2 Kronik 36:1-23

  • Jehoachaz królem Judy (1-3)

  • Jehojakim królem Judy (4-8)

  • Jehojachin królem Judy (9, 10)

  • Sedekiasz królem Judy (11-14)

  • Zburzenie Jerozolimy (15-21)

  • Dekret Cyrusa o odbudowie świątyni (22, 23)

36  Potem Judejczycy wybrali Jehoachaza, syna Jozjasza+, i obwołali go królem w Jerozolimie w miejsce jego ojca+.  Jehoachaz miał 23 lata, gdy został królem, i panował w Jerozolimie trzy miesiące.  Król Egiptu pozbawił go władzy w Jerozolimie i nałożył na kraj daninę w wysokości 100 talentów* srebra i talentu złota+.  A królem Judy i Jerozolimy Necho+ ustanowił Eliakima, brata Jehoachaza, i zmienił mu imię na Jehojakim. Natomiast Jehoachaza zabrał do Egiptu+.  Jehojakim+ miał 25 lat, gdy został królem, i panował w Jerozolimie 11 lat. Robił to, co złe w oczach Jehowy, swojego Boga+.  Przeciwko niemu wyruszył babiloński król Nabuchodonozor*+, zakuł go w podwójne miedziane kajdany i uprowadził do Babilonu+.  Nabuchodonozor zabrał też do Babilonu niektóre sprzęty z domu Jehowy i umieścił je tam w swoim pałacu+.  Pozostałe fakty z życia Jehojakima — obrzydliwości, których się dopuścił, i wszystkie złe rzeczy na jego temat, które wyszły na jaw — opisano w Księdze Królów Izraela i Judy. Władzę po nim objął jego syn Jehojachin+.  Jehojachin+ miał 18 lat, gdy został królem, i panował w Jerozolimie trzy miesiące i dziesięć dni. Robił to, co złe w oczach Jehowy+. 10  Na początku roku* król Nabuchodonozor posłał swoich ludzi, żeby sprowadzili do Babilonu Jehojachina+ oraz cenne przedmioty z domu Jehowy+. A królem Judy i Jerozolimy ustanowił brata jego ojca — Sedekiasza+. 11  Sedekiasz+ miał 21 lat, gdy został królem, i panował w Jerozolimie 11 lat+. 12  Robił to, co złe w oczach Jehowy, swojego Boga. Nie upokorzył się przed prorokiem Jeremiaszem+, który przemawiał z rozkazu Jehowy. 13  Zbuntował się także przeciwko królowi Nabuchodonozorowi+, który wcześniej kazał mu złożyć przysięgę przed Bogiem. Sedekiasz zaciął się w uporze*, jego serce było nieczułe i nie chciał wrócić do Jehowy, Boga Izraela. 14  Wszyscy przełożeni kapłanów oraz lud na wielką skalę dopuszczali się niewierności — przejęli obrzydliwe zwyczaje narodów i skalali dom Jehowy+, który On uświęcił w Jerozolimie. 15  Jehowa, Bóg ich przodków, wielokrotnie ostrzegał ich za pośrednictwem swoich posłańców, bo było Mu żal swojego ludu i świątyni*. 16  Ale oni szydzili z posłańców prawdziwego Boga+, gardzili Jego słowami+ i drwili z Jego proroków+, aż Jehowa zapłonął na nich gniewem+ i aż nie było już żadnej nadziei, że zostaną uleczeni. 17  Posłał więc przeciwko nim króla Chaldejczyków+, który w sanktuarium pozabijał mieczem ich młodzieńców+. Nie okazał współczucia ani młodzieńcom, ani dziewczętom, ani starym, ani zniedołężniałym+. Bóg wszystko wydał w jego ręce+. 18  Wywiózł on do Babilonu wszystkie sprzęty z domu prawdziwego Boga, wielkie i małe, a także skarby domu Jehowy oraz skarby króla i jego książąt+. 19  Spalił dom prawdziwego Boga+, zburzył mury Jerozolimy+, spalił jej wieże obronne i zniszczył wszystko, co było cenne+. 20  Tych, którzy ocaleli od miecza, uprowadził do niewoli do Babilonu+. Byli oni sługami jego+ i jego synów, dopóki nie zaczęło panować królestwo perskie+. 21  Tak spełniło się słowo Jehowy wypowiedziane przez Jeremiasza+, a ziemia nadrobiła zaległe szabaty+. Przez cały czas spustoszenia obchodziła szabat, aż minęło 70 lat+. 22  W pierwszym roku Cyrusa+, króla Persji — żeby się spełniła zapowiedź Jehowy przekazana przez Jeremiasza+ — Jehowa skłonił* Cyrusa do ogłoszenia po całym królestwie słów, które ten utrwalił na piśmie+: 23  „Tak mówi Cyrus, król Persji: ‚Jehowa, Bóg niebios, dał mi wszystkie królestwa ziemi+ i polecił zbudować dla Niego dom w Jerozolimie, która jest w Judzie+. Ktokolwiek z was należy do Jego ludu, niech tam wyrusza i niech Jehowa, jego Bóg, będzie z nim’”+.

Przypisy

Talent odpowiadał 34,2 kg. Zob. Dodatek B14.
Lub „Nebukadneccar”.
Czyli wiosną.
Dosł. „swój kark uczynił twardym”.
Dosł. „i swojego mieszkania”.
Dosł. „pobudził ducha”.