PEWNIE nieraz już słyszałeś w czasie burzy huk pioruna, czyli gromu. Czy bardzo się bałeś?  * Ciekawe, że Jezus nazwał dwóch swoich uczniów „Synami Gromu”. Sprawdźmy, dlaczego otrzymali taki przydomek.

Tymi uczniami byli dwaj rodzeni bracia: Jakub i Jan. Ich tata miał na imię Zebedeusz, a mama — Salome. Była ona prawdopodobnie siostrą Marii, matki Jezusa. A więc Jezus, Jakub i Jan mogli być kuzynami i przyjaźnić się, gdy dorastali.

Jakub i Jan — tak jak ich ojciec — byli rybakami. Ci dwaj bracia jako jedni z pierwszych zostali uczniami Jezusa. Kiedy usłyszeli jego zaproszenie, od razu zostawili łowienie ryb i poszli za nim. Później znaleźli się też w gronie 12 apostołów, których sobie wybrał.

Kilka miesięcy przed swą śmiercią Jezus wędrował z apostołami przez górzysty region Samarii. Zrobiło się późno i wszyscy byli bardzo zmęczeni. Ale Samarytanie nie chcieli ich przenocować. Czy wiesz, dlaczego? — Posłuchaj.

Jezus i apostołowie byli Żydami, a większość Żydów źle odnosiła się do Samarytan. Oczywiście Jezus postępował inaczej. Był dla nich życzliwy. Jakub i Jan powinni brać z niego przykład. Ale oni oburzyli się na  niegościnnych Samarytan i spytali Jezusa: ‛Czy mamy rozkazać, żeby z nieba spadł ogień i ich zabił?’. Jak myślisz, co Jezus odpowiedział? — Wyjaśnił im, że nie można tak mówić. Jakub i Jan musieli się jeszcze dużo nauczyć o miłosierdziu.

Mieli oni także inną poważną słabość: chcieli być pierwsi i najważniejsi. Krótko przed śmiercią Jezusa wysłali do niego swoją matkę, która poprosiła: „Rzeknij słowo, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w twoim królestwie, jeden po twej prawicy, a drugi po twej lewicy”. Kiedy dowiedzieli się o tym pozostali apostołowie, bardzo się rozgniewali. Czy ty też byś się rozgniewał? 

Może i tak. Nie lubimy, gdy inni próbują być najważniejsi. Z czasem Jakub i Jan zrozumieli, jak niewłaściwe jest takie postępowanie, i zupełnie się zmienili. Później byli już życzliwi i serdeczni. Czego możemy się z tego nauczyć? 

Powinniśmy tak jak Jezus być dla innych życzliwi. On odnosił się uprzejmie do wszystkich: do mężczyzn, kobiet i dzieci. Czy postarasz się o tym pamiętać i brać z niego przykład? 

^ ak. 3 Jeżeli po zdaniu występuje myślnik (—), to czytając ten artykuł z dzieckiem, zrób w tym miejscu pauzę i zachęć je do wyrażenia własnego zdania.