Hamia kwenye habari

Hamia kwenye yaliyomo

Kilichonifanya Nivutiwe na Mashahidi wa Yehova

Kilichonifanya Nivutiwe na Mashahidi wa Yehova

 Kilichonifanya Nivutiwe na Mashahidi wa Yehova

Limesimuliwa na Tomás Orosco

Mara ya kwanza nilipohudhuria mkutano wa Mashahidi katika Jumba la Ufalme, mvulana mdogo alitoa hotuba. Ingawa hangeweza kuona juu ya kinara cha msemaji, alikuwa na utulivu na ustadi wa ajabu. Jambo hilo lilinivutia sana.

NILIONA kwamba wasikilizaji walikuwa makini. Kwa kuwa wakati mmoja nilitumikia huko Marekani nikiwa balozi wa jeshi la Bolivia, nilikuwa kamanda wa jeshi, na nilikuwa pia msaidizi wa rais, nilizoea kuheshimiwa. Lakini heshima ambayo mtoto huyo alipewa ilinifanya nichunguze tena miradi yangu.

Baba yangu alikufa katika miaka ya 1930, katika Vita vya Chaco kati ya Paraguai na Bolivia. Muda mfupi baada ya hapo nilipelekwa kwenye shule ya bweni ya Katoliki. Kwa miaka mingi, nilihudhuria Misa kila siku, ambako tuliimba nyimbo, tukasikiliza katekisimu, na tukarudia-rudia sala tulizokuwa tumekariri. Nilikuwa nikitumikia kwenye madhabahu ya kanisa na kuimba kwenye kwaya. Hata hivyo, sikuwa nimewahi kusoma Biblia; kwa kweli, hata sikuwa nimewahi kuiona Biblia.

Nilifurahia sikukuu za kidini kwa kuwa zilikuwa kama karamu, na siku hizo hatukufanya mambo kama kawaida. Lakini makasisi na wengine waliotufundisha mambo ya dini walikuwa wakatili. Walinifanya nichukizwe badala ya kupendezwa na mambo ya kidini. Nilihisi kwamba singeweza kujihusisha zaidi na mambo ya kidini.

Nilivutiwa na Utaratibu wa Kijeshi

Siku moja, wanajeshi wawili vijana waliovalia vizuri walikuja kwenye mji wa nyumbani kwetu unaoitwa Tarija. Walikuwa wamekuja likizo kutoka La Paz, mji mkuu wa Bolivia. Walitembea bila wasiwasi na kwa madaha. Nilivutiwa na jinsi walivyoonekana waungwana, safi, na wenye kuheshimika. Walikuwa wamevalia sare za kijani, na kofia iliyokuwa na ncha inayong’aa inapopigwa na jua. Papo hapo, niliamua kuwa mwanajeshi. Nilifikiri kwamba lazima maisha yao yawe na mambo mengi yenye kuvutia na kuheshimika.

Mnamo 1949, nilipokuwa na umri wa miaka 16, nilijiunga na chuo cha kijeshi huko Bolivia. Ndugu yangu mkubwa alinipeleka huko na tulisimama kwenye foleni ndefu iliyoanzia kwenye makao ya kijeshi mpaka kwenye lango kuu. Alinijulisha kwa luteni na akamwomba anitunze. Kisha akamwambia sifa zangu nzuri. Alipoondoka,  nilikaribishwa kwa njia ambayo vijana wapya hukaribishwa, yaani, nilipigwa na kuangushwa chini kisha nikaambiwa, “Tutaona ni nani anayestahili kusifiwa hapa!” Hivyo ndivyo nilivyoanza kujifunza utaratibu wa kijeshi na kutishwa. Hata hivyo, mbali na kuhisi kuwa nimeaibishwa sikukata tamaa kwa kuwa nilikuwa nimeazimia kuwa mwanajeshi.

Baada ya muda, nilijifunza vita na nikawa ofisa wa jeshi anayeheshimika. Lakini mambo niliyojionea yalinifundisha kwamba mtu anaweza kudanganyika anapowaona wanajeshi wenye sura safi na yenye kuheshimika.

Najipatia Cheo Kinachoheshimika

Mwanzoni nilipojiunga na jeshi, nilipata mafunzo kwenye manowari ya Jeshi la Wanamaji la Argentina iliyoitwa General Belgrano, ambayo ingeweza kubeba zaidi ya wanajeshi 1,000. Kabla ya Vita vya Pili vya Ulimwengu, manowari hiyo ilitumiwa katika jeshi la Marekani ikiwa na jina USS Phoenix na iliokoka mashambulizi ambayo Wajapani walifanya huko Pearl Harbor, Hawaii, mnamo 1941.

Hatimaye, nilipandishwa cheo na kuwa wa pili baada ya jenerali mkuu wa Jeshi la Wanamaji la Bolivia ambalo huchunga mito na maziwa ya Bolivia. Hiyo ilitia ndani mito ya Amazoni, na vilevile Ziwa Titicaca ambalo ndilo ziwa lililo juu zaidi duniani linaloweza kuabiriwa.

Baadaye, mnamo Mei (Mwezi wa 5) 1980, nilichaguliwa kwenda na kamati ya wawakilishi wa kijeshi iliyotumwa huko Washington, D.C., mji mkuu wa Marekani. Afisa wa cheo cha juu alichaguliwa kutoka kwa kila kitengo cha jeshi—jeshi la nchi kavu, jeshi la angani, na jeshi la wanamaji—nami nilichaguliwa kuwa msimamizi wa kikundi hicho kwa sababu nilikuwa nimetumikia jeshini kwa muda mrefu zaidi. Niliishi Marekani kwa miaka miwili hivi na baadaye nikawa msaidizi wa rais nchini Bolivia.

Kwa kuwa nilikuwa kamanda wa jeshi, nilipaswa kwenda kanisani kila Jumapili (Siku ya Yenga). Nilishangazwa na jinsi makasisi wa jeshi walivyojihusisha katika vita na hilo lilinifanya nichanganyikiwe na mambo ya dini. Nilijua kwamba makanisa hayakupaswa kuunga mkono  umwagaji huo wa damu. Hata hivyo, badala ya unafiki huo kunifanya niache mambo ya dini, ulinichochea kutafuta kweli ya kiroho. Sikuwa nimewahi kusoma Biblia, kwa hiyo nilianza kusoma sehemu mbalimbali mara kwa mara.

Utaratibu Kwenye Jumba la Ufalme

Bila mimi kujua mke wangu Manuela alianza kujifunza Biblia na mmishonari anayeitwa Janet ambaye ni Shahidi wa Yehova. Baadaye, Manuela alianza kuhudhuria mikutano yao katika Jumba la Ufalme. Sikuwa na tatizo lolote kumpeleka huko kwa gari, lakini sikutaka kuhudhuria. Nilijiambia kwamba mikutano hiyo itakuwa yenye kelele na hisia nyingi.

Siku moja Manuela aliniuliza ikiwa ningekubali kutembelewa na mume wa Janet. Mwanzoni nilikataa. Lakini nikajiambia kwamba kwa kuwa nilikuwa nimezoezwa sana kidini, ningeweza kupinga chochote atakachosema. Nilipokutana na Ian kwa mara ya kwanza, nilivutiwa hasa na tabia yake, si mambo aliyosema. Hakujaribu kuniaibisha kwa uzoefu na ujuzi wake wa Biblia. Badala yake, alikuwa mwenye fadhili na heshima.

Juma lililofuata, niliamua kwenda kwenye Jumba la Ufalme ambako, kama nilivyosema mwanzoni, nilimsikiliza mvulana mdogo akitoa hotuba. Nilipomsikiliza akisoma na kueleza mistari ya kitabu cha Biblia cha Isaya, nilijua kwamba nimepata tengenezo la pekee. Jambo la kushangaza ni kwamba nilipokuwa kijana nilitaka kuwa ofisa wa jeshi mwenye kuheshimika, lakini sasa nilitaka kuwa kama mvulana huyo na kuwafundisha watu Biblia. Ni kana kwamba ghafula moyo wangu ulikuwa mwororo na nikaanza kukubali mambo.

Kadiri wakati ulivyopita, nilivutiwa na jinsi Mashahidi walivyotunza wakati na jinsi walivyonisalimu kwa uchangamfu na kunifanya nijihisi nikiwa nimestarehe. Nilivutiwa pia na mavazi yao safi na nadhifu. Nilipendezwa hasa na utaratibu mzuri wa mikutano, ikiwa hotuba fulani ilikuwa imeratibiwa, hiyo ndiyo ningesikia siku hiyo. Kilichonivutia hata zaidi ni kwamba utaratibu huo ulitokana na upendo si woga.

Baada ya kuhudhuria mkutano wangu wa kwanza, nilikubali kujifunza Biblia na Ian. Tulitumia kitabu Unaweza Kuishi Milele Katika Paradiso Duniani katika funzo letu. * Bado ninakumbuka picha kwenye sura ya tatu ya askofu akibariki majeshi kabla ya vita. Sikuwa na shaka kuhusu usahihi wake kwa kuwa nilikuwa nimejionea jambo hilo. Nilipata kitabu Kutoa Sababu kwa Kutumia Maandiko kwenye Jumba la Ufalme. Niliposoma kile ambacho Biblia inasema kuhusu msimamo wa kutounga mkono upande wowote, nilijua kwamba ninapaswa kufanya mabadiliko fulani. Niliamua kwamba sitarudi tena kwenye Kanisa Katoliki, na nikaanza kuhudhuria mikutano kwenye Jumba la Ufalme kwa ukawaida. Pia nilikuwa nimefanya mipango ya kustaafu kutoka jeshini.

Kufanya Maendeleo Kufikia Ubatizo

Majuma machache baadaye, nilisikia kwamba kutaniko litakuwa likifanya usafi kwenye uwanja wa michezo ambao ungetumiwa kwa ajili ya kusanyiko. Wazo la kuhudhuria kusanyiko hilo lilinisisimua sana kwa hiyo nikaenda kusaidia usafi. Nilifanya kazi pamoja na wengine na nikafurahia sana kazi hiyo na ushirika. Nilipokuwa nikifagia, kijana mmoja alinikaribia na kuuliza ikiwa mimi ndiye ofisa mkuu wa jeshi la wanamaji.

Nikamjibu, “Ndiyo.”

Akasema hivi kwa mshangao, “Siwezi kuamini! Eti ofisa mkuu wa jeshi la wanamaji anafagia!” Itawezekana jinsi gani kwa ofisa mwenye cheo cha juu kufagia ikiwa hata ni jambo lisiloweza kuwaziwa kwake kuokota karatasi ndogo? Hapo awali kijana huyo alikuwa dereva wangu katika jeshi lakini sasa alikuwa Shahidi wa Yehova!

 Ushirikiano Unaotegemea Upendo

Jeshini, utaratibu unategemea kuheshimu cheo cha mtu, na hilo ni jambo lililokuwa limekolea ndani yangu. Kwa mfano, ninakumbuka wakati fulani niliuliza ikiwa Mashahidi fulani wa Yehova wana cheo cha juu kuliko wengine kwa sababu ya majukumu yao au kazi wanayofanya. Mtazamo wangu kuelekea cheo ulikuwa umekita mizizi, lakini ungebadilika kabisa.

Karibu na wakati huo, yaani, katika mwaka wa 1989, nilipata habari kwamba mshiriki wa Baraza Linaloongoza la Mashahidi wa Yehova huko New York alikuwa ameratibiwa kutembelea Bolivia na kutoa hotuba kwenye uwanja wa michezo. Nilitazamia kwa hamu kuona jinsi mtu “mwenye cheo cha juu” katika tengenezo atakavyotendewa. Nilifikiri kwamba mtu mwenye cheo kama hicho angefika kwa mbwembwe nyingi na kutendewa kwa heshima kubwa.

Baada mkutano kuanza, hakukuwa na ishara ya wazi kwamba mgeni wa pekee alikuwa amefika, kwa hiyo nikaanza kujiuliza maswali. Kando yangu na Manuela kulikuwa na wenzi wa ndoa wenye umri mkubwa. Manuela aliona kwamba mke alikuwa na kitabu cha nyimbo cha Kiingereza, hivyo wakati wa mapumziko ya programu, Manuela alianza kuzungumza naye. Lakini baada ya hapo wenzi hao waliondoka.

Baadaye, tulishangaa kama nini wakati ambapo mume wa mwanamke huyo alienda jukwaani kutoa hotuba ya msingi! Wakati huo, kila kitu nilichokuwa nimejifunza jeshini kuhusu cheo, heshima, mamlaka, na madaraka kilibadilika. Nilisema hivi baadaye, “Hebu wazia, eti yule ndugu aliyekuwa ameketi kando yetu katika viti hivyo visivyo na starehe vya uwanja wa michezo alikuwa mshiriki wa Baraza Linaloongoza!”

Siku hizi mimi hutabasamu ninapokumbuka jinsi Ian alivyojaribu mara nyingi kunisaidia kuelewa maneno ya Yesu kwenye Mathayo 23:8: “Ninyi nyote ni ndugu.”

Kuhubiri kwa Mara ya Kwanza

Nilipoacha kabisa mambo ya jeshi, Ian alinikaribisha nihubiri nyumba kwa nyumba pamoja naye. (Matendo 20:20) Tulienda kwenye eneo nililotaka sana kuepuka kwa sababu lilikuwa na nyumba nyingi za wanajeshi. Jenerali mmoja ambaye sikutaka kukutana naye akafungua mlango. Nilikuwa na wasiwasi na hofu, hasa alipoona mkoba wangu na Biblia na akaniuliza hivi kwa dharau, “Kwani ulipatwa na shida gani?”

Baada ya kusali upesi, nilipata ujasiri na utulivu. Jenerali huyo alisikiliza mazungumzo yangu na akakubali vichapo fulani vya Biblia. Jambo hilo lilinichochea kujiweka wakfu kwa Yehova. Nilionyesha wakfu wangu kwa kubatizwa Januari 3, 1990 (3/1/1990).

Baada ya muda, mke, mwana, na binti yangu wakawa Mashahidi wa Yehova. Sasa mimi ni mzee na mhubiri wa wakati wote wa habari njema ya Ufalme wa Mungu. Pendeleo lenye thamani zaidi ambalo ninafurahia ni kumjua Yehova na kujulikana naye. Hilo linazidi cheo au daraka lolote ambalo mtu anaweza kujaribu kufikia. Kwa kweli, utaratibu haupaswi kuwa wenye ukatili na usio na usawaziko bali unapaswa kuwa mchangamfu na wenye kujali. Yehova ni Mungu mwenye utaratibu, lakini jambo la maana zaidi ni kwamba yeye ni Mungu mwenye upendo.—1 Wakorintho 14:33, 40; 1 Yohana 4:8.

[Maelezo ya Chini]

^ fu. 21 Kilichochapishwa na Mashahidi wa Yehova lakini sasa hakichapishwi tena.

[Picha katika ukurasa wa 13]

Mimi na ndugu yangu Renato, mwaka wa 1950

[Picha katika ukurasa wa 13]

Nikiwa kwenye karamu pamoja na wanajeshi kutoka China na nchi nyingine