ilainyargal kētkum kēlvigal
appaa-ammaa pōdugira sattatthai naan mīrivittaal...
podhuvaaga ellaa appaa-ammaavumē thangaludaiya pillaigalukku sila kattuppaadu vaippaargal. udhaaranatthukku, etthanai manikkul vīttukku vara vēndum, elaktraanik karuvigalai evvalavu nēratthukku payanpaduttha vēndum, matravargalidam eppadi nadandhukolla vēndum pōndra vishayangalil.
oruvēlai appaa-ammaa pōtta kattuppaattai nīngal mīrivittaal enna seivadhu? nadandhadhai ungalaal maatra mudiyaadhu. aanaal nilaimai innum mōsamaagaamal paartthukkolla mudiyum. adhu eppadi? indha katturai adharku badhil sollum.
enna seiya kūdaadhu?
oru kattuppaattai nīngal mīriyadhu ungal appaa-ammaavukku theriyavillai endraal seidha thappai maraikka vēndum endru nīngal ninaikkalaam.
oru kattuppaattai nīngal mīriyadhu ungal appaa-ammaavukku therindhuvittaal saakkuppōkku sollavō matravargalmēl pali pōdavō nīngal ninaikkalaam.
aanaal indha irandumē sari kidaiyaadhu. ēnendraal, seidha thappai maraippadhum matravargalmēl paliyai thūkki pōduvadhum nīngal innum pakkuvam aagavillai enbadhai kaattugiradhu. ippadi seidhaal ‘naan chinna pillaitthanamaa nadakkirēn, naan innum valaralai’ endru nīngalē ungal appaa-ammaavidam solvadhupōl irukkum.
“poi solvadhu nalla aidiyaavē kidaiyaadhu. orunaal unmai eppadiyum veliyē vandhuvidum. nīngal aarambatthilēyē unmaiyai solliyirundhaal indhalavukku vaangi kattiyirukka maattīrgal.”—dayaanaa.
enna seiya vēndum?
nīngal seidhadhai otthukkollungal. baibil ippadi solgiradhu: “oruvan thannudaiya kutrangalai maraikka paartthaal, avan ninaitthadhu nadakkaadhu.” (nīdhimoligal 28:13) nīngal ellaavatraiyumē pakkaavaaga seiya vēndum endru ungal appaa-ammaa edhirpaarkka maattaargal. aanaal nīngal avargalidam nērmaiyaaga irukka vēndum endru edhirpaarppaargal.
“ungal appaa-ammaavidam unmaiyai sonnīrgal endraal avargal ungalai mannitthu viduvaargal. ungalmēl avargal vaitthirukkira nambikkaiyum adhigamaagum.”—oliviyaa.
mannippu kēlungal. baibil ippadi solgiradhu: “manatthaalmaiyōdu nadandhukollungal.” (1 pēdhuru 5:5) nīngal seidha thappukku saakkuppōkku sollaamal iruppadharkum mannippu kētpadharkum manatthaalmai thēvai.
“thappu pannivittu saakkuppōkku sollikkondē iruppavargaludaiya manasaatchi urutthavē urutthaadhu. pōga pōga avargaludaiya manasaatchi maratthē pōividum.”—hitthar.
pinvilaivugalai ētrukkollungal. baibil ippadi solgiradhu: “saamartthiyasaali kandippai ētrukkolgiraan” (nīdhimoligal 15:5) nīngal seidha thavarukku ungal appaa-ammaa ēdhaavadhu dhandanai kodutthaal munumunukkaadhīrgal. andha dhandanaiyai ētrukkollungal.
“appaa-ammaa kandichadhai patthi nīngal kurai sollikkondē irundhaal avargalukku sangadamaaga irukkum. avargal kodukkira dhandanaiyai ētrukkollungal. adhai patthi pulambaadhīnga.”—jēsan.
thirumbavum nambikkaiyai sambaadhiyungal. baibil ippadi solgiradhu: ‘ungaludaiya mundhina nadatthaiyai maatrikkolla palaiya subaavatthai kalaindhupōdungal.’ (ebēsiyar 4:22) poruppaaga nadakka nadakka appaa-ammaavudaiya nambikkaiyai ungalaal sambaadhikka mudiyum.
“nīngal appaa-ammaa solra pēchai kēttu nadandhīnganaa, thirumbavum adhē thappai seiyaama irundhīnganaa, pōga pōga avargal ungalai nambavum aarambitthuviduvaargal.”—kēran.
tips: ungalai namba mudiyum endru kaattuvadharku ungal appaa-ammaa edhirpaarppadhai vida oru padi mēlēyē seiyungal. udhaaranatthukku, nīngal veliyē pōyirukkirīrgal. varuvadharku lēt aagaadhu endru ungalukku theriyum. irundhaalum nīngal eppōdhu varuvīrgal enbadhai ungal appaa-ammaavidam sollungal. ippadi nīngal seiyumpōdhu ‘nīnga ennai dhaaraalamaa nambalaam’ endru sollaamal solgirīrgal.
