Jehowa polecił Samuelowi: ‛Idź do domu Jessego. Jeden z jego synów zostanie kolejnym królem Izraela’. Samuel poszedł, a kiedy zobaczył najstarszego syna, pomyślał: ‛Na pewno chodzi o tego młodego człowieka’. Ale Jehowa powiedział Samuelowi, że to nie ten. Wyjaśnił: ‛Ja widzę, co jest w sercu, a nie tylko to, co widać na zewnątrz’.

Jesse przyprowadził do Samuela jeszcze sześciu swoich synów. Ale Samuel powiedział: ‛Jehowa nie wybrał żadnego z nich. Czy to wszyscy?’. Jesse odpowiedział: ‛Jest jeszcze najmłodszy, Dawid. Nie ma go w domu, bo zajmuje się owcami’. Kiedy Dawid przyszedł, Jehowa powiedział Samuelowi: ‛To właśnie on!’. Samuel wylał na głowę Dawida olejek i w ten sposób namaścił go na przyszłego króla Izraela.

Jakiś czas później Izraelici prowadzili wojnę z Filistynami, wśród których był olbrzymi wojownik o imieniu Goliat. Dzień po dniu Goliat obrażał Izraelitów. Wołał: ‛Wybierzcie kogoś, żeby ze mną walczył. Jeśli wygra, będziemy waszymi niewolnikami. Ale jeśli ja wygram, to my weźmiemy was w niewolę’.

Dawid przyszedł do obozu wojska Izraelitów z jedzeniem dla swoich braci, którzy byli żołnierzami. Kiedy usłyszał Goliata, zdecydował: ‛Ja będę z nim walczył!’. Ale król Saul powiedział: ‛Jesteś tylko chłopcem’. Dawid odpowiedział: ‛Pomoże mi Jehowa’.

 Saul chciał pożyczyć Dawidowi swoją zbroję, ale Dawid powiedział: ‛Nie dam rady w niej walczyć’. Wziął za to swoją procę i poszedł do strumienia wybrać pięć gładkich kamieni. Włożył je do torby. Potem pobiegł w kierunku olbrzyma, a ten zawołał: ‛Chodź tu, chłopczyku. Nakarmię tobą ptaki i dzikie zwierzęta’. Ale Dawid się go nie bał. Odpowiedział: ‛Ty przyszedłeś walczyć ze mną z mieczem i włócznią, ale ja przychodzę z imieniem Jehowy. Nie walczysz z nami, tylko z Bogiem. Wszyscy zobaczą, że Jehowa jest potężniejszy niż miecz albo włócznia. On pomoże nam pokonać was wszystkich’.

Dawid włożył do procy kamień i zamachnął się najmocniej, jak potrafił. Dzięki pomocy Jehowy kamień z ogromną siłą uderzył w czoło Goliata. Olbrzym runął na ziemię martwy. Wtedy Filistyni rzucili się do ucieczki. A czy ty ufasz Jehowie, tak jak Dawid?

„U ludzi jest to niemożliwe, ale nie u Boga, bo u Boga wszystko jest możliwe” ​(Marka 10:27)