„Dopomóż mi w tym, w czym mi brakuje wiary!” (MARKA 9:24).

PIEŚNI: 81, 135

1. Jak ważna jest wiara? (Zobacz ilustrację tytułową).

„CZY należę do osób, które Jehowa zechce ocalić podczas wielkiego ucisku i wprowadzić do nowego świata?” Niewykluczone, że zadawałeś już sobie takie pytanie. Rzecz jasna ocalenie zależy od wielu czynników, ale na jedno bardzo istotne wymaganie wskazał apostoł Paweł: „Bez wiary nie można się mu [Bogu] podobać” (Hebr. 11:6). Może się to wydawać proste, jednak „nie wszyscy (...) mają wiarę” (2 Tes. 3:2). Powyższe wersety pomagają nam zrozumieć, jak ważne jest pielęgnowanie silnej wiary.

2, 3. (a) Czego na temat znaczenia wiary uczymy się od apostoła Piotra? (b) Jakie pytania teraz rozważymy?

2 Znaczenie wiary szczególnie podkreślił Piotr, gdy napisał o jej „wypróbowanej jakości”, która może „się okazać podstawą do sławy i chwały, i szacunku przy objawieniu Jezusa Chrystusa” (odczytaj 1 Piotra 1:7). Ponieważ wielki ucisk szybko się zbliża, zapewne chcemy się upewnić, że mamy taką wiarę, która stanie się „podstawą do sławy”, kiedy zostanie objawiony nasz chwalebny Król. Bez wątpienia pragniemy zaliczać się do „tych, którzy wierzą ku zachowaniu duszy przy życiu” (Hebr. 10:39). W związku z tym możemy prosić jak mężczyzna, który powiedział do Jezusa: „Dopomóż mi w tym, w czym mi brakuje wiary!” (Marka 9:24). Albo powtórzyć za apostołami: „Dodaj nam wiary” (Łuk. 17:5).

 3 Konieczność umacniania wiary nasuwa kilka pytań: Jak ją rozwinąć? Jak możemy jej dowieść? Jaką mamy pewność, że nasze prośby o więcej wiary zostaną wysłuchane?

BUDOWANIE WIARY, KTÓRA PODOBA SIĘ BOGU

4. Czyje przykłady mogą nas pobudzić do umacniania własnej wiary?

4 Sporo możemy się nauczyć z licznych przykładów wiary utrwalonych w Biblii, ponieważ „wszystko, co niegdyś napisano, napisano dla naszego pouczenia” (Rzym. 15:4). Kiedy czytamy o takich osobach, jak Abraham, Sara, Izaak, Jakub, Mojżesz, Rachab, Gedeon, Barak i wielu innych, relacje te mogą nas pobudzić do zbadania własnej wiary (Hebr. 11:32-35). A gdy zapoznajemy się ze współczesnymi doniesieniami o braciach i siostrach odznaczających się niezwykłą wiarą, może nas to zachęcić do podejmowania wysiłków, by umacniać swoją *.

5. Jak Eliasz dowiódł silnej wiary w Jehowę i do czego skłania nas jego przykład?

5 Jednym z biblijnych przykładów jest prorok Eliasz. Wyobraź sobie poniższe sytuacje, które ukazują jego bezgraniczne zaufanie do Jehowy. Kiedy Eliasz informował króla Achaba, że Bóg zamierza sprowadzić suszę, oświadczył z przekonaniem: „Jako żyje Jehowa, (...) nie będzie rosy ani deszczu, chyba że na rozkaz mego słowa!” (1 Król. 17:1). Prorok wierzył, że podczas tej klęski Jehowa zadba o potrzeby jego samego i innych osób (1 Król. 17:4, 5, 13, 14). Wyraził ufność, iż Bóg zdoła przywrócić życie pewnemu dziecku (1 Król. 17:21). Nie miał też żadnych wątpliwości, że Jehowa ześle ogień, który strawi ofiarę złożoną przez niego na górze Karmel (1 Król. 18:24, 37). A gdy nastał wyznaczony przez Boga czas na zakończenie suszy, to choć nic nie wskazywało na deszcz, Eliasz powiedział Achabowi: „Idź, jedz i pij; oto bowiem odgłos szumu ulewy” (1 Król. 18:41). Takie relacje powinny nas skłonić do zastanowienia się, czy nasza wiara jest równie silna jak Eliasza.

JAK MOŻEMY BUDOWAĆ WIARĘ

6. Czego potrzebujemy od Jehowy, aby rozwinąć wiarę?

6 Wiary nie możemy rozwinąć jedynie siłą własnej woli. Przymiot ten jest jednym z owoców świętego ducha Bożego (Gal. 5:22). Dlatego postąpimy mądrze, gdy będziemy się modlić o większą miarę tego ducha, do czego zachęcał Jezus, bo jak sam zapewnił, Ojciec „da ducha świętego tym, którzy go proszą” (Łuk. 11:13).

7. Zilustruj przykładem, jak możemy wzmacniać swoją wiarę.

7 Gdy już ugruntujemy w sobie wiarę, musimy w dalszym ciągu ją pielęgnować. Przymiot ten można by przyrównać do ogniska. Zaraz po jego rozpaleniu ogień pali się intensywnym płomieniem. Jeśli jednak nic więcej nie zrobimy, ognisko z czasem przygaśnie, a rozżarzone węgle w końcu zamienią się w popiół. Ale jeżeli będziemy stale dorzucać drewna, ognisko może się palić w nieskończoność. Podobnie nasza wiara może być wciąż żywa, gdy będziemy regularnie karmić się Słowem Bożym. Dzięki takiemu systematycznemu studium rozwiniemy głęboką miłość do tej Księgi i jej Autora i w rezultacie umocnimy swoją wiarę.

8. Co pomoże nam rozwinąć i zachować wiarę?

 8 Co jeszcze możesz zrobić, by rozwinąć i zachować silną wiarę? Nie zadowalaj się wiedzą nabytą przed chrztem (Hebr. 6:1, 2). Zwracaj uwagę na spełnione proroctwa biblijne, ponieważ mogą one ci dostarczyć mocnych podstaw do żywienia wiary. Poza tym za pomocą Słowa Bożego możesz sprawdzać, czy uzewnętrznia się ona u ciebie tak, jak u kogoś, kto ma silną wiarę (odczytaj Jakuba 1:25; 2:24, 26).

9, 10. Jak w budowaniu wiary pomagają następujące elementy: (a) dobre towarzystwo, (b) zebrania zborowe, (c) służba kaznodziejska?

9 Apostoł Paweł wskazał chrześcijanom, że może ‛nastąpić wśród nich wymiana zachęt, u każdego przez wiarę drugiego’ (Rzym. 1:12). Możemy nawzajem budować swoją wiarę, gdy przebywamy w gronie współwyznawców, zwłaszcza tych, którzy już dowiedli, że ich wiara ma „wypróbowaną jakość” (Jak. 1:3). Złe towarzystwo rujnuje wiarę, natomiast dobre ją buduje (1 Kor. 15:33). Między innymi z tego powodu mamy nie opuszczać „naszych wspólnych zebrań”, ale wciąż ‛zachęcać się nawzajem’ (odczytaj Hebrajczyków 10:24, 25). Ponadto sam program zebrań zawiera pouczenia, które budują wiarę. Zgadza się to z wypowiedzią Pawła: „Wiara idzie w ślad za tym, co się słyszy” (Rzym. 10:17). Czy spotykanie się ze współwyznawcami na zebraniach uczyniliśmy stałym elementem naszego życia?

10 Kiedy bierzemy udział w służbie kaznodziejskiej, nie tylko budujemy wiarę innych, ale też pogłębiamy swoją. Tak jak pierwsi chrześcijanie, uczymy się w pełni pokładać wiarę w Jehowie i śmiało mówić w każdej sytuacji (Dzieje 4:17-20; 13:46).

11. Dzięki czemu Kaleb i Jozue mieli silną wiarę i jak możemy ich naśladować?

11 Nasza wiara się pogłębia, gdy widzimy, jak Jehowa pomaga nam w życiu i odpowiada na nasze modlitwy. Było tak w wypadku Kaleba i Jozuego. Dowiedli oni wiary w Jehowę, kiedy udali się na przeszpiegi do Ziemi Obiecanej. Później zaś, gdy w każdej przełomowej sytuacji w życiu dostrzegali kierownictwo Jehowy, ich wiara jeszcze bardziej się umacniała. Nic dziwnego, że Jozue dobitnie oświadczył Izraelitom: „Nie zawiodło ani jedno słowo ze wszystkich dobrych słów, które do was wyrzekł Jehowa, wasz Bóg”. Dodał jeszcze: „Teraz więc bójcie się Jehowy i służcie mu w nienaganności i w prawdzie (...). Ja i mój dom będziemy służyć Jehowie” (Joz. 23:14; 24:14, 15). Kiedy doświadczamy dobroci Jehowy, również możemy nabrać takiego przekonania (Ps. 34:8).

OKAZYWANIE WIARY

12. Co według słów Jakuba powinno towarzyszyć wierze?

12 Jak możemy dowieść, że mamy żywą wiarę? Odpowiedzi na to pytanie udzielił uczeń Jakub, gdy napisał: „Pokażę ci wiarę poprzez moje uczynki” (Jak. 2:18). O tym, że nasza wiara jest czymś realnym, będą świadczyć nasze czyny. Rozważmy kilka przykładów.

Ci, którzy wysilają się w służbie, dają dowody silnej wiary (zobacz akapit 13)

13. W jaki sposób głoszenie pozwala nam dowieść naszej wiary?

13 Znakomitym przejawem wiary jest uczestniczenie w dziele głoszenia. Dlaczego można tak powiedzieć? Owa działalność wymaga wiary w to, że koniec obecnego systemu rzeczy nadejdzie w ustalonym przez Boga czasie, że ‛się nie opóźni’ (Hab. 2:3). O głębi naszej wiary świadczy zakres, w jakim się wysilamy w służbie kaznodziejskiej. Czy robimy wszystko,  na co nas stać, może nawet szukając sposobów na poszerzenie w niej swojego udziału? (2 Kor. 13:5). Składanie „publicznego wyznania ku wybawieniu” to rzeczywiście dobitny sposób na pokazanie, że mamy wiarę w swym sercu (odczytaj Rzymian 10:10).

14, 15. (a) Jak możemy dowieść wiary w życiu codziennym? (b) Opowiedz przeżycie ukazujące silną wiarę w działaniu.

14 Swej wiary możemy dowieść również wtedy, gdy zmagamy się z wyzwaniami dnia codziennego. Bez względu na to, czy borykamy się z chorobą, zniechęceniem, przygnębieniem, ubóstwem czy innymi poważnymi problemami, jesteśmy przekonani, że Jehowa i Jego Syn udzielą nam „pomocy w stosownym czasie” (Hebr. 4:16). Dajemy wyraz takiemu przekonaniu, gdy modlimy się o pomoc w zaspokojeniu potrzeb nie tylko tych duchowych. Jezus powiedział, że możemy modlić się o rzeczy materialne, na przykład o „chleb na ten dzień” (Łuk. 11:3). Z relacji biblijnych wyraźnie wynika, iż Jehowa potrafi się o nas zatroszczyć. Podczas dotkliwej suszy w Izraelu zadbał On, żeby Eliasz miał co jeść i pić. Z polecenia Bożego „kruki przynosiły mu chleb i mięso rano oraz chleb i mięso wieczorem, pił zaś z doliny potoku” (1 Król. 17:3-6). Wierzymy, że Jehowa może tak pokierować sprawami, byśmy i my mieli to, czego potrzebujemy.

Okazujemy wiarę, gdy zmagamy się z wyzwaniami dnia codziennego (zobacz akapit 14)

15 Jesteśmy przeświadczeni, że w zaspokajaniu podstawowych potrzeb może pomóc stosowanie się do zasad biblijnych. Przekonała się o tym Rebecca, zamężna siostra z Azji. W myśl Ewangelii według Mateusza 6:33 oraz Księgi Przysłów 10:4 całą rodziną stawiali sprawy Królestwa na pierwszym miejscu oraz pilnie pracowali. W pewnym momencie mąż tej siostry uznał, że charakter jego pracy zawodowej i związana z nią presja mogą zagrozić usposobieniu duchowemu rodziny, dlatego postanowił się zwolnić. Mieli jednak na utrzymaniu czwórkę dzieci. Rebecca opowiada: „Zaczęliśmy wyrabiać słodycze i je sprzedawać. Przez  lata, w których zarabialiśmy w ten sposób na życie, czuliśmy, że Jehowa nigdy nas nie opuścił. Zawsze mieliśmy co jeść”. Czy i ty dowiodłeś już swego przekonania, że Biblia zapewnia najlepsze wskazówki dostępne obecnie ludziom?

16. Jaki wynik przyniesie zaufanie do Boga?

16 Nigdy nie powinniśmy wątpić, że usłuchanie Bożych wskazówek wyjdzie nam na dobre. Apostoł Paweł, cytując natchnione słowa Habakuka, napisał: „Prawy będzie żył dzięki wierze” (Gal. 3:11; Hab. 2:4). A zatem koniecznie pokładajmy wiarę w Kimś, kto naprawdę może pomóc. Paweł przypomina nam, że Bóg „stosownie do swej działającej w nas mocy może uczynić więcej niż przeobficie ponad to wszystko, o co prosimy lub co sobie pomyślimy” (Efez. 3:20). Słudzy Jehowy robią wszystko, co mogą, by wykonywać Jego wolę, ale świadomi swych ograniczeń, ufają, że On pobłogosławi ostateczny wynik ich starań. Czy nie cieszymy się, że Bóg nas wspiera?

PROŚBY O WIARĘ WYSŁUCHANE

17. (a) Jak została wysłuchana prośba apostołów o wiarę? (b) Dlaczego możemy oczekiwać, że nasza prośba o więcej wiary będzie wysłuchana?

17 Po omówieniu powyższych myśli być może czujemy się jak apostołowie, którzy powiedzieli do Pana: „Dodaj nam wiary” (Łuk. 17:5). Ich prośba została wysłuchana, zwłaszcza w dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e., kiedy po wylaniu na nich ducha świętego otrzymali oni lepszy wgląd w zamierzenie Boże. Umocniło to ich wiarę i w rezultacie rozpoczęli największą do owego czasu kampanię ewangelizacyjną (Kol. 1:23). Czy możemy się spodziewać, że nasze prośby o więcej wiary będą wysłuchane? Z Biblii wynika, że tak, jeśli „prosimy zgodnie z jego [Boga] wolą” (1 Jana 5:14).

18. Jak Jehowa błogosławi tym, którzy pielęgnują wiarę?

18 Jehowa darzy uznaniem tych, którzy bezgranicznie Mu ufają. Odpowie na naszą prośbę o więcej wiary, a ta niezwykle wzrośnie, dzięki czemu zostaniemy ‛poczytani za godnych królestwa Bożego’ (2 Tes. 1:3, 5).

^ ak. 4 Zobacz życiorysy takich osób, jak: Lillian Gobitas Klose (angielskie wydanie Przebudźcie się! z 22 lipca 1993 roku), Feliks Borys (Przebudźcie się! z 8 marca 1994 roku) oraz Josephine Elias (Przebudźcie się! z września 2009 roku).