Vipimo vya ufikikaji

Chagua lugha

Hamia kwenye menyu ya pili

Hamia kwenye yaliyomo

Hamia kwenye habari

Mashahidi wa Yehova

Kiswahili

MNARA WA MLINZI (TOLEO LA FUNZO) APRILI 2013

 SIMULIZI LA MAISHA

Miaka Hamsini ya Utumishi wa Wakati Wote Karibu na Mzingo wa Aktiki

Miaka Hamsini ya Utumishi wa Wakati Wote Karibu na Mzingo wa Aktiki

“Ni rahisi kwako kufanya upainia. Wazazi wako ni Wakristo wa kweli, nao wanaweza kukutegemeza,” tulimwambia hivyo rafiki yetu aliyekuwa katika utumishi wa wakati wote. Akasema: “Hebu nisikilizeni! Baba yetu ni mmoja.” Maneno yake yalikuwa na somo hili muhimu: Baba yetu wa mbinguni huwatunza na kuwaimarisha watumishi wake. Kwa kweli, mambo tuliyojionea maishani yamethibitisha ukweli wa jambo hilo.

 TULILELEWA katika shamba letu Kaskazini mwa Ostrobothnia, nchini Finland. Tulikuwa watoto kumi katika familia yetu. Maisha yetu ya utotoni yaliathiriwa na Vita vya Pili vya Ulimwengu. Ingawa tuliishi mamia ya kilomita kutoka kwenye eneo la vita, tuliathiriwa sana na mambo yenye kutisha katika vita hivyo. Majiji ya Oulu na Kalajoki yaliyokuwa karibu na jiji letu yalipopigwa na mabomu, tuliona mwangaza mwekundu katika anga la usiku. Wazazi wetu walituhimiza tujifiche mara tu tunapoona ndege za vita angani. Kwa hiyo, kaka yetu mkubwa aliyeitwa Tauno alipotueleza kuhusu dunia paradiso isiyo na ukosefu wa haki, tuliguswa moyo.

Tauno alijifunza kweli za Biblia kupitia machapisho ya Wanafunzi wa Biblia akiwa na umri wa miaka 14. Vita vya Pili vya Ulimwengu vilipoanza, alikataa kujiunga na jeshi kwa sababu ya dhamiri yake iliyozoezwa na Biblia, basi akafungwa gerezani. Akiwa huko, aliteswa kikatili. Hilo liliimarisha azimio lake la kumtumikia Yehova, na baada ya kuachiliwa huru akawa mwenye bidii zaidi katika huduma. Mfano mzuri wa kaka yetu ulituchochea kuhudhuria mikutano iliyofanywa na Mashahidi katika kijiji cha karibu. Pia, tulihudhuria makusanyiko ingawa tulihitaji kujitahidi sana kuweka pesa za kutosha kwa ajili ya safari hiyo. Tulilima vitunguu, tukafanya kazi ya kuchuma zabibu, na ya kuwashonea nguo jirani zetu. Kwa kuwa tulikuwa na kazi nyingi katika shamba letu, kwa kawaida hatungeweza kuhudhuria pamoja makusanyiko, hivyo tulihudhuria kwa zamu.

Kuanzia kushoto: Matti (baba), Tauno, Saimi, Maria Emilia (mama), Väinö (mtoto), Aili, na Annikki katika mwaka wa 1935

Kweli tulizojifunza kumhusu Yehova na makusudi yake zilitufanya tumpende zaidi, hivyo tukaamua kujiweka wakfu kwake. Mwaka wa 1947, sote wawili tulibatizwa katika maji ili kuonyesha wakfu wetu. Annikki alibatizwa akiwa na umri wa miaka 15 na Aili miaka 17. Dada yetu Saimi alibatizwa mwaka huohuo. Pia, tulijifunza Biblia na dada yetu mwingine aliyeitwa Linnea ambaye alikuwa ameolewa. Yeye na familia yake wakawa pia Mashahidi wa Yehova. Baada ya kubatizwa, tulijiwekea mradi wa kuwa mapainia, na tulifanya upainia wa muda (au, msaidizi) mara kwa mara.

KUANZA UTUMISHI WA WAKATI WOTE

Kuanzia kushoto: Eeva Kallio, Saimi Mattila-Syrjälä, Aili, Annikki, na Saara Noponen katika mwaka wa 1949

Mwaka wa 1955, tulihamia mji wa Kemi, upande wa kaskazini. Ingawa sote wawili tulifanya kazi ya kuajiriwa ya wakati wote, bado tulitaka kuwa mapainia ingawa tulikuwa na wasiwasi kuhusu jinsi tutakavyojitegemeza. Tuliona kwamba tunapaswa kwanza kujiwekea kiasi fulani cha pesa. Huo ndio wakati tulipozungumza na dada painia aliyetajwa mwanzoni. Mazungumzo hayo yalitusaidia kuona kwamba kumtumikia Yehova wakati wote hakutegemei mali zetu tu au utegemezo wa familia yetu. Jambo muhimu zaidi ni kumtegemea Baba yetu wa mbinguni.

Wakielekea kwenye kusanyiko huko Kuopio mwaka wa 1952. Kuanzia kushoto: Annikki, Aili, Eeva Kallio

Wakati huo, tulikuwa na pesa za kutosha kututegemeza kwa miezi miwili. Kwa hiyo, Mei 1957, huku tukiwa na wasiwasi, tuliomba kuwa mapainia kwa miezi miwili huko Pello, manispaa ya Lapland, juu  ya Mzingo wa Aktiki. Baada ya miezi miwili, bado tulikuwa na pesa, hivyo tukaomba kuendelea na upainia kwa miezi mingine miwili. Baada ya miezi miwili, hatukuwa tumetumia pesa zetu. Sasa, tulikuwa na hakika kwamba Yehova atatutunza. Baada ya kufanya upainia kwa miaka 50, bado tuna pesa akibani! Tunapoangalia nyuma, tunahisi ni kana kwamba Yehova ametushika mikono na anatuambia: ‘Msiogope. Mimi mwenyewe nitawasaidia.’—Isa. 41:13.

Baada ya kufanya upainia kwa miaka 50, bado tuna pesa akibani!

Kaisu Reikko na Aili katika huduma ya shambani

Mwaka wa 1958, mwangalizi wetu wa mzunguko alipendekeza kwamba tuhamie mji wa Sodankylä, huko Lapland na kutumikia huko tukiwa mapainia wa pekee. Wakati huo, dada mmoja tu ndiye aliyekuwa Shahidi katika eneo hilo. Alijifunza kweli kwa njia isiyo ya kawaida. Mwana wake alienda kutembea pamoja na wanadarasa wenzake Helsinki, mji mkuu wa Finland. Wanafunzi hao walipokuwa wakitembea mjini, dada mmoja mzee alimpa kijana huyo aliyekuwa nyuma gazeti la Mnara wa Mlinzi na kumwambia akampe mama yake. Kijana huyo alifanya hivyo, na mama yake akatambua mara moja kwamba alikuwa amepata kweli.

Tulikodi chumba kilichokuwa juu ya kiwanda cha mbao. Tulifanya mikutano katika chumba hicho. Mwanzoni, sisi wawili na yule dada mwenyeji na binti yake ndio tuliohudhuria mikutano hiyo. Tulijifunza pamoja machapisho. Baadaye, mwanamume aliyekuwa amejifunza Biblia pamoja na Mashahidi aliajiriwa katika kiwanda hicho. Yeye na familia yake walianza kushirikiana na kikundi chetu. Baada ya muda, yeye na mke wake wakabatizwa. Ndugu huyo aliongoza mikutano. Isitoshe, wanaume wengine waliokuwa wakifanya kazi katika kiwanda hicho walianza kuhudhuria mikutano na wakakubali kweli ya Biblia. Baada ya miaka kadhaa, kikundi chetu kiliongezeka na kuwa kutaniko.

HALI NGUMU

Kazi yetu ya kuhubiri ilikuwa ngumu kwa sababu maeneo yalikuwa mbali. Katika majira ya kiangazi, tulitembea, tukaendesha baiskeli, na hata kutumia mashua kuwafikia watu katika eneo letu. Baiskeli zetu zilitusaidia sana. Tulizitumia pia tulipoenda kwenye makusanyiko na kuwatembelea wazazi wetu walioishi mbali sana. Wakati wa majira ya baridi kali, tulipanda basi asubuhi na mapema na kwenda kwenye kijiji fulani, kisha tukatembea kutoka nyumba hadi nyumba. Tulipomaliza kuhubiri kijiji kimoja, tulitembea hadi kijiji kingine. Kulikuwa na theluji nyingi sana, na pindi nyingine haikuondolewa barabarani. Mara nyingi tulitembea kwenye vijia vilivyotengenezwa na magari yanayokokotwa na  farasi. Nyakati nyingine theluji ilifunika vijia vilivyotumiwa kwa ukawaida, na majira ya kiangazi yalipoanza, theluji ilianza kuyeyuka hivi kwamba ilikuwa vigumu kutembea.

Tukihubiri pamoja siku yenye baridi kali

Hali hiyo ilitulazimu kuvalia mavazi ya kuzuia baridi kali. Tulivaa soksi nzito na ndefu za sufu, jozi mbili au tatu za soksi za kawaida pamoja na viatu vilivyofunika kabisa miguu. Lakini mara nyingi viatu vyetu vilifunikwa na theluji. Tulipokaribia ngazi za nyumba, tulivua viatu vyetu na kukung’uta theluji. Pia, pindo za makoti yetu marefu ya kuzuia baridi kali zililowa maji tulipotembea katika theluji. Kisha, maji hayo yaliganda na kuwa theluji ngumu kama mabati ya chuma. Mwanamke mmoja alisema hivi: “Ni wazi kwamba mna imani kwelikweli kwa kuwa mmejitolea kwa hiari kutembea katika hali ya hewa kama hii.” Tulikuwa tumetembea zaidi ya kilomita 11 kufika kwenye nyumba hiyo.

Kwa sababu ya umbali wa maeneo, mara nyingi tulilala katika nyumba za wenyeji. Giza lilipoanza kuingia, tulianza kutafuta mahali pa kulala. Nyumba zilikuwa ndogo, lakini watu walikuwa wakarimu na wenye urafiki, walitupa mahali pa kulala na pia chakula. Mara nyingi tulilala kwenye ngozi ya dubu, kongoni, au kulungu wanaoishi katika maeneo ya baridi. Wakati mwingine, tulipata mahali starehe pa kulala. Kwa mfano, mwanamke mmoja aliyeishi katika nyumba kubwa alitupatia chumba cha wageni kilicho ghorofani chenye kitanda kizuri kilichotandikwa shuka nyeupe safi zilizotiwa lesi. Mara nyingi tulizungumzia habari za Biblia hadi usiku na familia iliyotukaribisha. Katika eneo fulani, tulilala upande mmoja wa chumba na wenzi waliotukaribisha wakalala upande ule mwingine. Mazungumzo yetu kuhusu Maandiko yalianza jioni mpaka usiku wa manane. Mwanamume huyo na mke wake waliuliza maswali mengi.

HUDUMA INAYOTHAWABISHA

Lapland ni nchi maridadi lakini isiyo na mazao, na umaridadi wake hubadilika kulingana na majira. Hata hivyo, tulivutiwa zaidi na wale waliomthamini Yehova. Miongoni mwa watu wanyoofu tuliowahubiria ni wakata-miti waliokuja katika kambi za kukata miti huko Lapland. Nyakati nyingine, tukiwa dada wawili wenye miili midogo tuliingia katika nyumba moja na kukuta wanaume wengi. Wanaume hao wenye miili mikubwa walikubali ujumbe wa Biblia na kuchukua machapisho.

Tulifurahia mambo mengi yenye kusisimua. Siku moja, saa iliyo katika kituo cha basi ilikuwa mbele kwa dakika tano, kwa hiyo basi likatuacha. Tuliamua kupanda basi lingine lililokuwa likienda katika kijiji tofauti. Hatukuwa tumehubiri eneo hilo. Katika nyumba ya kwanza, tulimpata mwanamke kijana aliyesema, “Hatimaye ninyi wasichana mmefika, kama tu nilivyotarajia.” Tulikuwa tukijifunza Biblia pamoja na dada yake. Mwanamke huyo kijana alimwomba dada yake afanye mipango ili tumtembelee siku hiyo. Hata hivyo, hatukupata ujumbe huo. Yeye na watu wa familia yake walioishi katika nyumba iliyokuwa karibu walianza kujifunza Biblia. Muda mfupi baadaye,  tuliwaunganisha wanafunzi hao wapatao kumi na wawili na kujifunza na wote pamoja. Tangu wakati huo, wengi katika familia hiyo wamekuwa Mashahidi wa Yehova.

Katika mwaka wa 1965, tulipewa mgawo wa kutumikia kutaniko letu la sasa lililo Kuusamo, chini tu ya Mzingo wa Aktiki. Wakati huo, kutaniko hilo lilikuwa na wahubiri wachache tu. Mwanzoni, eneo letu lilionekana kuwa gumu kiasi fulani. Watu walikuwa wa kidini sana na hawakutupenda. Hata hivyo, wengi waliheshimu Biblia na hivyo tulianzisha mazungumzo kwa msingi huo. Kwa hiyo, pole kwa pole tulijitahidi kuwafahamu watu, na baada ya miaka miwili hivi, ilikuwa rahisi zaidi kuanzisha mafunzo ya Biblia.

TUNAENDELEA KUHUBIRI KWA BIDII

Tukiwa na baadhi ya ndugu na dada tuliojifunza nao Biblia

Siku hizi, hatuna nguvu za kuhubiri siku nzima, lakini bado tunashiriki katika huduma karibu kila siku. Ilikuwa rahisi zaidi kueneza habari njema kwa watu katika eneo letu kubwa wakati Aili alipotiwa moyo na mpwa wetu ajifunze kuendesha gari, na hatimaye akapata leseni mwaka wa 1987 akiwa na umri wa miaka 56. Mambo yalikuwa rahisi zaidi wakati Jumba jipya la Ufalme lilipojengwa nasi tukahamia katika nyumba iliyoshikana na Jumba hilo.

Ukuzi ambao tumejionea hutuletea shangwe nyingi. Tulipoanza utumishi wa wakati wote kaskazini mwa Finland, eneo hilo kubwa lilikuwa na wahubiri wachache tu. Sasa, kuna makutaniko mengi katika mzunguko mmoja. Mara nyingi katika makusanyiko tunakutana na mtu anayejitambulisha na kutuuliza ikiwa tunamkumbuka. Katika visa fulani, tuliongoza funzo la Biblia nyumbani kwao walipokuwa watoto. Mbegu iliyopandwa miaka mingi iliyopita ilizaa matunda!—1 Kor. 3:6.

Tunafurahia huduma ya shambani hata siku zenye mvua

Katika mwaka wa 2008, tulitimiza miaka 50 katika utumishi wa painia wa pekee. Tunamshukuru Yehova kwamba tumeweza kutiana moyo ili tuvumilie katika kazi yake yenye thamani sana. Tumeishi maisha rahisi, lakini hatujawahi kamwe kukosa chochote. (Zab. 23:1) Kwa kweli hatukuwa na sababu ya kusitasita mwanzoni! Tunafurahi kwamba Yehova ametutia nguvu katika miaka hiyo yote kama tu alivyoahidi kwenye Isaya 41:10: “Nitakutia nguvu. Nitakusaidia kwelikweli. Nitakushika kwelikweli kwa mkono wangu wa kuume wa uadilifu.”