2 Korintus 1:1-24

  • Salam (1, 2)

  • Allah nengtremkeun haté dina sagala cocoba (3-11)

  • Rencana perjalanan Paulus barobah (12-24)

1  Ti Paulus, nu jadi rasulna Isa Al-Masih* ku kersa Allah, jeung ti Timotius dulur urang saréréa, ka sidang jamaah Allah di Korintus, kaasup sakabéh jalma suci di sakuliah daérah Akhaya:  Mugia aranjeun narima welas asih nu taya bandingna* jeung katengtreman ti Allah, Bapa urang, jeung ti Juragan Isa Al-Masih.  Puji kasanggakeun ka Allah jeung Bapana Juragan urang Isa Al-Masih, Bapa anu mahawelas, sarta Allah nu nengtremkeun haté urang dina sagala kaayaan.  Allah gé nengtremkeun haté* urang dina sagala cocoba.* Ku lantaran geus dibéré katengtreman ku Allah, urang bisa nengtremkeun haté batur nu keur ngalaman rupa-rupa cocoba.*  Salaku murid Al-Masih, urang téh ngalaman loba kasangsaraan, jadi urang gé meunang loba katengtreman ku lantaran Al-Masih.  Urang-urang nyanghareupan cocoba* téh supaya aranjeun meunang katengtreman jeung disalametkeun. Lamun urang-urang meunang katengtreman, éta téh supaya aranjeun meunang katengtreman. Ku kituna, aranjeun bisa tabah nyanghareupan kasangsaraan nu kaalaman ogé ku urang-urang.  Urang-urang yakin pisan ka aranjeun. Sakumaha aranjeun ngalaman kasangsaraan siga urang-urang, aranjeun gé bakal ditengtremkeun haténa siga urang-urang.  Dulur-dulur, urang-urang hayang aranjeun apal ngeunaan kasangsaraan urang-urang di Propinsi Asia. Nu kaalaman ku urang-urang téh kacida beuratna, moal bisa ditanggung ku kakuatan sorangan, nepi ka urang-urang teu yakin bakal salamet atawa henteu,  malah asa geus diragragan hukuman pati. Tina kajadian ieu, urang-urang diajar sangkan teu ngandelkeun diri sorangan, tapi ngandelkeun Allah nu bisa ngahirupkeun deui nu maot. 10  Anjeunna geus nyalametkeun urang-urang tina bahaya pati, jeung bakal nyalametkeun deui. Urang-urang percaya Anjeunna bakal terus nyalametkeun. 11  Aranjeun gé bisa ngabantu ku cara husu ngadoakeun urang-urang. Lamun loba nu ngadoakeun, éta bakal dikabulkeun, jeung urang-urang bakal dibantuan. Ku kituna, loba nu bakal ngucap sukur lantaran urang-urang geus narima bantuan. 12  Urang-urang agul yén haté sanubari urang-urang téh bersih lantaran di dunya ieu, pangpangna di hareupeun aranjeun, hirup urang-urang téh suci jeung teu munapék sakumaha nu diajarkeun ku Allah. Urang-urang gé teu ngandelkeun kabijaksanaan manusa, tapi ngandelkeun welas asih Allah nu taya bandingna.* 13  Nu ditulis ku urang-urang téh ngan hal-hal nu bisa dibaca* jeung dipikaharti ku aranjeun. Kahayang kuring mah aranjeun téh bener-bener ngarti* kana hal-hal ieu. 14  Sababaraha ti aranjeun gé ngarti yén aranjeun agul ku urang-urang, sakumaha urang-urang agul ku aranjeun dina poéna Juragan urang Isa. 15  Nya ku lantaran yakin kana hal éta, baréto kuring boga niat rék manggihan aranjeun pikeun kadua kalina, supaya aranjeun bisa gumbira deui.* 16  Harita, maksud kuring téh kuring rék nyimpang heula ka aranjeun saacan ka Makédonia. Tuluy balik ti Makédonia, kuring rék nyimpang deui ka aranjeun. Geus kitu, kuring rék ménta dianteur nepi ka sabagian perjalanan ka Yudéa. 17  Jadi, kuring téh nganggap énténg rencana éta, kitu? Atawa na kuring téh sangeunahna nyieun rencana, ongkoh ngomong ”enya” bari jeung ”henteu”? 18  Sakumaha Allah bisa dipercaya, omongan urang-urang gé bisa dipercaya, jadi urang-urang moal ngomong ”enya” bari jeung ”henteu”. 19  Putra Allah gé, nyaéta Isa Al-Masih nu diwawarkeun ka aranjeun ku kuring, Silvanus,* jeung Timotius, teu pernah ngomong ”enya” bari jeung ”henteu”. Tapi mun ngomong ”enya” téh pasti ”enya”. 20  Rék sakumaha lobana jangji Allah, kabéhanana jadi ”enya” ku jalan manéhna. Éta sababna ku jalan manéhna ogé, urang ngucapkeun ”Amin” ka Allah pikeun ngamulyakeun Allah. 21  Tapi, nu ngajamin aranjeun jeung urang-urang jadi milik Al-Masih téh Allah, nya Allah ogé nu ngalantik urang kabéh. 22  Salian ti éta, Anjeunna geus méré ségel ka urang, nyaéta kawasa suci dina haté urang, nu jadi jaminan* keur hal-hal nu bakal datang. 23  Kuring sumpah demi nyawa kuring sorangan, Allah saksina, kuring can datang ka Korintus téh lantaran embung aranjeun beuki susah haté. 24  Urang-urang téh lain dunungan keur iman aranjeun, tapi sasama batur gawé nu mawa kabungah keur aranjeun, da aranjeun bisa nangtung ajeg téh ku lantaran iman aranjeun sorangan.

Catetan Tambihan

As. ”Al-Masih Isa”.
Atawa ”ngagedékeun haté”.
Atawa ”kasukeran”.
Atawa ”kasukeran”.
Atawa ”kasukeran”.
Atawa bisa jadi, ”geus dipikanyaho pisan”.
As. ”aranjeun téh ngarti nepi ka panungtungan”.
Atawa bisa jadi, ”meunang mangpaat pikeun kadua kalina”.
Ngaran séjénna Silas.
Atawa ”nu jadi pamanjer”.