ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

พยานพระยะโฮวา

เลือกภาษา ไทย

1 พงศ์กษัตริย์ 3:1-28

ใจความสำคัญ

  • โซโลมอน​แต่งงาน​กับ​ลูก​สาว​ของ​ฟาโรห์ (1-3)

  • พระ​ยะโฮวา​มา​หา​โซโลมอน​ใน​ความ​ฝัน (4-15)

    • โซโลมอน​ขอ​สติ​ปัญญา (7-9)

  • โซโลมอน​ตัดสิน​คดี​เรื่อง​แม่ 2 คน (16-28)

3  โซโลมอน​ต้องการ​เป็น​พันธมิตร​กับ​ฟาโรห์​แห่ง​อียิปต์ จึง​แต่งงาน​กับ​ลูก​สาว​ฟาโรห์+และ​พา​เธอ​มา​อยู่​ที่​เมือง​ของ​ดาวิด+ จน​กว่า​เขา​จะ​สร้าง​วัง​ของ​ตัว​เอง+ วิหาร​ของ​พระ​ยะโฮวา+ และ​กำแพง​รอบ​กรุง​เยรูซาเล็ม​เสร็จ+  ตอน​นั้น​ประชาชน​ยัง​คง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​บน​ที่​สูง+ เพราะ​พวก​เขา​ยัง​ไม่​ได้​สร้าง​วิหาร​เพื่อ​ยกย่อง​ชื่อ​พระ​ยะโฮวา+  โซโลมอน​รัก​พระ​ยะโฮวา​และ​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​ดาวิด​ผู้​เป็น​พ่อ แต่​เขา​ยัง​เผา​เครื่อง​บูชา​ถวาย​บน​ที่​สูง​อยู่+  แล้ว​กษัตริย์​โซโลมอน​ก็​ไป​ถวาย​เครื่อง​บูชา​บน​ที่​สูง​ใน​เมือง​กิเบโอน เพราะ​เป็น​ที่​ที่​สำคัญ*ที่​สุด+ เขา​เอา​สัตว์ 1,000 ตัว​เผา​ถวาย​บน​แท่น​นั้น+  คืน​วัน​หนึ่ง​ตอน​ที่​โซโลมอน​อยู่​ที่​กิเบโอน พระ​ยะโฮวา​มา​หา​เขา​ใน​ความ​ฝัน​และ​พูด​ว่า “ขอ​ให้​บอก​มา​ว่า​เจ้า​อยาก​ได้​อะไร แล้ว​เรา​จะ​ให้​เจ้า”+  โซโลมอน​ตอบ​ว่า “พระองค์​ได้​แสดง​ความ​รัก​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​และ​มั่นคง​ต่อ​ดาวิด​พ่อ​ของ​ผม​ซึ่ง​เป็น​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์ เพราะ​เขา​ซื่อ​สัตย์ ยุติธรรม และ​ซื่อ​ตรง​ต่อ​พระองค์ พระองค์​ยัง​แสดง​ความ​รัก​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​และ​มั่นคง​ต่อ​เขา​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้​โดย​ให้​เขา​มี​ลูก​ชาย​สืบ​บัลลังก์+  พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ของ​ผม ตอน​นี้​พระองค์​ให้​ผม​ซึ่ง​เป็น​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​เป็น​กษัตริย์​ต่อ​จาก​ดาวิด​พ่อ​ของ​ผม ทั้ง ๆ ที่​ผม​อายุ​ยัง​น้อย*และ​ไม่​มี​ประสบการณ์+  ผม​กำลัง​ปกครอง​ประชาชน​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้+ ซึ่ง​เป็น​ชาติ​ใหญ่​ที่​นับ​จำนวน​ไม่​ได้  ดัง​นั้น โปรด​ช่วย​ผม​ให้​เต็ม​ใจ​เชื่อ​ฟัง​เพื่อ​จะ​ตัดสิน​คดี​ของ​ประชาชน​ของ​พระองค์​ได้+ เพื่อ​จะ​รู้​ว่า​อะไร​ถูก​อะไร​ผิด+ เพราะ​ใคร​จะ​ปกครอง​ชน​ชาติ​ใหญ่*ของ​พระองค์​ได้?” 10  พระ​ยะโฮวา​ชอบ​ที่​โซโลมอน​ขอ​อย่าง​นั้น+ 11  พระองค์​จึง​บอก​เขา​ว่า “เพราะ​เจ้า​ขอ​อย่าง​นี้ ไม่​ได้​ขอ​ให้​มี​ชีวิต​ยืน​ยาว ให้​ร่ำรวย หรือ​ให้​ศัตรู​ตาย แต่​ขอ​ให้​มี​ความ​เข้าใจ​เพื่อ​จะ​ตัดสิน​คดี​ได้​อย่าง​ถูก​ต้อง+ 12  เรา​จะ​ให้​ตาม​ที่​เจ้า​ขอ+ เรา​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​มี​ปัญญา​และ​มี​ความ​เข้าใจ+ ถึง​ขนาด​ที่​ไม่​มี​ใคร​ก่อน​หน้า​เจ้า​และ​หลัง​จาก​เจ้า​จะ​เทียบ​ได้+ 13  แล้ว​เรา​จะ​ให้​สิ่ง​ที่​เจ้า​ไม่​ได้​ขอ​ด้วย+ เราจะ​ให้​เจ้า​ร่ำรวย​และ​มี​เกียรติยศ+ถึง​ขนาด​ที่​ไม่​มี​กษัตริย์​องค์​ไหน​ใน​ยุค​ของ​เจ้า​จะ​เทียบ​ได้+ 14  และ​ถ้า​เจ้า​ใช้​ชีวิต​ตาม​แนว​ทาง​ของ​เรา ทำ​ตาม​กฎหมาย​และ​คำ​สั่ง​ของ​เรา​เหมือน​ดาวิด​พ่อ​ของ​เจ้า+ เรา​ก็​จะ​ให้​เจ้า​มี​ชีวิต​ยืน​ยาว​ด้วย”+ 15  พอ​โซโลมอน​ตื่น​ขึ้น เขา​ก็​รู้​ว่า​ได้​รับ​นิมิต แล้ว​เขา​ก็​ไป​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม​และ​ยืน​อยู่​หน้า​หีบ​สัญญา​ของ​พระ​ยะโฮวา เขา​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา เครื่อง​บูชา​ผูก​มิตร+ และ​จัด​งาน​เลี้ยง​ให้​ข้าราชสำนัก​ทั้ง​หมด 16  ตอน​นั้น​มี​ผู้​หญิง​โสเภณี 2 คน​เข้า​มา​หา​กษัตริย์ 17  ผู้​หญิง​คน​แรก​บอก​ว่า “ได้​โปรด​เถอะ​นาย​ท่าน ดิฉัน​กับ​ผู้​หญิง​คน​นี้​อยู่​บ้าน​เดียว​กัน ตอน​ที่​ดิฉัน​คลอด​ลูก​เธอ​ก็​อยู่​ใน​บ้าน 18  พอ​ดิฉัน​คลอด​ได้​สาม​วัน ผู้​หญิง​คน​นี้​ก็​คลอด​ลูก​เหมือน​กัน เรา​อยู่​ด้วย​กัน​แค่​สอง​คน ไม่​มี​คน​อื่น​อยู่​ใน​บ้าน​เลย 19  คืน​วัน​หนึ่ง​ผู้​หญิง​คน​นี้​นอน​ทับ​ลูก​ตัว​เอง​ตาย 20  เธอ​ลุก​ขึ้น​มา​กลาง​ดึก เอา​ลูก​ชาย​ของ​เธอ​ที่​ตาย​แล้ว​มา​วาง​ไว้​ข้าง ๆ ดิฉัน​ตอน​ที่​ดิฉัน​หลับ​อยู่ แล้ว​เอา​ลูก​ชาย​ของ​ดิฉัน​ไป​นอน​กับ​เธอ 21  พอ​ดิฉัน​ตื่น​ขึ้น​มา​เพื่อ​ให้​นม​ลูก​ก็​เห็น​ว่า​เขา​ตาย​แล้ว แต่​พอ​มอง​ชัด ๆ ใน​ตอน​เช้า​ก็​รู้​ว่า​ไม่​ใช่​ลูก​ของ​ดิฉัน” 22  แต่​ผู้​หญิง​อีก​คน​หนึ่ง​บอก​ว่า “ไม่​ใช่! เด็ก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​เป็น​ลูก​ของ​ฉัน เด็ก​ที่​ตาย​เป็น​ลูก​ของ​เธอ” แต่​ผู้​หญิง​คน​แรก​บอก​ว่า “ไม่​ใช่! เด็ก​ที่​ตาย​เป็น​ลูก​ของ​เธอ เด็ก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​เป็น​ลูก​ของ​ฉัน” เขา​ทั้ง​สอง​ทะเลาะ​กัน​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ 23  ใน​ที่​สุด กษัตริย์​ก็​พูด​ว่า “คน​นี้​บอก​ว่า ‘เด็ก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​เป็น​ลูก​ของ​ฉัน เด็ก​ที่​ตาย​เป็น​ลูก​ของ​เธอ’ ส่วน​อีก​คน​ก็​บอก​ว่า ‘ไม่​ใช่! เด็ก​ที่​ตาย​เป็น​ลูก​ของ​เธอ เด็ก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​เป็น​ลูก​ของ​ฉัน’” 24  กษัตริย์​บอก​ว่า “เอา​ดาบ​มา​ให้​เรา” พวก​เขา​ก็​เอา​ดาบ​มา​ให้​กษัตริย์ 25  กษัตริย์​สั่ง​ว่า “เอา​เด็ก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ไป​ผ่า​เป็น​สอง​ส่วน แล้ว​แบ่ง​ให้​ผู้​หญิง​สอง​คน​นี้​คน​ละ​ครึ่ง” 26  ผู้​หญิง​ที่​เป็น​แม่​ของ​เด็ก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ก็​ขอร้อง​กษัตริย์​เพราะ​เธอ​สงสาร​ลูก เธอ​บอก​ว่า “ได้​โปรด​เถอะ​นาย​ท่าน อย่า​ฆ่า​เขา​เลย ยก​เด็ก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ให้​ผู้​หญิง​คน​นั้น​ไป​เถอะ” แต่​ผู้​หญิง​อีก​คน​หนึ่ง​บอก​ว่า “ไม่​ต้อง​ให้​ใคร​ได้​เด็ก​คน​นี้​ไป​หรอก ผ่า​ไป​เลย!” 27  กษัตริย์​จึง​บอก​ว่า “อย่า​ฆ่า​เด็ก​คน​นั้น เอา​เขา​ไป​ให้​ผู้​หญิง​คน​แรก เพราะ​เธอ​เป็น​แม่​ของ​เด็ก” 28  ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ได้​ยิน​เรื่อง​คำ​ตัดสิน​ของ​กษัตริย์ พวก​เขา​ต่าง​ก็​เกรง​กลัว​กษัตริย์+เพราะ​เห็น​ว่า​โซโลมอน​ได้​รับ​สติ​ปัญญา​จาก​พระเจ้า​จน​ตัดสิน​ได้​อย่าง​ยุติธรรม+

เชิงอรรถ

แปล​ตรง​ตัว​ว่า “ยิ่ง​ใหญ่”
หรือ “ยัง​เป็น​เด็ก”
หรือ​อาจ​แปล​ได้​ว่า “ที่​ดู​แล​ยาก” แปล​ตรง​ตัว​ว่า “หนัก”