Przejdź do zawartości

Przejdź do spisu treści

Świadkowie Jehowy

Wybór języka polski

Rodzaju 25:1-34

25  Abraham znowu pojął żonę, a było jej na imię Ketura.+  Z czasem urodziła mu Zimrana i Jokszana, i Medana, i Midiana,+ i Jiszbaka, i Szuacha.+  A Jokszan został ojcem Szeby+ i Dedana.+ A synami Dedana byli: Aszszurim i Letuszim, i Leummim.  A synami Midiana byli: Efa+ i Efer, i Chanoch, i Abida, i Eldaa.+ Wszyscy oni byli synami Ketury.  Później Abraham dał Izaakowi wszystko, co miał,+  ale synom, których Abraham miał z nałożnic, dał Abraham dary.+ Potem jeszcze za swego życia odprawił ich od Izaaka, swego syna,+ na wschód, do ziemi Wschodu.+  A oto dni lat życia Abrahama, które przeżył: sto siedemdziesiąt pięć lat.  Potem Abraham wydał ostatnie tchnienie i umarł w późnej starości, sędziwy i pełen zadowolenia, i został przyłączony do swego ludu.+  Izaak i Ismael, jego synowie, pogrzebali go więc w jaskini Machpela na polu Efrona, syna Cochara Hetyty, to jest naprzeciw Mamre,+ 10  na polu, które Abraham nabył od synów Heta. Tam został pogrzebany Abraham, a także Sara, jego żona.+ 11  A po śmierci Abrahama Bóg dalej błogosławił Izaakowi, jego synowi,+ a Izaak mieszkał blisko Beer-Lachaj-Roj.+ 12  Oto dzieje Ismaela,+ syna Abrahama, którego Hagar, Egipcjanka, służąca Sary, urodziła Abrahamowi.+ 13  Te zaś są imiona synów Ismaela, według ich imion, według ich rodowodów: pierworodny Ismaela, Nebajot,+ a także Kedar+ i Adbeel, i Mibsam,+ 14  i Miszma, i Duma, i Massa, 15  Chadad+ i Tema,+ Jetur, Nafisz i Kedma.+ 16  To są synowie Ismaela oraz ich imiona według ich dziedzińców i według ich obozów otoczonych murem:+ dwunastu naczelników według ich rodów.+ 17  Oto lata życia Ismaela: sto trzydzieści siedem lat. Potem wydał on ostatnie tchnienie i umarł, i został przyłączony do swego ludu.+ 18  I obozowali od Chawili+ koło Szur,+ rozciągającego się naprzeciw Egiptu, aż po Asyrię. Osiedlił się on naprzeciwko wszystkich swych braci.+ 19  Oto dzieje Izaaka, syna Abrahama.+ Abraham został ojcem Izaaka. 20  A Izaak miał czterdzieści lat, gdy wziął sobie za żonę Rebekę, córkę Betuela,+ Syryjczyka+ z Paddan-Aram, siostrę Labana, Syryjczyka. 21  I Izaak upraszał Jehowę szczególnie w sprawie swej żony,+ gdyż była niepłodna;+ a Jehowa dał się mu uprosić+ i Rebeka, jego żona, stała się brzemienna. 22  I synowie w niej zaczęli się ze sobą zmagać,+ tak iż powiedziała: „Jeżeli tak się dzieje, to po cóż ja żyję?” Poszła więc zapytać Jehowy.+ 23  A Jehowa jej odrzekł: „Dwa narody są w twoim łonie+ i dwie grupy narodowościowe z twego wnętrza się rozdzielą;+ i jedna grupa narodowościowa będzie silniejsza od drugiej grupy narodowościowej,+ a starszy będzie służył młodszemu”.+ 24  Z czasem dopełniły się jej dni, by urodziła, i oto były w jej łonie bliźnięta.+ 25  I wyszedł pierwszy, cały czerwony jak urzędowa szata włosiana;+ toteż nazwano go imieniem Ezaw.+ 26  Potem zaś wyszedł jego brat i ręką trzymał się pięty Ezawa;+ nazwano go więc imieniem Jakub.+ A Izaak miał sześćdziesiąt lat, gdy ona ich urodziła. 27  I chłopcy podrośli, i Ezaw stał się mężem umiejącym polować,+ mężem pola, Jakub zaś mężem nienagannym,+ mieszkającym w namiotach.+ 28  A Izaak miłował Ezawa, gdyż dzięki temu miał w ustach dziczyznę, natomiast Rebeka miłowała Jakuba.+ 29  Pewnego razu Jakub gotował jakąś potrawę, gdy Ezaw przyszedł z pola i był zmęczony. 30  Ezaw rzekł więc do Jakuba: „Proszę cię, daj mi szybko łyk tego czerwonego — tego tam czerwonego, bo jestem zmęczony!” Dlatego nazwano go imieniem Edom.+ 31  Jakub odrzekł: „Sprzedaj mi najpierw swoje prawo pierworodnego!”+ 32  A Ezaw ciągnął dalej: „Oto ja wprost umieram i na co mi się przyda prawo pierworodztwa?” 33  Wówczas Jakub dodał: „Przysięgnij mi najpierw!”+ I ten mu przysiągł, i sprzedał Jakubowi swe prawo pierworodnego.+ 34  Jakub zaś dał Ezawowi chleb i potrawę z soczewicy, a on zabrał się do jedzenia i picia.+ Potem wstał i odszedł. Wzgardził więc Ezaw prawem pierworodztwa.+

Przypisy