Eklisiastiu 5:1-20

  • Afroju Perëndisë me frikën e duhur (1-7)

  • Çdokush vëzhgohet nga një më i lartë se ai (8, 9)

  • Kotësia e pasurisë (10-20)

    • Ai që do paranë, s’ngopet kurrë (10)

    • I ëmbël është gjumi i atij që shërben (12)

5  Ki kujdes* kurdo që të shkosh në shtëpinë e Perëndisë së vërtetë.+ Është më mirë të shkosh për të dëgjuar,+ se të ofrosh një flijim si bëjnë të pamendët+ që s’e kuptojnë që bëjnë veç keq.  Goja jote të mos nxitohet dhe zemra jote të mos flasë pa u menduar para Perëndisë së vërtetë,+ sepse Perëndia i vërtetë është lart në qiej, kurse ti je poshtë në tokë, prandaj duhet të jesh fjalëpak.+  Nga meraku i tepërt* shihen ëndrra,+ dhe nga fjalët e shumta burojnë dërdëllitjet e të pamendit.+  Sa herë të marrësh një zotim para Perëndisë, mos vono ta mbash,+ sepse ai nuk kënaqet me të pamendët.+ Zotimin që merr, mbaje.+  Është më mirë të mos e marrësh një zotim, se ta marrësh e të mos e mbash.+  Mos e lejo gojën të të bëjë të mëkatosh*+ dhe mos thuaj para një engjëlli* se fole pa u menduar.+ Pse të indinjohet Perëndia i vërtetë nga ajo që the, e të detyrohet të shkatërrojë punën e duarve të tua?!+  Nga meraku i tepërt shihen ëndrra,+ e po njësoj, fjalët e shumta nuk sjellin gjë. Më mirë ki nderim të thellë për Perëndinë e vërtetë.*+  Nëse sheh në krahinën tënde se të varfrit shtypen, drejtësia shkelet dhe jepen gjykime të padrejta, mos u trondit,+ sepse atë zyrtar të lartë po e vëzhgon një më i lartë se ai, dhe ka të tjerë që janë akoma më të lartë se ata.  Të gjithë këta burra hanë nga prodhimi i tokës, madje edhe vetë mbreti ushqehet me prodhimin e arës.+ 10  Ai që do argjendin, s’ngopet kurrë me argjend, as ai që do pasurinë, me të ardhura.+ Edhe kjo është kotësi.+ 11  Kur shtohen të mirat, shtohen edhe ata që i harxhojnë.+ E ç’përfitim ka pronari, përveçse t’i shohë ato me sy?!+ 12  I ëmbël është gjumi i atij që shërben, edhe nëse ha pak, edhe nëse ha shumë; por bollëku nuk e lë të pasurin të vërë gjumë në sy. 13  Kam parë nën diell një tragjedi* të madhe: dikush grumbullon pasuri në dëm të vetes. 14  Ato pasuri marrin fund për shkak të ndonjë falimentimi* dhe, kur atij i vjen në jetë një djalë, s’i ka mbetur më gjë.+ 15  Lakuriq del njeriu nga barku i nënës, e lakuriq ikën;+ njeriu s’mund të marrë me vete asgjë nga mundi i tij.+ 16  Edhe kjo është një tragjedi* e madhe: pikërisht ashtu siç erdhi, ashtu edhe do të ikë. Ç’fiton ai që stërmundohet pas erës?!+ 17  Veç kësaj, çdo ditë e jetës së tij është e zymtë,* plot zhgënjime, sëmundje dhe zemërim.+ 18  Kam parë se është mirë dhe e drejtë që njeriu të hajë, të pijë e të kënaqet me gjithë mundin e vet+ nga i cili sfilitet nën diell, gjatë atyre pak ditëve jetë që i ka dhënë Perëndia i vërtetë, sepse ky është shpërblimi i tij.*+ 19  Gjithashtu, kur Perëndia i vërtetë i jep dikujt pasuri e të mira materiale,+ si edhe aftësinë që të kënaqet me to, ai duhet ta pranojë shpërblimin dhe të gëzojë me mundin e vet. Kjo është dhuratë nga Perëndia.+ 20  Në të vërtetë, ditët do t’i fluturojnë pa kuptuar, sepse Perëndia i vërtetë do ta mbajë të zënë me gjëra që ia mbushin zemrën me gëzim.+

Shënime në fund të faqes

Ose «Ruaji këmbët».
Ose «Nga angazhimet e shumta».
Ose «ta bëjë trupin tënd të mëkatojë».
Ose «një lajmëtari».
Fjalë për fjalë «ki frikë nga Perëndia i vërtetë». Shih Fjalorthin.
Ose «një të keqe».
Ose «sipërmarrjeje të pasuksesshme».
Ose «një e keqe».
Fjalë për fjalë «të gjitha ditët e tij ha në errësirë».
Ose «kjo është pjesa që i takon».