Дунё ноором аст. Як рӯз не, як рӯз офатҳои табиӣ ё фалокатҳое, ки инсон сабабгораш мегардад, аҷаб нест, ки ба ҳаёти ҳар яки мо таъсир расонанд. Пас, чӣ тавр шумо худ ва оилаатонро дар ин дунёи нотинҷ ҳифз карда метавонед? Бо роҳҳои зерин: