Psalmet 109:1-31

  • Lutja e një njeriu të brengosur

    • «Tjetërkush ia marrtë detyrën!» (8)

    • Perëndia i qëndron në të djathtë të varfrit (31)

Për mjeshtrin e korit. Psalm i Davidit. Këngë. 109  O Perëndi, të cilit unë i thur lavde,+ mos rri në heshtje!   I ligu dhe mashtruesi hapin gojën kundër mejee sajojnë gënjeshtra për mua.+   Më rrethojnë me fjalë plot urrejtjee më sulmojnë pa shkak.+   Dashurinë time e shpërblejnë me shpifje,+por unë vazhdoj të lutem.   Të mirën ma kthejnë me të keqe,+dashurinë me urrejtje.+   Njeriu i lig e gjykoftë armikun time në të djathtë të tij qëndroftë një kundërshtar!*   U shpalltë fajtor* kur të gjykohet,madje edhe lutja iu llogarittë si mëkat!+   Ditët e tij qofshin të pakta+e tjetërkush ia marrtë detyrën e mbikëqyrjes!+   Fëmijët* i mbetshin jetimë*dhe gruaja iu bëftë vejushë! 10  Si lypësa iu endshin fëmijët;*lypshin për bukë e jetofshin në rrënoja! 11  Gjithçka ia rrëmbeftë huadhënësi,*dhe i huaji ia grabittë zotërimet! 12  Askush mos i tregoftë zemërmirësi*dhe askush mos u tregoftë mëshirë jetimëve të tij! 13  Pasardhësit e tij* u shfarosshin!+ Emri iu shoftë në brezin tjetër! 14  Jehovai i kujtoftë fajet e paraardhësve të tij;+mëkatet e nënës së tij mos u harrofshin! 15  Para syve të Jehovait qoftë gjithçka që kanë bërë! Kujtimin e të ligut e zhduktë nga toka+ 16  se nuk u kujtua të tregohej zemërmirë,*+por i përndoqi deri në vdekje+ të munduarit,+ të varfrit e zemërthyerit. 17  Ai vdiste të mallkonte, ja pse mbi kokë i ra mallkimi;nuk i pëlqente fare të bekonte, prandaj nuk pati kurrë bekime. 18  Me mallkimin u mbështoll si me mantel,prandaj mallkimi i vërshoi si uji në trupdhe si vaji në kocka. 19  Mallkimi iu bëftë si një rrobë që e mbulon,+si një brez që lidhur e mban përherë! 20  Kështu i shpaguan Jehovai ata që më kundërshtojnë+dhe ata që thonë të liga kundër meje. 21  Por ti, o Jehova, o Zotëri Sovran,ndihmomë për hir të emrit tënd!+ E madhe është dashuria jote besnike,+ ndaj më shpëto! 22  Jam i pambrojtur dhe i varfër,+zemra më është bërë plagë.+ 23  Po tretem si hija që shuhet,më shkundin tutje si të isha karkalec. 24  Gjunjët më këputen nga agjërimi;jam bërë kockë e lëkurë dhe po tretem fare.* 25  Jam bërë shënjestra e talljeve të tyre;+kur më shohin, tundin kokën gjithë përbuzje.+ 26  Ndihmomë, o Jehova, Perëndia im! Me dashurinë tënde besnike më shpëto! 27  Ta dinë se kjo është vepër e dorës sate,se ti, o Jehova, e ke bërë gjithë këtë. 28  Le të më mallkojnë armiqtë, por ti më beko! U turpërofshin kur të ngrihen kundër meje,ama shërbëtori yt gëzoftë! 29  Poshtërimi i mbuloftë ata që më kundërshtojnë! Turpi i mbështjelltë si pelerinë!+ 30  Plot zjarr do ta lëvdoj Jehovain me gojën time,po, mes morisë së njerëzve lavde do t’i thur,+ 31  sepse ai i qëndron në të djathtë të varfritdhe e shpëton nga ata që e dënojnë.

Shënime në fund të faqes

Ose «akuzues!»
Ose «i lig».
Fjalë për fjalë «Bijtë».
Fjalë për fjalë «pa baba».
Fjalë për fjalë «bijtë».
Ose «ia marrtë fajdexhiu me dredhi».
Ose «dashuri besnike».
Ose «Brezat e tij të ardhshëm».
Ose «të tregonte dashuri besnike».
Fjalë për fjalë «mishi më është dobësuar, s’ka dhjamë (vaj)».