ทำไม​เวลา​ประหาร​นัก​โทษ​ต้อง​ทุบ​ขา​ให้​หัก​ด้วย?

บันทึก​ใน​หนังสือ​กิตติคุณ​พูด​ถึง​การ​ประหาร​ชีวิต​พระ​เยซู​กับ​อาชญากร​อีก​สอง​คน​บน​เสา​ทรมาน​ว่า “พวก​ยิว​จึง​ขอ​ปีลาต​สั่ง​ให้​ทุบ​ขา​ของ​ผู้​ที่​ถูก​ตรึง​ให้​หัก​แล้ว​เอา​ศพ​ไป​เสีย”—โยฮัน 19:31

กฎหมาย​ยิว​บอก​ไว้​ว่า เมื่อ​นัก​โทษ​ที่​ถูก​แขวน​บน​เสา​เสีย​ชีวิต​แล้ว “อย่า​ให้​ศพ​ค้าง​อยู่​ที่​ต้น​ไม้​ข้าม​คืน” (พระ​บัญญัติ 21:22, 23, ฉบับ​คิงเจมส์ ) ดู​เหมือน​ชาว​ยิว​ก็​ยัง​ใช้​กฎ​นี้ แม้​แต่​ใน​กรณี​นี้​ที่​พวก​โรมัน​เป็น​ผู้​ประหาร​ชีวิต​นัก​โทษ ดัง​นั้น การ​ทุบ​ขา​จึง​เป็น​การ​เร่ง​ให้​นัก​โทษ​ตาย​เร็ว​ขึ้น​เพื่อ​จะ​ได้​เอา​ศพ​ไป​ฝัง​ก่อน​ที่​วัน​ซะบาโต​จะ​เริ่ม​ขึ้น​หลัง​ดวง​อาทิตย์​ตก

ระหว่าง​การ​ประหาร​ชีวิต​แบบ​นี้ คน​ที่​ต้อง​โทษ​จะ​ถูก​ตรึง​ไว้​กับ​เสา​ไม้​โดย​ตอก​ตะปู​ทะลุ​ฝ่า​มือ​และ​เท้า​ทั้ง​สอง​ข้าง พอ​เสา​ถูก​ยก​ขึ้น นัก​โทษ​ก็​จะ​ถูก​แขวน​อยู่​บน​เสา​ด้วย​ความ​เจ็บ​ปวด​แสน​สาหัส เมื่อ​ต้อง​ทิ้ง​น้ำหนัก​ตัว​ทั้ง​หมด​ไว้​กับ​ตะปู เขา​ก็​จะ​หายใจ​ลำบาก​ขึ้น และ​เพื่อ​จะ​หายใจ​ได้​สัก​เฮือก​หนึ่ง เขา​ต้อง​กระเสือกกระสน​ยัน​ตัว​ขึ้น​ด้วย​เท้า​ซึ่ง​ถูก​ตอก​ไว้ รอย​แผล​ที่​ฉีก​กว้าง​ขึ้น​ทุก​ครั้ง​ที่​พยายาม​ยก​ตัว​ขึ้น​ก็​ยิ่ง​เพิ่ม​ความ​ทุกข์​ทรมาน​ให้​เขา​จน​ถึง​ลม​หายใจ​เฮือก​สุด​ท้าย แต่​ถ้า​ถูก​ทุบ​จน​ขา​หัก เขา​ก็​จะ​ยัน​ตัว​ขึ้น​ไม่​ได้ และ​เมื่อ​ขาด​อากาศ​หายใจ​หรือ​เมื่อ​เกิด​อาการ​ช็อก เขา​ก็​จะ​ตาย​อย่าง​รวด​เร็ว

มี​การ​ใช้​สลิง​อย่าง​ไร​ใน​สงคราม​สมัย​โบราณ?

สลิง​เป็น​อาวุธ​ที่​ดาวิด​ใช้​สังหาร​ฆาละยัธ​ยอด​นัก​รบ​ร่าง​ยักษ์ เห็น​ได้​ชัด​ว่า​ดาวิด​ฝึก​ใช้​สลิง​ตั้ง​แต่​สมัย​เป็น​เด็ก​เลี้ยง​แกะ—1 ซามูเอล 17:40-50

รูป​สลัก​นูน​ที่​เห็น​นี้​คือ​นัก​รบ​ชาว​อัสซีเรีย​กำลัง​เหวี่ยง​สลิง​เมื่อ​บุก​โจมตี​เมือง​ป้อม​ปราการ​ของ​ชาว​ยิว

การ​ใช้​สลิง​มี​ให้​เห็น​ทั้ง​ใน​งาน​ศิลปะ​ของ​ชาว​อียิปต์​และ​ชาว​อัสซีเรีย​ตั้ง​แต่​ใน​สมัย​คัมภีร์​ไบเบิล อาวุธ​ชนิด​นี้​ประกอบ​ด้วย​สาย​หนัง​หรือ​เชือก 2 เส้น​ที่​ตรง​กลาง​มี​แผ่น​หนัง​หรือ​แถบ​ผ้า​เอา​ไว้​ใส่​หิน นัก​เหวี่ยง​สลิง​จะ​เก็บ​ลูก​หิน​กลม ๆ ซึ่ง​อาจ​มี​ขนาด​พอ ๆ กับ​ส้ม​เขียว​หวาน เส้น​ผ่าน​ศูนย์กลาง​ประมาณ 5 ถึง 7.5 เซนติเมตร น้ำหนัก​ราว 250 กรัม ใส่​ถุง​เล็ก ๆ เก็บ​ไว้​เป็น​กระสุน จาก​นั้น​เขา​จะ​เหวี่ยง​สลิง​เหนือ​ศีรษะ​หลาย ๆ รอบ​แล้ว​ปล่อย​ปลาย​เชือก​ด้าน​หนึ่ง​ออก หิน​ก็​จะ​ถูก​เหวี่ยง​ออก​ไป​พุ่ง​ชน​เป้าหมาย​อย่าง​รวด​เร็ว รุนแรง และ​แม่นยำ

จาก​การ​ขุด​ค้น​วัตถุ​โบราณ​แถบ​ตะวัน​ออก​กลาง มี​การ​พบ​ลูก​หิน​จำนวน​มาก​ที่​ใช้​เป็น​อาวุธ​ใน​สงคราม​สมัย​โบราณ ลูก​หิน​ที่​ถูก​เหวี่ยง​จาก​สลิง​ของ​นัก​รบ​ที่​เก่ง​กาจ​อาจ​มี​ความ​เร็ว 160 ถึง 240 กิโลเมตร​ต่อ​ชั่วโมง แม้​ผู้​เชี่ยวชาญ​หลาย​คน​จะ​ยัง​ไม่​ฟัน​ธง​ว่า​ระหว่าง​ธนู​กับ​สลิง​อัน​ไหน​ยิง​ได้​ไกล​กว่า​กัน แต่​ที่​แน่ ๆ คือ​สลิง​เป็น​อาวุธ​ที่​รุนแรง​ทำ​ให้​ถึง​ตาย—วินิจฉัย 20:16