Hebrajczyków 11:1-40

  • Definicja wiary (1, 2)

  • Przykłady wiary (3-40)

    • „Bez wiary nie można się podobać Bogu” (6)

11  Wiara to całkowita pewność, że to, na co mamy nadzieję, nastąpi+, przekonujący dowód*, że to, czego nie widać, istnieje.  Właśnie dzięki niej nasi przodkowie* otrzymali świadectwo Bożego uznania.  Dzięki wierze uświadamiamy sobie, że systemy rzeczy* zostały uporządkowane słowem Boga i to, co widoczne, powstało z tego, co niewidoczne.  Dzięki wierze Abel złożył Bogu cenniejszą ofiarę niż Kain+ i dzięki tej wierze otrzymał świadectwo, że jest prawy, bo Bóg przyjął jego dary z uznaniem*+. I chociaż umarł, to przez swoją wiarę nadal przemawia+.  Dzięki wierze Henoch+ został przeniesiony, żeby nie widzieć śmierci, i nigdzie go nie znaleziono, ponieważ Bóg go przeniósł+. Ale zanim został przeniesiony, otrzymał świadectwo, że bardzo się podoba Bogu.  Bez wiary nie można się podobać Bogu, bo każdy, kto przystępuje do Boga, musi wierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy Go z całych sił szukają+.  Dzięki wierze Noe+, gdy otrzymał od Boga ostrzeżenie przed tym, czego jeszcze nie widziano+, okazał wobec Niego bojaźń i zbudował arkę+, żeby uratować swoich domowników. Przez tę wiarę potępił świat+ i stał się dziedzicem prawości, która wynika z wiary.  Dzięki wierze Abraham+ posłuchał wezwania Boga i udał się na miejsce, które miał otrzymać jako dziedzictwo. Wyruszył, choć nie wiedział, dokąd idzie+.  Dzięki wierze mieszkał w ziemi, którą mu obiecano, jak w obcej ziemi+. Mieszkał tam w namiotach+ razem z Izaakiem i Jakubem, którzy byli dziedzicami tej samej obietnicy co on+. 10  Oczekiwał miasta mającego rzeczywiste fundamenty, którego projektantem* i budowniczym jest Bóg+. 11  Dzięki wierze Sara, chociaż przekroczyła wiek, w którym mogła zajść w ciążę, otrzymała zdolność poczęcia potomstwa+, bo Tego, który jej to obiecał, uznała za godnego zaufania*. 12  Dlatego z jednego mężczyzny, i to jakby martwego+, urodziło się tyle dzieci+ co gwiazd na niebie, tak wiele jak ziarnek piasku na brzegu morza+. 13  Wszyscy oni zachowali wiarę aż do śmierci, mimo że nie otrzymali tego, co im obiecano+. Jednak z daleka to widzieli+ i przyjęli z radością. Publicznie przyznawali, że są obcymi i tymczasowymi osiedleńcami w tej ziemi. 14  Ci, którzy tak mówią, dowodzą, że gorliwie szukają miejsca, które stanie się ich mieszkaniem. 15  A przecież gdyby ciągle wspominali miejsce, które opuścili+, to znaleźliby sposobność, żeby tam wrócić. 16  Ale tacy ludzie zabiegają o lepsze miejsce, mające związek z niebem. Dlatego Bóg się ich nie wstydzi, gdy nazywają Go swoim Bogiem+, bo przygotował dla nich miasto+. 17  Dzięki wierze Abraham, gdy został poddany próbie+, niejako złożył Izaaka w ofierze. Człowiek, który chętnie przyjął obietnice, był gotowy ofiarować swojego jednorodzonego syna+, 18  mimo że powiedziano mu: „Obiecane ci potomstwo przyjdzie przez Izaaka”+. 19  Uważał jednak, że Bóg potrafi nawet wskrzesić jego syna, i rzeczywiście odzyskał go jakby z martwych. Było to wyobrażeniem przyszłych wydarzeń+. 20  Dzięki wierze Izaak pobłogosławił Jakuba+ i Ezawa+ w związku z tym, co miało nastąpić. 21  Dzięki wierze Jakub, gdy był bliski śmierci+, pobłogosławił obydwu synów Józefa+ i wspierając się o koniec swojej laski, oddał cześć Bogu+. 22  Dzięki wierze Józef pod koniec życia mówił o wyjściu Izraelitów z Egiptu i wydał polecenie* co do swoich kości*+. 23  Dzięki wierze rodzice Mojżesza nie bali się rozkazu króla+ i ukrywali dziecko przez trzy miesiące po jego urodzeniu+, bo widzieli, że było piękne+. 24  Dzięki wierze Mojżesz, gdy dorósł+, nie chciał być nazywany synem córki faraona+. 25  Wolał raczej razem z ludem Bożym znosić złe traktowanie, niż zaznawać tymczasowej przyjemności z grzechu. 26  Uznał hańbę Chrystusową za większe bogactwo niż skarby Egiptu, bo uważnie wypatrywał nagrody. 27  Dzięki wierze opuścił Egipt+ i nie bał się gniewu króla+. Pozostawał niezłomny, jak gdyby widział Niewidzialnego+. 28  Dzięki wierze obchodził Paschę i opryskał krwią odrzwia, żeby niszczyciel nie uśmiercił* pierworodnych Izraela+. 29  Dzięki wierze Izraelici przeszli przez Morze Czerwone jak po suchym lądzie+, ale gdy próbowali to zrobić Egipcjanie, morze ich pochłonęło+. 30  Dzięki wierze lud okrążał mury Jerycha przez siedem dni i mury upadły+. 31  Dzięki wierze prostytutka Rachab nie zginęła z tymi, którzy byli nieposłuszni, ponieważ życzliwie przyjęła zwiadowców+. 32  Co jeszcze mogę do tego dodać? Nie wystarczyłoby mi czasu, gdybym zaczął opowiadać o Gedeonie+, Baraku+, Samsonie+, Jeftem+, Dawidzie+ oraz Samuelu+ i innych prorokach. 33  Dzięki wierze pokonali oni królestwa+, umocnili prawość, otrzymali obietnice+, zamknęli paszcze lwom+, 34  powstrzymali siłę ognia+, uszli przed mieczem+, w słabości nabrali mocy+, stali się dzielni na wojnie+, rozgromili wojska najeźdźców+. 35  Kobiety dzięki zmartwychwstaniu odzyskały swoich bliskich, którzy zmarli+. Inni nie chcieli skorzystać z możliwości uwolnienia na podstawie jakiegoś okupu i godzili się na tortury, żeby dostąpić lepszego zmartwychwstania. 36  Jeszcze inni doświadczali drwin, biczowania, a nawet zakuwano ich w kajdany+ i wtrącano do więzień+. 37  Byli kamienowani+, poddawani próbom, przerzynani piłą, zabijani mieczem+, chodzili w skórach owczych i kozich+, cierpieli biedę i ucisk+, znęcano się nad nimi+. 38  Świat nie był ich godny. Tułali się po pustyniach, górach, jaskiniach+ i podziemnych jamach. 39  A jednak ci wszyscy, chociaż dzięki swojej wierze otrzymali świadectwo, że cieszą się uznaniem Bożym, nie dostąpili spełnienia obietnicy, 40  ponieważ Bóg przewidział dla nas coś lepszego+, aby oni nie mogli bez nas zostać doprowadzeni do doskonałości.

Przypisy

Lub „oczywisty przejaw”.
Lub „ludzie w dawnych czasach”.
Lub „epoki”. Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „dał świadectwo, przyjmując jego dary”.
Lub „architektem”.
Lub „wiernego”.
Lub „wskazówki”.
Lub „pochówku”.
Dosł. „nie dotknął”.