ข้ามไปยังเนื้อหา

ข้ามไปยังสารบัญ

พยานพระยะโฮวา

เลือกภาษา ไทย

2 โครินธ์ 7:1-16

7  ฉะนั้น พี่น้องที่รัก เนื่องจากเรามีคำสัญญาเหล่านี้ ให้เราชำระตัวให้ปราศจากมลทินทุกอย่างทั้งทางกายและทางใจ และทำให้ความบริสุทธิ์มีบริบูรณ์ด้วยการแสดงความยำเกรงพระเจ้า.  เปิดใจรับเราเถิด. เราไม่ได้ทำร้ายใคร ไม่ได้ชักนำใครให้เสื่อมเสีย และไม่ได้ฉกฉวยประโยชน์จากใคร.  ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้ไม่ใช่จะตำหนิท่านทั้งหลาย เพราะข้าพเจ้าบอกไปแล้วว่า ไม่ว่าชีวิตหรือความตายก็ไม่อาจเปลี่ยนความรักที่เรามีต่อท่านทั้งหลาย.  ข้าพเจ้ากล้าพูดกับท่านทั้งหลายตรง ๆ. ข้าพเจ้าภูมิใจในพวกท่านมาก. ข้าพเจ้าได้รับกำลังใจอย่างเต็มเปี่ยม ข้าพเจ้าเปี่ยมล้นด้วยความยินดีทั้ง ๆ ที่เราทั้งหลายมีความยากลำบาก.  ที่จริง เมื่อมาถึงแคว้นมาซิโดเนีย เราไม่ได้พักเลย แต่ต้องทนลำบากทุกด้าน ภายนอกมีการต่อสู้ ภายในมีความกลัว.  แต่พระเจ้าผู้ทรงชูใจคนที่ท้อใจได้ทรงชูใจเราโดยให้ทิทุสมาอยู่ด้วย  และไม่ใช่โดยที่ทิทุสมาอยู่ด้วยเท่านั้น แต่โดยการที่พวกท่านได้ชูใจเขาด้วย อย่างที่เขากลับมาเล่าให้เราฟังว่าพวกท่านทั้งอยากจะกลับใจจริง ๆ ทั้งโศกเศร้า และห่วงใยข้าพเจ้าอย่างยิ่ง ข้าพเจ้าจึงยินดีมากขึ้นอีก.  ดังนั้น แม้ว่าข้าพเจ้าได้เขียนจดหมายมาทำให้ท่านทั้งหลายเสียใจ ข้าพเจ้าก็ไม่เสียใจ. ถึงแม้ในตอนแรกข้าพเจ้าเสียใจที่เห็นว่าจดหมายนั้นทำให้พวกท่านเสียใจ แต่นั่นก็เพียงช่วงสั้น ๆ เท่านั้น  บัดนี้ข้าพเจ้ายินดี ไม่ใช่เพราะพวกท่านเสียใจ แต่ยินดีเพราะพวกท่านเสียใจถึงขนาดที่กระตุ้นให้กลับใจ ซึ่งเป็นการเสียใจอย่างที่พระเจ้าพอพระทัย พวกท่านจึงไม่ประสบความเสียหายใด ๆ เนื่องจากเรา. 10  ด้วยว่าความเสียใจอย่างที่พระเจ้าพอพระทัยนั้นกระตุ้นให้กลับใจอย่างที่จะได้รับความรอด ซึ่งไม่น่าเสียดาย แต่ความเสียใจอย่างโลกทำให้ตาย. 11  ความเสียใจอย่างที่พระเจ้าพอพระทัยนี่แหละที่ทำให้ท่านทั้งหลายตั้งใจอย่างยิ่งที่จะทำให้ตัวเองพ้นข้อครหา ทำให้ท่านทั้งหลายขุ่นเคือง เกิดความกลัว อยากจะกลับใจจริง ๆ มีใจแรงกล้า รวมทั้งลงมือแก้ไขสิ่งที่ผิด! พวกท่านพิสูจน์ตัวทุกด้านแล้วว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ในเรื่องนี้. 12  ที่จริง แม้ข้าพเจ้าเขียนจดหมายถึงพวกท่าน แต่ข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเพื่อผู้ที่ทำผิดหรือเพื่อผู้ที่เสียหาย แต่เพื่อให้พวกท่านแสดงว่าพวกท่านตั้งใจจะเชื่อฟังคำของเราจริง ๆ ทั้งในหมู่พวกท่านเองและต่อพระพักตร์พระเจ้า. 13  อย่างนั้นแหละ เราจึงได้รับการชูใจ. แต่นอกจากการชูใจแล้ว เรายิ่งชื่นชมยินดีมากขึ้นอีกที่เห็นทิทุสยินดี เพราะพวกท่านทุกคนทำให้เขามีใจชื่นบาน. 14  ข้าพเจ้าจึงไม่ต้องอายที่เคยอวดเรื่องพวกท่านให้เขาฟัง เนื่องจากเราพูดความจริงกับพวกท่านทุกเรื่อง ดังนั้น เรื่องที่เราอวดให้ทิทุสฟังย่อมเป็นความจริงเช่นกัน. 15  นอกจากนี้ เมื่อเขาระลึกถึงการเชื่อฟังของท่านทั้งหลาย และการที่พวกท่านต้อนรับเขาด้วยความนับถืออย่างยิ่ง เขาก็ยิ่งรักใคร่ท่านทั้งหลายมากขึ้น. 16  ข้าพเจ้ายินดีที่มีกำลังใจมากในทุกด้านเพราะพวกท่าน.

เชิงอรรถ