“ท่าน​ทั้ง​หลาย​ได้​รับ​เปล่า ๆ จง​ให้​เปล่า ๆ.” (มัดธาย 10:8) พระ​เยซู​ทรง​บัญชา​เหล่า​อัครสาวก​อย่าง​นี้​เมื่อ​ส่ง​พวก​เขา​ออก​ไป​ประกาศ​ข่าว​ดี. อัครสาวก​เชื่อ​ฟัง​คำ​สั่ง​นี้​ไหม? ใช่​แล้ว และ​พวก​เขา​ยัง​คง​ทำ​เช่น​นั้น​ต่อ​ไป​แม้​แต่​ภาย​หลัง​ที่​พระ​เยซู​เสด็จ​จาก​แผ่นดิน​โลก​ไป​แล้ว.

ตัว​อย่าง​เช่น เมื่อ​ซีโมน​อดีต​คน​ทำ​เล่ห์​กล​เห็น​อัครสาวก​เปโตร​และ​โยฮัน​มี​ความ​สามารถ​ทำ​การ​อัศจรรย์ เขา​ได้​เสนอ​จะ​จ่าย​เงิน​ให้​ท่าน​ทั้ง​สอง​เพื่อ​ถ่ายทอด​ความ​สามารถ​นั้น​แก่​เขา. แต่​เปโตร​ได้​ตำหนิ​ซีโมน​ว่า “ให้​เงิน​ของ​เจ้า​ฉิบหาย​ไป​ด้วย​กัน​กับ​เจ้า​เถิด, เพราะ​เจ้า​คิด​ว่า​จะ​ซื้อ​ของ​ประทาน​แห่ง​พระเจ้า​ด้วย​เงิน​ได้.”—กิจการ 8:18-20.

อัครสาวก​เปาโล​แสดง​น้ำใจ​คล้าย​กัน​กับ​เปโตร. เปาโล​อาจ​ให้​พี่​น้อง​คริสเตียน​ใน​เมือง​โครินท์​ช่วย​แบก​ภาระ​ทาง​ด้าน​การ​เงิน​สำหรับ​ตัว​ท่าน​ก็​ได้. อย่าง​ไร​ก็​ดี ท่าน​ทำ​งาน​หา​เลี้ยง​ชีพ​ด้วย​มือ​ของ​ตัว​เอง. (กิจการ 18:1-3) ด้วย​เหตุ​นี้ ท่าน​จึง​พูด​ด้วย​ความ​มั่น​ใจ​ได้​ว่า​ท่าน​ประกาศ​ข่าว​ดี​แก่​ชาว​โครินท์ “โดย​ไม่​คิด​เอา​ค่า​เหนื่อย.”—1 โกรินโธ 4:12; 9:18.

น่า​เศร้า หลาย​คน​ซึ่ง​อ้าง​ว่า​เป็น​ผู้​ติด​ตาม​พระ​คริสต์​ไม่​ได้​แสดง​ความ​เต็ม​ใจ​อย่าง​เดียว​กัน​ที่​จะ “ให้​เปล่า ๆ.” ที่​จริง ผู้​นำ​ศาสนา​หลาย​คน​ใน​คริสต์​ศาสนจักร​จะ “สั่ง​สอน​เพราะ​เห็น​แก่​สิน​จ้าง.” (มีคา 3:11) ผู้​นำ​ศาสนา​บาง​คน​ถึง​กับ​กลาย​เป็น​คน​ร่ำรวย​ด้วย​เงิน​ที่​เรี่ยไร​มา​จาก​สมาชิก​ของ​เขา. ใน​ปี 1989 ผู้​เผยแพร่​กิตติคุณ​คน​หนึ่ง​ใน​สหรัฐ​ถูก​ตัดสิน​ลง​โทษ​ให้​จำ​คุก 45 ปี. เพราะ​เหตุ​ใด? เขา “ฉ้อ​โกง​เงิน​หลาย​ล้าน​เหรียญ​ของ​ผู้​สนับสนุน​โบสถ์ และ​ใช้​เงิน​บาง​ส่วน​ซื้อ​บ้าน, รถยนต์, เดิน​ทาง​ไป​พัก​ร้อน​และ​กระทั่ง​ทำ​บ้าน​ที่​มี​เครื่อง​ปรับ​อากาศ​สำหรับ​สุนัข.”—พีเพิลส์ เดลี กราฟิก วัน​ที่ 7 ตุลาคม 1989.

ตาม​ที่​หนังสือ​พิมพ์​กานา​เอียน ไทมส์ ฉบับ​วัน​ที่ 31 มีนาคม 1990 กล่าว​นั้น บาทหลวง​โรมัน​คาทอลิก​คน​หนึ่ง​ใน​กานา เอา​เงิน​ที่​ได้​รับ​เรี่ยไร​มา​ระหว่าง​การ​ทำ​พิธี​ใน​โบสถ์​ครั้ง​หนึ่ง​โยน​กลับ​ไป​ที่​ศาสนิกชน. หนังสือ​พิมพ์​นี้​แจ้ง​ว่า “เหตุ​ผล​ของ​เขา​คือ ใน​ฐานะ​เป็น​ผู้​ใหญ่ มี​การ​คาด​หมาย​ให้​พวก​เขา​บริจาค​เงิน​มาก​กว่า​นี้.” ไม่​น่า​แปลก​ใจ โบสถ์​หลาย​แห่ง​ถึง​กับ​พยายาม​ปลุก​เร้า​ความ​โลภ​ใน​ตัว​สมาชิก โดย​ส่ง​เสริม​กิจกรรม​ที่​เป็น​การ​พนัน​และ​แผนการ​อื่น ๆ เพื่อ​เพิ่ม​ยอด​เงิน.

โดย​เทียบ​ความ​แตกต่าง พยาน​พระ​ยะโฮวา​พยายาม​จะ​เลียน​แบบ​พระ​เยซู​และ​เหล่า​สาวก​รุ่น​แรก​ของ​พระองค์. พวก​เขา​ไม่​มี​นัก​เทศน์​ที่​ได้​เงิน​เดือน. พยาน​ฯ แต่​ละ​คน​เป็น​ผู้​เผยแพร่​ที่​ได้​รับ​มอบ​หน้า​ที่​รับผิดชอบ​ใน​การ​ประกาศ “ข่าว​ดี​เรื่อง​ราชอาณาจักร” แก่​คน​อื่น ๆ. (มัดธาย 24:14, ล.ม.) เพราะ​ฉะนั้น พยาน​ฯ มาก​กว่า​หก​ล้าน​คน​ทั่ว​โลก​เข้า​ร่วม​ใน​การ​นำ “น้ำ​แห่ง​ชีวิต” ไป​ให้​ผู้​คน​โดย​ไม่​คิด​มูลค่า. (วิวรณ์ 22:17) โดย​วิธี​นี้ แม้​แต่​คน​เหล่า​นั้น​ที่ “ไม่​มี​เงิน” ก็​จะ​รับ​ประโยชน์​จาก​ข่าวสาร​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​ได้. (ยะซายา 55:1) ถึง​แม้​งาน​ทั่ว​โลก​ของ​พวก​เขา​ได้​รับ​เงิน​ทุน​จาก​การ​บริจาค​โดย​ใจ​สมัคร พวก​เขา​ก็​ไม่​เคย​ขอ​เรี่ยไร​เงิน. ใน​ฐานะ​ผู้​รับใช้​แท้​ของ​พระเจ้า พวก​เขา​ไม่​ใช่ “[คน​ที่] เอา​พระ​คำ​ของ​พระเจ้า​ไป​ขาย​กิน” แต่​พวก​เขา​พูด “อย่าง​คน​สัตย์​ซื่อ, อย่าง​คน​ที่​มา​จาก​พระเจ้า.”—2 โกรินโธ 2:17.

แต่​ทำไม​พยาน​พระ​ยะโฮวา​จึง​เต็ม​ใจ​ช่วย​คน​อื่น และ​ทำ​เช่น​นั้น​โดย​ออก​ค่า​ใช้​จ่าย​เอง? อะไร​กระตุ้น​พวก​เขา? การ​ให้​เปล่า ๆ หมายความ​ว่า พวก​เขา​ทำ​เช่น​นั้น​โดย​ไม่​มี​ผล​ตอบ​แทน​อัน​ใด​เลย​สำหรับ​ความ​พยายาม​ของ​พวก​เขา​ไหม?

 คำ​ตอบ​สำหรับ​การ​ท้าทาย​ของ​ซาตาน

ของ​ประทาน​จาก​พระเจ้า​โดย​ไม่​คิด​ค่า​เกี่ยว​กับ​ค่า​ไถ่​กระตุ้น​คริสเตียน​ให้​บอก​ข่าว​ดี​โดย​ไม่​คิด​มูลค่า

คริสเตียน​แท้​ใน​ทุก​วัน​นี้​ได้​รับ​การ​กระตุ้น​จาก​ความ​ปรารถนา​ที่​จะ​ทำ​ให้​พระ​ยะโฮวา​พอ​พระทัย​เป็น​ประการ​สำคัญ ไม่​ใช่​ที่​จะ​ทำ​ให้​ตัว​เอง​มั่งคั่ง. ด้วย​เหตุ​นี้ พวก​เขา​จึง​สามารถ​ให้​คำ​ตอบ​สำหรับ​ประเด็น​ที่​ซาตาน​พญา​มาร​ยก​ขึ้น​มา​เมื่อ​หลาย​ศตวรรษ​มา​แล้ว. ซาตาน​ได้​ท้าทาย​พระ​ยะโฮวา​เกี่ยว​กับ​โยบ​บุรุษ​ผู้​ชอบธรรม​ด้วย​คำ​ถาม​ที่​ว่า “โยบ​นั้น​ยำเกรง​พระเจ้า​ด้วย​เปล่า​ประโยชน์​หรือ?” ซาตาน​อ้าง​ว่า​โยบ​รับใช้​พระเจ้า​เพียง​เพราะ​พระองค์​ได้​สร้าง​รั้ว​แห่ง​การ​ปก​ป้อง​ล้อม​รอบ​เขา. ซาตาน​อ้าง​เหตุ​ผล​ว่า หาก​โยบ​สูญ​เสีย​ทรัพย์​สมบัติ​ฝ่าย​วัตถุ​ไป โยบ​จะ​แช่ง​ด่า​พระเจ้า​ต่อ​พระ​พักตร์​พระองค์!—โยบ 1:7-11.

เพื่อ​ตอบ​ข้อ​ท้าทาย​นี้ พระเจ้า​ทรง​อนุญาต​ให้​ซาตาน​ทดลอง​โยบ โดย​ตรัส​ว่า “ทรัพย์​สิน​ทั้ง​หมด​ที่​เขา​มี​อยู่​ก็​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เจ้า​แล้ว.” (โยบ 1:12) ผล​เป็น​ประการ​ใด? โยบ​ได้​พิสูจน์​ว่า​ซาตาน​เป็น​ตัว​มุสา. ไม่​ว่า​ความ​ทุกข์​ยาก​อะไร​ก็​ตาม​เกิด​ขึ้น​กับ​โยบ ท่าน​ก็​ยัง​คง​ภักดี​อยู่. ท่าน​กล่าว​ว่า “ข้า​ฯ จะ​ไม่​เอา​ความ​ซื่อ​สัตย์​มั่นคง​ไป​จาก​ตัว​ข้า​ฯ จน​กว่า​ข้า​ฯ จะ​สิ้น​ลม!”—โยบ 27:5, 6, ล.ม.

ผู้​นมัสการ​แท้​ใน​ทุก​วัน​นี้​แสดง​เจตคติ​คล้าย​กัน​กับ​โยบ. พวก​เขา​รับใช้​พระเจ้า​ไม่​ใช่​ด้วย​แรง​กระตุ้น​ของ​ความ​ห่วงใย​ทาง​ด้าน​วัตถุ.

พระ​กรุณา​อัน​ไม่​พึง​ได้​รับ​ของ​ประทาน​จาก​พระเจ้า​โดย​ไม่​คิด​ค่า

เหตุ​ผล​อีก​ประการ​หนึ่ง​ที่​คริสเตียน​แท้​เต็ม​ใจ “ให้​เปล่า ๆ” คือ​การ​ที่​พวก​เขา​เอง “ได้​รับ​เปล่า ๆ” จาก​พระเจ้า. มนุษยชาติ​อยู่​ใน​พันธนาการ​ของ​บาป​และ​ความ​ตาย​เนื่อง​จาก​บาป​ของ​อาดาม​บรรพบุรุษ​ของ​เรา. (โรม 5:12) ด้วย​ความ​รัก พระ​ยะโฮวา​ทรง​เตรียม​การ​ให้​พระ​บุตร​ของ​พระองค์​วาย​พระ​ชนม์​เป็น​เครื่อง​บูชา ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​พระเจ้า​ต้อง​สูญ​เสีย​อย่าง​มาก​มาย. แน่นอน มนุษยชาติ​ไม่​มี​สิทธิ์​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​นี้. ไม่​มี นี่​เป็น​ของ​ประทาน​จาก​พระเจ้า.—โรม 4:4; 5:8; 6:23.

ด้วย​เหตุ​นี้ เปาโล​ได้​บอก​คริสเตียน​ผู้​ถูก​เจิม​ตาม​ที่​บันทึก​ใน​โรม 3:23, 24 (ล.ม.) ว่า “คน​ทั้ง​ปวง​ได้​ทำ​บาป​และ​ขาด​ไป​จาก​สง่า​ราศี​ของ​พระเจ้า และ​การ​ที่​พวก​เขา​ได้​รับ​การ​ประกาศ​ว่า​ชอบธรรม​นั้น​นับ​ว่า​เป็น​ของ​ประทาน​อัน​ไม่​ต้อง​เสีย​ค่า​ใด ๆ โดย​พระ​กรุณา​อัน​ไม่​พึง​ได้​รับ​ของ​พระองค์​ด้วย​การ​ปลด​เปลื้อง​ด้วย​ค่า​ไถ่​ที่​พระ​คริสต์​เยซู​ได้​ทรง​ชำระ​แล้ว​นั้น.” คน​เหล่า​นั้น​ที่​มี​ความ​หวัง​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอด​ไป​บน​แผ่นดิน​โลก​เป็น​ผู้​ได้​รับ “ของ​ประทาน​อัน​ไม่​ต้อง​เสีย​ค่า​ใด ๆ” เช่น​กัน. ของ​ประทาน​นี้​รวม​ไป​ถึง​สิทธิ​พิเศษ​ที่​ได้​รับ​การ​ประกาศ​ว่า​ชอบธรรม​ใน​ฐานะ​มิตร​ของ​พระ​ยะโฮวา.—ยาโกโบ 2:23; วิวรณ์ 7:14.

เครื่อง​บูชา​ไถ่​ของ​พระ​คริสต์​ยัง​ทำ​ให้​มี​ทาง​เป็น​ไป​ได้​สำหรับ​คริสเตียน​ทุก​คน​ที่​จะ​รับใช้​ใน​ฐานะ​ผู้​รับใช้​ของ​พระเจ้า. อัครสาวก​เปาโล​เขียน​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​ถูก​ตั้ง​เป็น​ผู้​ปฏิบัติ​ใน​กิตติคุณ​นั้น [“ความ​ลับ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์,” ล.ม.] ตาม​พระคุณ​ซึ่ง​เป็น​ของ​ประทาน​ของ​พระเจ้า.” (เอเฟโซ 3:4-7) เนื่อง​จาก​ได้​รับ​คำ​สั่ง​ให้​ทำ​งาน​รับใช้​นี้​โดย​การ​จัด​เตรียม​ที่​พวก​เขา​ไม่​สม​ควร​ได้​รับ ผู้​รับใช้​แท้​ของ​พระเจ้า​ย่อม​คาด​หมาย​ไม่​ได้​ว่า​จะ​ได้​รับ​การ​ชด​ใช้​ด้าน​วัตถุ​สำหรับ​การ​บอก​ข่าว​ดี​เกี่ยว​กับ​การ​จัด​เตรียม​นี้​ให้​แก่​คน​อื่น.

 ชีวิต​นิรันดร์—แรง​จูง​ใจ​ที่​เห็น​แก่​ตัว​ไหม?

ดัง​นั้น​แล้ว นี่​หมายความ​ว่า พระเจ้า​ทรง​คาด​หมาย​ให้​คริสเตียน​รับใช้​โดย​ไม่​มี​ความ​หวัง​ใด ๆ ใน​เรื่อง​รางวัล​ไหม? ไม่ เพราะ​อัครสาวก​เปาโล​ได้​บอก​เพื่อน​ร่วม​ความ​เชื่อ​ของ​ท่าน​ว่า “พระเจ้า​ไม่​ใช่​อธรรม​ที่​จะ​ทรง​ลืม​การ​งาน​ของ​ท่าน​และ​ความ​รัก​ที่​ท่าน​ได้​สำแดง​ต่อ​พระ​นาม​ของ​พระองค์.” (เฮ็บราย 6:10) และ​พระ​ยะโฮวา​มิ​ใช่​องค์​อยุติธรรม. (พระ​บัญญัติ 32:4) ตรง​กัน​ข้าม พระ​ยะโฮวา​ทรง​เป็น “ผู้​ประทาน​บำเหน็จ​ให้​แก่​ทุก​คน​ที่​ปลง​ใจ​แสวง​หา​พระองค์.” (เฮ็บราย 11:6) แต่​คำ​สัญญา​เกี่ยว​กับ​ชีวิต​นิรันดร์​ใน​อุทยาน​เป็น​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​เกิด​ความ​เห็น​แก่​ตัว​มิ​ใช่​หรือ?—ลูกา 23:43.

คริสเตียน​แท้​ใน​ทุก​วัน​นี้​ได้​รับ​การ​กระตุ้น​จาก​ความ​ปรารถนา​ที่​จะ​ทำ​ให้​พระ​ยะโฮวา​พอ​พระทัย​เป็น​ประการ​สำคัญ ไม่​ใช่​ที่​จะ​ทำ​ให้​ตัว​เอง​มั่งคั่ง

เปล่า​เลย. เหตุ​ผล​ประการ​หนึ่ง​คือ ความ​ปรารถนา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอด​ไป​ใน​อุทยาน​บน​แผ่นดิน​โลก​เกิด​มา​จาก​พระเจ้า​เอง. พระองค์​ทรง​เป็น​ผู้​ที่​เสนอ​ความ​หวัง​นี้​แก่​มนุษย์​คู่​แรก. (เยเนซิศ 1:28; 2:15-17) พระองค์​ยัง​ทรง​ทำ​ให้​เป็น​ไป​ได้​ที่​จะ​มี​การ​นำ​ความ​หวัง​นี้​ซึ่ง​อาดาม​และ​ฮาวา​ได้​ทำ​ให้​สูญ​เสีย​ไป​นั้น​กลับ​คืน​มา​สู่​ลูก​หลาน​ของ​เขา​ทั้ง​สอง. ด้วย​เหตุ​นี้ พระเจ้า​ทรง​สัญญา​ไว้​ใน​พระ​คำ​ของ​พระองค์​ว่า “สิ่ง​ทรง​สร้าง​นั้น​จะ​ได้​รับ​การ​ปลด​ปล่อย​จาก​การ​เป็น​ทาส​ความ​เสื่อม​เสีย​และ​มี​เสรีภาพ​อัน​รุ่ง​โรจน์​แห่ง​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​พระเจ้า.” (โรม 8:21, ล.ม.) เพราะ​ฉะนั้น นับ​ว่า​เหมาะ​สม​อย่าง​แท้​จริง​สำหรับ​คริสเตียน​ใน​ทุก​วัน​นี้​ที่​จะ​มอง “เขม้น​ไป​ถึง​การ​ปูน​บำเหน็จ” เช่น​เดียว​กับ​โมเซ​ใน​สมัย​โบราณ. (เฮ็บราย 11:26, ล.ม.) พระเจ้า​มิ​ได้​เสนอ​รางวัล​นี้​ให้​เสมือน​เป็น​สินบน. พระองค์​ทรง​เสนอ​รางวัล​นี้​ให้​เนื่อง​จาก​ความ​รัก​อย่าง​แท้​จริง​ต่อ​คน​เหล่า​นั้น​ที่​รับใช้​พระองค์. (2 เธซะโลนิเก 2:16, 17) เพื่อ​ตอบ​สนอง “เรา​ทั้ง​หลาย​เกิด​ความ​รัก ก็​เพราะ​พระองค์​ได้​ทรง​รัก​เรา​ก่อน.”—1 โยฮัน 4:19.

เจตนา​ที่​ถูก​ต้อง​ใน​การ​รับใช้​พระเจ้า

ถึง​อย่าง​ไร​ก็​ตาม คริสเตียน​ใน​ทุก​วัน​นี้​ต้อง​วิเคราะห์​เจตนา​ของ​ตน​เอง​ใน​การ​รับใช้​พระเจ้า​เสมอ. ที่​โยฮัน 6:10-13 เรา​อ่าน​ว่า​พระ​เยซู​ทรง​เลี้ยง​อาหาร​ฝูง​ชน​กว่า​ห้า​พัน​คน​อย่าง​อัศจรรย์. ภาย​หลัง บาง​คน​เริ่ม​ติด​ตาม​พระ​เยซู​ด้วย​เหตุ​ผล​ที่​เห็น​แก่​ตัว​เท่า​นั้น. พระ​เยซู​ตรัส​แก่​พวก​เขา​ว่า “ท่าน​มา​หา​เรา . . . เพราะ​ได้​กิน​ขนมปัง​อิ่ม.” (โยฮัน 6:26) ประมาณ 30 ปี​ต่อ​มา คริสเตียน​ที่​อุทิศ​ตัว​แล้ว​บาง​คน​ได้​ถวาย​การ​รับใช้​พระเจ้า​คล้าย​กัน แต่ “ไม่​ใช่​ด้วย​ใจ​สุจริต.” (ฟิลิปปอย 1:17) บาง​คน​ซึ่ง ‘ไม่​เห็น​ด้วย​กับ​ถ้อย​คำ​ที่​ก่อ​ประโยชน์​ของ​พระ​เยซู​คริสต์’ ถึง​กับ​หา​วิธี​ต่าง ๆ ที่​จะ​หา​ผล​กำไร​ส่วน​ตัว​จาก​การ​คบหา​สมาคม​กับ​คริสเตียน.—1 ติโมเธียว 6:3-5, ล.ม.

ใน​ทุก​วัน​นี้ คริสเตียน​ที่​รับใช้​เพียง​เพราะ​ต้องการ​มี​ชีวิต​ตลอด​ไป​ใน​อุทยาน​อาจ​รับใช้​โดย​เจตนา​ที่​เห็น​แก่​ตัว​ด้วย. ใน​ที่​สุด การ​ทำ​เช่น​นี้​อาจ​ยัง​ผล​ด้วย​ความ​ล้มเหลว​ฝ่าย​วิญญาณ. เนื่อง​จาก​ระบบ​ของ​ซาตาน​ดู​เหมือน​อยู่​นาน​กว่า​ที่​คาด​หมาย เขา​อาจ “ท้อ​ถอย​เลื่อยล้า” รู้สึก​ว่า​อวสาน​มา​ช้า. (ฆะลาเตีย 6:9) เขา​อาจ​ถึง​กับ​รู้สึก​ขุ่นเคือง​ใน​การ​ที่​ตัว​เอง​ได้​เสีย​สละ​ทาง​ด้าน​วัตถุ. พระ​เยซู​ทรง​เตือน​ใจ​เรา​ว่า “เจ้า​ต้อง​รัก​พระ​ยะโฮวา​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ด้วย​สุด​หัวใจ​ของ​เจ้า​และ​ด้วย​สุด​จิตวิญญาณ​ของ​เจ้า​และ​ด้วย​สุด​จิตใจ​ของ​เจ้า.” (มัดธาย 22:37, ล.ม.) ใช่​แล้ว คน​ที่​รับใช้​พระเจ้า​เนื่อง​ด้วย​ความ​รัก​เป็น​ประการ​สำคัญ​ไม่​คิด​ที่​จะ​รับใช้​เพียง​ช่วง​หนึ่ง. เขา​ตั้งใจ​ที่​จะ​รับใช้​พระ​ยะโฮวา​ตลอด​ไป! (มีคา 4:5) เขา​ไม่​เสียดาย​ที่​ตน​ได้​ทำ​การ​เสีย​สละ​ใด ๆ ซึ่ง​เกี่ยว​ข้อง​กับ​การ​รับใช้​พระเจ้า​ของ​เขา. (เฮ็บราย 13:15, 16) ความ​รัก​ต่อ​พระเจ้า​ผลัก​ดัน​เขา​ให้​เอา​ผล​ประโยชน์​ของ​พระเจ้า​ไว้​เป็น​อันดับ​แรก​ใน​ชีวิต​ตน.—มัดธาย 6:33.

ทุก​วัน​นี้ ผู้​นมัสการ​แท้​มาก​กว่า​หก​ล้าน​คน “เสนอ​ตัว​ด้วย​ความ​เต็ม​ใจ” ใน​การ​รับใช้​พระ​ยะโฮวา. (บทเพลง​สรรเสริญ 110:3, ล.ม.) คุณ​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​เขา​ไหม? ถ้า​ไม่ ก็​จง​คิด​ใคร่ครวญ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​เสนอ​ให้ นั่น​คือ ความ​รู้​เกี่ยว​กับ​ความ​จริง​ที่​ไม่​มี​อะไร​เจือ​ปน; (โยฮัน 17:3) เสรีภาพ​พ้น​จาก​การ​เป็น​ทาส​คำ​สอน​ของ​ศาสนา​เท็จ; (โยฮัน 8:32) ความ​หวัง​เกี่ยว​กับ​การ​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอด​ไป. (วิวรณ์ 21:3, 4) พยาน​พระ​ยะโฮวา​จะ​ช่วย​คุณ​เรียน​รู้​วิธี​ได้​รับ​สิ่ง​ทั้ง​หมด​นี้​จาก​พระเจ้า โดย​ไม่​คิด​มูลค่า.