වටියි සෑම මොහොතක්ම
1. කා-ලේ මී-දු-මක් සේ ගෙ-වී ය-යි
ප-හ වේ සැ-ණෙ-කින් ජී-වේ
ආ-ද-රේ දී-ලා ඔ-වුන් ස-න-සා
හි-රු මෙන් වෙ-මු මි-තු-රන්-ට සෑ-ම-දා
(අනුපදය)
සො-යු-රන් සි-තින් මැ-කී යයි
ඔ-හේ කා-ලේ ගෙ-වෙ-යි
පෙන්-නූ-වේ නැත්-නම් මා-ගේ ආ-ද-ර-ය
හෙ-ට නෙ-වෙයි දි-නේ මා-ගේ
ඒ ද-ව-ස අ-දයි
හි-ත-ලා හො-ඳින් ගෙ-ව-මි කා-ල-ය
ම-ගේ කා-ලේ ව-ටී බෝ සේ
රැ-ක-ග-නි-මි එ-ය
2. ද-කිද්-දී මා-නෙත් දෙව් නි-මැ-වුම්
ආ-ද-රේ යෙ-හෝ-වා-ගේ දැ-නේ
දෙ-මි මා මා-ගේ ජී-වි-තේ ස-දා
හැ-ම-දා හැ-ම මො-හො-තක්-ම දෙව්-ඳුන්-ට
(අනුපදය)
දෙ-වි-ඳුන් සි-තින් මැ-කී යයි
ඔ-හේ කා-ලේ ගෙ-වෙ-යි
පෙන්-නූ-වේ නැත්-නම් මා-ගේ ආ-ද-ර-ය
හෙ-ට නෙ-වෙයි දි-නේ මා-ගේ
ඒ ද-ව-ස අ-දයි
හි-ත-ලා හො-ඳින් ගෙ-ව-මි කා-ල-ය
ම-ගේ කා-ලේ ව-ටී බෝ සේ
රැ-ක-ග-නි-මි එ-ය
(අතුරුපදය)
දෙව්-ඳුන් දෙයි ලො-වක් සුන්-ද-ර බො-හෝ
අ-ත ළ-ඟයි ඒ දි-නේ
බො-හෝ සේ අ-ග-නේ-ය කා-ල-ය
ති-ළි-ණ-යක් වේ දෙව්-ට
(අනුපදය)
ප්රේ-මේ සි-තින් මැ-කී යයි
ඔ-හේ කා-ලේ ගෙ-වෙ-යි
එ-ය වෙන්-න-ට ඉ-ඩ නො-දෙ-මි මා
හෙ-ට නෙ-වෙයි දි-නේ මා-ගේ
ඒ ද-ව-ස අ-දයි
හො-ඳින් සි-තා ගෙ-ව-මි මා කා-ල-ය
ව-ටියි සෑ-ම මො-හො-තක්-ම
රැ-ක-ග-නි-මි එ-ය
