ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

พยานพระยะโฮวา

เลือกภาษา ไทย

กันดารวิถี 31:1-54

ใจความสำคัญ

  • แก้แค้น​ชาว​มีเดียน (1-12)

    • บาลาอัม​ถูก​ฆ่า (8)

  • คำ​สั่ง​เรื่อง​การ​แบ่ง​ของ​ปล้น (13-54)

31  พระ​ยะโฮวา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า  “ไป​แก้แค้น+พวก​มีเดียน+ให้​ชาว​อิสราเอล หลัง​จาก​นั้น​เจ้า​จะ​ได้​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า”*+  โมเสส​จึง​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “เตรียม​พวก​ผู้​ชาย​ให้​พร้อม​สู้​รบ​กับ​ชาว​มีเดียน เพื่อ​แก้แค้น​พวก​เขา​ตาม​คำ​พิพากษา​ของ​พระ​ยะโฮวา  พวก​เจ้า​ต้อง​ส่ง​ผู้​ชาย​จาก​ทุก​ตระกูล​ของ​อิสราเอล​มา​ตระกูล​ละ 1,000 คน​เพื่อ​ออก​ไป​สู้​รบ”  พวก​เขา​ก็​เลือก​ผู้​ชาย 12,000 คน​ที่​พร้อม​สู้​รบ โดย​เลือก​มา​ตระกูล​ละ 1,000 คน​จาก​ชาว​อิสราเอล​นับ​หมื่น​นับ​แสน​นั้น+  แล้ว​โมเสส​ก็​ส่ง​พวก​เขา​ออก​ไป​สู้​รบ​ตระกูล​ละ 1,000 คน​พร้อม​กับ​ฟีเนหัส+ซึ่ง​เป็น​ลูก​ชาย​ของ​เอเลอาซาร์ และ​เป็น​ปุโรหิต​ของ​กองทัพ ฟีเนหัส​ถือ​สิ่ง​ของ​เครื่อง​ใช้​อัน​บริสุทธิ์​และ​แตร​เป่า​ให้​สัญญาณ​ทำ​ศึก+ไป​ด้วย  พวก​เขา​ออก​ไป​ทำ​สงคราม​กับ​ชาว​มีเดียน​ตาม​ที่​พระยะโฮวา​สั่ง​โมเสส และ​ฆ่า​ฟัน​ผู้​ชาย​ทุก​คน  พวก​เขา​ฆ่า​กษัตริย์​ทั้ง​ห้า​ของ​ชาว​มีเดียน คือ เอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และ​เรบา รวม​ทั้ง​คน​อื่น ๆ ด้วย และ​พวก​เขา​ฆ่า​บาลาอัม+ลูก​ชาย​ของ​เบโอร์​ด้วย​ดาบ  แต่​ชาว​อิสราเอล​จับ​พวก​ผู้​หญิง​ชาว​มีเดียน​และ​เด็ก​มา​เป็น​เชลย และ​ปล้น​เอา​สัตว์​เลี้ยง ฝูง​สัตว์​ทั้ง​หมด รวม​ทั้ง​ทรัพย์​สมบัติ​ทั้ง​หมด​ของ​พวก​เขา​มา 10  และ​เผา​เมือง​ทุก​เมือง​ที่​พวก​เขา​อยู่ เผา​ค่าย​พัก​ต่าง ๆ ของ​พวก​เขา​ด้วย 11  ชาว​อิสราเอล​กวาด​เอา​ของ​ริบ​และ​ของ​ปล้น​ทั้ง​หมด ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​หรือ​สัตว์ 12  พวก​เขา​เอา​เชลย ของ​ปล้น และ​ของ​ริบ​มา​ให้​โมเสส​กับ​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์​และ​ชาว​อิสราเอล​ซึ่ง​อยู่​ที่​ค่าย​พัก​ใน​ที่​ราบ​กันดาร​โมอับ+ ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​กับ​เมือง​เยรีโค 13  แล้ว​โมเสส​กับ​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์​รวม​ทั้ง​หัวหน้า​ทุก​คน​ของ​ชาว​อิสราเอล​ก็​ออก​ไป​พบ​พวก​เขา​ข้าง​นอก​ค่าย​พัก 14  แต่​โมเสส​โกรธ​พวก​นาย​ทหาร​ซึ่ง​ถูก​แต่ง​ตั้ง​ให้​ดู​แล​กองทัพ คือ​พวก​นาย​พัน​และ​นาย​ร้อย​ที่​กลับ​มา​จาก​การ​สู้​รบ​นั้น 15  โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวก​คุณ​ไว้​ชีวิต​ผู้​หญิง​ทั้ง​หมด​เลย​หรือ? 16  คน​พวก​นี้​แหละ​ที่​มา​ล่อ​ลวง​ชาว​อิสราเอล​ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยว​ข้อง​กับ​เปโอร์+ตาม​คำ​แนะ​นำ​ของ​บาลาอัม จน​ทำ​ให้​ประชาชน​ของ​พระ​ยะโฮวา​ไม่​ซื่อ​สัตย์+ต่อ​พระ​ยะโฮวา และ​ต้อง​เจอ​กับ​ภัย​พิบัติ+ 17  ตอน​นี้​ให้​ไป​ฆ่า​เด็ก​ผู้​ชาย​ทุก​คน และ​ผู้​หญิง​ทุก​คน​ที่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้​ชาย 18  แต่​ไว้​ชีวิต​เด็ก​สาว​ที่​ยัง​ไม่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้​ชาย+ 19  ส่วน​พวก​คุณ​ต้อง​ไป​อยู่​ข้าง​นอก​ค่าย​พัก 7 วัน ทุก​คน​ที่​ฆ่า​คน​และ​ไป​สัมผัส​คน​ที่​ถูก​ฆ่า+จะ​ต้อง​ชำระ​ตัว+ใน​วัน​ที่​สาม​และ​วัน​ที่​เจ็ด ทั้ง​พวก​คุณ​และ​เชลย​ที่​จับ​มา​ด้วย 20  และ​ให้​พวก​คุณ​ชำระ​เสื้อ​ผ้า​ทั้ง​หมด​ที่​ใส่ รวม​ทั้ง​สิ่ง​ของ​เครื่อง​ใช้​ทั้ง​หมด​ที่​ทำ​ด้วย​หนัง​สัตว์ ทุก​สิ่ง​ที่​ทำ​จาก​ขน​แพะ และ​สิ่ง​ของ​เครื่อง​ใช้​ทั้ง​หมด​ที่​ทำ​ด้วย​ไม้” 21  แล้ว​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์​ก็​พูด​กับ​พวก​ผู้​ชาย​ที่​ออก​ไป​สู้​รบ​ว่า “ข้อ​บัญญัติ​ที่​พระ​ยะโฮวา​สั่ง​โมเสส​เป็น​อย่าง​นี้ 22  ‘ทองคำ เงิน ทองแดง เหล็ก ดีบุก ตะกั่ว 23  และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ทน​ไฟ​ได้ ให้​พวก​เจ้า​เอา​ไป​เผา​ไฟ​ถึง​จะ​สะอาด และ​ต้อง​เอา​น้ำ​ที่​ใช้​สำหรับ​การ​ชำระ​มา​ประพรม​ของ​พวก​นั้น​ให้​สะอาด​ด้วย+ แต่​ทุก​สิ่ง​ที่​ไม่​ทน​ไฟ ให้​พวก​เจ้า​ซัก​ล้าง​ด้วย​น้ำ 24  และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ซัก​เสื้อ​ผ้า​ของ​ตัว​เอง​ใน​วัน​ที่​เจ็ด​จึง​จะ​ถือ​ว่า​สะอาด หลัง​จาก​นั้น​ถึง​จะ​เข้า​มา​ใน​ค่าย​พัก​ได้’”+ 25  พระ​ยะโฮวา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า 26  “ให้​เจ้า​กับ​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์และ​พวก​หัวหน้า​วงศ์​ตระกูล​ต่าง ๆ ของ​อิสราเอล​ทำ​รายการ​สิ่ง​ของ​ที่​ปล้น​มา พวก​เจ้า​ต้อง​นับ​ทั้ง​จำนวน​คน​และ​สัตว์​ที่​กวาด​เอา​มา 27  แล้ว​แบ่ง​ของ​ปล้น​เป็น 2 ส่วน ส่วน​หนึ่ง​มอบ​ให้​ทหาร​ที่​ออก​ไป​สู้​รบ อีก​ส่วน​หนึ่ง​มอบ​ให้​ประชาชน+ 28  และ​ให้​เอา​ส่วน 1 ใน 500 จาก​ส่วน​แบ่ง​ที่​ทหาร​ซึ่ง​ออก​ไป​สู้​รบ​ได้​รับ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน วัว ลา แกะ หรือ​แพะ ถวาย​พระ​ยะโฮวา 29  ให้​เจ้า​เอา​ส่วน​ที่​ได้​จาก​ส่วน​แบ่ง​ที่​ทหาร​ได้​รับ​นี้​มอบ​ให้​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์ ให้​เป็น​ของ​ถวาย​พระ​ยะโฮวา+ 30  และ​ให้​เอา​ส่วน 1 ใน 50 จาก​ส่วน​แบ่ง​ที่​ประชาชน​ได้​รับ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน วัว ลา แกะ แพะ หรือ​สัตว์​เลี้ยง​อะไร​ก็​ตาม มอบ​ให้​คน​เลวี+ซึ่ง​ทำ​หน้า​ที่​ที่​เกี่ยว​ข้อง​กับ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระ​ยะโฮวา”+ 31  โมเสส​กับ​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์​ก็​ทำ​ตาม​ที่​พระ​ยะโฮวา​สั่ง​โมเสส​ไว้ 32  สัตว์​ต่าง ๆ ที่​คน​ซึ่ง​ออก​ไป​สู้​รบ​กวาด​มา​เป็น​ของ​ปล้น​ที่​เหลือ​อยู่​มี​จำนวน​ดัง​นี้ แกะ​กับ​แพะ 675,000 ตัว 33  วัว 72,000 ตัว 34  ลา 61,000 ตัว 35  ผู้​หญิง​ที่​ยัง​ไม่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้​ชาย+ 32,000 คน 36  และ​ครึ่ง​หนึ่ง​ที่​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​คน​ที่​ออก​ไป​สู้​รบ มี​ดัง​นี้ แกะ​กับ​แพะ 337,500 ตัว 37  ส่วน​ที่​ต้อง​ถวาย​พระ​ยะโฮวา​มี 675 ตัว 38  วัว 36,000 ตัว ส่วน​ที่​ต้อง​ถวาย​พระ​ยะโฮวา​มี 72 ตัว 39  ลา 30,500 ตัว ส่วน​ที่​ต้อง​ถวาย​พระ​ยะโฮวา​มี 61 ตัว 40  และ​คน 16,000 คน ส่วน​ที่​ต้อง​ถวาย​พระ​ยะโฮวา​มี 32 คน 41  โมเสส​ก็​มอบ​ส่วน​ซึ่ง​เป็น​ของ​ถวาย​พระ​ยะโฮวา​ให้​กับ​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์+ ตาม​ที่​พระ​ยะโฮวา​สั่ง​โมเสส​ไว้ 42  อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​ส่วน​ที่​ประชาชน​ได้​รับ​หลัง​จาก​โมเสส​แบ่ง​ให้​ทหาร​แล้ว มี​ดัง​นี้ 43  แกะ​กับ​แพะ 337,500 ตัว 44  วัว 36,000 ตัว 45  ลา 30,500 ตัว 46  และ​คน 16,000 คน 47  และ​โมเสส​ได้​เอา​ส่วน 1 ใน 50 จาก​ส่วน​แบ่ง​ที่​ประชาชน​ได้​รับ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​หรือ​สัตว์ มอบ​ให้​คน​เลวี+ซึ่ง​ทำ​หน้า​ที่​ที่​เกี่ยว​ข้อง​กับ​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระ​ยะโฮวา+ ตาม​ที่​พระ​ยะโฮวา​สั่ง​โมเสส​ไว้ 48  และ​นาย​ทหาร​ที่​ถูก​แต่ง​ตั้ง​ให้​ดู​แล​กอง*ต่าง ๆ ใน​กองทัพ+ คือ พวก​นาย​พัน​และ​นาย​ร้อย​ได้​เข้า​มา​หา​โมเสส 49  พวก​เขา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ผู้​รับใช้​ของ​คุณ​นับ​จำนวน​ทหาร​ที่​อยู่​ใต้​บังคับ​บัญชา​แล้ว ไม่​มี​ใคร​หาย​ไป​เลย​สัก​คน+ 50  ดัง​นั้น ขอ​ให้​เรา​แต่​ละ​คน​ถวาย​สิ่ง​ที่​พวก​เรา​ได้​มา​เพื่อ​เป็น​ของ​ถวาย​พระ​ยะโฮวา คือ​สิ่ง​ของ​ที่​ทำ​ด้วย​ทองคำ สร้อย​ข้อ​เท้า กำไล แหวน​ตรา ตุ้ม​หู และ​เครื่องประดับ​อื่น ๆ เพื่อ​เป็น​การ​ไถ่​บาป​ของ​พวก​เรา​ต่อ​หน้า​พระ​ยะโฮวา” 51  โมเสส​กับ​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์​ก็​รับ​ทองคำ​จาก​พวก​เขา​ซึ่ง​ล้วน​เป็น​เครื่อง​ประดับ​ทั้ง​นั้น 52  ทองคำ​ทั้ง​หมด​ที่​ได้​รับ​จาก​พวก​นาย​พัน​และ​นาย​ร้อย​ที่​ถวาย​เป็น​ของ​ถวาย​พระ​ยะโฮวา รวม​แล้ว​หนัก​ประมาณ 16,750 เชเขล* 53  ทหาร​แต่​ละ​คน​ปล้น​เอา​ของ​พวก​นี้​มา 54  โมเสส​กับ​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์​ก็​รับ​ทองคำ​จาก​พวก​นาย​พัน​และ​นาย​ร้อย​นั้น และ​เอา​ไป​เก็บ​ไว้​ใน​เต็นท์​เข้า​เฝ้า เพื่อ​พระ​ยะโฮวา​จะ​ระลึก​ถึง​ชาว​อิสราเอล

เชิงอรรถ

เป็น​สำนวน​กวี​หมาย​ถึง​ตาย
แปล​ตรง​ตัว​ว่า “กองพัน”