• URODZONY 1960 rok

  • CHRZEST 1982 rok

  • Z ŻYCIORYSU Gdy był chłopcem, do prawdy przyciągnęła go braterska miłość, chociaż nikt w zborze nie znał języka migowego.

W DZIECIŃSTWIE straciłem słuch i w szkole dla niesłyszących nauczyłem się języka migowego. Pierwszy kontakt z prawdą miałem w wieku 11 lat, kiedy rodzina Świadków Jehowy z sąsiedztwa zaprosiła mnie na chrześcijańskie zebranie. Nie rozumiałem tego, co było tam mówione, ale zostałem ciepło przyjęty i postanowiłem uczęszczać na te spotkania. Wiele osób ze zboru gościło mnie na posiłkach i angażowało w inne wspólne zajęcia.

Zacząłem głosić w roku 1982 i po paru miesiącach przyjąłem chrzest. Dwa lata później poślubiłem Evę, która również nie słyszy. Chociaż niektórych prawd biblijnych nie rozumieliśmy w pełni, dostrzegliśmy miłość będącą znakiem rozpoznawczym organizacji Jehowy i cieszyliśmy się z przynależności do zboru (Jana 13:35).

 W 1992 roku podjęto starania, by kilkoro braci i sióstr nauczyło się amerykańskiego języka migowego (ASL). Wkrótce głosiciele ci zaczęli wyszukiwać osoby niesłyszące i dzielić się z nimi dobrą nowiną. Działalność ta nabrała rozmachu, gdy w roku 1994 do Biura Oddziału zaproszono z Portoryko małżeństwo mające uczyć tego języka 25-osobową grupę Świadków.

Tego samego roku razem z Evą zaczęliśmy uczęszczać na zebrania nowo utworzonej grupy języka migowego. Właśnie dzięki nim lepiej pojęliśmy szczegóły dotyczące takich nauk biblijnych, jak kwestia sporna co do powszechnego zwierzchnictwa Jehowy czy rola mesjańskiego Królestwa w zamierzeniu Bożym.

Dnia 1 grudnia 1995 roku w Santo Domingo i Santiago utworzono zbory posługujące się ASL. Do sierpnia 2014 roku powstało 26 takich zborów i 18 grup.

Wraz z Evą uczyliśmy troje naszych dzieci języka migowego; jest to ich pierwszy język. Najstarszy syn, Éber, pomaga w pracach tłumaczeniowych w amerykańskim Biurze Oddziału. Ja w miejscowym zborze jestem sługą pomocniczym, a moja żona pionierką stałą.