Vrati se na sadržaj

Pređi na pomoćni meni

Vrati se na sadržaj

Jehovini svedoci

srpski (latinica)

Probudite se!  |  septembar 2014.

 STRANICA IZ ISTORIJE

Progon jednog naroda iz Španije

Progon jednog naroda iz Španije

Smatra se da je u ovim tužnim događanjima u Španiji svaka odluka doneta pod uticajem crkve. Ovo je priča koju vredi pročitati.

ŠPANSKA monarhija je želela zemlju u kojoj bi svuda važili isti zakoni i u kojoj bi svi podanici ispovedali hrišćanstvo. Zato su Morisci * smatrani nevernicima i postepeno se na njihovo prisustvo počelo gledati kao na uvredu za Boga. Posle mnogo godina, doneta je odluka. Treba ih prognati iz zemlje!

PRISILNO PREOBRAĆENJE

Stotinama godina su Mavri u Španiji — muslimanska manjina koju su zvali Mudehar — živeli u relativnom miru na područjima pod katoličkom upravom. Jedno vreme su na nekim područjima bili zakonski zaštićeni. Takođe su imali pravo na sopstvene zakone i običaje i slobodu veroispovesti.

Međutim, 1492. su katolički vladari Ferdinand II Aragonski i Izabela osvojili Granadu, poslednji deo Pirinejskog poluostrva koji je bio pod muslimanskom vlašću. Porobljenim Mavrima u tim krajevima garantovana su slična prava kao i Mavrima na drugim područjima Španije. Međutim, katolički vladari su se ubrzo okomili na muslimane tražeći od njih da se preobrate na hrišćanstvo. Mavri su  negodovali zbog tog kršenja ranijeg dogovora i 1499. su se pobunili protiv vlasti. Vojska je ugušila tu pobunu i nakon toga su muslimani bili prisiljavani da biraju između preobraćenja i proterivanja. Oni koji su odlučili da ostanu u Španiji i prihvate hrišćanstvo postali su poznati kao Morisci.

„NI DOBRI HRIŠĆANI NI ODANI PODANICI“

Do 1526, islam je zabranjen u celoj Španiji, ali mnogi Morisci su nastavili da u tajnosti ispovedaju svoju islamsku veru. U većini slučajeva su kao narod zadržali svoj identitet i kulturu.

U početku se njihovo formalno ispovedanje katoličanstva tolerisalo. Na kraju krajeva, oni su obavljali važne poslove kao umetnici, zanatlije i vredni radnici, a takođe su i plaćali porez. Pa ipak, s vremenom je njihovo odbijanje da se stope sa Špancima izazvalo predrasude kod vlasti i običnog naroda. Možda je crkva raspirivala te predrasude i stvarala sve veću klimu nepoverenja u iskrenost njihovog preobraćenja.

Ubrzo je tolerancija ustupila mesto sili. Godine 1567, kralj Filip II je zabranio Moriscima njihov jezik, način odevanja, običaje i tradiciju. To je izazvalo novu pobunu i krvoproliće.

Procenjuje se da je oko 300 000 preobraćenih muslimana bilo prisiljeno da napusti Španiju

Istoričari kažu da su španski vladari bili uvereni da Morisci nisu „ni dobri hrišćani ni odani podanici“. Zbog toga su ih optuživali da su se urotili sa španskim neprijateljima — berberskim piratima, francuskim protestantima i Turcima. Takve predrasude, kao i strah da će Morisci postati izdajnici doveli su do toga da Filip III donese 1609. zakon o njihovom proterivanju. * Narednih godina je započelo progonstvo onih za koje se sumnjalo da su Morisci. Španija je tako na zaista sraman način postala „čisto“ katolička zemlja.

^ odl. 4 Naziv Morisci na španskom znači „mali Mavri“. Istoričari ne koriste taj naziv u pogrdnom smislu, već da bi ukazali na ljude muslimanskog porekla koji su se obratili na katolicizam i ostali da žive na Pirinejskom poluostrvu nakon što je tamo 1492. ukinuta muslimanska vlast.

^ odl. 12 Istoričari smatraju da su se neki ljudi na vlasti veoma obogatili nakon što su proteranim preobraćenim muslimanima oduzimali imovinu.