ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

พยานพระยะโฮวา

เลือกภาษา ไทย

อิสยาห์ 15:1-9

ใจความสำคัญ

  • คำ​พิพากษา​ต่อ​โมอับ (1-9)

15  ต่อ​ไป​นี้​คือ​คำ​พิพากษา​ต่อ​แผ่นดิน​โมอับ+ เมือง​อาร์+ใน​โมอับ​จะ​ถูก​ทำลาย​ล้างและ​ล่ม​จม​ภาย​ใน​คืน​เดียว เมือง​คีร์+ใน​โมอับ​ก็​จะ​ถูก​ทำลาย​ล้างและ​ล่ม​จม​ภาย​ใน​คืน​เดียว​เหมือน​กัน  จะ​มี​คน​ขึ้น​ไป​ที่​วิหาร​ของ​พระ​ต่าง ๆ ที่​เมือง​ดีโบน+ขึ้น​ไป​ที่​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ของ​เขา​และ​ร้องห่ม​ร้องไห้ ชาว​โมอับ​จะ​ร้องไห้​คร่ำ​ครวญ​ให้​เมือง​เนโบ+และ​เมือง​เมเดบา+ ทุก​คน​จะ​โกน​หัว​ให้​ล้าน+ และ​โกน​เครา​ให้​เกลี้ยง+  ตาม​ถนน​จะ​มี​แต่​คน​ที่​ใส่​ผ้า​กระสอบ บน​ดาดฟ้า​บ้าน​และ​ตาม​ลาน​เมือง​จะ​มี​แต่​คน​ร้องไห้​คร่ำ​ครวญพวก​เขา​จะ​ทรุด​ตัว​ลง​ร้องห่ม​ร้องไห้+  ชาว​เมือง​เฮชโบน​และ​คน​ใน​เอเลอาเลห์+จะ​ร้องไห้​ทุกข์​ใจเสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​จะ​ได้​ยิน​ไป​ไกล​ถึง​เมือง​ยาฮาส+ ทำ​ให้​พวก​ทหาร​ของ​โมอับ​ต้อง​ร้อง​เสียง​ดัง ผู้​คน​ทั้ง​ชาติ​ก็​พา​กัน​กลัว​จน​ตัว​สั่น  ใจ​ของ​ผม​ร้องไห้​คร่ำ​ครวญ​ให้​ชาว​โมอับ พวก​เขา​หลบ​ลี้​หนี​ภัย​ไป​ไกล​ถึง​เมือง​โศอาร์+และ​เอกลัทเชลีชิยาห์+ พวก​เขา​เดิน​ไป​ร้องไห้​ไป​เมื่อ​ขึ้น​ไป​บน​เนิน​เขา​ลูฮีทและ​ระหว่าง​ที่​เดิน​ทาง​ไป​โฮโรนาอิม พวก​เขา​ก็​ร้องห่ม​ร้องไห้​เพราะ​ความ​หายนะ​ที่​เกิด​ขึ้น+  น้ำ​ที่​ลำธาร​นิมริม​ก็​แห้ง​ไปต้น​หญ้า​ที่​เขียว​ชอุ่ม​ก็​เหี่ยว​แห้งหญ้า​หาย​ไป​หมด​แล้ว​และ​ไม่​มี​สี​เขียว​หลง​เหลือ​อยู่​เลย  พวก​เขา​จึง​ขน​เสบียง​ที่​เหลือ​อยู่​กับ​ทรัพย์​สมบัติ​ของ​พวก​เขาเดิน​ข้าม​หุบเขา​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​ต้น​ป๊อป​ลาร์  มี​เสียง​ร้องไห้​คร่ำ​ครวญ​ดัง​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​โมอับ+ เสียง​ร้อง​นั้น​ดัง​ไป​ถึง​เอกลาอิมและ​ดัง​ไป​ถึง​เบเออร์เอลิม  เพราะ​น้ำ​ที่​ดีโมน​มี​แต่​เลือดและ​เรา​จะ​เพิ่ม​ภัย​อีก​อย่าง​ให้​ดีโมน คือ​จะ​มี​สิงโต​มา​กัด​กิน​ชาว​โมอับ​ที่​หลบ​หนีและ​กัด​กิน​คน​ที่​ยัง​หลง​เหลือ​อยู่​ใน​แผ่นดิน+

เชิงอรรถ