ฉะนั้น การ​ทา​น้ำ​ปูน​ขาว​ที่​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ประจำ​ปี​จึง​ยัง​แจ่ม​ชัด​อยู่​ใน​ความ​คิด​ของ​ผู้​ฟัง. คำ​ตรัส​ของ​พระ​เยซู​หมาย​ความ​ว่า ปฏิปักษ์​ทาง​ศาสนา​ของ​พระองค์​ไม่​ได้​เป็น​อย่าง​ที่​ปรากฏ​ภาย​นอก และ​การ​เข้า​ไป​ติด​ต่อ​เกี่ยว​ข้อง​กับ​คน​เหล่า​นั้น​จะ​ทำ​ให้​ความ​เชื่อ​เป็น​มลทิน.

[ภาพ​หน้า 15]

แผ่น​ศิลา​จารึก​หินปูน​รูป​บาอัล​เทพเจ้า​แห่ง​สาย​ฟ้า ใน​ช่วง​ศตวรรษ​ที่ 14 และ 13 ก่อน​สากล​ศักราช

[ที่​มา​ของ​ภาพ]

Musée du Louvre Paris