Przejdź do zawartości

Przejdź do wewnętrznego menu

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

polski język migowy

Jakie orędzie zawiera Biblia?

CZĘŚĆ 23

Dobra nowina się rozprzestrzenia

Dobra nowina się rozprzestrzenia

Paweł odbywa podróże misjonarskie, przemierzając lądy i morza

PO SWYM nawróceniu Paweł gorliwie głosił dobrą nowinę o Królestwie Bożym. Ten dawny prześladowca teraz sam znosił zaciekły sprzeciw. Niestrudzony, odbył kilka dalekich podróży misjonarskich, by rozgłaszać wieść o Królestwie, które spełni pierwotne zamierzenie Boże względem ludzkości.

Podczas pierwszej podróży Paweł uzdrowił w Listrze mężczyznę, który od urodzenia miał bezwładne nogi. Tłumy okrzyknęły apostoła i towarzyszącego mu Barnabasa bogami. Obaj ledwie powstrzymali tych ludzi od złożenia im ofiar. Jednakże nieco później pod wpływem przeciwników te same tłumy ukamienowały Pawła i zostawiły go, sądząc, że umarł. Ale on przeżył i po jakimś czasie wrócił do tego miasta, by pokrzepić i zachęcić uczniów.

Niektórzy chrześcijanie pochodzenia żydowskiego twierdzili, że ich współwyznawcy wywodzący się z pogan powinni się trzymać pewnych przepisów Prawa Mojżeszowego. Paweł udał się w tej sprawie do apostołów i starszych w Jerozolimie. Po starannym rozważeniu Pism i uwzględnieniu kierownictwa świętego ducha Bożego grono to napisało do zborów list, w którym zaleciło „rzeczy konieczne”: wystrzeganie się bałwochwalstwa, rozpusty oraz spożywania krwi i niewykrwawionego mięsa. Stosowanie się do tych wytycznych nie wymagało przestrzegania Prawa Mojżeszowego (Dzieje 15:28, 29).

W trakcie drugiej podróży misjonarskiej Paweł odwiedził Bereę, leżącą dzisiaj na terenie Grecji. Tamtejsi Żydzi przyjęli głoszone przez niego nauki z otwartym sercem i dzień w dzień badali święte Pisma, by się upewnić, że to, co słyszą, jest godne zaufania. Jednak z powodu sprzeciwu Paweł znów był zmuszony przenieść się w inne miejsce, tym razem do Aten. Tam wygłosił do grupy uczonych Ateńczyków mistrzowską mowę, która stanowi wzór dobitnej, rzeczowej argumentacji oraz taktu i rozeznania.

Wracając z trzeciej podróży, Paweł przybył do Jerozolimy. Gdy znajdował się w świątyni, pewni Żydzi wszczęli zamieszki, usiłując go zabić. Z opresji wyratowali go rzymscy żołnierze. Apostoł został przesłuchany, a potem jako obywatel rzymski bronił się przed namiestnikiem Feliksem. Żydzi nie potrafili udowodnić prawdziwości stawianych mu zarzutów. Następnie stanął przed kolejnym namiestnikiem, Festusem; w obawie, że zostanie przez niego wydany w ręce Żydów, oświadczył: „Odwołuję się do Cezara!”. Festus odrzekł: „Do Cezara się odwołałeś, do Cezara pójdziesz” (Dzieje 25:11, 12).

Na proces w Italii wieziono Pawła statkiem. Jednak z powodu katastrofy morskiej apostoł musiał spędzić zimę na Malcie. Gdy w końcu dotarł do Rzymu, dwa lata przebywał w wynajętym domu. Chociaż pozostawał pod strażą, cały czas gorliwie głosił o Królestwie Bożym wszystkim, którzy go odwiedzali.

Na podstawie Dziejów Apostolskich 11:22 do 28:31.