آیا پیسه ریشهٔ تمام بدیهاست؟
جواب کتاب مقدس
نه، اینطور نیست. کتاب مقدس نمیگوید که پیسه چیزِ بدی است و هم نمیگوید که سببِ همهٔ بدیهاست. این گفتهٔ مشهور که «پول ریشهٔ همهٔ بدیهاست» از آیهٔ کتاب مقدس گرفته شده است که فقط یک قسمتِ آن آیه است و مفهومِ آن اشتباه درک میشود. در کتاب مقدس آن آیه این طور شروع میشود: «عشق به پول، سرچشمهٔ همه نوع بدیهاست.» (۱ تیموتاوس ۶:۱۰، ترجمهٔ مژده برای عصر جدید، شکلِ نوشتن از ماست)
کتاب مقدس دربارهٔ پیسه چه میگوید؟
اگر از پیسه عاقلانه استفاده شود، طبقِ کتاب مقدس پیسه میتواند برای زندهگی مفید و یک حفاظت باشد. (جامعه ۷:۱۲) همچنان کتاب مقدس از کسانی که سخاوتمند استند و از پیسهٔ خود هم به دیگران تحفه میدهند، تعریف میکند. (امثال ۱۱:۲۵)
در عین حال کتاب مقدس از این خطر هشدار میدهد که پول نباید مهمترین چیز در زندهگی شود. در عبرانیان ۱۳:۵ آمده: «از پولدوستی دوری کنید و به چیزهایی که دارید قانع باشید». یعنی مهم این است که بفهمیم پول در زندهگیِ ما چه جای دارد و نباید تمامِ فکر و تلاشِ ما پیسهدار شدن باشد. به جای آن کوشش کنیم به چیزهایی قانع باشیم که واقعاً ضرورت داریم، مثل خوراک، پوشاک و مسکن. (۱ تیموتاوس ۶:۸)
چرا کتاب مقدس دربارهٔ عشق به پول هشدار میدهد؟
انسانهای حریص زندهگیِ ابدی نخواهند داشت. (اِفِسُسیان ۵:۵) اول این که حرص و طمع یک نوع بتپرستی یعنی پرستشِ دروغین است. (کولُسیان ۳:۵) دوم این که انسانهای طمعکار برای رسیدن به اهدافِ خود، معیارهای خوبِ زندهگی را اکثراً زیرِ پا میکنند. در امثال ۲۸:۲۰ آمده: «کسی که میخواهد یکشبه پولدار شود، بیگناه نمیماند.» کسانی که میخواهند زود پولدار شوند، از انجام دادنِ جرمهایی مثل فریبکاری، باجگیری یا بهزورگیری، اختتاف یا حتی قتل ترس ندارند.
حتی اگر عشق به پول باعثِ رفتارِ بد نشود، باز هم میتواند تاثیراتِ منفی دیگری داشته باشد. کتاب مقدس میگوید: «کسانی که مصمم هستند ثروتمند شوند در وسوسه، دام و تمایلات پوچ و مضر زیادی گرفتار میشوند». (۱ تیموتاوس ۶:۹)
پندِ کتاب مقدس دربارهٔ پیسه چه فایدههایی به ما میرساند؟
اگر ما معیارهای اخلاقی و روحانی را بخاطرِ پیسه زیرِ پا نکنیم، عزتِ نفس خواهیم داشت، همچنان خداوند از ما خوش و راضی میباشد و از ما حمایت میکند و هیچ وقت ما را تنها نمیگذارد. هر کس که صادقانه میخواهد مورد قبول خدا باشد، خدا به او وعده میدهد: «من هیچ وقت تو را ترک نخواهم کرد و هیچ وقت تو را تنها نخواهم گذاشت.» (عبرانیان ۱۳:۵، ۶) همچنان خداوند به ما قول داده است که «شخص وفادار برکتهای زیادی نصیبش میشود». (امثال ۲۸:۲۰)
