Kalo te përmbajtja

Kalo te përmbajtja

Dëshmitarët e Jehovait

Zgjidh gjuhën shqip

Mateu 14:1-36

14  Pikërisht në atë kohë, Herodi, qeveritari i krahinës, dëgjoi për Jezuin+  dhe u tha shërbëtorëve të tij: «Ky është Gjon Pagëzori. Ai është ngritur nga të vdekurit, prandaj është në gjendje të kryejë vepra të fuqishme.»+  Sepse Herodi e kishte arrestuar Gjonin, e kishte lidhur dhe e kishte futur në burg për shkak të Herodiadës, gruas së Filipit, të vëllait,+  ngaqë ai i thoshte: «Nuk është e ligjshme ta kesh atë për grua.»+  Megjithatë, edhe pse donte ta vriste, ai kishte frikë nga turma, sepse ata e mbanin për profet.+  Mirëpo, kur po festohej ditëlindja+ e Herodit, e bija e Herodiadës kërceu atje, dhe Herodit i pëlqeu aq shumë,  sa u betua se do t’i jepte ç’t’i kërkonte.+  E mësuar nga e ëma, ajo i tha: «Më jep këtu, në një tabaka, kokën e Gjon Pagëzorit.»+  Edhe pse i hidhëruar, mbreti, për shkak të besë që kishte bërë dhe për shkak të atyre që ishin shtruar bashkë me të në tryezë, urdhëroi që t’i jepej koka e Gjonit.+ 10  Kështu dërgoi njerëz në burg që t’i pritnin kokën Gjonit. 11  Pastaj kokën e Gjonit e sollën në një tabaka dhe ia dhanë vashës, e cila ia çoi së ëmës.+ 12  Më vonë, dishepujt e tij erdhën, morën kufomën, dhe e varrosën.+ Pastaj njoftuan Jezuin. 13  Kur dëgjoi këtë, Jezui u largua që andej me barkë në një vend të vetmuar, që të qëndronte vetëm.+ Por, kur e mori vesh, turma e ndoqi në këmbë nga qytetet. 14  Kështu, kur zbriti nga barka, ai pa një turmë të madhe, ndjeu keqardhje+ për ta dhe i shëroi ata që ishin të sëmurë.+ 15  Kur ra mbrëmja, dishepujt e vet vajtën dhe i thanë: «Vendi është i vetmuar dhe ka vajtur shumë vonë. Lëre turmën të shkojnë nëpër fshatra e të blejnë diçka për të ngrënë.»+ 16  Megjithatë, Jezui u tha: «S’kanë pse të ikin. Jepuni ju diçka për të ngrënë.»+ 17  Ata i thanë: «S’kemi asgjë këtu, përveç pesë bukëve dhe dy peshqve.»+ 18  Ai ua ktheu: «M’i sillni këtu.» 19  Pastaj e urdhëroi turmën të shtrohej në bar, mori pesë bukët e dy peshqit dhe i bekoi, duke ngritur sytë nga qielli.+ Pastaj theu bukët, ua shpërndau dishepujve, dhe ata ia shpërndanë turmës.+ 20  Kështu, të gjithë hëngrën dhe u ngopën. Pastaj mblodhën copat që kishin tepruar: dymbëdhjetë shporta plot.+ 21  E megjithatë, ata që hëngrën ishin rreth pesë mijë burra, përveç grave dhe fëmijëve.+ 22  Atëherë, pa vonuar, ai i detyroi dishepujt e tij të hipnin në barkë e të shkonin përpara tij në anën tjetër, ndërsa ai niste turmën.+ 23  Pasi e kishte nisur turmën, u ngjit vetëm në mal që të lutej.+ Edhe pse u bë vonë, ai ishte atje vetëm. 24  Ndërkaq, barka gjendej shumë larg tokës dhe përplasej nga dallgët,+ sepse erën e kishin kundër. 25  Por, herët në mëngjes,* ai vajti tek ata, duke ecur mbi det.+ 26  Kur e vunë re që po ecte mbi det, dishepujt u shqetësuan dhe thanë: «Është një fanitje!»+ Dhe thërritën nga frika. 27  Menjëherë, Jezui u tha: «Merrni zemër, jam unë,+ mos kini frikë.» 28  Pjetri u përgjigj: «Zotëri, po të jesh ti, më urdhëro të vij te ti mbi ujë.» 29  Ai i tha: «Eja!» Menjëherë, Pjetri zbriti nga barka,+ eci mbi ujë dhe shkoi drejt Jezuit. 30  Por kur pa stuhinë, u frikësua dhe, ngaqë nisi të fundosej, thërriti: «Zotëri, më shpëto!» 31  Jezui shtriu menjëherë dorën, e kapi dhe i tha: «Besëpak, përse të mposhti dyshimi?!»+ 32  Kur hipën në barkë, tufani ra. 33  Atëherë ata që gjendeshin në barkë, i bënë nderime dhe i thanë: «Ti je vërtet Biri i Perëndisë!»+ 34  Pastaj kaluan në anën tjetër dhe vajtën në Genesaret.+ 35  Sapo e njohën, njerëzit e atij vendi dërguan fjalë në gjithë vendin përreth dhe i çuan gjithë të sëmurët.+ 36  Ata i përgjëroheshin që t’i preknin të paktën thekun e rrobës.+ Kështu, të gjithë ata që i prekën thekun, u shëruan plotësisht.

Shënime në fund të faqes

Ose «në kohën e ndërresës së katërt të natës». Sipas ndarjes që i bënin natës grekët dhe romakët, nga ora 3 e mëngjesit derisa lindte dielli.