Z potopu uratowało się tylko osiem osób. Jednak po pewnym czasie na ziemi żyło już tysiące ludzi. Jednym z nich był Abraham, który urodził się 352 lata po potopie. Bóg obiecał, że urodzi mu się syn, Izaak. Izaak miał dwóch synów. Ale Bogu podobał się tylko jeden z nich, Jakub.

Jakub miał dużo dzieci — dwunastu synów i kilka córek. Dziesięciu synów Jakuba nienawidziło swojego młodszego brata Józefa i sprzedało go do Egiptu. Tam Józef najpierw był niewolnikiem, ale później stał się bardzo ważną osobą. Podczas wielkiego głodu wypróbował swoich braci, żeby zobaczyć, czy się zmienili. W końcu Jakub i jego rodzina — to znaczy Izraelici — przenieśli się do Egiptu. Było to 290 lat po urodzeniu się Abrahama.

W ciągu następnych 215 lat Izraelici mieszkali w Egipcie. Kiedy umarł Józef, stali się niewolnikami. Ale po jakimś czasie urodził się Mojżesz, któremu Bóg kazał wyprowadzić Izraelitów z Egiptu. W sumie w CZĘŚCI 2 omówiono 857 lat historii.