ข้ามไปยังเนื้อหา

ทำไมพ่อแม่ไม่ยอมให้ฉันไปเที่ยวสนุกบ้าง?

ทำไมพ่อแม่ไม่ยอมให้ฉันไปเที่ยวสนุกบ้าง?

ลอง​นึก​ภาพ

คุณ​อยาก​ไป​งาน​เลี้ยง แต่​คุณ​ไม่​แน่​ใจ​ว่า​พ่อ​แม่​จะ​ยอม​ให้​คุณ​ไป​ไหม คุณ​จะ​ทำ​อย่าง​ไร?

  1.  ไม่​ขอ แต่​ไป

  2.  ไม่​ขอ และ​ไม่​ไป

  3.  ลอง​ขอ​ดู

 1. ไม่​ขอ แต่​ไป

ทำไม​คุณ​อาจ​เลือก​แบบ​นี้ คุณ​อยาก​ให้​เพื่อน​ประทับใจ​ว่า​คุณ​มี​อิสระ​แค่​ไหน คุณ​คิด​ว่า​คุณ​รู้​ดี​กว่า​พ่อ​แม่ คุณ​ไม่​ค่อย​เชื่อ​การ​ตัดสิน​ใจ​ของ​พ่อ​แม่—สุภาษิต 15:5

ผล​ที่​ตาม​มา เพื่อน​อาจ​ประทับใจ แต่​พวก​เขา​จะ​เห็น​ว่า​คุณ​เป็น​คน​หลอก​ลวง ถ้า​คุณ​หลอก​พ่อ​แม่​ได้​คุณ​ก็​หลอก​เพื่อน​ได้​เหมือน​กัน ถ้า​พ่อ​แม่​รู้​เข้า​ก็​จะ​เสียใจ​ที่​ถูก​หลอก และ​คุณ​อาจ​ถูก​ห้าม​ไม่​ให้​ไป​เที่ยว​ไหน​อีก—สุภาษิต 12:15

 2. ไม่​ขอ และ​ไม่​ไป

ทำไม​คุณ​อาจ​เลือก​แบบ​นี้ คุณ​คิด​ถึง​คำ​เชิญ​และ​ตัดสิน​ใจ​ว่า​กิจกรรม​ที่​จะ​ทำ​นั้น​ไม่​ค่อย​ดี​หรือ​คน​บาง​คน​ที่​ไป​ด้วย​ไม่​น่า​คบ (1 โครินท์ 15:33; ฟิลิปปอย 4:8) หรือ​คุณ​อาจ​อยาก​ไป​แต่​ไม่​กล้า​ขอ​พ่อ​แม่

ผล​ที่​ตาม​มา ถ้า​คุณ​ไม่​ไป​เพราะ​รู้​ว่า​ไม่​เหมาะ คุณ​จะ​มั่น​ใจ​มาก​ขึ้น​เพราะ​คุณ​ตอบ​เพื่อน​ได้ แต่​ถ้า​คุณ​ไม่​ไป​เพราะ​ไม่​กล้า​ขอ​พ่อ​แม่ คุณ​อาจ​ต้อง​นั่ง​เซ็ง​อยู่​ที่​บ้าน​และ​คิด​ว่า​มี​แต่​คุณ​คน​เดียว​ที่​อด​สนุก

 3. ลอง​ขอ​ดู

ทำไม​คุณ​อาจ​เลือก​แบบ​นี้ คุณ​ยอม​รับ​อำนาจ​ของ​พ่อ​แม่​และ​เชื่อ​การ​ตัดสิน​ใจ​ของ​พวก​เขา (โกโลซาย 3:20) คุณ​รัก​พ่อ​แม่​และ​ไม่​อยาก​ทำ​ให้​พ่อ​แม่​เสียใจ​โดย​แอบ​หนี​เที่ยว (สุภาษิต 10:1) คุณ​ยัง​มี​โอกาส​อธิบาย​ให้​พ่อ​แม่​ด้วย

ผล​ที่​ตาม​มา พ่อ​แม่​จะ​รู้สึก​ว่า​คุณ​รัก​และ​นับถือ​ท่าน และ​ถ้า​พ่อ​แม่​เห็น​ว่า​เรื่อง​ที่​คุณ​ขอ​มี​เหตุ​ผล พ่อ​แม่​อาจ​ยอม​ให้​ไป​ก็​ได้

เหตุ​ผล​ที่​พ่อ​แม่​อาจ​ไม่​ยอม​ให้​ไป

พ่อ​แม่​เป็น​เหมือน​กับ​เจ้าหน้าที่​ดู​แล​ความ​ปลอด​ภัย​บน​ชาย​หาด คือ​เห็น​อันตราย​ได้​ดี​กว่า

เหตุ​ผล​หนึ่ง​อาจ​ยก​ตัว​อย่าง​เปรียบ​เทียบ​ได้​ดัง​นี้: ถ้า​เลือก​ได้ คุณ​คง​อยาก​ว่าย​น้ำ​ใน​ที่​ที่​มี​เจ้าหน้าที่​ดู​แล​ความ​ปลอด​ภัย​ใช่​ไหม? ทำไม​ล่ะ? เพราะ​เมื่อ​คุณ​เล่น​น้ำ​อย่าง​สนุกสนาน​คุณ​คง​ไม่​ทัน​เห็น​อันตราย แต่​เจ้าหน้าที่​ดู​แล​ความ​ปลอด​ภัย​อยู่​ใน​ที่​สูง​มอง​เห็น​อันตราย​ได้​ดี​กว่า เช่น​เดียว​กัน พ่อ​แม่​คุณ​มี​ความ​รู้​และ​ประสบการณ์​มาก​กว่า ท่าน​จึง​เห็น​อันตราย​ที่​คุณ​อาจ​ไม่​เห็น พ่อ​แม่​ก็​เหมือน​เจ้าหน้าที่​ดู​แล​ความ​ปลอด​ภัย​ที่​ชาย​หาด​คือ​อยาก​ช่วย​คุณ​ให้​หลีก​เลี่ยง​อันตราย​ที่​อาจ​ทำลาย​ชีวิต​คุณ ไม่​ใช่​ทำ​ให้​คุณ​หมด​สนุก

อีก​เหตุ​ผล​หนึ่ง​คือ พ่อ​แม่​อยาก​ปก​ป้อง​คุณ ถ้า​ยอม​ได้​พ่อ​แม่​คง​ให้​ตาม​ที่​คุณ​ขอ​เพราะ​รัก​คุณ และ​ถ้า​พ่อ​แม่​ไม่​ให้​แสดง​ว่า​มัน​จำเป็น​จริง ๆ เมื่อ​คุณ​ขอ ท่าน​คง​คิด​ก่อน​ว่า​ถ้า​ให้​ตาม​ที่​คุณ​ขอ​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​เพื่อ​จะ​ไม่​ต้อง​เสียใจ​ภาย​หลัง และ​พ่อ​แม่​ก็​จะ​อนุญาต​เฉพาะ​เมื่อ​มั่น​ใจ​ว่า​คุณ​จะ​ไม่​ได้​รับ​อันตราย

ทำ​อย่าง​ไร​จึง​จะ​มี​โอกาส​มาก​ขึ้น​ที่​พ่อ​แม่​จะ​อนุญาต

สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ​ได้

ซื่อ​สัตย์: ให้​ถาม​ใจ​ตัว​เอง​ว่า ‘จริง ๆ แล้ว​ทำไม​ถึง​อยาก​ไป? เพราะ​ฉัน​อยาก​ทำ​กิจกรรม​นั้น​หรือ​ตาม​เพื่อน? หรือ​เพราะ​มี​คน​ที่​ฉัน​ชอบ​ไป​ด้วย?’ แล้ว​ให้​บอก​พ่อ​แม่​ตาม​ตรง พ่อ​แม่​เคย​เป็น​วัยรุ่น​มา​ก่อน​และ​รู้​จัก​คุณ​ดี ดัง​นั้น พ่อ​แม่​คง​ดู​เจตนา​คุณ​ออก​อยู่​แล้ว ท่าน​คง​ชอบ​ที่​คุณ​พูด​ตรง​ไป​ตรง​มา​และ​จะ​ให้​คำ​แนะ​นำ​ที่​เป็น​ประโยชน์​กับ​คุณ (สุภาษิต 7:1, 2) แต่​ถ้า​คุณ​ไม่​บอก​ตรง ๆ ท่าน​จะ​ไม่​ไว้​ใจ​คุณ​และ​คง​ไม่​อนุญาต​ให้​คุณ​ไป

เลือก​เวลา​ที่​เหมาะ: อย่า​เซ้าซี้​พ่อ​แม่​ตอน​ที่​เพิ่ง​กลับ​จาก​ที่​ทำ​งาน​หรือ​กำลัง​วุ่น​กับ​เรื่อง​อื่น ให้​ขอ​ตอน​ที่​พ่อ​แม่​ไม่​ยุ่ง​มาก แต่​อย่า​คอย​จน​นาที​สุด​ท้าย​แล้ว​พยายาม​คาด​คั้น​ให้​ตอบ พ่อ​แม่​คง​ไม่​ชอบ​ที่​ต้อง​รีบ​ตัดสิน​ใจ พยายาม​ขอ​แต่​เนิ่น ๆ ให้​ท่าน​เวลา​คิด

ให้​ข้อมูล​ชัดเจน: อย่า​ตอบ​คลุมเครือ อธิบาย​ให้​ชัดเจน​ว่า​คุณ​อยาก​ทำ​อะไร พ่อ​แม่​คง​ไม่​อยาก​ได้​ยิน​คุณ​ตอบ​ว่า “หนู​ไม่​รู้” โดย​เฉพาะ​เมื่อ​ถาม​ว่า “มี​ใคร​ไป​บ้าง?” “จะ​มี​ผู้​ใหญ่​คอย​ดู​แล​ไหม?” หรือ “จะ​กลับ​บ้าน​กี่​โมง?”

ท่าที: อย่า​มอง​ว่า​พ่อ​แม่​เป็น​ฝ่าย​ตรง​กัน​ข้าม ให้​มอง​ว่า​ท่าน​อยู่​ฝ่าย​เดียว​กับ​คุณ ซึ่ง​จริง ๆ แล้ว​ก็​เป็น​อย่าง​นั้น ถ้า​คุณ​มอง​ว่า​พ่อ​แม่​อยู่​ฝ่าย​เดียว​กับ​คุณ คุณ​จะ​ไม่​เถียง​เพื่อ​เอา​ชนะ​และ​ท่าน​คง​ยอม​ฟัง​คุณ​มาก​ขึ้น

แสดง​ให้​เห็น​ว่า​คุณ​โต​พอ​ที่​จะ​ยอม​รับ​และ​ทำ​ตาม​การ​ตัดสิน​ใจ​ของ​พ่อ​แม่ ถ้า​คุณ​ทำ​อย่าง​นั้น พ่อ​แม่​จะ​ไว้​ใจ​คุณ และ​คราว​หน้า​ก็​คง​อยาก​จะ​อนุญาต​ให้​คุณ​ไป