Psalmi 137:1-9
137 Atje, buzë lumenjve të Babilonisë,+ uleshimdhe qanim kur kujtonim Sionin.+
2 Harpat i kishim varur+nëpër plepat e saj.*
3 Atje robëruesit tanë na kërkonin t’u këndonim,+tallësit donin që t’i argëtonim:
«Na këndoni ndonjë këngë të Sionit!»
4 Po si mund t’i këndojmë këngët e Jehovaitnë dhé të huaj?!
5 Dora ime e djathtë u mpiftë,*nëse të harroj ty, o Jerusalem!+
6 Gjuha m’u lidhtë,nëse nuk të kujtoj ty,nëse nuk të lëvdoj ty, o Jerusalem,si gëzimin tim më të madh!+
7 Kujtoji, o Jehova, fjalët e edomitëveditën kur Jerusalemi ra:
«Rrënojeni! Rrënojeni deri në themele!»+
8 O bijë e Babilonisë, që së shpejti do të rrënohesh,+lum ai që do të të ndëshkojëme po ato të këqija që na ke bërë!+
9 Lum ai që fëmijët e tu do t’i zërëe do t’i bëjë copë-copë pas shkëmbinjve!+
