ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

สุขใจที่ได้เป็นคนเลี้ยงแกะ

สุขใจที่ได้เป็นคนเลี้ยงแกะ

 สุข​ใจ​ที่​ได้​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ

เล่า​โดย อะลีมเบค เบคมานอฟ

เมื่อ​ผม​อายุ​สาม​ขวบ ผม​เริ่ม​ไป​เลี้ยง​แกะ และ​ชอบ​งาน​เลี้ยง​แกะ​มาก. พอ​อายุ 17 ผม​ก็​กลาย​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ​ที่​ชำนาญ. ใน​เวลา​ต่อ​มา​ผม​ได้​เรียน​รู้​เกี่ยว​กับ​ผู้​เลี้ยง​แกะ​อีก​ประเภท​หนึ่ง นั่น​คือ​ผู้​เลี้ยง​แกะ​ของ​พระเจ้า. ขอ​ให้​ผม​ชี้​แจง​ว่า​ทำไม​การ​เป็น​ผู้​เลี้ยง​แกะ​ประเภท​นี้​ทำ​ให้​ผม​รู้สึก​ชื่นชม​ยินดี​มาก​กว่า.

ผม​เกิด​ปี 1972. ครอบครัว​ชาว​คีร์กิซ​ของ​ผม​เป็น​ครอบครัว​ใหญ่​อยู่​ใน​หมู่​บ้าน​ชีร์ปิคตี​บน​ฝั่ง​ทะเลสาบ​อิสสิคคุล​ที่​สวย​งาม. บริเวณ​รอบ ๆ ทะเลสาบ​เป็น​สถาน​ที่​ท่อง​เที่ยว​ซึ่ง​เป็น​ที่​นิยม​กัน​สำหรับ​ผู้​คน​ที่​มา​เที่ยว​คีร์กิซสถาน ซึ่ง​ใน​อดีต​เคย​เป็น​สาธารณรัฐ​หนึ่ง​ของ​สหภาพ​โซเวียต. ทุก​วัน​นี้​ผม​อยู่​กับ​กุลมีรา ภรรยา​ของ​ผม​ใน​บิชเคก เมือง​หลวง​ของ​สาธารณรัฐ​คีร์กิซสถาน ไกล​จาก​หมู่​บ้าน​ที่​ผม​เติบโต​ประมาณ 200 กิโลเมตร.

คน​เลี้ยง​แกะ​กับ​แกะ

เมื่อ​ผม​เป็น​เด็ก ใน​ฤดู​ใบ​ไม้​ผลิ เรา​จะ​พา​แกะ​ไป​ที่​ทุ่ง​หญ้า​บน​ภูเขา​สูง. เรา​ต้อง​ไต่​เขา​สูง​มาก​กว่า 3,000 เมตร และ​ใช้​เวลา​หลาย​วัน​ที​เดียว. คน​เลี้ยง​แกะ​บาง​คน​เลือก​เดิน​ทาง​ลัด​และ​ไป​ถึง​ทุ่ง​หญ้า​เร็ว​ขึ้น. แต่​ทาง​ที่​พวก​เขา​ไป​นั้น​อยู่​ใกล้​ลำธาร​และ​หุบ​เหว ซึ่ง​บาง​ครั้ง​แกะ​ที่​เดิน​ออก​นอก​ทาง​เพียง​เล็ก​น้อย​จะ​ได้​รับ​บาดเจ็บ หรือ​ถึง​กับ​ตาย​ด้วย​ซ้ำ.

เป็น​ที่​รู้​กัน​ว่า​ใน​เส้น​ทาง​ลัด​นั้น​มี​หมา​ป่า​ที่​ทำ​ให้​ฝูง​แกะ​ตกใจ​หรือ​ทำ​ร้าย​แกะ โดย​ทำ​ให้​แกะ​แตก​ฝูง​แล้ว​ฆ่า​เสีย. ดัง​นั้น ลุง​ของ​ผม​จึง​เลือก​ไป​ตาม​ทาง​ที่​เดิน​ง่าย​กว่า​และ​มี​อันตราย​น้อย​กว่า แม้​ต้อง​เสีย​เวลา​มาก​ขึ้น​อีก​วัน​สอง​วัน. บาง​ครั้ง​ผม​อยาก​จะ​รีบ​ไป แต่​ลุง​ก็​จะ​ห้าม​ผม​โดย​บอก​ว่า “อะลีมเบค คิด​ถึง​แกะ​สิ อย่า​คิด​ถึง​แต่​ตัว​เอง.”

ใน​ทุ่ง​หญ้า​บน​เขา​สูง​ที่​งดงาม เรา​จะ​ทำ​คอก​แกะ​ชั่ว​คราว​เพื่อ​ป้องกัน​ฝูง​แกะ​ตอน​กลางคืน. คน​เลี้ยง​แกะ​บาง​คน​ชอบ​นอน​ตื่น​สาย​และ​กว่า​จะ​พา​แกะ​ออก​ไป​กิน​หญ้า​ก็​สาย​มาก. พอ​แกะ​เริ่ม​กิน​หญ้า​อากาศ​ก็​ร้อน​เสีย​แล้ว.

ไม่​นาน​แกะ​จะ​มา​ยืน​รวม​กัน คอ​ตก หายใจ​หอบ. เนื่อง​จาก​กิน​ไม่​เต็ม​อิ่ม พวก​มัน​จึง​อ่อนแอ​และ​ผอม. ส่วน​ลุง​ของ​ผม​ชอบ​ตื่น​แต่​เช้า​มืด ตี​สี่​ก็​ตื่น​แล้ว และ​ลุง​จะ​พา​แกะ​ไป​กิน​หญ้า​ตอน​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น. ฝูง​แกะ​จึง​มี​เวลา​เล็ม​หญ้า​ใน​ยาม​เช้า​ท่ามกลาง​อากาศ​สดชื่น. อย่าง​ที่​ผู้​คน​มัก​จะ​พูด​กัน “พอ​เห็น​แกะ​ก็​รู้​จัก​คน​เลี้ยง.”

เวลา​ที่​เหมาะ​จะ​ตรวจ​และ​รักษา​แกะ​คือ​ตอน​ที่​มัน​พัก​หลัง​จาก​กิน​หญ้า. ปัญหา​ใหญ่​ที่​สุด​เรื่อง​หนึ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​แกะ​คือ​แมลง​ที่​วาง​ไข่​ใน​สะดือ​แกะ. ถ้า​เป็น​อย่าง​นั้น สะดือ​แกะ​จะ​อักเสบ​และ​บวม. ถ้า​เจอ​ปัญหา​ช้า​ไป อาการ​ปวด​อาจ​รุนแรง​ถึง​ขั้น​ที่​แกะ​จะ​เดิน​หลง​จาก​ฝูง​แล้ว​ก็​ตาย. พวก​เรา​จะ​ตรวจ​ดู​ฝูง​แกะ​เกือบ​ทุก ๆ วัน​เพื่อ​ดู​แล​รักษา​มัน. แม้​งาน​นี้​ต้อง​ใช้​เวลา​และ​ความ​พยายาม​เป็น ​อย่าง​มาก แต่​ผล​ที่​ได้​คือ​ฝูง​แกะ​มี​สุขภาพ​แข็งแรง​และ​มี​ความ​สุข.

ทุก​เย็น​เมื่อ​เรา​กลับ​จาก​ทุ่ง​หญ้า​มา​ถึง​คอก เรา​จะ​นับ​แกะ. มัน​จะ​ผ่าน​เข้า​คอก​ทาง​ประตู​แคบ ๆ บาง​ที​ครั้ง​ละ​สาม​ถึง​สี่​ตัว. เรา​มี​แกะ​หลาย​ร้อย​ตัว แต่​เรา​ก็​ชำนาญ​ใน​การ​นับ​แกะ​จน​สามารถ​นับ​แกะ​ได้ 800 ตัว​ภาย​ใน​เวลา 15 หรือ 20 นาที. เรา​ต้อง​ฝึกฝน​อย่าง​มาก แต่​ก็​ทำ​ได้!

ถ้า​เรา​พบ​ว่า​มี​แกะ​หาย ลุง​ผม​จะ​คว้า​ปืน​และ​ไม้เท้า แล้ว​ออก​ไป​ตาม​หา​ตัว​ที่​หาย​ไป แม้​ฝน​จะ​ตก​หรือ​ค่ำ​มืด​แล้ว​ก็​ตาม ลุง​ก็​ยัง​คง​ออก​ไป​ตาม​หา​แม้​แต่​ลูก​แกะ​ตัว​เดียว. ลุง​จะ​ร้อง​เรียก​เสียง​ดัง. เสียง​ลุง​จะ​ไล่​สัตว์​ป่า​ให้​กลัว​และ​หนี​ไป. เมื่อ​แกะ​ได้​ยิน​เสียง​ลุง จะ​เห็น​ได้​เลย​ว่า​มัน​รู้สึก​ปลอด​ภัย.

เรา​ตั้ง​ชื่อ​แกะ​ทุก​ตัว ตาม​ลักษณะ​รูป​ร่าง​และ​นิสัย​ของ​มัน. ดู​เหมือน​ว่า​มี​แกะ​ดื้อ​อยู่​ใน​ฝูง​เสมอ. ด้วย​เหตุ​ผล​บาง​อย่าง พวก​มัน​ไม่​ต้องการ​เชื่อ​ฟัง​คน​เลี้ยง. บาง​ครั้ง แกะ​ตัว​อื่น​จะ​พลอย​ไม่​เชื่อ​ฟัง​ตาม​แกะ​ตัว​นั้น​ไป​ด้วย. ฉะนั้น คน​เลี้ยง​แกะ​จะ​พยายาม​ฝึก​สอน​และ​ทำ​โทษ​แกะ​ดื้อ. ตัว​อย่าง​เช่น คน​เลี้ยง​จะ​ขัง​แกะ​ดื้อ​ไว้​ใน​คอก​ตาม​ลำพัง. เมื่อ​เวลา​ผ่าน​ไป​ช่วง​หนึ่ง บาง​ตัว​ก็​ยอม​รับ​การ​ดัด​นิสัย​และ​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​คน​เลี้ยง. ส่วน​แกะ​ที่​ยัง​ดื้อ​อยู่​ก็​จะ​กลาย​มา​เป็น​อาหาร​มื้อ​เย็น​ของ​เรา.

ผู้​เลี้ยง​แกะ​อีก​ประเภท​หนึ่ง

ใน​ปี 1989 ผม​เรียน​ศิลปะ​การ​ป้องกัน​ตัว​และ​ช่ำชอง​ใน​วิชา​นั้น​มาก. ปี​ถัด​มา ผม​ถูก​เกณฑ์​เข้า​สู่​กองทัพ​โซเวียต. ขณะ​ปฏิบัติ​หน้า​ที่​ใน​รัสเซีย เพื่อน​ทหาร​ที่​มี​วิชา​ศิลปะ​การ​ป้องกัน​ตัว​ได้​จัด​ตั้ง​แก๊ง​อาชญากรรม​ขึ้น. เมื่อ​ผม​กลับ​บ้าน​ที่​คีร์กิซสถาน พวก​เขา​บอก​ว่า​ถ้า​ผม​เข้า​ร่วม​กับ​พวก​เขา ผม​จะ​ได้​สิ่ง​ที่​ผม​ปรารถนา​ทุก​อย่าง. แต่​ใน​ตอน​นั้น ผม​เริ่ม​รู้​จัก​พยาน​พระ​ยะโฮวา.

พยาน​ฯ ตอบ​คำ​ถาม​หลาย​ข้อ​ที่​รบกวน​ใจ​ผม​มา​ตั้ง​แต่​เด็ก ๆ เช่น ทำไม​คน​เรา​ตาย? จาก​การ​พูด​คุย​กัน ผม​ได้​มา​เข้าใจ​ว่า​ความ​ตาย​เกิด​จาก​บาป​ของ​อาดาม มนุษย์​คน​แรก. (โรม 5:12) ผม​ยัง​เรียน​รู้​จาก​คัมภีร์​ไบเบิล​ว่า​พระ​ยะโฮวา พระเจ้า​เที่ยง​แท้ ได้​ส่ง​พระ​บุตร คือ​พระ​เยซู​คริสต์ มา​เป็น​ผู้​ไถ่​ของ​เรา และ​ถ้า​เรา​เชื่อ​ใน​พระ​ยะโฮวา​และ​พระ​บุตร บาป​ที่​ตก​ทอด​มา​ถึง​เรา​จะ​ได้​รับ​การ​ไถ่. แล้ว​นี่​จะ​ทำ​ให้​เรา​มี​โอกาส​ได้​ชีวิต​ตลอด​ไป​ใน​อุทยาน​บน​แผ่นดิน​โลก สอดคล้อง​กับ​พระ​ประสงค์​แรก​เดิม​ของ​พระเจ้า​สำหรับ​มนุษยชาติ.—บทเพลง​สรรเสริญ 37:11, 29; 83:18; โยฮัน 3:16, 36; 17:1-5; วิวรณ์ 21:3, 4

พยาน​ฯ ตอบ​คำ​ถาม​ของ​ผม​โดย​ใช้​พระ​คัมภีร์​ได้​อย่าง​ชัดเจน​มาก​และ​เข้าใจ​ง่าย จน​ผม​ต้อง​ร้อง​ออก​มา​ว่า “ต้อง​เป็น​อย่าง​นี้​สิ!” ผม​เลย​ไม่​อยาก​จะ​คบ​เพื่อน​เก่า ๆ อีก​ต่อ​ไป. พวก​เขา​พยายาม​ให้​ผม​กลับ​ไป​ร่วม​แก๊ง​หลาย​ครั้ง. แต่​ผม​ต้องการ​เรียน​และ​ปฏิบัติ​ตาม​ความ​จริง​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​มาก​ถึง​ขนาด​ที่​ผม​ปฏิเสธ​ข้อ​เสนอ​ที่​ล่อ​ใจ​นั้น​และ​ได้​มา​เป็น​ผู้​บำรุง​เลี้ยง​แกะ​อีก​ประเภท​หนึ่ง.

ช่วง​นั้น​มี​ผู้​รักษา​โรค​ด้วย​ความ​เชื่อ​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​ชื่อเสียง​ใน​ละแวก​บ้าน​ของ​เรา​ได้​มา​เยี่ยม​แม่​ของ​ผม. วัน​หนึ่ง เมื่อ​ผม​กลับ​ถึง​บ้าน ผู้​หญิง​คน​นั้น​กำลัง​นำ​การ​ชุมนุม​ทรง​เจ้า​เข้า​ผี. เธอ​บอก​ว่า​ผม​มี​พรสวรรค์​พิเศษ​และ​สนับสนุน​ผม​ให้​ไป​มัสยิด​และ​รับ​เครื่องราง และ​อ้าง​ว่า​เครื่องราง​จะ​ช่วย​ผม. ผู้​หญิง​คน​นั้น​เกือบ​ทำ​ให้​ผม​เชื่อ​ว่า​ถ้า​ทำ​อย่าง​นั้น ผม​จะ​สามารถ​รักษา​โรค​ด้วย​การ​อัศจรรย์ ​ได้.

วัน​ถัด​มา ผม​ไป​หา​พยาน​ฯ ซึ่ง​เป็น​ผู้​นำ​การ​ศึกษา​พระ​คัมภีร์​ของ​ผม และ​บอก​พวก​เขา​เรื่อง​ที่​ผู้​หญิง​คน​นั้น​มา​หา. พยาน​ฯ เปิด​คัมภีร์​ไบเบิล​ให้​ผม​ดู​ว่า​พระ​ยะโฮวา​เกลียด​ชัง​การ​ถือ​ผี​ทุก​รูป​แบบ เนื่อง​จาก​มัน​เกี่ยว​ข้อง​กับ​วิญญาณ​ชั่ว. (พระ​บัญญัติ 18:9-13) ผม​นอน​ไม่​หลับ​อยู่​สอง​สาม​คืน เพราะ​ถูก​พวก​ปิศาจ​หลอก​หลอน. เมื่อ​พยาน​ฯ สอน​ผม​ให้​รู้​วิธี​อธิษฐาน​ตาม​พระ​ประสงค์​ของ​พระ​ยะโฮวา ไม่​นาน​นัก​ผม​ก็​ไม่​ฝัน​ร้าย​อีก​ต่อ​ไป. ผม​จึง​เชื่อ​มั่น​ว่า​ผม​พบ​ผู้​บำรุง​เลี้ยง​องค์​เที่ยง​แท้​แล้ว นั่น​คือ​พระ​ยะโฮวา.

ผม​เรียน​รู้​ว่า​ดาวิด ผู้​เขียน​บทเพลง​สรรเสริญ​หลาย​บท​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล ก็​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ​ด้วย​เมื่อ​ยัง​เยาว์. เขา​เรียก​พระ​ยะโฮวา​ว่า “ผู้​ทรง​บำรุง​เลี้ยง​ข้าพเจ้า” และ​ความ​รู้สึก​ของ​ดาวิด​ต่อ​พระองค์​ทำ​ให้​ผม​ประทับใจ​มาก. (บทเพลง​สรรเสริญ 23:1-6) ผม​ต้องการ​เลียน​แบบ​พระ​เยซู พระ​บุตร​ของ​พระ​ยะโฮวา​ซึ่ง​ถูก​เรียก​ว่า “ผู้​บำรุง​เลี้ยง​ฝูง​แกะ.” (ฮีบรู 13:20) ณ การ​ประชุม​ใหญ่​ใน​บิชเคก ต้น​ปี 1993 ผม​แสดง​สัญลักษณ์​ของ​การ​อุทิศ​ตัว​แด่​พระ​ยะโฮวา​โดย​รับ​บัพติสมา​ใน​น้ำ.

การ​ชุมนุม​ครั้ง​สำคัญ

ญาติ​หลาย​คน​ของ​ผม​รวม​ทั้ง​เพื่อน​บ้าน​ด้วย​เริ่ม​ประชุม​กัน​เพื่อ​ศึกษา​คัมภีร์​ไบเบิล. ประมาณ 70 คน​ใน​หมู่​บ้าน​ของ​เรา​ประชุม​กัน​ใกล้​ทะเลสาบ​อิสสิคคุล. ญาติ​ของ​ผม​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​ประธาน​สภา​หมู่​บ้าน​รู้สึก​สนใจ​มาก. เขา​บอก​ว่า​เขา​จะ​จัด​การ​ชุมนุม​ใหญ่​ซึ่ง​เรา​สามารถ​ชี้​แจง​ความ​เชื่อ​ใหม่​ของ​เรา​ได้. แต่​ผู้​นำ​ศาสนา​ใน​หมู่​บ้าน​เริ่ม​ยุยง​ชาว​บ้าน​ใน​แถบ​นั้น​ให้​ต่อ​ต้าน​งาน​ประกาศ. พวก​เขา​วาง​แผน​จะ​ใช้​การ​ชุมนุม​ครั้ง​นี้​เพื่อ​ให้​ผู้​คน​หัน​มา​ต่อ​ต้าน​เรา.

พอ​ถึง​วัน​นัด​หมาย ประมาณ​หนึ่ง​พัน​คน​ได้​มา​ร่วม รวม​ทั้ง​คน​จาก​สาม​หมู่​บ้าน​ที่​อยู่​ใกล้​เคียง​ด้วย. มี​พยาน​ฯ เพียง​ไม่​กี่​คน​อยู่​ที่​นั่น พยาน​ฯ คน​หนึ่ง​เริ่ม​ชี้​แจง​ความ​เชื่อ​ของ​เรา​ที่​อาศัย​คัมภีร์​ไบเบิล​เป็น​หลัก. ยัง​ไม่​ทัน​ถึง​ห้า​นาที มี​คน​หนึ่ง​ลุก​ขึ้น​ยืน​แล้ว​ตะโกน​ถาม​อย่าง​ยั่ว​ยุ. มี​การ​กล่าวหา​และ​ข่มขู่ แล้ว​ฝูง​ชน​ก็​แตก​ตื่น​จน​ถึง​ขั้น​ที่​พร้อม​จะ​ทำ​ร้าย​เรา.

ตอน​นั้น​เอง พี่​ชาย​คน​หนึ่ง​ของ​ผม​ซึ่ง​เพิ่ง​เริ่ม​ศึกษา​พระ​คัมภีร์​ได้​ไม่​นาน​ก็​ยืน​ขึ้น​ปก​ป้อง​เรา. ทุก​คน​กลัว​และ​พยายาม​เลี่ยง​เขา เพราะ​เขา​เก่ง​เรื่อง​การ​ต่อ​สู้. ด้วย​ความ​กล้า​หาญ เขา​ยืน​ขวาง​ระหว่าง​ผู้​ทำ​ร้าย​กับ​พวก​พยาน​ฯ และ​เรา​จึง​ออก​ไป​ได้​โดย​ไม่​เกิด​ความ​รุนแรง. ใน​ปี​ต่อ ๆ มา หลาย​คน​ที่​ได้​ไป​ร่วม​การ​ชุมนุม​ครั้ง​นั้น​ได้​เข้า​มา​เป็น​พยาน​ฯ. ทุก​วัน​นี้ ใน​หมู่​บ้าน​ของ​เรา​ที่​มี​คน​อาศัย​อยู่​ราว ๆ 1,000 คน มี​มาก​กว่า 50 คน​เป็น​พยาน​พระ​ยะโฮวา.

ลูก​สาว​คน​เลี้ยง​แกะ

ไม่​กี่​เดือน​ก่อน​การ​ประชุม​ภาค​ของ​พยาน​พระ​ยะโฮวา​ที่​มอสโก รัสเซีย ใน​เดือน​สิงหาคม 1993 ผม​พบ​กุลมีรา พยาน​ฯ จาก​หมู่​บ้าน​แห่ง​หนึ่ง​ใน​คีร์กิซสถาน. ครอบครัว​ของ​เธอ​มี​อาชีพ​เลี้ยง ​แกะ. ใน​ปี 1988 เมื่อ​กิจการ​ของ​พยาน​ฯ ยัง​คง​ถูก​ห้าม​ใน​สหภาพ​โซเวียต แม่​ของ​กุลมีรา​เริ่ม​ศึกษา​พระ​คัมภีร์​กับ​พยาน​ฯ ชื่อ​อัคซามี. ใน​ทศวรรษ 1970 อัคซามี​ได้​มา​เป็น​พยาน​ชาว​คีร์กิซ​คน​แรก​ใน​เขต​นั้น.

ต่อ​มา​กุลมีรา​ได้​สมทบ​กับ​แม่​ศึกษา​พระ​คัมภีร์​กับ​อัคซามี. ปี 1990 คน​ทั้ง​สอง​ได้​มา​เป็น​พยาน​พระ​ยะโฮวา​ที่​รับ​บัพติสมา​แล้ว. ไม่​นาน กุลมีรา​ก็​รู้สึก​ถูก​กระตุ้น​ใจ​ให้​เริ่ม​ทำ​งาน​เผยแพร่​เต็ม​เวลา​ฐานะ​เป็น​ไพโอเนียร์.

ผม​พบ​กุลมีรา​เป็น​ครั้ง​คราว​เท่า​นั้น​ใน​ช่วง​สอง​ปี​ต่อ​มา เนื่อง​จาก​ผม​อยู่​ห่าง​จาก​เธอ​ประมาณ 160 กิโลเมตร. ใน​เดือน​มีนาคม 1995 ผม​ตัดสิน​ใจ​อยาก​รู้​จัก​เธอ​มาก​ขึ้น เช้า​วัน​หนึ่ง​ผม​จึง​ไป​หา​เธอ​ที่​บ้าน. ผม​ตกใจ​มาก​ที่​รู้​ว่า​ใน​วัน​ถัด​ไป​เธอ​จะ​ไป​รับใช้​ที่​สำนักงาน​สาขา​รัสเซีย ซึ่ง​อยู่​ไกล​ถึง 5,633 กิโลเมตร!

ตอน​นั้น ผม​ได้​เริ่ม​รับใช้​เป็น​ผู้​เผยแพร่​เต็ม​เวลา​และ​เริ่ม​เรียน​ภาษา​รัสเซีย เนื่อง​จาก​เรา​ยัง​ไม่​มี​หนังสือ​เป็น​ภาษา​คีร์กิซ​เลย. เป็น​เวลา​สาม​ปี ผม​กับ​กุลมีรา​เขียน​จดหมาย​ถึง​กัน​และ​นัด​กัน​อ่าน​คัมภีร์​ไบเบิล​ตอน​เดียว​กัน​เพื่อ​เรา​จะ​พูด​เรื่อง​เดียว​กัน​ได้​จาก​คัมภีร์​ไบเบิล. ใน​ระหว่าง​นั้น ผม​รับใช้​ใน​ประชาคม​ภาษา​คีร์กิซ​แห่ง​แรก​ใน​เมือง​บาลิคชิ.

รับใช้​พระ​ยะโฮวา​ร่วม​กับ​กุลมีรา

ใน​ปี 1998 กุลมีรา​ได้​มา​พักผ่อน​ที่​คีร์กิซสถาน และ​เรา​แต่งงาน​กัน. ผม​ได้​รับ​เชิญ​ให้​ไป​รับใช้​กับ​เธอ​ที่​สำนักงาน​สาขา​รัสเซีย. ผม​ดีใจ​จริง ๆ ที่​ผม​ได้​เริ่ม​ศึกษา​ภาษา​รัสเซีย! ต่อ​มา​ผม​ได้​รับ​มอบหมาย​ให้​ทำ​งาน​กับ​ทีม​แปล​ภาษา​คีร์กิซ​ซึ่ง​ผลิต​หนังสือ​ที่​อาศัย​คัมภีร์​ไบเบิล​เป็น​หลัก​ใน​ภาษา​คีร์กิซ. ผม​ทูล​อธิษฐาน​ถึง​พระ​ยะโฮวา​ขอ​สติ​ปัญญา​และ​ความ​เพียร​อด​ทน. และ​แน่นอน เพื่อน​ร่วม​งาน​ของ​ผม​คือ​กุลมีรา​เป็น​ผู้​ช่วย​คน​สำคัญ​ของ​ผม.

ปี 2004 ทีม​แปล​ของ​เรา​ถูก​ส่ง​ไป​ที่​เมือง​บิชเคก ที่​นั่น​ผม​ได้​รับ​การ​แต่ง​ตั้ง​ให้​รับใช้​ใน​คณะ​กรรมการ​ซึ่ง​ดู​แล​กิจการ​ของ​พยาน​พระ​ยะโฮวา​ใน​คีร์กิซสถาน. ตอน​นั้น​มี​ประชาคม​ภาษา​คีร์กิซ​เจ็ด​ประชาคม​และ​ประชาคม​ภาษา​รัสเซีย 30 กว่า​ประชาคม​ใน​ประเทศ. เวลา​นี้​มี​ประชาคม​ภาษา​คีร์กิซ​มาก​กว่า 20 ประชาคม และ​มี​กลุ่ม​ภาษา​คีร์กิซ​อีก​หลาย​กลุ่ม ซึ่ง​เมื่อ​รวม​กัน​แล้ว​มี​ประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์​ของ​พยาน​ฯ 4,800 คน​ใน​คีร์กิซสถาน.

ผม​กับ​กุลมีรา​ตก​ลง​ใจ​เรียน​ภาษา​อังกฤษ เพราะ​การ​รู้​ภาษา​นี้​จะ​ช่วย​เรา​ใน​งาน​รับใช้. ทั้ง​นี้​ทำ​ให้​เรา​ได้​รับ​เชิญ​ไป​ยัง​สำนักงาน​ใหญ่​ของ​พยาน​พระ​ยะโฮวา​ใน​สหรัฐ​เมื่อ​ปี 2008. ระหว่าง​อยู่​ที่​นั่น ผม​ได้​เข้า​เรียน​ใน​โรง​เรียน​พิเศษ​สำหรับ​คน​ที่​จะ​นำ​หน้า​ใน​งาน​ประกาศ​ใน​ประเทศ​ของ​ตน.

ผม​กับ​กุลมีรา​สามารถ​ช่วย​ผู้​คน​ใน​คีร์กิซสถาน​ได้​อย่าง​เต็ม​ที่​ยิ่ง​ขึ้น​เพื่อ​จะ​รู้​จัก​พระเจ้า. ประสบการณ์​ของ​เรา​ทำ​ให้​เรา​รู้​ว่า​พระ​ยะโฮวา​เป็น​พระเจ้า​ที่​เปี่ยม​ด้วย​ความ​รัก​อย่าง​แท้​จริง. โดย​ส่วน​ตัว​แล้ว ผม​ตระหนัก​ถึง​ความ​สำเร็จ​เป็น​จริง​ของ​เพลง​สรรเสริญ​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​ที่​กล่าว​ว่า “พระ​ยะโฮวา​เป็น​ผู้​ทรง​บำรุง​เลี้ยง​ข้าพเจ้า; ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ขัดสน. พระองค์​ทรง​โปรด​ให้​ข้าพเจ้า​นอน​ลง​ใน​ที่​มี​หญ้า​เขียว​สด; ทรง​นำ​ข้าพเจ้า​ไป​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำ​ที่​สงบ​เงียบ. พระองค์​ทรง​โปรด​ให้​จิตต์​ใจ​ข้าพเจ้า​ฟื้น​ชื่น​ขึ้น: ทรง​พา​ข้าพเจ้า​ไป​ตาม​ทาง​ชอบธรรม​เพราะ​เห็น​แก่​พระ​นาม​ของ​พระองค์.”—บทเพลง​สรรเสริญ 23:1-3

[ภาพ​หน้า 23]

ฝูง​แกะ​ของ​เรา​ใน​ทุ่ง​หญ้า

[ภาพ​หน้า 23]

เรา​นับ​แกะ​ใน​ตอน​เย็น​ทุก​วัน​เพื่อ​จะ​แน่​ใจ​ว่า​ไม่​มี​แกะ​ตัว​ไหน​หาย​ไป

[ภาพ​หน้า 24]

กับ​กุลมีรา​ใน​ปัจจุบัน