Kalo te përmbajtja

Kalo te përmbajtja

Dëshmitarët e Jehovait

Zgjidh gjuhën shqip

Mateu 12:1-50

12  Një ditë sabati, Jezui po ecte përmes arave me grurë.+ Dishepujt e tij i mori uria dhe nisën të këputnin kallinj gruri e të hanin.+  Kur panë këtë, farisenjtë i thanë:+ «Ja, dishepujt e tu po bëjnë atë që nuk është e ligjshme të bëhet në sabat.»+  Ai ua ktheu: «A nuk e keni lexuar se çfarë bëri Davidi kur e mori uria atë dhe ata që ishin me të?+  Se si hyri në shtëpinë e Perëndisë dhe hëngrën bukët e paraqitjes,+ të cilat s’ishte e ligjshme+ t’i hanin as ai dhe as ata që ishin me të, por vetëm priftërinjtë.+  Apo nuk e keni lexuar në Ligj+ se në sabat priftërinjtë në tempull e konsiderojnë sabatin si të mos jetë i shenjtë, dhe megjithatë mbeten të pafaj?+  Por unë po ju them se këtu është diçka më e madhe se tempulli.+  Megjithatë, po të kishit kuptuar se ç’do të thotë: ‘Unë dua mëshirë,+ dhe jo flijim’,+ nuk do t’i kishit dënuar të pafajët.  Sepse Biri i njeriut është Zotëri i sabatit.»+  Pasi u largua që andej, ai shkoi në sinagogën e tyre, 10  dhe atje pa një njeri me dorë të tharë.+ Me qëllim që ta akuzonin, ata e pyetën: «A është e ligjshme të shërosh në sabat?»+ 11  Ai u përgjigj: «Cili nga ju, po të kishte një dele të vetme dhe t’i binte në gropë+ në sabat, nuk do ta kapte e ta nxirrte që andej?+ 12  E pra, një njeri vlen më shumë se një dele!+ Prandaj, është e ligjshme të bësh një të mirë në sabat.» 13  Atëherë i tha njeriut: «Shtrije dorën!» Ai e shtriu, dhe ajo u shërua e u bë e shëndoshë si tjetra.+ 14  Por farisenjtë dolën dhe u këshilluan kundër tij për ta vrarë.+ 15  Kur e mori vesh, Jezui u largua që andej. Atë e ndoqën pas shumë veta, dhe ai i shëroi të gjithë,+ 16  por i urdhëroi prerazi të mos tregonin për të,+ 17  që të përmbushej ajo që u tha nëpërmjet profetit Isaia: 18  «Ja, shërbëtori im,+ të cilin e zgjodha, i dashuri im,+ të cilin shpirti im e miratoi! Unë do të vë tek ai frymën time,+ dhe ai do t’u bëjë të qartë kombeve se ç’është drejtësia. 19  Ai nuk do të grindet,+ as do të bërtasë fort dhe askush nuk do ta dëgjojë zërin e tij udhëve të gjera. 20  Ai nuk do ta dërrmojë kallamin e thyer dhe nuk do ta shuajë fitilin e lirit që digjet në vetvete.+ Ai do të jetë i tillë derisa ta bëjë drejtësinë+ të triumfojë. 21  Kombet do të shpresojnë në emrin e tij.»+ 22  Pastaj i sollën një të pushtuar nga demonët, të verbër dhe të pagojë. Ai e shëroi, dhe i pagoji foli e shikoi. 23  Gjithë turma mbeti gojëhapur dhe thoshte:+ «Mos është ky Biri i Davidit?!»+ 24  Kur dëgjuan këtë, farisenjtë thanë: «Ky i dëbon demonët vetëm me anë të Belzebubit, sundimtarit të demonëve.»+ 25  Duke i ditur mendimet e tyre,+ ai u tha: «Çdo mbretëri e përçarë, përfundon në shkretim+ dhe çdo qytet apo shtëpi e përçarë, nuk qëndron. 26  Po ashtu, nëse Satanai dëbon Satanain, do të thotë që është përçarë. Si do të qëndrojë, pra, mbretëria e tij? 27  Nëse unë i dëboj demonët me anë të Belzebubit,+ me anë të kujt i dëbojnë bijtë tuaj? Ja përse bijtë tuaj do të jenë gjykatësit tuaj. 28  Por, nëse unë i dëboj demonët me anë të frymës së Perëndisë, mbretëria e Perëndisë ju ka zënë në befasi!+ 29  Ose, si mund të hyjë dikush në shtëpinë e një njeriu të fortë e t’i marrë plaçkat, po të mos e lidhë më parë atë? Vetëm atëherë mund t’ia plaçkitë shtëpinë.+ 30  Ai që nuk është me mua, është kundër meje dhe ai që nuk mbledh me mua, shpërndan.+ 31  Prandaj po ju them se njerëzve do t’u falet çdo lloj mëkati dhe blasfemie, kurse blasfemia kundër frymës nuk do të falet.+ 32  Për shembull, kushdo që thotë një fjalë kundër Birit të njeriut, do të falet,+ por kushdo që flet kundër frymës së shenjtë, nuk do të falet, jo, as në këtë sistem dhe as në atë që do të vijë.+ 33  Pema juaj ose është e mirë dhe jep fryt të mirë, ose është e kalbur dhe jep fryt të kalbur. Sepse pema njihet nga fryti që jep.+ 34  Pjellë nepërkash,+ si mund të thoni gjëra të mira, kur jeni të ligj?+ Sepse goja flet nga mbushullia e zemrës.+ 35  Njeriu i mirë nxjerr gjëra të mira+ nga thesari i vet i mirë, kurse njeriu i lig nxjerr gjëra të liga nga thesari i vet i lig.+ 36  Unë po ju them se Ditën e Gjykimit njerëzit do të japin llogari+ për të gjitha fjalët e kota që thonë, 37  sepse nga fjalët e tua ose do të shpallesh i drejtë, ose do të dënohesh.»+ 38  Atëherë disa nga skribët dhe farisenjtë iu përgjigjën: «Mësues, ne duam të shohim një shenjë nga ti.»+ 39  Ai ua ktheu: «Një brez i lig dhe kurorëshkelës+ vazhdon të kërkojë një shenjë, por asnjë shenjë s’do t’i jepet, përveç shenjës së profetit Jona.+ 40  Sepse ashtu si Jonai+ qëndroi në barkun e peshkut të madh tri ditë e tri net, kështu edhe Biri i njeriut+ do të qëndrojë në zemër të tokës+ tri ditë e tri net.+ 41  Njerëzit e Ninevisë do të ringjallen me këtë brez+ Ditën e Gjykimit dhe do ta dënojnë,+ sepse ata u penduan nga ajo që predikoi Jonai.+ Por ja, këtu është dikush më i madh se Jonai. 42  Mbretëresha e jugut+ do të ringjallet me këtë brez Ditën e Gjykimit dhe do ta dënojë, sepse ajo erdhi nga fundi i botës për të dëgjuar mençurinë e Solomonit. Por ja, këtu është dikush më i madh se Solomoni.+ 43  Kur një frymë e ndyrë del nga një njeri, kalon nëpër vende të thara, në kërkim të një vendi ku të pushojë, por nuk gjen asnjë.+ 44  Atëherë thotë: ‘Do të kthehem në shtëpinë nga dola’. Me të mbërritur atje, e gjen të pabanuar, por të fshirë e të stolisur. 45  Atëherë shkon dhe merr me vete shtatë frymëra të ndryshme, më të liga se vetja,+ dhe hyjnë e banojnë atje. Kështu përfundimisht gjendja e atij njeriu bëhet më e keqe se në fillim.+ Njësoj do të jetë edhe me këtë brez të lig.»+ 46  Ndërsa ai po i fliste ende turmës, e ëma dhe vëllezërit+ e tij po rrinin jashtë dhe donin t’i flitnin. 47  Prandaj dikush i tha: «Nëna jote dhe vëllezërit e tu janë jashtë dhe duan të të flasin.» 48  Ai iu përgjigj: «Kush është nëna ime dhe cilët janë vëllezërit e mi?»+ 49  Pastaj shtriu dorën drejt dishepujve të tij dhe tha: «Ja, nëna ime dhe vëllezërit e mi!+ 50  Sepse vëllai im dhe motra e nëna ime është kushdo që bën vullnetin e Atit tim që është në qiell.»

Shënime në fund të faqes