Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Rzymian 11:1-36

11  Pytam więc: Czyż Bóg odrzucił swój lud?+ Przenigdy! Albowiem ja też jestem Izraelitą,+ z potomstwa Abrahama, z plemienia Beniamina.+  Bóg nie odrzucił swego ludu, który najpierw uznał.+ Bo czy nie wiecie, co Pismo mówi w związku z Eliaszem, gdy on występuje do Boga przeciwko Izraelowi?+  „Jehowo, proroków twoich pozabijali, ołtarze twoje wykopali i pozostałem tylko ja sam, a oni nastają na moją duszę”.+  A jednak co mówi do niego Boskie oświadczenie?+ „Pozostawiłem sobie siedem tysięcy mężczyzn, którzy nie zgięli kolana przed Baalem”.+  W taki więc sposób również w obecnej porze pojawił się ostatek+ zgodnie z wyborem+ dzięki życzliwości niezasłużonej.  A jeśli dzięki życzliwości niezasłużonej,+ to już nie dzięki uczynkom;+ w przeciwnym razie życzliwość niezasłużona już nie okazałaby się życzliwością niezasłużoną.+  Cóż więc? Czego Izrael pilnie szukał, tego nie dostąpił,+ ale wybrani+ dostąpili. Pozostali mieli wrażliwość stępioną,+  tak jak jest napisane: „Bóg dał im ducha głębokiego snu,+ oczy, by nie widzieli, i uszy, by nie słyszeli — aż po dziś dzień”.+  Również Dawid mówi: „Niechaj ich stół stanie się dla nich sidłem i pułapką, i przyczyną potknięcia, i zapłatą;+ 10  niech się ich oczy pogrążą w ciemności, żeby nie widzieć, a plecy ich zawsze pochylaj”.+ 11  Dlatego pytam: Czy się potknęli, żeby całkowicie upaść?+ Przenigdy! Ale z powodu ich fałszywego kroku+ jest wybawienie dla ludzi z narodów,+ żeby ich pobudzić do zazdrości.+ 12  I jeśli ich fałszywy krok oznacza bogactwo dla świata, a ich ubytek oznacza bogactwo dla ludzi z narodów,+ o ileż bardziej będzie to oznaczać pełna ich liczba!+ 13  A teraz mówię do was, ludzi z narodów. Skoro w rzeczywistości jestem apostołem+ dla narodów,+ przysparzam chwały+ memu usługiwaniu;+ 14  może w jakiś sposób pobudzę do zazdrości tych, co są moim własnym ciałem i wybawię+ niektórych spośród nich.+ 15  Jeśli bowiem ich odrzucenie+ oznacza dla świata pojednanie,+ to co będzie oznaczać ich przyjęcie, jeśli nie życie spośród umarłych? 16  Ponadto jeśli święta jest część wzięta jako pierwociny,+ to i całe ciasto, a jeśli święty jest korzeń,+ to i gałęzie. 17  Jeżeli jednak niektóre gałęzie zostały wyłamane, a ty, chociaż jesteś dzikim drzewem oliwnym, zostałeś między nie wszczepiony+ i stałeś się współuczestnikiem korzenia tłustości+ drzewa oliwnego,+ 18  to się chełpliwie nie wynoś nad gałęzie. Ale jeśli się chełpliwie nad nie wynosisz+ — nie ty dźwigasz korzeń,+ lecz korzeń ciebie.+ 19  Powiesz więc: „Gałęzie zostały wyłamane,+ żebym ja został wszczepiony”.+ 20  Dobrze! Ze względu na ich brak wiary+ zostały wyłamane, ale ty stoisz dzięki wierze.+ Porzuć wyniosłe myśli,+ lecz się bój.+ 21  Bo jeśli Bóg nie oszczędził naturalnych gałęzi, to nie oszczędzi też ciebie.+ 22  Przyjrzyj się więc życzliwości+ i surowości+ Boga. Wobec tych, którzy upadli, jest surowość,+ ale wobec ciebie — życzliwość Boga, jeśli tylko będziesz trwać+ w jego życzliwości; w przeciwnym razie i ty zostaniesz odcięty.+ 23  Oni także, jeśli nie będą dalej trwać w braku wiary, zostaną wszczepieni;+ bo Bóg potrafi ich znowu wszczepić. 24  Jeżeli bowiem ty zostałeś odcięty od drzewa oliwnego, które z natury jest dzikie, i zostałeś wbrew naturze wszczepiony+ w ogrodowe drzewo oliwne, to o ileż bardziej ci, którzy są gałęziami naturalnymi, zostaną wszczepieni we własne drzewo oliwne!+ 25  Albowiem nie chcę, bracia, abyście pozostawali w niewiedzy co do tej świętej tajemnicy+ — tak byście nie byli roztropni we własnych oczach — że przytępienie wrażliwości+ zdarzyło się części Izraela, aż wejdzie pełna liczba+ ludzi z narodów,+ 26  i w ten sposób zostanie wybawiony cały Izrael.+ Tak jak jest napisane: „Wyzwoliciel wyjdzie z Syjonu+ i odwróci bezbożne praktyki od Jakuba.+ 27  A to jest z mojej strony przymierze z nimi,+ gdy usunę ich grzechy”.+ 28  Owszem, w odniesieniu do dobrej nowiny są nieprzyjaciółmi ze względu na was,+ ale w odniesieniu do wyboru [Bożego] są umiłowani ze względu na swych praojców.+ 29  Gdyż dary i powołanie od Boga nie są czymś, czego by on żałował.+ 30  Bo tak jak wy niegdyś byliście nieposłuszni+ Bogu, lecz teraz okazano wam miłosierdzie+ ze względu na ich nieposłuszeństwo,+ 31  tak i oni są teraz nieposłuszni, wobec czego wam okazano miłosierdzie,+ żeby teraz również im samym mogło zostać okazane miłosierdzie. 32  Gdyż Bóg wszystkich ich razem zamknął w nieposłuszeństwie,+ aby im wszystkim okazać miłosierdzie.+ 33  O głębokości Bożego bogactwa+ i mądrości,+ i wiedzy!+ Jakże niezbadane są jego sądy+ i jak nie do wyśledzenia jego drogi! 34  Bo „kto poznał umysł Jehowy+ lub kto został jego doradcą?”+ 35  Albo: „Kto pierwszy Jemu dał, żeby mu za to trzeba było odpłacić?”+ 36  Wszystko bowiem jest od Niego i przez Niego, i dla Niego.+ Jemu niech będzie chwała na wieki.+ Amen.

Przypisy