Vipimo vya ufikikaji

Chagua lugha

Hamia kwenye menyu ya pili

Hamia kwenye yaliyomo

Hamia kwenye habari

Mashahidi wa Yehova

Kiswahili

MNARA WA MLINZI (TOLEO LA FUNZO) OKTOBA 2015

 SIMULIZI LA MAISHA

Hakujutia Uamuzi Aliofanya Ujanani

Hakujutia Uamuzi Aliofanya Ujanani

MWISHONI mwa maisha yake, babu yangu Nikolai Dubovinsky aliandika historia ya maisha yake, ambayo ilihusisha shangwe na hali ngumu alizokabili katika utumishi wake kwa Yehova, hasa wakati wa marufuku chini ya Muungano wa Sovieti. Licha ya changamoto na hali ngumu, aliendelea kuwa mwaminifu na mwenye bidii. Mara nyingi babu alisema kwamba angependa vijana wajue simulizi lake, hivyo ningependa kuwasimulia kwa ufupi. Nikolai alizaliwa mwaka wa 1926 katika familia ya wakulima kwenye kijiji cha Podvirivka, kilichopo Chernivtsi Oblast, Ukrainia.

JINSI NIKOLAI ALIVYOPATA KWELI

Nikolai anasimulia hivi: “Siku moja mwaka wa 1941, kaka yangu Ivan alileta vitabu The Harp of God na The Divine Plan of the Ages, magazeti ya Mnara wa Mlinzi, na vijitabu kadhaa. Nilivisoma vyote. Nilishangaa kujifunza kwamba si Mungu anayesababisha matatizo duniani bali ni Ibilisi. Nilisoma pia vitabu vya Injili na kutambua kwamba nimepata kweli. Niliwaeleza wengine tumaini langu la Ufalme kwa shauku. Kadiri nilivyojifunza machapisho hayo, nilielewa vizuri kweli na nikachochewa sana kumtumikia Yehova.

“Nilitambua kwamba ningekabili mateso kwa sababu ya imani yangu. Ulikuwa wakati wa vita, na sikuwa tayari kumuua mtu yeyote. Ili kujitayarisha na majaribu, nilianza kukariri baadhi ya Maandiko kama vile Mathayo 10:28 na 26:52. Niliazimia kwa uthabiti kubaki mwaminifu kwa Yehova, hata kama ningekabili kifo!

“Mwaka wa 1944, nilipofikisha umri wa miaka 18, niliitwa nijiunge na jeshi. Hiyo ilikuwa mara yangu ya kwanza kukutana na waumini wenzangu ambao walikusanyika katika eneo la kuandikishwa kwenye utumishi wa kijeshi. Tuliwaeleza kwa ujasiri wenye mamlaka kwamba hatutaenda vitani. Akiwa na hasira, ofisa wa jeshi alitishia kutunyima chakula, kutupiga risasi, au kutulazimisha kuchimba mashimo. Tulimjibu hivi kwa ujasiri: ‘Tupo mikononi mwako. Lakini vyovyote iwavyo, hatutavunja amri ya Mungu inayosema, “Usiue.”’—Kut. 20:13.

“Mwishowe, mimi na ndugu wengine wawili tulipelekwa Belarus kufanya kazi kwenye mashamba na kurekebisha nyumba zilizoharibika. Bado ninakumbuka madhara makubwa ya vita niliyoona huko Minsk. Barabarani kulikuwa na mabaki ya miti iliyoungua. Kulikuwa na maiti na mizoga ya farasi kwenye mitaro na msituni. Niliona silaha na magari ya vita yaliyotelekezwa, na mabaki ya ndege zilizoanguka. Nilijionea kwa macho yangu matokeo mabaya ya kuvunja amri za Mungu.

 “Vita viliisha mwaka wa 1945, lakini bado tulihukumiwa kifungo cha miaka kumi gerezani kwa sababu ya kukataa kwenda vitani. Kwa miaka mitatu, hatukuwa na ushirika wowote wala hatukupata machapisho. Tuliweza kuwasiliana na baadhi ya akina dada kwa barua, lakini wao pia walikamatwa na kuhukumiwa kifungo cha miaka 25 katika kambi ya mateso.

“Kisha mwaka wa 1950 tuliachiliwa huru na tukarudi nyumbani. Mama yangu na mdogo wangu, Maria, walikuwa Mashahidi wa Yehova nilipokuwa gerezani. Kaka zangu hawakuwa Mashahidi, lakini walikuwa wakijifunza Biblia. Kwa kuwa nilihubiri kwa bidii, shirika la usalama la Sovieti lilitaka kunifunga gerezani kwa mara nyingine. Kisha akina ndugu waliosimamia kazi ya kuhubiri waliniomba nisaidie kunakili machapisho kwa siri. Wakati huo nilikuwa na umri wa miaka 24.”

KUTAYARISHA MACHAPISHO

“Mashahidi walipenda kusema, ‘Ikiwa kazi ya Ufalme imepigwa marufuku juu ya ardhi, itaendelea kufanywa chini ya ardhi.’ (Met. 28:28) Wakati huo, kazi nyingi za uchapishaji zilifanywa katika maeneo ya siri yaliyokuwa chini ya ardhi. Mwanzoni nilifanyia kazi kwenye handaki katika nyumba ambayo kaka yangu Dimitry aliishi. Nyakati nyingine sikutoka kwenye handaki hilo kwa majuma mawili mfululizo. Ikiwa taa ingezima kwa sababu ya kukosa oksijeni, basi ningelala na kusubiri hadi oksijeni ijae tena kwenye handaki.

Michoro ya handaki lililokuwa kwenye nyumba ambayo Nikolai alifanyia kazi ya kunakili machapisho

“Siku moja, ndugu niliyefanya naye kazi aliniuliza, ‘Nikolai, umebatizwa?’ Ingawa  nilikuwa nimemtumikia Yehova kwa miaka 11, sikuwa nimebatizwa. Tulizungumzia jambo hilo, na usiku huohuo nikabatizwa ziwani nikiwa na umri wa miaka 26. Miaka mitatu baadaye, nilipata mgawo wa kuwa mshiriki wa Halmashauri ya Tawi. Wakati huo, ndugu waliokuwa huru waliteuliwa kuchukua nafasi za ndugu waliokuwa gerezani, hivyo kazi ya Ufalme ilisonga mbele.”

CHANGAMOTO ZA KUFANYA KAZI KWENYE HANDAKI

“Kazi ya kuchapisha kwenye handaki ilikuwa ngumu zaidi kuliko kufungwa gerezani. Sikuhudhuria mikutano kwa miaka saba ili kuepuka kukamatwa na polisi, na wakati huohuo nilihitaji kuboresha hali yangu ya kiroho. Niliitembelea familia yangu mara chache sana. Hata hivyo, walielewa hali yangu na jambo hilo lilinitia moyo sana. Nilidhoofika kwa sababu ya mikazo na kuishi kwa tahadhari. Tulipaswa kuwa tayari kwa lolote. Kwa mfano, jioni moja maofisa wawili wa polisi walikuja kwenye nyumba niliyokuwa nikiishi. Niliruka dirishani kwenye upande mwingine wa nyumba na kukimbilia msituni. Nilipokuwa nikikimbia, nilisikia milio isiyo ya kawaida. Kisha nikatambua kwamba hiyo ilikuwa milio ya risasi! Mmoja wa polisi hao alipanda farasi na kuanza kunifukuza huku akinifyatulia risasi hadi zilipomwishia. Risasi moja ilinipiga mkononi. Mwishowe, baada ya kunikimbiza umbali wa kilometa tano hivi, niliponyoka kwa kujificha msituni. Baadaye, kesi yangu ilipokuwa ikisikilizwa, niliambiwa kwamba walinifyatulia risasi 32.

“Nilipauka sana kwa sababu nilikaa kwenye handaki kwa muda mrefu. Jambo hilo lilifunua mara moja kazi niliyokuwa nikifanya. Hivyo niliota jua kwa muda mrefu kadiri iwezekanavyo. Kuishi kwenye handaki kuliathiri pia afya yangu. Wakati fulani sikuweza kuhudhuria mkutano muhimu pamoja na ndugu wengine kwa sababu nilitokwa damu puani na mdomoni.”

NIKOLAI AKAMATWA

Nikiwa kwenye kambi ya mateso huko Mordvinia, mwaka wa 1963

“Nilikamatwa mnamo Januari 26, 1957. Miezi sita baadaye Mahakama Kuu ya Ukrainia ilitangaza hukumu. Nilihukumiwa kupigwa risasi mpaka kufa, lakini kwa sababu hukumu ya kifo ilikuwa imeondolewa nchini, hukumu yangu ilibadilishwa na kuwa kifungo  cha miaka 25 gerezani. Watu nane miongoni mwetu tulihukumiwa kufungwa kwenye kambi za mateso. Tulipelekwa katika kambi ya Mordvinia, ambayo ilikuwa na Mashahidi 500 hivi. Tulikutana kwa siri katika vikundi vidogo ili kujifunza gazeti la Mnara wa Mlinzi. Mlinzi mmoja alipochunguza baadhi ya magazeti waliyotunyang’anya, alisema hivi: ‘Mkiendelea kusoma magazeti haya, basi hakuna atakayewashinda!’ Sikuzote tulifanya kazi kwa bidii na mara nyingi tulifanya kazi zaidi ya tulizopewa. Hata hivyo, kamanda wa kambi alisema hivi: ‘Kazi mnazofanya hapa si muhimu kwetu. Tunataka mtutii na kuwa washikamanifu kwetu.’”

“Sikuzote tulifanya kazi kwa bidii na mara nyingi tulifanya kazi zaidi ya tulizopewa”

ALIENDELEA KUWA MWAMINIFU

Jumba la Ufalme jijini Velikiye Luki

Baada ya kuachiliwa huru mwaka wa 1967, babu yangu Nikolai alisaidia kuratibu makutaniko huko Estonia na St. Petersburg, Urusi. Mwanzoni mwa mwaka wa 1991, hukumu iliyotolewa na mahakama mwaka wa 1957 ilibatilishwa kwa sababu hakukuwa na ushahidi wa kutosha. Wakati huo, Mashahidi wengi waliokuwa wametendewa vibaya na wenye mamlaka walipata uhuru wa ibada. Mnamo 1996, Nikolai alihamia katika jiji la Velikiye Luki lililopo Pskov Oblasti, kilometa 500 hivi kutoka St. Petersburg. Alinunua nyumba ndogo, na mwaka 2003 Jumba la Ufalme lilijengwa kwenye uwanja wake. Leo, makutaniko mawili yanafanya mikutano hapo.

Mimi na mume wangu tunatumikia katika ofisi ya tawi ya Mashahidi wa Yehova nchini Urusi. Babu yangu Nikolai alitutembelea kwa mara ya mwisho mnamo Machi 2011, miezi michache tu kabla ya kifo chake. Tuliguswa moyo sana alipotuambia hivi kwa msisimko: “Kulingana na jinsi hali zinavyoonekana, ninaona kwamba siku ya saba ya kuzunguka Yeriko imeanza.” (Yos. 6:15) Alikuwa na umri wa miaka 85. Ingawa maisha yake hayakuwa rahisi, alisema maneno haya: “Ninafurahi sana kwamba nilipokuwa kijana, niliamua kumtumikia Yehova! Sijawahi kamwe kujutia uamuzi huo!”